ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ: Το μεγαλύτερο οκταγωνικό σπίτι του έθνους βρίσκεται στο Μισισιπή και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ



Θα βρείτε το μεγάλο σπίτι του Λόνγκγουντ κρυμμένο στο Natchez, Μισισιπή. Αυτό το εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό ορόσημο είναι το μεγαλύτερο οκταγωνικό σπίτι του έθνους και είναι σίγουρα εντυπωσιακό σε αυτό που θα ήταν 30.000 τετραγωνικά πόδια και έξι ορόφους. Από το εξωτερικό, το σπίτι μοιάζει να έχει ένα μεγάλο εσωτερικό με μαρμάρινα αγάλματα και πολλά μπάνια. Ωστόσο, αυτό το πρώην σπίτι των ονείρων ήταν στην πραγματικότητα μόνο ποτέ αυτό - ένα όνειρο - και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η ιστορία πίσω από το σπίτι, που ανήκει τώρα στο Pilgrimage Garden Club του Natchez, είναι ακόμα πιο περίεργη.



«Όλοι πίστευαν ότι πρόκειται να είναι ένας σύντομος πόλεμος και θα επέστρεφαν και θα τελειώσουν το σπίτι», δήλωσε ο ξεναγός Gay Guercio.

Γνωρίστε τον Haller Nutt, έναν επιχειρηματία του Μισισιπή τη δεκαετία του 1860. Με ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από τη βιομηχανία βαμβακιού, ο Χάλερ είχε μεγάλα όνειρα για το αρχοντικό Natchez που χτίζει για τη νύφη του, Τζούλια. Όταν όμως συνέβη ο εμφύλιος πόλεμος, ο Χάλερ μετέφερε την οικογένειά του στο υπόγειο - το μόνο τελειωμένο μέρος του σπιτιού εκείνη την εποχή. Μαζί με τους περισσότερους άλλους πλούσιους επιχειρηματίες της Natchez εκείνη την εποχή, ο Haller δεν υποστήριζε τη διαδοχή. ήξερε τι θα έκανε ένας πόλεμος στην οικονομία τους. Έτσι, αναζήτησε έγγραφα προστασίας, υπογεγραμμένα από τους Στρατηγούς της Ένωσης στη Λουιζιάνα, αναφέροντας ότι ο Λόνγκγουντ δεν θα καταστραφεί.





Πέθανε εκεί, το 1864, ένα χρόνο πριν από το τέλος του πολέμου, από πνευμονία και άγχος. Ενώ το σπίτι στεκόταν, όλες οι καλλιέργειες και τα ζώα του Haller είχαν καεί από τα στρατεύματα του Grant, με αποτέλεσμα την απώλεια του μεγαλύτερου μέρους της περιουσίας του Nutt. Έτσι, η Χάλερ πέθανε έσπασε - λόγω χρημάτων, ακόμη και - και άφησε τη σύζυγό του Τζούλια, χήρα, για να μεγαλώσει τα οκτώ παιδιά τους στο υπόγειο του ημιτελούς σπιτιού της.

Κατάφερε να κρατήσει το σπίτι, και έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στο Natchez, αλλά ποτέ δεν είχε τα χρήματα για να τελειώσει το Longwood. Το αρχοντικό έχει πλέον τίτλο Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο. απεικονίζει γραφικά τις επιπτώσεις του εμφυλίου πολέμου Οικονομία και πολιτισμός του Μισισιπή . Έτσι, το σπίτι δεν θα τελειώσει ποτέ.



Θα ήταν όμως ένα αριστούργημα, όπως απεικονίζουν τα σχέδια του αρχιτέκτονα Samuel Sloan. Τα πατώματα στο σπίτι είναι κυπαρίσσια, γνωστά ως «αιώνια ξύλο». Το κυπαρίσσι είναι πολύ ανθεκτικό στους τερμίτες και την υγρασία, καθιστώντας το ιδανικό οικοδομικό υλικό για την καρδιά του Νότου. Το μεγαλύτερο μέρος της ανώτερης δομής του σπιτιού είναι επίσης κυπαρίσσι, με πάνω από 300.000 πόδια κυπαρίσσι σε ολόκληρο το σπίτι. Αυτό είναι στην πραγματικότητα μέρος του λόγου ότι, τώρα, ένας οικοδόμος δεν θα μπορούσε να ολοκληρώσει την κατασκευή στο Longwood. απλά δεν υπάρχει αρκετό κυπαρίσσι.

Η Τζούλια είχε μια δύσκολη στιγμή μετά τον πόλεμο, φυσικά, έχασε τον σύζυγό της και έγινε ξαφνικά ο μοναδικός πάροχος για τα οκτώ παιδιά της. Μεγάλωσε λαχανικά για να ταΐσει τα παιδιά της και μεγάλωσε κοτόπουλα και αγελάδες. Επίσης μήνυσε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για αποζημίωση σε άλλη ιδιοκτησία Nutt στη Λουιζιάνα. Πήγε στην Ουάσιγκτον, D.C. στο Νότιο Δικαστήριο Αξιών και υπέβαλε κατάθεση. Αν και χρειάστηκε λίγο, τελικά της απονεμήθηκε ένα χρηματικό ποσό. Και, επειδή είχε βαθμολογηθεί με την πάροδο των ετών, δεν ήταν ποτέ αρκετό ταυτόχρονα να τελειώσει το Longwood.

Υπήρχαν 26 τζάκια καύσης άνθρακα σχεδιασμένα για το σπίτι, με διάφορα χρώματα από ιταλικά εισαγόμενα μάρμαρα για τα μανδύα. Θα υπήρχαν επίσης 24 ντουλάπες, μια σύγχρονη ιδέα για αυτό το ιστορικό σπίτι. Και, τέσσερα από τα ντουλάπια επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για αποθήκευση κρασιού.



Εάν το σπίτι είχε τελειώσει, ακριβώς πάνω από τη ροτόντα στον κύριο όροφο θα ήταν ασπρόμαυρο μαρμάρινο πλακάκι σε σχήμα αστεριού, με μια τρύπα σε κάθε σημείο, έτσι ώστε το φως να λάμπει κάτω από το κέντρο. Η μπροστινή είσοδος είχε επίσης σχεδιαστεί για ασπρόμαυρο μάρμαρο, με σκαλοπάτια από μάρμαρο και πέτρα και κάγκελα από σφυρήλατο σίδερο. Φαντάζεσαι?

Εάν είχαν τελειώσει και οι έξι όροφοι, το σπίτι θα είχε επιτρέψει ένα υπόγειο, έναν κύριο όροφο για φαγητό και διασκέδαση, έναν τρίτο όροφο με θαλάμους έξι κρεβατιών, έναν τέταρτο όροφο με επιπλέον υπνοδωμάτια, ένα σολάριουμ και ένα παρατηρητήριο στον τελευταίο όροφο . Το σπίτι έχει μια ροτόντα στο κέντρο που κοιτάζει μέχρι την κορυφή. Η πρόθεση του κ. Sloane στο σχεδιασμό του Longwood ήταν να δημιουργήσει ένα ρεύμα μεταφοράς για να χειριστεί τα ζεστά καλοκαίρια του Νότου. Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του επάνω και του κάτω ορόφου ήταν περίπου 20˚F.

Με πάνω από 750.000 τούβλα που χρησιμοποιούνται στο Longwood, μπορείτε να φανταστείτε την κλίμακα και το μεγαλείο αυτού του αρχοντικού στο Natchez. Το σπίτι διαθέτει επίσης τέσσερις όμορφες βεράντες, έτσι ώστε - ανεξάρτητα από την ώρα της ημέρας - να βρείτε ένα μέρος για να καθίσετε με σκιά και αεράκι. Και, καθώς κάθεστε στις βεράντες, θα κοιτάζετε σε αρχαίες βελανιδιές. Στην άκρη του Longwood ήταν ένας κήπος με τριανταφυλλιές 10 ή 20 στρεμμάτων που ο Χάλερ έκτισε για τη σύζυγό του. Υπήρχε εξίσου μεγάλος οπωρώνας με ροδάκινα και αχλάδια, και ένα μικρό μπόουλινγκ για τη διασκέδαση της οικογένειας. Ωστόσο, τώρα, το μόνο που απομένει από το σχέδιο κήπου είναι η διαδρομή του δρόμου.

Αν και ο Samuel Sloane σχεδίασε το Λονγκγουντ για να είναι μια «ανατολική βίλα» κατάλληλη για μια πόλη όπως η Δαμασκός ή η Κωνσταντινούπολη, στην πραγματικότητα δεν γνώριζε πώς μοιάζουν αυτά τα κτίρια. Έτσι, δημιούργησε ένα ιταλικό σπίτι, έβαλε μερικές μαυριτανικές λεπτομέρειες σε αυτό και το ονόμασε ανατολική βίλα. Όμως, ήξερε ότι τα κτίρια στη Μέση Ανατολή ήταν κατασκευασμένα από πέτρα και δεν υπήρχε πέτρινο κτίριο Μισισιπής . Λοιπόν, θα το πλαστοποιούσε. Όλη η εργασία από τούβλα στο Longwood επρόκειτο να καλυφθεί με επίστρωμα από τραχύ γύψο, το οποίο θα έπαιζε ώστε να μοιάζει με μεγάλα τεμάχια ψαμμίτη. Ο μεταλλικός θόλος και η ξύλινη επένδυση θα βάφονταν για να ταιριάζουν, με το χρώμα στην επένδυση να περιλαμβάνει πραγματικά άμμο στα δύο τελευταία στρώματά του, έτσι ώστε η υφή να αισθάνεται τραχιά.

Σήμερα, κόστισε περίπου 35 εκατομμύρια δολάρια για να τελειώσει αυτό το κομμάτι της ιστορίας του Μισισιπή, αν ήταν δυνατόν. Επίσης, πιθανότατα θέλετε να προσθέσετε ένα δεύτερο μπάνιο στα σχεδιαγράμματα.