Αγόρι που τρώει σάντουιτςΠίστωση: Lambert / Getty ImagesΌταν εσείς και όλοι όσοι γνωρίζετε τρώτε κάτι τακτικά, με απόλαυση, είναι δύσκολο να φανταστείτε ότι υπάρχουν άνθρωποι αλλού που δεν το έχουν ακούσει ποτέ. Φίλοι, υπάρχουν άνθρωποι εκτός του Νότου που δεν είχαν ποτέ σάντουιτς μπανάνας.
Το κατασκεύασμα είναι αυτό ενός σάντουιτς ντομάτας: λεπτό λευκό ψωμί, Δούκας & apos; s , φέτες μπανάνας - ελαφρύ και γρήγορο. Μερικοί άνθρωποι αντικαθιστούν το μαγιονέζα με φυστικοβούτυρο. Άλλοι χτύπησαν το trifecta και με τα τρία. Τα σάντουιτς είναι λίγο γλυκά και λίγο αλμυρά, μαλακά μαξιλάρια με σούπα από σκουός. Πολλοί από τους Southerner είναι περισσότερο PB&B ομάδας από τους PB&J.
Σάντουιτς με φυστικοβούτυρο μπανάναςΠίστωση: Lindsay Adler / Getty ImagesΤα δεδομένα μας λένε ότι ο μέσος Αμερικανός τρώει 26 κιλά μπανάνας ετησίως. Είναι απίθανο να έχουμε μέση κατανάλωση εδώ. Ο ετήσιος υπολογισμός ανά νότιο που χρησιμοποιείται μόνο σε σάντουιτς και πουτίγκα πρέπει να είναι εντυπωσιακός. Είναι μια ολόκληρη δέσμη. Χε.
Οι μπανάνες αναπτύσσονται μόνο σε μια μικρή αγκάθια του Νότου, αλλά είναι τόσο συνηθισμένες στους πάγκους της κουζίνας μας που μπορεί κανείς να υποψιάζεται ότι είναι εγγενείς. Κοντά στο Silver Lake της Φλόριντα το 1876, κάποιος προσπάθησε να ιδρύσει μια εμπορική φάρμα μπανανών. Δεν πέτυχε γιατί το κλίμα δεν ήταν αρκετά ζεστό και υγρό. (Με αστειεύεσαι; Πώς θα μπορούσε να είναι αυτό;) Ωστόσο, οι περισσότερες μπανάνες εξακολουθούν να εισάγονται από την Κεντρική και Νότια Αμερική.
Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρει:
Επειδή εισήχθησαν, οι μπανάνες ήταν κάποτε μια ακριβή πολυτέλεια, αλλά εξαπλώθηκαν στον απλό άνθρωπο χάρη σε έναν επιχειρηματικό επιχειρηματία που ονομάζεται Samuel Zemurray. Στο βιβλίο Τα ψάρια που τρώνε τη φάλαινα: The Life and Times of America & Banana King από τον Rich Cohen, μαθαίνουμε ότι ο Zemurray είδε την πρώτη του μπανάνα στο Selma της Αλαμπάμα. Πήρε μια επίσκεψη στο Mobile, όπου τα μεγάλα φρούτα έφτασαν να αγκυροβολούν στο βαθύ λιμάνι, και είδε σωρούς μπανανών να απορρίπτονται ως σκουπίδια, επειδή οι εισαγωγείς πίστευαν ότι περισσότερες από δύο καφέ φακίδες στην κίτρινη φλούδα τις καθιστούσαν σάπιες και μη βρώσιμες. Δεδομένου ότι τα φρούτα ήταν σε αργή βάρκα και μετά μεταφέρθηκαν σε σιδηροδρομικά αυτοκίνητα που σέρνονταν κατά μήκος των διαδρομών, οι άψογες μπανάνες δεν είχαν καμία πιθανότητα. Η πρωτοποριακή ιδέα του Zemurry ήταν να χρησιμοποιήσει το αναπτυσσόμενο τηλεγραφικό σύστημα για να ενημερώσει τους διαχειριστές του σιδηροδρομικού σταθμού ότι αυτός και οι μπανάνες του ήταν καθ 'οδόν. Οι διευθυντές και οι ιδιοκτήτες παντοπωλείων θα μπορούσαν να έρθουν να συναντήσουν το τρένο, έτοιμοι και περιμένουν να παραλάβουν με ταχύτητα. Υπάρχουν ιστορίες του Zemurray που στέκονται στα κουτιά και πετούν μπανάνες σε περίεργους πολίτες στο δρόμο. Είχε κερδίσει 100.000 δολάρια (μεγάλα δολάρια τώρα, αδιανόητα τότε) τη χρονιά που έγινε 18 στα 1890.
Λοιπόν, ευχαριστώ, Sam, που μας έβαλε σε μια πορεία προς σάντουιτς μπανάνας - το τοστ αβοκάντο του Νότου.