Γνωρίστε το Fixer-Uppers που αποκαθιστά αυτήν την αγροικία του 1928 στο Hickory της Βόρειας Καρολίνας

Το 2010, όταν η Katherine Mull και ο σύζυγός της, Stuart, ήταν νεόνυμφοι στα μέσα της δεκαετίας του '20, άρχισαν την αναζήτηση για το πρώτο τους σπίτι στο Hickory της Βόρειας Καρολίνας, μια πόλη με πάνω από 40.000 ανθρώπους ανατολικά του Asheville. Στα μεσημεριανά του διαλείμματα, ο Στιούαρτ οδήγησε στην πόλη, καθυστερημένος κάθε φορά που έβλεπε ακίνητα προς πώληση.

Κάτω από ένα αδιέξοδο κοντά στο γραφείο του, συνάντησε μια αγροικία που χτίστηκε το 1928. Ήταν λευκό χιόνι με μια περίεργα απότομη και γενναιόδωρη στέγη, και τα δύο υπόλοιπα παραθυρόφυλλα στολίστηκαν με μισά φεγγάρι. Του άρεσε πολύ, η τεράστια μπροστινή αυλή της ήταν απομονωμένη και σκιασμένη από τεράστια παλιά δρύινα δέντρα.

«Δεν ήταν σε εξαιρετική κατάσταση», λέει η Κάθριν. Ωστόσο, πρόσφατα ήταν μαθητές που ζούσαν σε κοιτώνες ή αυτοσχέδια διαμερίσματα. 'Σύμφωνα με τα πρότυπα μας εκείνη τη στιγμή, ήταν έτοιμο για κίνηση!' αυτή λέει.

Όταν οι Mulls υπέβαλαν την προσφορά τους στη μοναδική οικογένεια που είχε την ιδιοκτησία της αγροικίας, περιέλαβαν μια επιστολή που ανέφερε ότι ήθελαν να την αποκαταστήσουν. Και κράτησαν το λόγο τους. Και άπειροι, πέρασαν τέσσερα χρόνια διδάσκοντας τα σχοινιά, ώστε να μπορούν να δουλεύουν στο σπίτι τα βράδια και τα περισσότερα Σαββατοκύριακα.

«Όλα τα υδραυλικά και ο φωτισμός ήταν αυθεντικοί. τα μπάνια ήταν αυθεντικά ή κοντά σε αυτό », λέει η Katherine. «Κάθε δωμάτιο χρειαζόταν κάτι, και τα περισσότερα χρειάστηκε τα πάντα». Οι Mulls είχαν τα δάπεδα επαγγελματικά τελειοποιημένα πριν μετακινηθούν, αλλά έκαναν το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης δουλειάς οι ίδιοι.

Στερέωσαν την οροφή του καθιστικού, όπου υπήρχε μια τρύπα από υδραυλική διαρροή και επανήλθαν στην εστία ενός υπάρχοντος τζακιού με μάρμαρο Carrara. Εγκατέστησαν καινούργια χύτευση με κορώνα και σανίδες, ζωγράφισαν και δημιούργησαν ένα μπάνιο.

«Έβαλα πλακάκια, διαβάζοντας DIY blogs», λέει η Katherine, η οποία εργάστηκε για ένα ιστορικό ίδρυμα εκείνη την εποχή. 'Ή θα παρακολουθήσω ένα σεμινάριο YouTube. Σκέφτηκα, «Αυτοί οι άνθρωποι το κάνουν και δεν είναι εργολάβοι! & Apos; Δεν είμαι εκπαιδευμένος, αλλά κοιτάζω περιοδικά σχεδιασμού, βιβλία και ιστολόγια. Ξέρω τι μου αρέσει. ' Ο Stuart, CPA, έβαλε ένα wainscot με χάντρες και εγκατέστησε νέες τουαλέτες και νεροχύτες.

Οι Mulls προσέλαβαν έναν εργολάβο για να ολοκληρώσουν την πιο δύσκολη εργασία, συμπεριλαμβανομένης της ανανέωσης των ηλεκτρικών και υδραυλικών συστημάτων. Μέχρι το 2017, είχαν δύο παιδιά και βρήκαν ένα μεγαλύτερο, μεγαλύτερο σπίτι, οπότε πούλησαν την αγροικία 2.315 τετραγωνικών ποδιών σε ένα άλλο νεαρό ζευγάρι. Οι Mulls κατάλαβαν εκείνο το σημείο ότι ενώ δούλευαν σκληρά σε ένα σπίτι, τους δούλεψε επίσης.

«Συνειδητοποιήσαμε ότι έχουμε τέτοια αγάπη και πάθος για μεγάλα σπίτια», λέει η Katherine. «Δεν ήταν η περίπτωση πριν. Και τώρα δεν μπορώ να φανταστώ να μετακομίσω σε ένα παλιότερο σπίτι όπου έχει γίνει όλη η δουλειά. Μας αρέσει να συμμετέχουμε στη δημιουργική διαδικασία, ακόμα κι αν προσλάβουμε τη δουλειά. '

Το ζευγάρι που το αγόρασε - η Molly Gross (ένας δικηγόρος) και ο σύζυγός της, ο Jonathan (βοηθός γιατρού), οι οποίοι είναι 28 και 29 αντίστοιχα - είναι τόσο εξοντωμένοι από αυτό όσο οι Mulls και σκοπεύουν να συνεχίσουν την ανακαίνιση. Αποφάσισαν ότι, γι 'αυτούς, είναι σημαντικό να ζείτε σε ένα σπίτι για ένα ή δύο χρόνια πριν κάνετε ουσιαστικές αλλαγές.

«Υπάρχουν όλα τα πράγματα που πρέπει να επαναληφθούν, συμπεριλαμβανομένης μιας τεράστιας ρωγμής στην γυψοσανίδα της κρεβατοκάμαράς μας», λέει. «Αλλά η κουζίνα είναι εκεί που θα ξεκινήσουμε. Δεν έχουμε καν πλυντήριο πιάτων. Έχουμε σόμπα της δεκαετίας του 1950 - με φούρνο πίτας. '

Hector Manuel Sanchez; Στυλ: Michelle Smith

Ο φούρνος πίτας είναι μόνο μία από τις πολλές ιδιορρυθμίες του σπιτιού - μέρος της γοητείας του, σύμφωνα με τη Molly. Τα ντουλάπια της κουζίνας, για παράδειγμα, είναι επενδεδυμένα με μια ταπετσαρία με θέμα το κυνήγι αλεπού που πιθανότατα δεν έχει αλλάξει σε 40 χρόνια. Και μετά από ένα χρόνο που ζουν στο σπίτι, το συνειδητοποιούν ότι ο υπάλληλός τους: Η πόρτα του υπνοδωματίου τους δεν θα κλείσει καθόλου σε οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες.

«Σχεδόν όλα τα κλειδιά μας είναι κλειδιά σκελετού. Υπάρχει μια εποχή που ολόκληρο το σπίτι είναι γεμάτο πασχαλίτσες. Δύο σκίουροι έπεσαν κάτω από την καμινάδα, κάνοντας το σκυλί μας τρελό και είχαμε αρκετό χρόνο να τα βγάλουμε έξω. Είχαμε όλες αυτές τις ενδιαφέρουσες, χαρούμενες ανακαλύψεις και εκδηλώσεις. Είναι σαν να γνωρίζει κανείς κάποιον », λέει η Molly.

«Είμαι δικηγόρος, όχι σχεδιαστής ή αρχιτέκτονας», λέει. Η Μόλυ είναι τώρα έγκυος με το πρώτο της παιδί και σχεδιάζει να προσλάβει επαγγελματίες για να κάνουν προσεκτικές βελτιώσεις. «Νιώθω σαν να είμαστε διαχειριστές του σπιτιού μας και θέλω να βεβαιωθώ ότι όλα γίνονται με τρόπο που τιμά το σπίτι. Σκοπεύω να είμαι εδώ όλη μου τη ζωή, αλλά δεν νομίζω ότι θα είμαι ο τελευταίος ιδιοκτήτης. Έχει μια θέση στην ιστορία αυτής της γειτονιάς και αυτής της πόλης », λέει.