Σε ηλικία 24 ετών και μόλις ένα χρόνο από το κολέγιο, ο συγγραφέας της Νιγηρίας-Αμερικής Tomi Adeyemi έγραψε ιστορία σημειώνοντας μια εκπληκτική επταψήφια προσφορά βιβλίων για εκείνη Παιδιά αίματος και οστών τριλογία. Ο απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και ο δημιουργικός δημιουργός γραφής πούλησαν επίσης τα δικαιώματα της ταινίας στο Fox 2000, με ένα άλλο νιγηριανό-αμερικανικό δημιουργικό Αυτό είμαστε συγγραφέας Kay Oyegun , εγγραφείτε για να γράψετε το σενάριο.
Τώρα στη δεύτερη δόση της σειράς, Παιδιά της Αρετής και της Εκδίκησης , αυτή η συναρπαστική ιστορία έχει γοητεύσει εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο και είναι έτοιμη να γίνει ακόμα μεγαλύτερη διεθνή επιτυχία.
Φαντασία νεαρών ενηλίκων - όπως το Χάρι Πότερ, Hunger Games , και Λυκόφως σειρά - είναι ένα δελεαστικό, σαγηνευτικό είδος. Αλλά είναι ένα που λείπει βαθύτατα από μαύρους χαρακτήρες ή οποιουσδήποτε χρωματικούς χαρακτήρες για αυτό το θέμα.
Βρισκόμαστε σε έναν κόσμο γεμάτο με πολιτισμό και πνευματικότητα της Δυτικής Αφρικής, Παιδιά αίματος και οστών είναι μία από τις πολλές απαντήσεις σε αυτές τις δεκαετίες διαγραφής.
Ο πρωταγωνιστής της σειράς - η άγρια, μελαχροινή, λευκή μαλλιά Zélie Adebola - εκτοξεύεται σε μια επική αναζήτηση για την αποκατάσταση της μαγείας στην πατρίδα της Orïsha, εκδίκηση του θανάτου της μητέρας της και απελευθέρωση του λαού της από μια αιμοδιψή και φανατισμένη μοναρχία. Μαζί με τον αδερφό της Τζάιν και την αποστάτη Πριγκίπισσα Αμάρι, η Ζέλι αγωνίζεται για να προστατεύσει τον λαό της - όλα αντιμετωπίζοντας παράλληλα επιπλοκές που το ρομαντισμό, η φιλία, οι οικογενειακοί δεσμοί και οι ευθύνες της φυλής της φέρνουν στο δρόμο.
Είναι μια όμορφη σειρά, γεμάτη με τόση αγάπη όσο και με απελπισία. Όμως, καθώς οι αναγνώστες κλαίνε για τη βία που προκαλείται στη Ζελί και τους άλλους καταπιεσμένους ανθρώπους της Ορίσα, ο Αντεέιμι θέλει να αισθάνονται για θύματα αστυνομικής βίας όπως οι Ταμίρ Ράις, Σάντρα Μπλαντ, Φρέντι Γκρίζ… πάρα πολλά ονόματα για να μετρήσουν. Ο Adeyemi λέει ότι υπάρχουν επίσης σκηνές στο βιβλίο που αντικατοπτρίζουν το Ταραχές στο Μπέρμιγχαμ , ή τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται οι μαύροι διασκεδαστές και οι αθλητές.
Αυτές είναι συγκρίσεις που λέει ο Adeyemi ότι είναι πιο συχνά εμφανείς στους Μαύρους αναγνώστες. Οι μαύροι γνωρίζουν τι είναι. Ξέρουν, λέει στην ESSENCE πολλές φορές όταν μιλάω με τους μαύρους αναγνώστες μου, θα πουν «έπρεπε να το βάλω εδώ, γιατί σκεφτόμουν τον Trayvon Martin» ή κάτι τέτοιο.
Η Adeyemi λέει ότι πιστεύει ότι οι Μαύροι αναγνώστες βλέπουν τον πόνο τους να αντανακλάται… ίσως τους κάνει να νιώθουν λιγότερο μόνοι.
Αλλά για τους λευκούς αναγνώστες, είναι συνήθως διαφορετικό. Το ονομάζω κέικ με σπαράγγια, λέει. Το κέικ είναι το διασκεδαστικό μέρος. Είναι όλη η μαγεία. Είναι όλες οι μάχες. Είναι όλη η δράση. Είναι όλη η περιπέτεια. Το σπαράγγι είναι το γεγονός ότι όλη αυτή η δράση συνδέεται με εμπόδια που έχουν αντιμετωπίσει ή αντιμετωπίζουν οι Μαύροι σήμερα.
Ως είδος, η φαντασία έχει τη δυνατότητα να μας μεταφέρει σε δραστικά διαφορετικούς κόσμους, οι οποίοι μπορούν να προκαλέσουν έντονο ενθουσιασμό, αλλά και έντονη ενσυναίσθηση. Η ενσυναίσθηση [αναγνώστες] αισθάνονται για τους Τζάιν, Ζαλαϊκά, Ζέλι ή Σαλίμ ... Δεν θέλω να μείνω με αυτούς τους φανταστικούς χαρακτήρες. Θέλω να πάει στον πραγματικό κόσμο γιατί εκεί το χρειαζόμαστε πραγματικά, λέει ο Adeyemi. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Η Adeyemi ξέρει τη δύναμη αυτού που δημιουργούν και άλλοι Μαύροι καλλιτέχνες όταν γράφουν έχοντας κατά νου αυτόν τον σκοπό, ειδικά σε παραδοσιακά πεδία που κυριαρχούν λευκά, όπως εκδόσεις και ταινίες. Οι άνθρωποι εργάζονται ενεργά για να διαταράξουν αυτούς τους χώρους, να δημιουργήσουν αυτήν την τέχνη και να τον ωθήσουν στο mainstream, λέει στην ESSENCE.
Το Adeyemi είναι δημιουργός που ζει σε μια ισχυρή εποχή στη Μαύρη ιστορία. Νιώθω ότι βρισκόμαστε σε μια επανάσταση του Blackness, και συγκεκριμένα στο καλλιτεχνικό Blackness, σκέφτεται. Έχουμε γεννήσει ιστορίες από τη μαύρη προοπτική σε όλα τα μέσα και πράγματα όπως οι δημιουργίες της Beychella και της Rihanna [μόδα και μακιγιάζ]… ακτιβιστές και κινήσεις.
Αλλά, τονίζει ο Adeyemi, η μαύρη καλλιτεχνική ιδιοφυΐα ήταν πάντα εδώ και δεν έχει εξασθενίσει ποτέ. Λέει ότι η κρίσιμη διαφορά είναι το πώς λαμβάνεται αυτή η καλλιτεχνική ιδιοφυΐα και η μνημειακή επιτυχία που απολαμβάνει, λέγοντας «Black Panther», «Girls Trip», Παιδιά αίματος και οστών , Το μίσος που δίνεις …. ήταν [όλα] εξαιρετικά επιτυχημένα.
Ωστόσο, λέει, Η δουλειά δεν έχει ολοκληρωθεί, γιατί για κάθε μνημειακή επιτυχία, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά φρικτά πράγματα που δεν βλέπουμε μέσα σε αυτήν την επιτυχία. Και εξακολουθούν να υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που αποκλείονται από αυτήν την επιτυχία ή εξωθούνται.
Το Adeyemi έχει φτάσει σε ένα άνευ προηγουμένου επίπεδο επιτυχίας, σε πολύ νεαρή ηλικία, και σε πολύ λίγο χρόνο. Ο ουρανός είναι το όριο για την Adeyemi και αυτός ο μαγικός κόσμος που δημιούργησε, ένας κόσμος που σύντομα θα δούμε να ζωντανεύουν στα θέατρα.
Ο Adeyemi έχει μεγάλες ελπίδες για τις ταινίες, φαντάζοντας τον μαγικό πολεμιστή Zélie Adebola να εντάσσεται στις τάξεις των κλασικών κινηματογραφικών χαρακτήρων όπως ο Luke Skywalker ή η Indiana Jones. Είμαι έτοιμος και όχι έτοιμος. Είμαι έτοιμος στην καρδιά μου, γελάει. Δεν νομίζω ότι είμαι έτοιμος στο μυαλό μου, γιατί λογικά είναι σαν, «Η ζωή είναι ήδη τόσο τρελή».
Αλλά δεν ανησυχώ λιγότερο για αυτό, επειδή είμαι περισσότερο ενθουσιασμένος για να υπάρξει αυτό, λέει ο Adeyemi στην ESSENCE. Απλώς δεν μπορώ να περιμένω να είμαι στο σετ, το ξέρεις; Ανυπομονώ να δω εκατοντάδες ανθρώπους να δημιουργούν κάτι που ήταν στο μυαλό μου.
Αυτή η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε λίγο μετά τον τραγικό θάνατο του Κόμπε Μπράιαντ και της κόρης του Γιάννα. Όταν ρωτήθηκε πώς θέλει η ιστορία να θυμάται το έργο της, η Adeyemi αντανακλά εν συντομία την κληρονομιά του σταρ του μπάσκετ, λέγοντας ότι πάντα σκέφτομαι τη θνησιμότητα. Είναι κάπως ενσύρματο σε μένα… [είναι] ο λόγος που κάνω πράγματα.
Εάν είμαι αρκετά τυχερός για να μπορέσω να ξαπλώσω στο κρεβάτι μου ως ηλικιωμένη κυρία και να θυμηθώ τη ζωή μου, θέλω να μετρήσω την αξία της ζωής μου από πόσους ανθρώπους έγιναν συγγραφείς επειδή με είδαν ή με άκουσαν να μιλούν ή να διαβάζουν τα βιβλία μου, λέει στο ESSENCE. Θέλω να μετακινήσω τη βελόνα. Θέλω να με θυμούνται ως κάποιος που μετακίνησε τη βελόνα.
