Ξεχάστε τον τουρισμό: Η Δομινικανή Δημοκρατία δεν ήταν ποτέ ασφαλής για τους Αϊτινούς



Η Δομινικανή Δημοκρατία - ή η ΛΔ, όπως μεγάλωσα, το μοιράζει το νησί της Hispaniola με τη γενέτειρα των γονιών μου, την Αϊτή. Είναι επίσης η χώρα από την οποία έχουμε λάβει ενοχλητικές αναφορές για τους μυστηριώδεις, ξαφνικούς θανάτους αρκετών Αμερικανών τουριστών.

Παρόλο που η ασήμαντη ασφάλεια των ταξιδιωτών συνυπολογίζει την απόφασή μου να μην επισκεφθώ τη ΛΔ, έχει να κάνει περισσότερο με μια πιο δύσκολη κατάποση αλήθειας που χρονολογείται από γενιές: η ανησυχητική ιστορία της ανισότητας και οι διακρίσεις που επιβάλλονται από το κράτος.

Η DR είχε πάντα μια ασταθή ιστορία. Η αλλαγή της ηγεσίας και το γεμάτο πολιτικό κλίμα είναι υπεύθυνα για αυτό. Αν και το DR είναι στην Καραϊβική, ο χρωματισμός και ο ρατσισμός είναι εδραιωμένοι, με μια στοχοθετημένη και φωνητική περιφρόνηση για τους μετανάστες της Αϊτής με πιο σκούρο δέρμα. Τα τελευταία χρόνια, αυτό έχει λάβει τη μορφή περιορισμένων δικαιωμάτων υπηκοότητας για γενιές Αϊτινών που γεννήθηκαν στο ΛΔ. Ακόμη και παίκτες του μπέιζμπολ που γεννιούνται από τη Δομινικανή και έχουν οποιαδήποτε γενεαλογία της Αϊτής υπόκεινται σε αυτές τις αρχαϊκές πρακτικές.

Η σκληρή αλήθεια είναι με τους Δομινικανούς όποιος Η ανιχνεύσιμη κληρονομιά της Αϊτής αντιμετωπίζεται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας - στην καλύτερη περίπτωση. Δεν μπορούν να λάβουν τεκμηρίωση σε νοσοκομεία, συχνά τους ζητείται να μετακινηθούν και έχουν πέσει θύματα βιασμού και δολοφονίας χωρίς περιορισμό χωρίς επιπτώσεις για τους επιτιθέμενους.

Πιστεύετε ότι το MAG-εμπνευσμένο Build a Wall! ψάλματα που έχουμε υποστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι κακά; Αυτά τα ίδια αισθήματα έχουν διαφημιστεί σε διαφημιστικές πινακίδες που χρηματοδοτήθηκαν από πολιτικούς του ΛΔ τουλάχιστον από τη δεκαετία του '90. Μεγάλωσα ακούγοντας τις καταστροφικές προφορικές ιστορίες του Σφαγή μαϊντανού , και του πρώην προέδρου του DR Rafael Trujillo, ο οποίος φέρεται να ερχόταν συχνά στην Αϊτή για διασκέδαση. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...

Σύμφωνα με τα λόγια του πατέρα μου, η ηγεσία της Αϊτής απέρριψε την έκκλησή του να ενώσει την Hispaniola, οδηγώντας τον Trujillo να εξουσιοδοτήσει τη σφαγή χιλιάδων Αϊτινών (σύμφωνα με πληροφορίες αριθμούν έως και 30.000) με μαχαίρι στη Δομινικανή Δημοκρατία. Η τραυματική κληρονομιά αυτής της σφαγής επηρεάζει ακόμα τους πολίτες δεκαετίες αργότερα.

Όπως πολλές χώρες, υπήρξε μια ακροδεξιά ατζέντα που έχει διαπεράσει τη διασταύρωση της δημοκρατίας και της ισότητας της χώρας. Είναι το ίδιο πνεύμα του Trujillo που έχει ξαναεμφανιστεί, μόνο αυτή τη φορά, σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό. Η αύξηση της μετανάστευσης από την Αϊτή στη ΛΔ, ή μάλλον η τρομακτική αντίδραση σε αυτήν, το έκανε χειρότερο. Όμως, να είμαστε ξεκάθαροι, υπήρχε πάντα μια αίσθηση για τους Αϊτινούς, μια απόρριψη που βασίζεται σταθερά στην τραγική και βίαιη ιστορία του DR του χρωματισμού και του ρατσισμού.

Μια φίλη μου που εργαζόταν στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ μοιράστηκε κάποτε τις εμπειρίες της στο ΛΔ. Η ιστορία της ήταν πολυεπίπεδη, ξεκινώντας από τη δική μας σκοτεινή ιστορία των υποδουλωμάτων των ΗΠΑ και της φυλετικής, φυλετικής βίας. Στο κοινό, άκουσε συχνά άντρες να αναφέρονται σε αυτήν και σε άλλες μελαχροινές γυναίκες ως αϊτινές σκύλες. όμως, όταν κανείς δεν κοιτούσε, αυτοί οι ίδιοι την ζητούσαν για σεξ. Αυτό που το έκανε πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο φίλος μου δεν είναι Αϊτής, αλλά μια γυναίκα με αφρικανική αμερικανική μελαχροινός.

Παρόλο που ο πατέρας μου έχει ταξιδέψει πρόσφατα στο ΛΔ, δεν βλέπω τον εαυτό μου να συνεισφέρει σε μια οικονομία και κυβέρνηση που αντιμετωπίζει τους αδελφούς και τις αδερφές της Αϊτής - ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού τους - με τόσο ταπεινωτικό τρόπο.

Και ενώ οι πρόσφατοι θάνατοι στη ΛΔ είναι ενοχλητικοί, η μακρά ιστορία των διακρίσεων του νησιού με τον χρωματισμό και τον ρατσισμό υπήρξε από καιρό ένας λόγος να μην ξοδεύουμε ένα δολάριο εκεί.