ΠΡΟΣ ΤΗΝ η σκεπαστή είσοδος είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να διατηρείτε τους επισκέπτες δροσερούς και στεγνούς όταν έρχονται χτυπώντας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Wendy Simmons έκλεισε εν μέρει την μπροστινή της πόρτα με, από όλα τα πράγματα, πόρτες.
Ενα βήμα τη φορά
Η έξυπνη λύση του Wendy ήταν κάπως ένα πείραμα. Ποτέ δεν ήταν οπαδός των δαντελωτών σιδηρουργείων, είχε αφαιρεθεί τα υπάρχοντα στηρίγματα και τα κιγκλιδώματα από σφυρήλατο σίδερο. Στη θέση τους, ένας τοπικός εργολάβος δημιούργησε μια στήλη κουτιού στην ανοιχτή γωνία της στοάς. «Έμεινε έτσι για περίπου ένα χρόνο», λέει ο Wendy, «αλλά συνέχισα να σκέφτομαι ότι δεν φαινόταν τελειωμένο».
Αφού έψαξε σε περιοδικά και οδήγησε στις γειτονιές του Μπέρμιγχαμ για έμπνευση, βρήκε την απάντησή της. «Ανακάλυψα ένα σπίτι όπου τα πλαϊνά πάνελ χρησιμοποιήθηκαν για την προστασία μιας πλευρικής βεράντας», εξηγεί ο Wendy. «Το επεσήμανα σε έναν φίλο και πρότεινε να ολοκληρώσουμε την εμφάνιση με γαλλικές πόρτες».
Μεγέθυνση της κατάστασης
Αφού μετρήθηκε το άνοιγμα στο πλάι, η Wendy αγόρασε δύο μικρές γαλλικές πόρτες σε ένα κατάστημα βελτίωσης σπιτιού. Οι πόρτες ταιριάζουν απόλυτα ανάμεσα στη στήλη του κουτιού και το τούβλο πρόσωπο του σπιτιού της, αλλά δεν ήταν αρκετά ψηλές. Για να το διορθώσει αυτό, η Wendy και η φίλη της καρφώθηκαν ένα κομμάτι ξυλείας, που κόπηκε στο ίδιο συνολικό πλάτος, στο κάτω μέρος των θυρών. Στη συνέχεια, έκρυψαν τη διασταύρωση πλαισίου / πόρτας προσθέτοντας εξωτερική επένδυση βάσης και χύτευση παπουτσιών.
Η στοίβα παρέμεινε πολύ ανοιχτή για το γούστο της Wendy, οπότε εγκατέστησε μια ενιαία, ευρύτερη γαλλική πόρτα στο μπροστινό μέρος. Όπως και πριν, το έβαλε δίπλα στη στήλη του κουτιού και στη συνέχεια πρόσθεσε το απαραίτητο πλαίσιο πλαισίου και ταιριάζοντας τελειώματα. «Αφού τακτοποιήθηκαν όλα, ζωγράφισα ολόκληρο το συγκρότημα με Liquid Siding για να συντηρήσω το ξύλο και να ελαχιστοποιήσω τη συντήρηση», λέει.
Τώρα, όταν οι φίλοι της Wendy χτυπούν το κουδούνι, έχουν ένα εξαιρετικό σημείο να παραμείνουν.
Το «Voilà: French Doors Add More» προέρχεται από το τεύχος Ιουνίου 2008 του Southern Living.