Το 'The Hate U Give' Ο συγγραφέας ελπίζει την ταινία 'Ενθαρρύνει τους ανθρώπους να συνεχίσουν να παλεύουν τον καλό αγώνα'

Τον Ιούλιο του 2013, οι διοργανωτές Alicia Garza, Patrisse Khan-Cullors και Opal Tometi, συγκινήθηκαν από την αθώωση του γείτονα επαγρύπνησης που σκότωσε τον 17χρονο Trayvon Martin, δημιούργησε ένα hashtag που δημιούργησε ένα κίνημα. #BlackLivesMatter ανάγκασε τον κόσμο να αναγνωρίσει την ιερότητα της Μαύρης αναπνοής, του αίματος και των οστών. Ξαφνικά όλοι έδιναν προσοχή στους καθημερινούς αγώνες των Μαύρων απέναντι στον αστυνομικό τρόμο και άλλη βία. Στη νέα ταινία Το Hate U Give (στα θέατρα στις 19 Οκτωβρίου), βλέπουμε τον αντίκτυπο αυτής της βίας και της αντίστασης από κοντά. Η Starr Carter (Amandla Stenberg) είναι μια μαύρη 16χρονη του οποίου οι δύο κόσμοι συγκρούονται αφού μαρτυρεί έναν Λευκό αστυνομικό να σκοτώνει τον φίλο της, τον Khalil (Algee Smith). Προσαρμοσμένο από την Angie Thomas's βιβλίο με τις καλύτερες πωλήσεις με το ίδιο όνομα , η κινηματογραφική ταινία ακολουθεί την Κάρτερ καθώς εξελίσσεται από ένα κορίτσι που περιηγείται στον Μαύρο κόσμο της γειτονιάς της και στον Λευκό κόσμο του ιδιωτικού σχολείου της σε ακτιβιστή που αναγκάζεται να βρει - και να χρησιμοποιήσει - τη φωνή της για να επιδιώξει τη δικαιοσύνη για τους ανθρώπους της. Η ανάγνωση YA είναι τόσο διορατική όσο είναι ελκυστική, και υπάρχουν ακόμη περισσότερα να ανακαλύψετε στο θέατρο, όπως ο σκηνοθέτης George Tillman, Jr. (γνωστός για Τροφή ψυχής και Διαβόητος ), εξετάζει το σύμπαν του Carter με μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Ακόμη και η συγγραφέας παραδέχεται ότι έμαθε πολλά για τη δουλειά της ενώ έκανε την ταινία, την οποία είχε παράγει εκτελεστικά. Δεν κατάλαβα πραγματικά πόσα στρώματα και προοπτικές υπήρχαν στο βιβλίο μέχρι να τα συζητήσω με τον Τζορτζ, λέει. Ήθελε να διασφαλίσει ότι όλοι οι χαρακτήρες είχαν τα δικά τους κίνητρα και ένιωθαν ολόκληροι. Ενώ το βιβλίο και η ταινία είναι και οι δύο από την οπτική γωνία του Starr, η συζήτηση με τον Τζορτζ με βοήθησε να κατανοήσω ακόμη περισσότερο όλους τους άλλους χαρακτήρες μου. Από την πλευρά του, ο Tillman λέει ότι η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η μείωση της εστίασης της ταινίας. Το βιβλίο είχε τόσο καλά πράγματα, λέει. Μερικές φορές πρέπει να προσπαθήσετε να διακοσμήσετε ή να βρείτε περισσότερη ιστορία για να βοηθήσετε το σενάριο. αυτό ήταν ακριβώς το αντίθετο. Όσο για τους θεατές ταινιών, τόσο ο Τόμας όσο και ο Τίλμαν θέλουν να φύγουν από το θέατρο με μια νέα ανάγκη να συζητήσουν, να συνηγορήσουν και να ακτιβίσουν. Λέει ο Τόμας, ελπίζω ότι θαυμάζει τις φλόγες μέσα τους και ενθαρρύνει τους ανθρώπους να συνεχίσουν να πολεμούν τον καλό αγώνα.