Οι χορευτές στο Shim Sham χτυπούν μαρμελάδα στο The Kitchen της Νέας Υόρκης. Φωτογραφία από την Paula Court.
Βρίσκεστε σε μια βρύση και προσπαθείτε να κρατήσετε τα πόδια σας ακίνητα, αλλά ο χορευτής μέσα σας παίρνει άγχος. Είναι δύσκολο να αποφύγεις να πηδήξεις από το κάθισμά σου - οπότε στο τέλος του βραδιού, όταν ο ξενιστής καλεί όλους στη σκηνή να κάνουν το Shim Sham, είσαι έτοιμος να φύγεις!
Χορευτές όλων των ηλικιών συγκεντρώνονται στη σκηνή μαζί. Η μουσική ξεκινά και ο καθένας βυθίζεται σε μια μικρή πινελιά. Σύντομα το δωμάτιο αντηχεί με έναν οικείο συνδυασμό βρύσης: Stomp-brush-step, stomp-brush-step, stomp-brush-ball-change, stomp-brush-step-βήμα . Αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται δύο ακόμη φορές και στη συνέχεια ένα διάλειμμα 8 μετρήσεων οδηγεί στην επόμενη ενότητα του Shim Sham.
Το Shim Sham είναι μια σύντομη ρουτίνα που συγκεντρώνει τρυπητές όλων των επιπέδων δεξιοτήτων. Κανείς δεν είναι πολύ μεγάλος, πολύ νέος, πολύ άπειρος ή πολύ ικανός να πάρει μέρος. «Δεν ξέρω κανέναν άλλο χορό που να προσκαλεί και να εμπνέει κοινότητα όπως το Shim Sham», λέει ο Constance Valis Hill, χορευτής βρύσης, χορογράφος και μελετητής απόδοσης. Στην πραγματικότητα, το Shim Sham είναι τόσο σημαντικό που η κοινότητα της βρύσης το ονόμασε «ύμνο διεθνών hoofers».
Αν και είναι δεκαετίες παλιά, το Shim Sham εξακολουθεί να γίνεται σε όλους τους τύπους εκδηλώσεων βρύσης, από φεστιβάλ έως υπηρεσίες μνημείων. «Το Shim Sham έμοιαζε αρχικά με έναν τόσο απλό χορό», λέει ο 17χρονος Marcus Franklin, ένας τρυπητής με έδρα τη Νέα Υόρκη. «Τότε είδα όλους να το κάνουν και συνειδητοποίησα, wow, αυτό είναι ένα ισχυρό κομμάτι!» Η συμμετοχή στο Shim Sham σάς συνδέει με το ιστορικό. «Γίνεσαι μέρος της κληρονομιάς», λέει ο χορευτής βρύσης και ο συντηρητής χορού Rusty Frank.
Εξέλιξη του Shim Sham
Όπως και οτιδήποτε πέρασε από χορευτή σε χορευτή, η ιστορία του Shim Sham δεν είναι εύκολη. Ο Λεονάρντ Ριντ, ένας χορευτής βρύσης που έπαιξε στη δεκαετία του 1920 και του '30, ισχυρίστηκε ότι δημιούργησε το Shim Sham. Αλλά, σύμφωνα με τον Φρανκ, ο Ριντ δεν το έφτιαξε μόνος του. Εκείνη την εποχή, ο Ριντ ήταν μέρος ενός ντουέτο με τον Γουίλι Μπράιαντ. Ο Φρανκ λέει ότι ο Ριντ και ο Μπράιαντ δημιούργησαν το Shim Sham με τους Whitman Sisters, ένα συγκρότημα τραγουδιού και χορού που σκηνοθέτησε τις δικές τους παραστάσεις και έγινε μια από τις πιο μακροχρόνιες και με τις υψηλότερες πληρωμές πράξεις στο κύκλωμα του μαύρου vaudeville. Ο Φρανκ λέει ότι το 1927, ο Ριντ και ο Μπράιαντ έπαιζαν για τις Whitman Sisters, οι οποίοι ζήτησαν από το ντουέτο να βρει ένα φινάλε ολόκληρο το καστ θα μπορούσε να χορέψει μαζί. Ο Ριντ και ο Μπράιαντ συνέθεσαν μια ρουτίνα με ένα ρεφρέν με τέσσερις ακολουθίες βρύσης που είναι δημοφιλείς στα κορίτσια χορωδιών της εποχής που συνδέονται με διαλείμματα.
Αυτό που πλέον αναγνωρίζουν ως το κλασικό Shim Sham είναι αυτός ο χορός, τον οποίο ο Ριντ και ο Μπράιαντ πρόσθεσαν στην πράξη τους και αρχικά ονόμαζαν τους Γκόφους λόγω του ανόητου τρόπου με τον οποίο το έκαναν, συχνά με την έντονη μελωδία της «Τουρκίας στο άχυρο». Αφού διαλύθηκε το ντουέτο, ο Ριντ έγινε η κορυφαία προσωπικότητα του Σιμ Σαμ. «Η ιδιοφυΐα του Ριντ ήταν η σειρά που έβαλε τα σκαλοπάτια και η επίδειξη που επέδειξε», λέει ο Φρανκ.
Στη δεκαετία του 1930, ο Shim Sham έγινε ο Shim Sham Shimmy όταν προστέθηκε ένα γρήγορο κούνημα ώμου στη χορογραφία. Ο Χάρολντ Κρόμερ, ένας βετεράνος βρύσης άνω των 50 ετών, γνωστός ως Stumpy από τη διάσημη κωμωδία Stump and Stumpy, θυμάται να μαθαίνει το Shim Sham Shimmy με τα κορίτσια της χορωδίας στο Apollo της Νέας Υόρκης. «Με τα χρόνια, ο Shim Sham μετατράπηκε σε έναν απλό χορό», λέει. «Ήταν όμως ένας σέξι χορός. Αυτό έκαναν τα κορίτσια: το Shim Sham Shimmy με φτερά και τακούνια. ' Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι συμφωνούν ότι ο Ριντ είναι υπεύθυνος για την πιο δημοφιλή έκδοση του Shim Sham.
Η βασική ανάλυση
Κάντε κλικ εδώ και εδώ για να λάβετε ένα αναλυτικό μάθημα Shim Sham με τη χορεύτρια βρύσης Claudia Rahardjanoto.
Εάν βρίσκεστε σε μια εκδήλωση βρύσης, πιθανότατα θα δείτε το κλασικό Shim Sham, το οποίο μοιάζει πολύ με το Reed's Goofus: Μια ρουτίνα ρεφρέν με τέσσερις μετρήσεις οκτώ μπαρ κάθε μία. Σύμφωνα με το πρόσφατο βιβλίο του Valis Hill Πατήστε Dancing America , αυτές οι ενότητες είναι: το διπλό shuffle, το crossover, το Tack Annie και το μισό διάλειμμα (επίσης γνωστό ως 'πτώση από το ημερολόγιο').
Κάθε ενότητα έχει μια καθορισμένη δομή και θα αναγνωρίσετε τα περισσότερα από τα βήματα από την τάξη βρύσης. Για παράδειγμα, το διπλό shuffle είναι ένα απλό μοτίβο stomp-brush που επαναλαμβάνεται τρεις φορές ακολουθούμενο από ένα συνοπτικό διάλειμμα 8 μετρήσεων που περιλαμβάνει βασικό λεξιλόγιο βρύσης: σταγόνες φτέρνας, σκάψιμο και λυκίσκο. Το crossover ταλαντεύεται μεταξύ των ποδιών και στη συνέχεια χρησιμοποιεί σκάψιμο και τακούνια. Το Tack Annie περιλαμβάνει stomps που ακολουθούνται από spank πινελιές και το half break διαθέτει stomps και shuffle ball-αλλαγές. Το Shim Sham τελειώνει με ένα άλλο διάλειμμα - ή μπορείτε να το επαναλάβετε ξανά!
Μην αποθαρρύνεστε εάν είστε σε μια εκδήλωση και τα βήματα του Shim Sham δεν είναι ακριβώς αυτό που έχετε μάθει. Μερικές φορές οι άνθρωποι παίζουν με τη χορογραφία. «Τα διαλείμματα είναι ένας τομέας όπου οι άνθρωποι διασκεδάζουν και παίζουν», λέει ο Φρανκ. Αλλά η συνολική δομή θα πρέπει να είναι η ίδια, ώστε να είστε σε θέση να παρακολουθείτε την ομάδα.
Ακολουθήστε
Ακόμα κι αν δεν έχετε κατακτήσει το Shim Sham, μην το αφήσετε να σας εμποδίσει να συμμετάσχετε. Είναι το είδος της ρουτίνας που ακολουθείτε καθώς πηγαίνετε. Όσο περισσότερο το κάνετε, τόσο πιο άνετα θα νιώσετε. Άλλωστε, το Shim Sham έχει να διασκεδάσει!
Ο ανεξάρτητος συγγραφέας Brynn Wein Shiovitz, που εδρεύει στο Λ.Α., παρακολουθεί διδακτορικό στο Τμήμα Παγκόσμιας Τέχνης και Πολιτισμών της UCLA. Διδάσκει χορό και γιόγκα σε διάφορα στούντιο σε όλη την ευρύτερη περιοχή του ΛΑ.