Glen Campbell και Willie NelsonΠίστωση: Jeff Kravitz / Getty ImagesΣτις 8 Αυγούστου 2017, η οικογένεια Campbell έχασε τον πατριάρχη της και ο κόσμος γενικά έχασε μια αναντικατάστατη μουσική εικόνα. Ως δώρο χωρισμού, ο Glen Campbell άφησε τους θαυμαστές με ένα τελευταίο άλμπουμ στούντιο που ηχογράφησε κατά τη διάρκεια της μάχης του με τη νόσο του Alzheimer: Adiós. Το πολύπλοκο σύμπλεγμα της κλασικής χώρας και των ροκ μπαλάντες περιλαμβάνει κομμάτια που κυμαίνονται από τον Bob Dylan έως τον μακροχρόνιο συνεργάτη, Jimmy Webb. Αγαπητέ φίλο και παραγωγό Carl Jackson, βεβαιωθείτε ότι το άλμπουμ καταγράφει το πνεύμα του θρύλου της χώρας με μικρούς και μεγάλους τρόπους.
Από όλα τα τραγούδια που ηχογράφησαν στην τελική συνεδρία του Campbell, ωστόσο, κανένας δεν τραβάει τις καρδιές μας όσο και το εξώφυλλο του παλιού φίλου του Willie Nelson και του αστείου (How Time Slips Away). Το διαχρονικό νανούρισμα της δεκαετίας του 1960 καλύφθηκε διάσημα από τους Elvis, George Jones, Al Green και Lyle Lovett, μεταξύ άλλων.
Αλλά ακόμη και για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τη δουλειά του Campbell, η απόδοση του Adiós του «Funny (How Time Slips Away)» είναι αυτή που παραμένει. Οπως και ΗΠΑ Σήμερα σημειώνει, όταν ο Κάμπελ έβαλε το φωνητικό του κομμάτι για το τραγούδι, ο παραγωγός του Τζάκσον ήρθε σε επαφή με τον Buddy Cannon, παραγωγό με έδρα το Νάσβιλ στο στούντιο με τον Nelson εκείνη την εποχή. Ο Nelson πρόσθεσε τα φωνητικά του για να επικαλύπτονται με τους Campbell και σε μια αριστοτεχνική επεξεργασία, μετατρέπεται σε ισχυρό ντουέτο που ακούμε στο κομμάτι του στούντιο. Δυστυχώς, ο Κάμπελ πέθανε πριν ακούσει την τελική περικοπή, βυθίζοντας το βαθύτερα σε νοσταλγική ηρεμία.
Από το εισαγωγικό στίχο, η φωνή του Κάμπελ κατακλύζεται από τη θλίψη - «Γεια σας, μου έχει περάσει πολύς καιρός» - χτυπώντας σαν ένα αστείο χτυπήματος χωρίς χτυπήματα. Εν τω μεταξύ, η υπογραφή timber του Νέλσον μετακινείται στα αυτιά σας σαν να χαλαρώνει ευτυχώς στον καναπέ του σαλονιού σας. Τα φωνητικά κλήσης και απόκρισης του Campbell και του Nelson διατηρούν τη διακριτικότητά τους, αλλά θόρυβος με μια ενότητα που μπορεί να έχει μόνο μια δεκαετία φιλία (οι δύο συναντήθηκαν ενώ σε περιοδεία στη δεκαετία του '60 με τον Buck Owens και τους Buckaroos του).
Σίγουρα, η φωνή του Campbell δεν σπάει ποτέ, αλλά μπορείτε να ακούσετε την υποσυνείδητη κάθοδο του σε μερικά καλά κενά σιωπής. Όπως θα έκαναν κάθε συγγενής αδελφός, ο Νέλσον παίρνει πίσω από εκεί που ακολουθεί η Κάμπελ. Οι ακροατές στρατιώτες συνεχίζουν. Και δεν θα ήθελε αυτό το Rhinestone Cowboy;
Ακούστε την ηχογράφηση του 'Funny (How Time Slips Away)' παρακάτω.