παιδιά-μαγείρεμα-φροντίστε για τον εαυτό σαςΠίστωση: Kerkez / Getty Images'Λοιπόν, είστε εκδότης φαγητού; Σίγουρα η μαμά σου είναι υπέροχη μάγειρα.
Το καταλαβαίνω πολύ. Όταν οι άνθρωποι ανακαλύπτουν ότι είμαι ο συντάκτης τροφίμων στο Southern Living , υποθέτουν ότι μεγάλωσα ψήνοντας μπισκότα στον αγκώνα της μητέρας μου. Ενώ δεν υπήρχε μεγάλη παραγωγή μπισκότων όταν ήμουν παιδί που μεγάλωνα στη Φλόριντα, η μαμά ήταν και εξακολουθεί να είναι ένας πολύ καλός μάγειρας.
Όχι ότι θα περιέγραφε τον εαυτό της με αυτόν τον τρόπο. Είναι πολύ μέτρια. Αλλά στο βιβλίο μου, κάθε εργαζόμενη μητέρα που παίρνει ένα σπιτικό δείπνο στο τραπέζι τις περισσότερες νύχτες της εβδομάδας είναι ένας εξαιρετικός μάγειρας. Πρέπει να υπάρχει μια κατηγορία βραβείου James Beard για αυτό.
Η μαμά μου, όπως πολλές μαμάδες, ειδικεύεται σε αυτό που αποκαλώ «μαγειρική χρησιμότητας». Χοιρινές μπριζόλες . Tacos επίγειου βοείου κρέατος. Κεφτεδάκι με κολλώδες κέτσαπ. Εκτός από μερικά μυρωδικά βρασμένα λαχανάκια των Βρυξελλών, έφαγα τα πάντα χαρούμενα, χωρίς να γνωρίζω τον χρόνο και την ενέργεια που έβαλε στο σχεδιασμό, τις αγορές, το μαγείρεμα και τον καθαρισμό αυτών των καθημερινών γευμάτων. Αν ήταν 5:30, το δείπνο υλοποιήθηκε κάπως, χάρη στη μαμά. Το φάγαμε, καθαρίσαμε το τραπέζι, συνεχίσαμε για την επιχείρησή μας. Και τότε όλα συνέβησαν πάλι την επόμενη μέρα.
Τώρα, ως μητέρα σε ηλικία δυόμισι ετών, εκτιμώ βαθιά τη μαγειρική. Το κάνω μόνο πέντε νύχτες την εβδομάδα. Δεν είναι μαγείρεμα για πάρτι για δείπνο για εντυπωσιακό ή μαγείρεμα διακοπών για να τιμήσει τις οικογενειακές παραδόσεις ή ακόμα και το είδος του χαλαρού μαγειρέματος όταν είστε ο μοναδικός στο σπίτι που ταΐζετε. Το βοηθητικό μαγείρεμα είναι σπιτικό, ανεπιτήδευτο, απαραίτητο μαγείρεμα. Μερικές φορές είναι το τελευταίο πράγμα στον κόσμο που νιώθετε σαν να το κάνετε. Στην πραγματικότητα, το φοβάσαι. Αλλά υπάρχει ομορφιά σε αυτό, επειδή ικανοποιείτε μία από τις πιο βασικές, σημαντικές ανάγκες μιας οικογένειάς σας. Η μαμά πάντα σιγουρευόταν ότι μας τρέφονταν.
Εκτός αν ήταν Fend For Yourself νύχτα. Μετά από λίγο, ο πιο αφοσιωμένος μάγειρας της εβδομάδας χρειάζεται ένα διάλειμμα. Και μερικές νύχτες, ακόμη και η παραγγελία μιας πίτσας είναι υπερβολική για να ζητήσετε από αυτό το άτομο. Έτσι, ο πατέρας μου και εγώ είπαμε στο FFYS. Η κύρια μνήμη μου για το μαγείρεμα αυτή τη στιγμή ήταν ένα συγκρότημα σάντουιτς κράκερ Ritz: φυστικοβούτυρο και τυρί, τυρί κρέμας και ζελέ σταφυλιών, μικρά απορρίμματα αλλαντικών. Υπήρχαν σίγουρα μπολ με κρύα δημητριακά. Μερικές φορές υπήρχε ένα σάντουιτς με τυρί στη σχάρα με οδοντογλυφίδες, χοτ ντογκ και το φούρνο. Δεν θυμάμαι που ήταν η μαμά κατά τη διάρκεια αυτών των γευμάτων.
Ενώ οι δεξιότητες μαγειρικής μου έχουν προχωρήσει από τυχαίες ποικιλίες λιθόστρωτων σνακ, το FFYS night μου έκανε μια μεγάλη εντύπωση ως παιδί. Ήμουν έξι ετών και μπορούσα να ανοίξω τα ντουλάπια της κουζίνας και να ψάξω γύρω και να φτιάξω ό, τι ήθελα. Θα μπορούσα να μαγειρέψω! Ό, τι περίεργο πράγμα που έκανα δεν θα χρειαστεί να ευχαριστήσω κανέναν εκτός από εμένα. Και ενώ πειραματιζόμουν, η μαμά θα έπαιρνε το δώρο να περπατήσει μακριά από την κουζίνα, χωρίς ερωτήσεις. Πρόκειται για μια διπλά λαμπρή κίνηση, καλύτερη από ό, τι οποιοδήποτε πιάτο υπογραφής του μάγειρα.