Μάθημα ΧριστουγέννωνΠίστωση: MiraElArt / Getty ImagesΌταν ήμουν μικρός, μια από τις αγαπημένες μου χριστουγεννιάτικες παραδόσεις της οικογένειάς μου έκανε τα σπίτια μελοψωμάτων. Ένα απόγευμα Δεκεμβρίου, όταν ήμασταν όλοι μαζί, συσσωρευόμασταν στην κουζίνα της γιαγιάς μου και κατασκευάζαμε σπίτια graham cracker-and-gumdrop πάνω από μεγάλα φύλλα μπισκότων. Τα ξαδέρφια μου και εγώ το καθένα είχαμε τα δικά μας αρχιτεκτονικά οράματα - τα περισσότερα από τα οποία αφορούσαν να γεμίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα marshmallows στο τετραγωνικό υλικό - και όλοι μας βοήθησαν να τα φτιάξουμε. Θείες, θείες, μαμάδες, μπαμπάδες και παππούδες παρασύρθηκαν μέσα και έξω, βοηθώντας τα καλύτερα σημεία κατασκευής. Σταθεροποίησαν τις επισφαλείς καπνοδόχους με οδοντογλυφίδες, συμπιέζουν τις τελευταίες σταγόνες από σωλήνες πάγου και προσπάθησαν να προβλέψουν καταστροφές που σχετίζονται με το ψεκασμό πριν γίνουν χιονοθύελλες που ξεσκονίζουν το πάτωμα της κουζίνας.
Καθώς περνούσαν οι απογευματινές ώρες, τα σπίτια μελοψωμάτων αυξήθηκαν, οι τοίχοι τους κρατούσαν μαζί με παχιά ζαχαρούχα ζαχαροαλοιφή, στέγες διακοσμημένες με σκασμένα παγωμένα παγωμένα, και ανάμικτες καραμέλες διάσπαρτες και στοιβασμένες για έκκληση. Τα σπίτια φαινόταν διαφορετικά κάθε χρόνο, αλλά θυμάμαι μια σταθερά στην κουζίνα. Υπήρχε πάντα μια κατσαρόλα που σιγοβράζει στη σόμπα και αν κοιτάζατε μέσα, ενώ περιστασιακά θα είχατε δει μια παρτίδα ζεστή σοκολάτα ή μηλίτη μήλου, συχνότερα από ό, τι δεν θα δείτε ένα φλιτζάνι ή δύο νερό, στο οποίο είχε η γιαγιά μου ρίχτηκαν μια χούφτα ξυλάκια κανέλας και ένα ραντισμό γαρίφαλων. Τα μπαχαρικά κολύμπησαν ενώ το δοχείο χύθηκε τον ατμό του. η θερμότητα περιστράφηκε στο σπίτι, διαχέοντας το ζεστό άρωμα του Christmastime.
Δεκαετίες αργότερα, η παράδοση της κατασκευής σπιτιών μελοψωμάτων είχε ξεθωριάσει, αλλά εμφανίστηκαν καινούργια: φτιάχνοντας καλαμάκια με αντίκες μπισκότων, στέκονταν γύρω από το πιάνο τραγουδώντας χριστουγεννιάτικα κάλαντα, διακοσμώντας το δέντρο και ζητώντας δευτερόλεπτα ενώ ικέτευα τη γιαγιά μου για την Κρέμη της Celeste συνταγή, την οποία φρουρούσε σαν φρουρός. Καθώς γερνούσαμε και άλλαξαν τα σχήματα της ζωής μας, το έκαναν και οι παραδόσεις μας. Δεν χάσαμε ποτέ την παλιά διασκέδαση, και αναρωτήθηκα γιατί μέχρι που συνειδητοποίησα ότι αυτό που έκανε τις παραδόσεις ξεχωριστές ήταν απλώς το γεγονός ότι ήμασταν μαζί. Ήταν εύκολο να δημιουργηθεί χώρος για νέες παραδόσεις, γιατί αυτό που κάναμε δεν ήταν τόσο σημαντικό όσο το πώς νιώσαμε.
Τώρα κατά τη διάρκεια των διακοπών, μερικές παιδικές παραδόσεις εξακολουθούν να ισχύουν, συμπεριλαμβανομένης της κατσαρόλας με μπαχαρικά που καλύπτουν το άρωμα κανέλας της κουζίνας. Λατρεύω τις αναμνήσεις των παρελθόντων διακοπών, αλλά επίσης εκτιμώ το γεγονός ότι η οικογένειά μου δεν είναι ποτέ απρόθυμη να ξεκινήσει νέα παράδοση ή δύο . Ξέρω τώρα, και νομίζω ότι η γιαγιά μου ήξερε πάντα, ότι αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η άσκηση ευγνωμοσύνης για το παρόν, το να είμαι μαζί και να γιορτάζουμε ο ένας τον άλλον κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου και όλο το χρόνο.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ: Σπιτική συνταγή λευκού κέικ
Ποιες παιδικές παραδόσεις θυμάσαι στοργικά; Υπάρχουν νέες παραδόσεις που ελπίζετε να ξεκινήσετε με την οικογένειά σας φέτος;