Μπαίνουμε σε μια νέα εποχή.
Η Αμερική βρίσκεται στο βάθος όχι μόνο μιας αλλαγής του καθεστώτος, αλλά μιας κοινωνικοπολιτικής αλλαγής που αναμφισβήτητα δεν φαίνεται πριν από αυτήν τη στιγμή. Ενώ μερικοί γιορτάζουν τη μετάβαση και χαιρετίζουν με το πρόσχημα της ριζικής αλλαγής που περίμεναν με ανυπομονησία, άλλοι αντιμετωπίζουν τη σκληρή πραγματικότητα που πολλές πτυχές της ζωής όπως γνωρίζουμε ότι πρόκειται να αλλάξουν προς το χειρότερο. Ανησυχούμε δικαιολογημένα - τι συμβαίνει τώρα;
Το καταλάβαμε από εδώ… Σας ευχαριστούμε 4 Η υπηρεσία σας , το έκτο στούντιο άλμπουμ του θρυλικού hip-hop συγκροτήματος, A Tribe Called Quest (ATCQ), προσφέρει 60 λεπτά νοσταλγικής κάθαρσης που διευκολύνουν τις ανησυχίες μας και μας προκαλούν να εξετάσουμε τη συμβολή μας σε ό, τι είναι επόμενο. Αν και έχουν περάσει σχεδόν δύο δεκαετίες από τότε που ακούσαμε από το Tribe, Το καταλάβαμε από εδώ… κλείνει αυτό το κενό και παίρνει κάπου μεταξύ του 1996 Beats, Rhymes και Life και του 1998 Το κίνημα της αγάπης . Το Q-Tip, η Phife Dawg, το Jarobi και ο Ali Σιντάντ περπάτησαν το καθένα ξεχωριστό μονοπάτι, αν και δεν απομακρύνθηκαν ποτέ πολύ το ένα από το άλλο. Η επανένωσή τους γεννά την ερώτηση: Τι συμβαίνει όταν μεγαλώνει το χιπ χοπ;
Τον Μάρτιο του 2016, το ιδρυτικό μέλος της ομάδας, ο Malik Izaak Taylor, γνωστός ως Phife Dawg, υπέκυψε σε επιπλοκές που σχετίζονται με τον διαβήτη. Η Phife ήταν μόλις 45 ετών όταν πέρασε και οι οπαδοί του hip-hop σε όλο τον κόσμο θρήνησαν την απώλεια ενός τόσο σημαντικού συντελεστή στο πολιτιστικό της ίδρυμα. Όχι μόνο το ATCQ έφερε επανάσταση στη μουσική του hip-hop εισάγοντας ένα τζαζ, μελωδικό στιλ που έδωσε στους καλλιτέχνες την άδεια να εξερευνήσουν τη ραπ μουσική πέρα από το boom bap, η Phife ήταν ένας από τους πρώτους καλλιτέχνες που ενίσχυσε τη σχέση μεταξύ της γέννησης του hip-hop της Νέας Υόρκη Η κληρονομιά της Δυτικής Ινδίας (όπως ακούγεται στα Solid Wall of Sound και The Donald). Η Phife Dawg ήταν μια αλλαγή-παιχνιδιού και καθώς έκλαιγα και θρήνησα για την απώλεια, δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ, τι γίνεται αν είχαμε πάρει ένα ακόμη άλμπουμ από ολόκληρη την ομάδα;
Στην πρώτη ακρόαση, σταμάτησα μερικές φορές, δεν είμαι σίγουρος αν αυτό που άκουγα θα ήταν πραγματικά το τελευταίο έργο από οποιαδήποτε επανάληψη του ATCQ, όπως πρότειναν, ή αν υπήρχαν περισσότερα. Όταν το άκουσα ως τελευταία δουλειά, παραδέχομαι ότι ήμουν λίγο υποτιμημένος με την έννοια ότι δεν ήθελα να είναι αυτό. Ο Τζαρόμπι δεν εμφανίστηκε επίσημα σε προηγούμενους δίσκους, για παράδειγμα, και εγωιστικά δεν ήθελα να είναι η τελευταία φορά που θα τον ακούγαμε με την ομάδα.
Πολιτικά, το άλμπουμ έχει τέλειο χρονικό διάστημα. Ανοίγει με το Διαστημικό Πρόγραμμα, έναν μάλλον σαρδικό προβληματισμό για τους διαστημικούς εμπόρους του Derrick Bell, ένα σύντομο χρονογράφημα στο οποίο οι εξωγήινοι έρχονται στη Γη και προσφέρουν χρυσό, καθαρό καύσιμο και αποκατάσταση της ταχείας περιβαλλοντικής φθοράς σε αντάλλαγμα για κάθε Μαύρο Αμερικανό. Υπάρχει συζήτηση για την ανθρωπότητα και αν οι Μαύροι άνθρωποι θα υποφέρουν περισσότερο από ό, τι θα ωφελούσαν όλοι οι άλλοι, αλλά η τελική απόφαση είναι να απομακρυνθούν οι Μαύροι.
Στο τραγούδι, ο Jarobi θρηνεί, Σχεδιάζουν για το μέλλον μας / Κανένας από τους ανθρώπους μας δεν εμπλέκεται και ο Tip παραλείπει, Δεν υπάρχει διαστημικό πρόγραμμα για niggas. Ναι, κολλήσατε εδώ, nigga, υπενθυμίζοντας ότι δεν υπάρχει τέτοια ιδιότροπη επιλογή διαφυγής για τους Μαύρους. Η Phife μας ζητά να το κάνουμε μαζί για τον αδελφό, για τις αδελφές, για τις μητέρες και τους πατέρες, όλοι μας κατά τη διάρκεια των μαζικών ισχυρισμών του Jarobi. Αναγνώρισα αμέσως την αναφορά και μου θύμισε την ικανότητα του γκρουπ να δειγματοληπτικά, να παρεμβάλω και / ή να ανταποκριθώ σε ένα πολύτιμο έργο τέχνης κατά τη διάρκεια της καριέρας τους.
Το Διαστημικό Πρόγραμμα είναι ένας πολύ αναγκαίος έλεγχος πραγματικότητας που διαχωρίζεται στο αποκορύφωμα του άλμπουμ, We The People, μια προειδοποιητική ιστορία κατά την οποία το Q-Tip αφήνει με ακρίβεια τα αισθήματα του τρέχοντος δεξιού κινήματος:
Όλοι εσείς οι Μαύροι, πρέπει να φύγετε
Όλοι οι Μεξικανοί, πρέπει να φύγεις
Και όλοι εσείς φτωχοί λαοί, πρέπει να φύγετε
Μουσουλμάνοι και ομοφυλόφιλοι, αγόρι, μισούμε τους τρόπους σας
Όλοι εσείς κακοί, πρέπει να φύγετε Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Ο δικαιολογημένος θυμός του Phife για τον κατηγορούμενο Conrad Tokyo (με τον Kendrick Lamar) αντηχεί. Σαν να μην έχει ήδη καταστραφεί αυτή η χώρα, η Φίφα χτυπάει, υπενθυμίζοντας ότι αυτή η χώρα δεν ήταν ποτέ πραγματικά ένα ασφαλές μέρος για εμάς. Μας αφήνει να αναρωτιόμαστε αν υπάρχει ελπίδα ή αν η ομάδα μπορεί να προσφέρει κάτι που μας πείθει ότι δεν θα είναι καθόλου κακό.
Δεν το κάνουν.
Στην πραγματικότητα, το Whateva Will Be, ένα ταξίδι δύο σκαλοπατιών στη μελαγχολική λωρίδα, μαζεύει τα πάντα μέχρι το παιχνίδι και προτείνει να εργαστούμε όσο καλύτερα μπορούμε.
Υπάρχει μια ξεκάθαρη διέλευση φανών, η οποία επαναλαμβάνει το τελικό του άλμπουμ. Το Dis Generation, το οποίο διαθέτει τον Andre 3000 του Outkast, είναι μια ωδή στη νεότερη γενιά καλλιτεχνών που είναι έτοιμοι να συνεχίσουν την κληρονομιά του ATCQ (χαρακτηριστικά από τους Kendrick Lamar και Anderson. Ο Paak σημειώνει αυτό το σημείο). Σε μια διαγενεακή συνομιλία, δεμένη με ένα τέλειο δείγμα του Musical Youth's Pass The Duchie, ο έπαινος για τη δημιουργικότητα του επόμενου κύματος αποδίδει μια προσοχή για να μην ξεπουλήσει και να ξεχάσει τις ρίζες τους.
Το Mobius διαθέτει το βομβαρδικό στυλ ole skool Busta Rhymes που, ενώ είναι συναρπαστικό, δεν ταιριάζει απόλυτα με την πιο χαλαρή ατμόσφαιρα του έργου. Ωστόσο, θυμίζει στους ανθρώπους τη δική του εικονική κληρονομιά και δεν είμαι σίγουρος ότι θα ήταν ένα πλήρες άλμπουμ χωρίς νοσταλγική εμφάνιση από το Bussa Bus.
Προσπάθησα με την έλλειψη της πρώην άνετης συνοχής μεταξύ των μελών της ομάδας. μόνο περίπου το ένα τέταρτο των τραγουδιών περιλαμβάνει όλους τους κύριους τραγουδιστές μαζί. Η ένταση είναι προφανής και δεν είναι μυστικό ότι η Tip και η Phife είχαν προσωπικό βόειο κρέας που επεκτάθηκε αρκετά χρόνια. Αφού εμφανίστηκε στο σόου Jimmy Fallon το φθινόπωρο του 2015, ωστόσο, η ομάδα αποφάσισε τελικά να κάνει το άλμπουμ που είχε προτείνει η Phife για αρκετό καιρό. Είναι αρκετά ενδιαφέρον, το Q-Tip εμφανίζεται σε όλα εκτός από ένα τραγούδι, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέλος. Είναι επίσης υπεύθυνος για σχεδόν όλη την παραγωγή, ως συνήθως, που κάνει το άλμπουμ να μοιάζει περισσότερο με ένα remix του τρίτου σόλο του έργου, Kamaal / Η περίληψη , με τους καλύτερους φίλους του από παλιά. Είτε ήταν η μακροχρόνια φυσική αποσύνδεση (η Phife έζησε στη Δυτική Ακτή, οι άλλοι στην Ανατολή), η άλυτη διαπροσωπική ένταση ή οι περιορισμοί της υγείας (σχετικά με την παραγωγή του άλμπουμ, ο Jarobi σημείωσε ότι η Phife ήταν χαρούμενη που βγαίνει έτσι), είναι ξεκάθαρο ότι η ώρα δεν είναι το μόνο πράγμα που άλλαξε την ομάδα.
Καθώς όλα πρέπει να τελειώσουν, φαίνεται ότι αυτό είναι για την αγαπημένη μου ομάδα χιπ χοπ. Τους εκτιμώ που μας έδωσαν την ευκαιρία να αποχαιρετήσουμε τη Phife στο Lost Somebody. Χαίρομαι που το Jarobi έπρεπε να δείξει στον κόσμο αυτό που πολλοί από εμάς γνώριζαν από πρώτο χέρι - μπορεί πραγματικά να φτύσει τη φωτιά (Moving Backwards). Αισθάνομαι ένα βάρος ανυψωμένο γνωρίζοντας ότι ο Maalik και ο Kamaal θεραπεύτηκαν πριν από την προηγούμενη μετάβαση (Black Spasmodic). Θα είμαι για πάντα ευγνώμων για το ότι έδωσα σε αυτό το εγγενές κορίτσι βασίλισσες ένα μονοπάτι για να αποκτήσω πρόσβαση στη μουσική που μου έκανε το πιο νόημα. Και για όλα τα χρόνια που επηρεάζουν και διαμορφώνουν καλλιτέχνες που θέτουν κομμάτια για το ψυχαγωγικό B-Side του Golden Age Soundtrack του χιπ χοπ, σας ευχαριστούμε, Tribe.
Το πήραμε από εδώ…