Τι στέκεται σε μια καταιγίδα, Μέρος III: Υποτροφία Τα πράγματα που χωρίζουν τον κόσμο μας, μας φέρνουν επίσης μαζί Phil Campbell, AL; Τρίτη 7 Ιουνίου: Η Κάρι Λιν Μόργκαν έχασε το πάπλωμα της μνήμης της από το twister που πήρε το σπίτι της μητέρας της. Ο Leah Meyer το βρήκε 75 μίλια μακριά. | Πίστωση: Kim CrossΜικρά κομμάτια του Μισισιπή έπεσαν στην Αλαμπάμα. Η Αλαμπάμα έπεσε στο Τενεσί. Φωτογραφία από φωτογραφία, λογαριασμός με λογαριασμό, αποσπάσματα ζωών επιλέχθηκαν από αζαλέες και φράχτες με συρματόπλεγμα. Ένα από αυτά ήταν ένα πάπλωμα μνήμης που πέταξε πάνω από δύο κομητείες και προσγειώθηκε σε ένα λασπωμένο κατώφλι στην Αθήνα, την Αλαμπάμα. Όταν το βρήκε, η Leah Meyer είδε μέσα από τα σχισμή και τους λεκέδες, είδε τη ζωή να ξετυλίγεται σε φωτογραφίες - ένα μωρό, ένα μικρό κορίτσι σε μια διαγωνισμό, ένας έφηβος που παίζει μπάσκετ. Το έμβλημα bobcat ήταν μια ένδειξη που οδήγησε στο λύκειο Phil Campbell, 75 μίλια μακριά. Η Λέα έτρεξε τα δάχτυλά της πάνω από το κεντημένο όνομα— Κάρι Λιν - και ήξερε ότι έπρεπε να την βρει. Σε μια ημέρα 98 βαθμών τον Ιούνιο, η Λέα έφερε το πάπλωμα στο σπίτι, στον τόπο όπου πήρε πτήση. Το ξεδιπλώθηκε σε ένα επίπεδο, ξηρό μέρος όπου ένα σπίτι βρισκόταν κάποτε στην αγροτική πόλη Phil Campbell. Προσπάθησε να το καθαρίσει, αλλά αποφάσισε ότι οι σχισμές και οι λεκέδες ήταν ένα άλλο κεφάλαιο στην όμορφη ιστορία του. Κρίνοντας ένα νεογέννητο γιο, η Κάρι Λιν Μόργκαν, τώρα μητέρα δύο παιδιών, έφτασε να δεχτεί ένα από τα τελευταία αναμνηστικά που έμεινε από την παιδική της ηλικία. Είχε χάσει το σπίτι της και όλες τις αναμνήσεις μέσα σε μια φωτιά πριν από μερικά χρόνια. Το πάπλωμα επέζησε στο σπίτι της μητέρας της. Το άφησε εκεί, όπου νόμιζε ότι θα ήταν ασφαλέστερο. Όταν ο ανεμοστρόβιλος του Απριλίου πήρε αυτό το σπίτι - ευτυχώς κανείς δεν ήταν σπίτι - δεν άφησε τίποτα άλλο παρά τον ουρανό. Η Λέα δεν ήξερε αυτήν την ιστορία όταν δημοσίευσε μια εικόνα του πάπλου σε ένα Η σελίδα που χάθηκε και βρέθηκε από το Facebook . Η Κάρι Λιν δεν είδε αυτήν την εικόνα. Δεν είχε δύναμη και το τηλέφωνό της ήταν νεκρό. Η είδηση την βρήκε, ωστόσο, μέσα από το ντεμοντέ αμπέλι, λίγη τύχη, και έναν φίλο που εντόπισε ένα οικείο χαμόγελο προτού η ανάρτηση κυλήσει πολύ μακριά από την οθόνη. «Αυτό το πάπλωμα είναι η ζωή μου, το ταξίδι μου σε όλα», είπε στη Leah. «Βλέπω τις φωτογραφίες του μωρού μου και συνειδητοποιώ πόσο μοιάζουν τα παιδιά μου». Η Λέα χαμογέλασε. 'Χαίρομαι που σε βρήκαμε.' Βίντεο: Επιστροφή πάπλωμα μνήμης * * * * Ήταν έτσι σε όλο τον Νότο, καθώς οι ξένοι βοήθησαν τα θύματα να πάρουν τα κομμάτια της ζωής τους. Τίποτα δεν ήταν πολύ μεγάλο ή πολύ μικρό για να δώσει. Hairbows για το Hackleburg. Δωρεάν περικοπές στο Pleasant Grove. Προσωπογραφικές συνεδρίες για οικογένειες των οποίων οι αναμνήσεις είχαν κλαπεί από τον άνεμο. Ένα 13χρονο κορίτσι από το Αρκάνσας βρήκε ένα προσωρινό σπίτι για μια εκτοπισμένη οικογένεια. Πέντε φίλοι στο Μισισιπή γέμισαν ένα φορτηγό. Κάποιος αγόρασε ένα ολοκαίνουργιο σπίτι για ένα άτομο που δεν θα συναντούσε ποτέ. Ένας άντρας που είχε χάσει τα πάντα από τις καταιγίδες της ζωής του - διαζύγιο, χαμένη δουλειά, ναυάγιο που τον άφησε σε αναπηρική καρέκλα - έδωσε αίμα. Το μόνο που είχε αφήσει να δώσει. «Το καλύτερο ήταν πώς αντιδρούσαμε αμέσως στους Νότιους στην τραγωδία», δήλωσε ο Τζέιμς Σπαν, ένας αγαπημένος καιρός της Αλαμπάμα που είδε τους οπαδούς του μέσα από την καταιγίδα, πρώτος ως σύγχρονος δρομέας της πόλης που έσωσε ζωές με προειδοποιήσεις 140 χαρακτήρων που διαβάζονταν όταν η δύναμη απέτυχε και μετά, συνδέοντας βοήθεια με τα άτομα που τη χρειάζονταν, ένα tweet κάθε φορά. Την ημέρα που περιγράφει «σαν το κράτος να αποφεύγει τις σφαίρες από την κόλαση», ο Τζέιμς είδε όχι μόνο τη θύελλα της ζωής του, αλλά ένα άλλο ταπεινωτικό φαινόμενο: «γείτονες που βοηθούν τους γείτονες. Οι άνθρωποι μας ήξεραν τι να κάνουν και πώς να το κάνουν. ' Ο Τζέιμς Σπαν μιλά για τους ανεμοστρόβιλους στις 27 Απριλίου Δεν ήταν μόνο οι Νότιοι. Μια ομάδα με έδρα το Λος Άντζελες που ονομάζεται Calabama πραγματοποίησε πλύσιμο αυτοκινήτων μπικίνι για να συγκεντρώσει κεφάλαια για την Tuscaloosa. Το Λας Βέγκας έδωσε μετρητά. Το Τέξας έστειλε κάρτες αερίου. Μια κυρία της Νέας Υόρκης έστειλε ένα ρυμουλκό τρακτέρ γεμάτο μουσαμά, ακριβώς στην ώρα για την πρώτη βροχή της Αλαμπάμα. Η Ιαπωνία έστειλε 8.000 κουβέρτες στην Αλαμπάμα, ένα ευχαριστήριο δώρο για όλη τη βοήθεια που είχαν στείλει οι Αμερικανοί μετά το τσουνάμι του Μαρτίου. Αυτή η τραγωδία μπορεί να οδηγήσει μια γυναίκα που απαντά στο τηλέφωνό της «War Eagle! Αυτό είναι το Holly 'για να στείλετε φορτηγό μετά από φορτηγό σε λαούς που φωνάζουν' Roll Tide! ' το λέει όλα. «Τους μισούσα», λέει ο Auburn alum Holly Hart. Όμως εκεί ήταν, η κινητήρια δύναμη πίσω Toomer για την Tuscaloosa , μια ομάδα 11 απλών ανθρώπων που έστειλαν βοήθεια σε περισσότερες πόλεις απ 'ό, τι έπαιζαν να μετράνε - ακόμη και στους δικούς τους ορκισμένους εχθρούς. Θα σου πω ευθεία. Χαιρετίζω τον Auburn και όποιον παίζει Alabama. Εξοπλισμένο με smartphone και ασυνήθιστη αίσθηση, η Χόλι, σχεδιαστής εσωτερικών χώρων και μητέρα τριών παιδιών, έπαιξε χειριστή αποστολέα για κύματα φορτηγών που δεν στάλθηκαν από επίσημες υπηρεσίες αλλά από εκκλησιαστικές ομάδες, πόλεις και λαούς που έμαθαν να μην περιμένουν βοήθεια. Χρησιμοποίησε ένα Ομάδα Facebook ως το κέντρο διοίκησης της, όπου τα είδωλα μετακινούσαν ημι φορτηγά και οι ενημερώσεις κατάστασης έφεραν πραγματικούς ανθρώπους πρόσωπο με πρόσωπο. «Αυτό είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά το πώς χρησιμοποιείται μοιάζει περισσότερο με το παλιομοδίτικο δέντρο της εκκλησίας», δήλωσε ο James Chris Fields, του πληρώματος του Toomer. Και έτσι είναι μια μητέρα με μεγάλα παιδιά, που δεν έχει εκπαιδευτεί ποτέ σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, διαχειρίζεται δωρεές και φωνάζει βοήθεια από 86.000 άτομα. «Ο καθένας μπορεί να κάνει τη διαφορά στη ζωή των άλλων αν είναι απλώς πρόθυμοι να εμφανιστούν», είπε η Χόλι. «Κανείς από εμάς δεν έχει καμία εκπαίδευση σε αυτό. Εάν κάθε άτομο βγαίνει και βοηθά ένα άλλο άτομο, δεν χρειάζεται πολύς χρόνος για να το φροντίσει. ' Ακριβώς όταν η Χόλι άλλαξε ταχύτητες από τη λειτουργία κρίσης για να σχεδιάσει την ανοικοδόμηση, άκουσε τα νέα για τον Τζόπλιν. Η Tuscaloosa και η Joplin ήταν ήδη φίλοι. Ο Τζόπλιν είχε στείλει βοήθεια μόλις έναν μήνα πριν, και φιλοξένησε έναν έρανο χρημάτων για την Τοσκaloosa τη νύχτα που οι καταιγίδες έπληξαν το Μισούρι. «Ας φορτώσουμε ένα φορτηγό και φύγουμε», είπε η Χόλι. Μέσα σε 24 ώρες, τρία φορτηγά γεμίστηκαν από την αποθήκη Tuscaloosa που η Joplin είχε βοηθήσει να αποθηκεύσει. Στο δρόμο προς το Μιζούρι, συνέβη ένα προσωρινό πράγμα στο διάδρομο του κέτσαπ σε ένα Walmart κάπου στο Αρκάνσας. Η Χόλι μόλις συνειδητοποίησε ότι ένα απλό σφάλμα - η λανθασμένη πόλη που είχε πληκτρολογηθεί στο GPS - είχε τρέξει το φορτηγό της 100 μίλια. Ομαδοποιώντας, σταμάτησε να γεμίζει το καροτσάκι της με χοτ-ντογκ και ψωμάκια για να μαγειρέψει όταν έφτασαν. Μεταξύ των καρυκευμάτων, μια ξένη ρώτησε για τη μαγειρική της. Του είπε ότι δεν ήταν πάρτι. Ο άντρας της είπε τότε για το Altus, μια μικρή πόλη στο δρόμο που είχαν χάσει οι εθνικές ειδήσεις. Χρειαζόταν τα πράγματα που είχε η Holly στο φορτηγό της - φόρμουλα, πάνες, πρώτες βοήθειες. Άφησε την Joplin να γνωρίζει ότι άλλα δύο φορτηγά ήταν στο δρόμο, αλλά αυτό χρειαζόταν στο Αρκάνσας. Η Χόλι ξέρει ότι υπάρχει πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει προτού ο Νότος της επιστρέψει στα πόδια του. Η προθεσμία της είναι το Iron Bowl. «Θέλω η Tuscaloosa να είναι καλά στο φθινόπωρο, οπότε δεν χρειάζεται να νιώθω ένοχος όταν τους νικήσουμε». * * * * Μεταξύ των πραγμάτων που εκρήχθησαν από την καταιγίδα - και δόθηκε πίσω - ήταν τα τρίτα γενέθλια ενός κοριτσιού. Αυτή ήταν η πρώτη χρονιά που η Carolynn Wenndt κατάλαβε πραγματικά τι ήταν τα γενέθλια. Είχε διαλέξει την τούρτα της Ντόρα τον Εξερευνητή και ένα αστέρι σε σχήμα piñata. Κάθε εβδομάδα στο μανάβικο, βρήκε μια νέα απόλαυση για να το βάλει σε αυτό. Αλλά την ημέρα που γύρισε τα 3, έμαθε ότι η τοποθέτηση μιας τρύπας στην οροφή πρέπει να γίνει πριν από ένα πάρτι. Στη συνέχεια, η γιαγιά της Carolynn, Linda Patterson, άκουσε για τον άντρα που ξεκίνησε Χαμένα γενέθλια της Αλαμπάμα . Ο Clint DeShazo, ένας εμπορικός κτηματομεσίτης του Μπέρμιγχαμ, συνειδητοποίησε ότι ακόμη και όταν τα μεγάλα πράγματα γίνονται αναπόφευκτα - ειδικά όταν πέφτουν τα μεγάλα πράγματα - τα μικρά πράγματα, όπως τα κέικ γενεθλίων, έχουν μεγαλύτερη σημασία. Χάρη στον Clint, η Carolynn έσβησε τα κεριά σε μια δωρεά τούρτα σε ένα πάρκο όπου τα δέντρα είχαν ακόμα κλαδιά. Ξετυλίγει μια κουβέρτα της Ντόρα ραμμένη με το χέρι από εθελοντή από μια ομάδα που ονομάζεται κουβέρτες για τα μωρά Bama. Η μητέρα της, επίσης, έλαβε ένα δώρο: μερικές ώρες για να προσπαθήσει να ξεχάσει αυτήν την τρύπα στην οροφή. «Μισώ ότι αυτή η καταιγίδα συνέβη ποτέ, αλλά πλησίασε τους ανθρώπους», είπε η Λίντα. «Είμαστε όλοι γείτονες τώρα». Η Λίντα έγινε μέλος της Clint στα χαμένα γενέθλια της Αλαμπάμα. Τακτοποιεί τα πάντα, από ένα πάρτι-σε-κουτί έως ένα χτύπημα για ένα 3χρονο αγόρι που βοήθησε να τραβήξει τη μαμά του από τα συντρίμμια. Το επόμενο έργο της; Κάνοντας τον σύζυγό της να μεγαλώσει μια μακριά, λευκή γενειάδα. «Αυτά τα παιδιά θα πρέπει ακόμα να έχουν Χριστούγεννα».
Τα πράγματα που χωρίζουν τον κόσμο μας, μας φέρνουν επίσης μαζί