Τι σημαίνει να πείτε το όνομά της

Σάντρα Μπλαντ. Το όνομά της, η ιστορία της και ο θάνατός της το 2015 σε ένα κελί φυλακής στο Τέξας κατέστρεψε την εμπειρία μιας μαύρης γυναίκας σχετικά με φυλετικό προφίλ, βία της αστυνομίας, εγγύηση και φυλάκιση στην εθνική συνείδηση. Τη Δευτέρα το βράδυ, το HBO κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους Πες το όνομά της: Η ζωή και ο θάνατος της Σάντρα Μπλαντ . Η ταινία είναι τόσο ένα θλιβερό ταξίδι στις τελευταίες μέρες της Σάντρα και ένας εορτασμός της ζωής της και του αγώνα της οικογένειάς της για απαντήσεις και δικαιοσύνη. Κατασκευασμένη σε στενή συνεργασία με τη μητέρα, τις αδελφές και τη νομική ομάδα της, η ιστορία της ζωής της Σάντρα διηγείται τις φωνές τους, καθώς και τη δική της, μέσω των δημοσιεύσεων στο Facebook #SandySpeaks. Η ιστορία των τελευταίων ημερών της, που περιλαμβάνει στοιχειωμένο βίντεο από τις τελευταίες στιγμές της ελευθερίας της, του προσώπου της λίγες ώρες πριν βρεθεί νεκρός, του σώματός της, οι αρχές της θηλιάς ισχυρίζονται ότι έκλεισε τον εαυτό της και την αυτοψία της, λέγεται σε μεγάλο βαθμό μέσω τις φωνές των ανθρώπων που είναι υπεύθυνοι για το θάνατό της, και αφήνει τους θεατές με σοβαρές ερωτήσεις σχετικά με το τι συνέβη σε αυτό το κελί φυλακής του Τέξας.Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η Bland θα ήταν ακόμα ζωντανή σήμερα εάν δεν είχε παρασυρθεί για μια μικρή παράβαση κυκλοφορίας που διαπράττει κάθε οδηγός σε κάποιο σημείο. Εάν ο αξιωματικός Encinia της είχε απλώς προειδοποιήσει αντί να κλιμακώσει βίαια τη συνάντηση. Εάν δεν είχε ισχυριστεί, τον επιτέθηκε και την κατηγόρησε με κακούργημα. Εάν η δικαστής δεν είχε ορίσει εγγύηση 5000 $ (η οποία έφτασε τα 500 $ για την εγγύηση) και αρνήθηκε να επανεξετάσει την απόφασή της. Αν οι αξιωματούχοι της φυλακής δεν είχαν κρατήσει τον Bland σε ανεξάρτητη απομόνωση για μέρες. Ενώ η εμπειρία της Bland είναι τόσο μοναδική όσο η όμορφη ψυχή της, είναι επίσης τόσο κοινή όσο το νερό. Η Bland είναι μία από τις εκατοντάδες μαύρες γυναίκες που έχουν σκοτωθεί ή πέθανε υπό κράτηση, και χιλιάδες που έχουν παραβιαστεί, κακοποιηθεί, απειληθεί, αδικαιολόγητα προφίλ και στοχευτεί από την αστυνομία. Ο λόγος που η ιστορία της αντηχούσε τόσο βαθιά και ευρέως είναι επειδή είναι τόσο εξοικειωμένο με τις μαύρες γυναίκες που βιώνουν καθημερινά προφίλ και ποινικοποίηση, των οποίων η συμμόρφωση με τη συμπεριφορά που αναμένεται από τη Mammy έχει ζητηθεί από τη δουλεία, στην τιμή της τιμωρίας. Όπως έγραψα Αόρατο Όχι Περισσότερα: Αστυνομική βία εναντίον μαύρων γυναικών και γυναικών χρώματος, Με πολλούς τρόπους, ο Μπλαντ ήρθε να υποστηρίζει κάθε Μαύρη γυναίκα που έχει αλλάξει ποτέ λωρίδες χωρίς να χρησιμοποιήσει ένα σήμα στροφής, εξέφρασε την απογοήτευσή της για να πάρει ένα εισιτήριο κυκλοφορίας ή έζησε κατάθλιψη - τόσο πολύ ώστε το hashtag #IfIdieinpolicecustody, κάτω από το οποίο οι Μαύρες γυναίκες όλων Τα υπόβαθρα εξέφρασαν τους φόβους τους και την αντίσταση τους στο να μοιράζονται τη μοίρα του Μπλαντ, τάση στα κοινωνικά μέσα. Όταν άκουσα για πρώτη φορά την ιστορία της, μου θύμισε μια άλλη στάση κυκλοφορίας, μιας άλλης νέας Μαύρης γυναίκας που ονομάζεται Σάντρα, σε όλη τη χώρα, σχεδόν 20 χρόνια νωρίτερα. Το 1996 ένας λευκός αξιωματικός τράβηξε Σάντρα Άντορ τελείωσε καθώς οδήγησε στο σπίτι για να επισκεφτεί φίλους στη Βόρεια Καρολίνα, την έσυρε βίαια από το αυτοκίνητό της και απείλησε να την κάνει να δοκιμάσει την υγρή κόλαση με σπρέι πιπεριού, όπως και ο αξιωματικός Encinia που απείλησε να φωτίσει τον Bland με ένα TASER. Στη συνέχεια την πέταξε στην άκρη του αυτοκινητόδρομου, την οδήγησε και την χτύπησε με τρόπους παρόμοιες με τα βίντεο της κάμερας για τη βίαιη σύλληψη του Μπλάντ από τον αξιωματικό Encinia. Αλλά αυτό που είναι πραγματικά εντυπωσιακό είναι ότι η εξήγηση της Σάντρα Άντορ για το τι νόμιζε ότι σκέφτηκε ο αξιωματικός καθώς την χτύπησε: Σκατά μαύρα. Ήταν τσαντισμένος… Ποιος στο διάολο νομίζω ότι είμαι; Δεν ξέρω πού είμαι; Αυτός είναι ο λαιμός του δάσους, υιοθετώντας μια λευκή νότια νότια για την τελευταία πρόταση, θα μπορούσε εξίσου εύκολα να περιγράψει τη σύλληψη του Μπλαντ και αμέτρητες άλλες καθημερινές αλληλεπιδράσεις μεταξύ Μαύρων γυναικών και αστυνομίας που δεν έκαναν εθνικές ειδήσεις τις δύο δεκαετίες μεταξύ των δύο περιστατικά. Οι αριθμοί δείχνουν ότι οι Μαύρες γυναίκες στοχεύουν συνήθως στο Driving While Black. Στην πραγματικότητα, στο Ferguson, MO., Ένα χρόνο πριν σκοτωθεί ο Μάικ Μπράουν, οι μαύρες γυναίκες ήταν η ομάδα που πιθανότατα θα ανατραπεί από την αστυνομία, περισσότερο από τους μαύρους. Στη γενέτειρα του Σικάγο της Σάντρα, πάνω από το 60% των νεαρών Μαύρων γυναικών ανέφεραν ότι βίωσαν στάση αυτοκινήτου ή πεζού το 2015 , και περισσότερες νεαρές μαύρες γυναίκες ανέφεραν ότι έπεσαν από την αστυνομία όταν οδηγούσαν από τους νέους Μαύρους. Οι μαύρες γυναίκες επίσης βιώνουν συνήθως αστυνομική βία - στην πραγματικότητα, μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι Οι μαύρες γυναίκες είναι η ομάδα που πιθανότατα να σκοτωθεί από την αστυνομία όταν είναι άοπλη . Οι μαύρες γυναίκες είναι επίσης οι ταχύτερα αναπτυσσόμενοι πληθυσμοί φυλακών και φυλακών, που συχνά κρατούνται με δευτερεύοντα αδικήματα, συχνά επειδή δεν είναι σε θέση να υποβάλουν εγγύηση - με μερικές φορές θανατηφόρες συνέπειες. Όπως επισημαίνει η μητέρα της Σάντρα, η Γενεύη Reed-Veal, κεντρική προσωπικότητα της ταινίας, 5 άλλες Μαύρες γυναίκες πέθαναν στις φυλακές τον ίδιο μήνα με τη Σάντρα . Περισσότερα έχουν έκτοτε, συμπεριλαμβανομένων Ντέμπορα Λυών , μια 51χρονη μαύρη μητέρα που βρέθηκε κρεμασμένη στη φυλακή του Harris County τον περασμένο Ιούλιο, 5 χρόνια μετά και μόλις μερικές εκατοντάδες μίλια από όπου πέθανε η Σάντρα στη φυλακή της Waller County. Το πλαίσιο είναι κρίσιμο για να διασφαλιστεί ότι η ιστορία του Bland δεν θεωρείται εξαίρεση από τον κανόνα ότι οι άνδρες είναι τα κύρια θέματα φυλετικού προφίλ και βίας της αστυνομίας, καθιστώντας την πολύ συχνά τη μόνη γυναίκα που αναφέρεται σε μεγάλους καταλόγους Μαύρων ανδρών που στοχεύουν η αστυνομία, αλλά μάλλον ως αντανάκλαση των ευρύτερων τρόπων αστυνόμευσης. Μέχρι να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε ιστορίες όπως η Σάντρα δεν είναι μεμονωμένα τραγικά περιστατικά, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος του συστηματικού ρατσισμού στην Αμερική, η ίδια η ίδια αποφάσισε, οι μαύρες γυναίκες θα συνεχίσουν να παραβιάζονται και να σκοτώνονται από την αστυνομία με ατιμωρησία. Ας ελπίσουμε ότι η ταινία θα χρησιμεύσει ως πρόσκληση για μια ευρύτερη συνομιλία - και για δράση. Όπως περιγράφεται στην ταινία της Geneva Reed-Veal, της οποίας ο συνεχιζόμενος ακτιβισμός και οι προσπάθειες για την έγκριση του νόμου Sandra Bland στο Τέξας, μαρτυρούν ενώπιον του Κογκρέσου το 2016: Πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε και να κινούμαστε. Σας αφήνω λοιπόν με αυτό: ήρθε η ώρα να ξυπνήσετε, να σηκωθείτε, να ανεβείτε ή να κλείσετε. Αυτό ακριβώς είναι το έργο #SayHerName που οργανώνει η ταινία από το όνομά της, αλλά μόλις αγγίζει: Πείτε το όνομά της: Αντίσταση της αστυνομικής βίας κατά των μαύρων γυναικών έκθεση που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από το Αφρικανικό Αμερικανικό Φόρουμ Πολιτικής τον Μάιο του 2015, συγκεντρώνοντας τις ιστορίες δεκάδων Μαύρων γυναικών, μερικές, όπως η LaTanya Haggerty, σκοτώθηκαν επίσης μετά από στάσεις κυκλοφορίας από την αστυνομία και αρκετές, όπως η Mya Hall και ο Korryn Gaines, σκοτώθηκαν επίσης 2015; στο κίνηση ξεκίνησε κάτω από το #SayHerName hashtag για μια άλλη κόρη του Σικάγου, Rekia Boyd , του οποίου η δολοφονία του 2012 ακολούθησε επίσης την αίσθηση ότι δεν συμμορφώθηκε με τις εντολές ενός αστυνομικού που δεν ήταν βασικός · στις προσπάθειες περισσότερων μητέρων και αδελφών να εξασφαλίσουν δικαιοσύνη για τα αγαπημένα τους πρόσωπα Michelle Cusseaux , Τανίσα Άντερσον , και Κάιλα Μουρ ; με πολλούς τρόπους Το #SayHerName χρησίμευσε ως κραυγή για τόσες πολλές μαύρες γυναίκες που έχουν στοχοποιηθεί για αστυνομική βία, ποινικοποίηση και φυλάκιση. Υπάρχουν πολλά περισσότερα στο μεγαλύτερο κίνημα #BlackLivesMatter που η Sandra εμπνεύστηκε - και η οποία τελικά κινητοποιήθηκε στο όνομά της - από την οποία οι θεατές που εξοργίζονται από την ταινία μπορούν να συνδεθούν από ό, τι απεικονίζεται στο συγκλονιστικό και παραμορφωμένο βίντεο μιας τεταμένης αντιπαράθεσης μεταξύ οπλισμένου New Οι Μαύροι Πάνθηρες και η αστυνομία έξω από τη φυλακή όπου πέθανε η Σάντρα και το σύντομο κολάζ από κλιπ από πραγματικές εθνικές μέρες δράσης που περιλάμβαναν επαγρύπνηση και διαδηλώσεις προς τιμήν της Σάντρα σε ολόκληρη τη χώρα κράτησαν δύο συνεχόμενα χρόνια στην επέτειο του θανάτου της. Αν θέλουμε να δούμε τη δράση που ζητά η οικογένεια Bland, πρέπει να κάνουμε περισσότερα από το να λέμε το όνομα της Bland και να της πούμε την ιστορία της μεμονωμένα. Πρέπει να τιμήσουμε τη μνήμη της Bland ανυψώνοντας και υποστηρίζοντας κινήματα που εργάζονται για να αναιρέσουν τις συνθήκες που συνέβαλαν στο θάνατό της, συμπεριλαμβανομένης της οργάνωσης προσπαθειών για τέλος φυλετικού προφίλ των Μαύρων γυναικών στους δρόμους, στα σύνορα, στα σπίτια, στα σχολεία και στα νοσοκομεία, έως διάσωση μαύρων γυναικών και τερματίστε την προδικαστική κράτηση με εγγύηση χρημάτων , προς την τερματισμός της απομόνωσης , και στο πρόκληση φυλάκισης , άρνηση ιατρικής περίθαλψης και παραμέληση ατόμων με αναπηρία. Αυτές οι οργανωτικές προσπάθειες είναι το αφιέρωμα μας στη Bland και η απάντησή μας στις εκκλήσεις της οικογένειάς της για δικαιοσύνη και λογοδοσία. Αυτό είναι το έργο που κάνουμε στο όνομα του Bland, προς τιμήν του Bland, για να αμφισβητήσουμε τους τρόπους που η αστυνομία διαμόρφωσε τη ζωή της, να εξαλείψει τις συνθήκες που συνέβαλαν στο θάνατό της και να σταματήσει αυτό που συνέβη σε αυτήν να συμβεί σε μια ακόμη μαύρη γυναίκα. Αυτό σημαίνει Πες το όνομά της .Ο Andrea J. Ritchie είναι ο συν-συγγραφέας του Πείτε το όνομά της: Αντίσταση της αστυνομικής βίας κατά των μαύρων γυναικών , δημοσιεύθηκε από το Φόρουμ Πολιτικής Αφροαμερικάνων και ο συγγραφέας του Αόρατο Όχι πια: Βία της αστυνομίας ενάντια σε μαύρες γυναίκες και γυναίκες χρώματος . Διοργανώνει, υποστηρίζει, ασκεί δικαστικές διαφορές και αναταραχές γύρω από το προφίλ, την αστυνόμευση και την ποινικοποίηση μαύρων γυναικών, κοριτσιών, τρανς και ανδρών που δεν συμμορφώνονται με το φύλο για πάνω από δύο δεκαετίες.