Τι έμαθα στο πρώτο μου κυνήγι

Ας αποσπάσουμε μερικά πράγματα. Δεν μεγάλωσα γύρω από το κυνήγι. Καθώς ένα κορίτσι της Φλόριντα μεγάλωσε κοντά στην παραλία, ήμουν γύρω από άφθονο νερό, αλλά όχι πολλά δολάρια. Στην πραγματικότητα, όχι κανένα. Και παρόλο που έχω ζήσει στον Βαθύ Νότο τα τελευταία 20 χρόνια, περιτριγυρισμένοι από γείτονες και φίλους που κυνηγούν, δεν έφυγα ποτέ. Μέχρι την περασμένη εβδομάδα.

Όταν ένας φίλος ρώτησε, 'Θα θέλατε να κάνετε κυνήγι περιστεριών;' Σήκωσα ένα φρύδι. Και πάλι, για να είμαι σαφής: Δεν έχω τίποτα ενάντια στο κυνήγι; δεν ήταν ποτέ δικό μου. Όμως, πάντα για μια περιπέτεια, είπα ναι.

Κάθε χρόνο, το Μπέρμιγχαμ, οι Tom Jernigan και Chas Pell φιλοξενούν την εκδήλωση στο Jernigan & apos; s Sugar Foot Farms. Οι δύο είναι επιχειρηματικοί εταίροι, ιδιοκτήτες της BlackRidge Land Company, η οποία βοηθά τους ανθρώπους να βρουν το μελλοντικό τους αγρόκτημα και βοηθά στη διαχείριση ακινήτων όπως αυτό. Ο Τομ και ο Τας φιλοξενούν το περιστέρι την πρώτη ημέρα της σεζόν ως δώρο στην οικογένεια και τους φίλους τους.

«Ένα κυνήγι νότιου περιστεριού είναι ένα κοινωνικό γεγονός», λέει ο Chas. «Ένα από τα βασικά στοιχεία του πάρτι μας είναι να το κάνουμε φιλικό προς την οικογένεια. Μία από τις αποστολές μας είναι να δείξουμε στους ανθρώπους ότι το κυνήγι μπορεί να είναι για όλους. Όχι μόνο για τα παιδιά που συσκευάζουν τα μεγάλα κορδόνια τους υψηλής ποιότητας μάρκα εντομοαπωθητικό, τα πεδία τους, μπύρα, αφήνοντας την οικογένεια την Παρασκευή και επιστρέφοντας την Κυριακή. Δεν πρέπει να είναι έτσι. '

Παρόλο που το μεσημεριανό γεύμα δεν είναι ασυνήθιστο σε ένα κυνήγι περιστεριών, λέει ο Chas, τους αρέσει να προσθέτουν μερικά επιπλέον. Η υπόθεση ξεκινά με πιάτα τραβηγμένου χοιρινού και ζαχαρωμένου μπέικον, τελειώνοντας με μια μπάντα και μια γευσιγνωσία κρασιού (φυσικά μετά το τέλος των γυρισμάτων, φυσικά). Ο Hayrides παίρνει τα παιδιά για ένα γύρισμα (φυσικά μακριά από τα γυρίσματα), τα σκυλιά τρέχουν ελεύθερα, άνδρες και γυναίκες μαζεύονται μέσα στην αγροικία με γλυκό τσάι.

Δεν πρόκειται να ψέψω: Έμεινα λίγο πάνω από το μπέικον, λίγο νευρικός για να ανέβω στα φορτηγά με σανό που θα μας πήγαιναν στα χωράφια. Ως συντάκτης που ξοδεύει περισσότερο χρόνο πίσω από ένα γραφείο απ 'ό, τι στην υπέροχη ύπαιθρο, ήμουν λίγο άβολα. Δεν είναι που ξεκινούν οι καλύτερες ιστορίες;

Τα πράγματα που είδα στα χωράφια: πατέρες και γιοι κάθονταν δίπλα-δίπλα, μιλούσαν. Πράγματα που δεν άκουσα: κουδούνισμα κινητών τηλεφώνων, ηλεκτρονικά ping. Πράγματα που παρατήρησα: πόσο όμορφη ήταν η γη της Δυτικής Αλαμπάμα. Ω. Μακριά από το θόρυβο της πόλης, ήταν ήσυχο. Άρχισα να το παίρνω.

Αληθινή ομολογία: Δεν πυροβόλησα εκείνη την ημέρα. Ακριβώς όπως το σκέφτηκα, η βροχή άρχισε να μπαίνει, και ήμουν ικανοποιημένος να καθίσω και να παρακολουθήσω, στη συνέχεια ανέβηκα πίσω στο φορτηγό με τις μπάλες σανό και επιστρέψαμε στο σπίτι, όπου οι άνθρωποι συγκεντρώνονταν γύρω από την τηλεόραση παρακολουθώντας ποδόσφαιρο .

Βεβαίως, δεν έχουν όλοι πρόσβαση σε ένα πάρτι σαν αυτό. Αλλά αν υπάρχει ενδιαφέρον να μάθετε τα βασικά του κυνηγιού περιστεριών, υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ξεκινήσετε, λέει ο Chas. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις από πηλό, τα κλαμπ κυνηγιού (ανοιχτά στο κοινό) και τα κυνηγετικά κυνήγι είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να μάθετε. «Είναι να βγαίνεις έξω, να πλησιάζεις πιο κοντά στη γη», λέει.