Ryman Auditorium στο Νάσβιλ, Τενεσί στο φως της ημέραςΠίστωση: Getty ImagesΘα περίμενε κανείς ότι ένα φάντασμα που στοιχειώνει τον Ryman να έχει αξιοπρεπή πίσσα και μια καλή αίσθηση ιστορίας. Δεδομένου ότι το προσωπικό ασφαλείας αναφέρει ότι ακούει τις φωνές των Patsy Cline και Hank Williams, θα έχετε δίκιο.
Ο Ryman μοιάζει και μοιάζει πολύ με μια εκκλησία, γιατί έτσι ξεκίνησε - ως Union Gospel Tabernacle, το οποίο άνοιξε στο κοινό το 1892. Ήταν το πνευματικό τέκνο ενός καπετάνιου ποταμού, Thomas Ryman, ο οποίος εμπνεύστηκε από τον ευαγγελιστή Sam Jones κατά τη διάρκεια μια αναβίωση σκηνών του Νάσβιλ. Ο Ryman ήθελε να δημιουργήσει έναν χώρο όπου άλλοι θα μπορούσαν να μοιραστούν το είδος της κινούμενης πνευματικής εμπειρίας που είχε.
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, κάποιοι λένε ότι το φάντασμα του Thomas Ryman ήταν από τους πρώτους που στοιχειώνουν το μυθικό θέατρο: Σκοπεύει η Μητέρα Εκκλησία της Country Music να παραμείνει μια πραγματική χριστιανική εκκλησία και δεν ήταν ευτυχής να ακούσει κοσμική μουσική που παίζεται εκεί. Αλλά οι φάντασμα διαμαρτυρίες του έχουν αγνοηθεί σαφώς. Το Ryman θα γινόταν ένας από τους πιο εμπνευσμένους χώρους συναυλιών στην Αμερική, με τη μεγάλη επαγγελματική σκηνή και τις σειρές των pews για το κοινό.
Το Grand Ole Opry ήρθε εδώ το 1943, και επειδή μερικοί από τους ερμηνευτές του συναντήθηκαν με ένα τραγικό τέλος - από τον Hank Williams & apos; πρόωρος θάνατος προτού γυρίσει τριάντα στο θανατηφόρο αεροπορικό δυστύχημα του Patsy Cline - η είδηση εξαπλώθηκε ότι ο Ryman ήταν καταραμένος (αν και θέλουμε να πιστεύουμε ότι υπάρχει αρκετό θετικό mojo εδώ για να ξεπεράσει τυχόν απομακρυσμένα απαίσια πνεύματα)
Στη δεκαετία του 1970, ο Opry μετακόμισε σε ένα νέο Grand Ole Opry House. Οι ντόπιοι αγωνίστηκαν για να σώσουν τον Ryman και η Gaylord Entertainment Company επένδυσε στην αποκατάστασή της. Χάρη σε αυτήν την κοινοτική προσπάθεια, το Νάσβιλ διατηρεί έναν θησαυρό της Μουσικής Πόλης και τον μοιράζεται με τις μελλοντικές γενιές.
Το Opry επιστρέφει ακόμα στο Ryman για μια ετήσια χειμερινή περίοδο. Αισθανόμαστε σίγουροι ότι ο Χανκ και ο Πάτσυ επιστρέφουν επίσης. (Ένα ντουέτο θα ήταν πολύ μεγάλο για να ελπίζω;)