Κορίτσια που τρέφονται τα απορρίμματα επιτραπέζιου σκύλουΠίστωση: Terry Vine Photography / Getty ImagesΣαν παιδιά, ο αδερφός μου και εγώ ήμασταν πάντα έξω από το χτίσιμο οχυρών, ιππασία go-karts, ή παίζαμε με το παιδί της γειτονιάς. Ερχόμασταν σπίτι με κόκκινο πηλό στα παπούτσια μας, το οποίο ήταν σίγουρο ότι θα ξεσηκώσει ένα ή δύο σχόλια από τη μαμά. Γνωρίστε το: «Ήμουν σχεδόν το είχε» στη φωνή της. Μερικοί άλλοι που έρχονται αμέσως στο μυαλό:
'Κάνω δεν φέρε το μέσα. '
'Y & apos; όλα είναι trackin & apos; λάσπη σε όλο το σπίτι! '
'ΕΓΩ μόλις σκούπισε το πάτωμα! '
«Καλύτερα να προσεύχεσαι να βγαίνει από το χαλί!»
«Δεν μπορούμε ποτέ να έχουμε κάτι ωραίο».
Κάποιος από αυτούς τους ήχους είναι γνωστός;
Ζώντας σε μια μικρή πόλη, δεν είχαμε ένα αυτοκίνητο, έτσι είχαμε το δικό μας κρέας & apos; n & apos; τρεις 'κάθε βράδυ στο τραπέζι της κουζίνας. Η ώρα του γεύματος παρείχε αυτή την ευκαιρία να μας κρατήσει αιχμάλωτους, ώστε οι γονείς μας να μπορούσαν να μεταδώσουν τη σοφία τους σε πολλά θέματα όπως τρόπους επιτραπέζιου, μαθήματα λεξιλογίου ή δωροδοκία πολύ επιλεκτικός αδελφός για να φάει κάτι άλλο από το μαρούλι με σάλτσα Roquefort ή πατάτες βουτηγμένες σε κέτσαπ. Τουλάχιστον ένα ή τρία από τα ακόλουθα σχόλια ακούγονται κάθε βράδυ:
«Δεν θα σου πω ξανά να βγάλεις αυτό το καπέλο από το τραπέζι».
«Πόσες φορές πρέπει να σου πω; Μην μιλάτε με το στόμα σας γεμάτο. '
'Το τηλέφωνο χτυπάει από το άγκιστρο.'
'Ποιος στον κόσμο συνεχίζει να καλεί;'
«Απλά πάρτε ένα δάγκωμα».
'Δεν σηκώνεστε μέχρι να το δοκιμάσετε.'
«Εντάξει, μπορείτε να καθίσετε εκεί όλη τη νύχτα».
«Το ταΐσατε αυτό στο σκυλί;»
Ναι, έχω βρεθεί να επαναλαμβάνω αυτές τις γραμμές με την πάροδο των ετών - εκτός από τώρα μοιάζει περισσότερο:
' Ντόμινο & apos; s είναι στην πόρτα. '
'Μπορείτε παρακαλώ να σταματήσετε να στέλνετε μηνύματα για ένα δευτερόλεπτο;'
«Ο σκύλος τρώει χωρίς κόκκους, μην του δώσεις αυτή την κρούστα».