Αυτό το περασμένο Σαββατοκύριακο, μετά από χρόνια πιέσεων για τη δημιουργία ενός ξεχωριστού σχολικού συστήματος, οι κάτοικοι ενός ευρέως λευκού προαστίου του Μπάτον Ρουζ της Λουιζιάνας ψήφισαν να γίνουν μια νέα πόλη που ονομάζεται Άγιος Γεώργιος . Οι κάτοικοι αυτής της κοινότητας επισήμαναν τη βία και τις κακές συνθήκες των δημόσιων σχολείων του Μπάτον Ρουζ, υποστηρίζοντας ότι τα φορολογικά τους δολάρια θα ήταν καλύτερα να δαπανηθούν πιο κοντά στο σπίτι. Με το 54 τοις εκατό των ψηφοφόρων στην κοινότητα να εγκρίνει την τροποποίηση, ο Άγιος Γεώργιος απέκτησε τον έλεγχο των φόρων και των σχολείων του από τις λιγότερο εύπορες, πιο ποικίλες γύρω ενορίες. Δεδομένη κατάσταση του νόμου , η υπόλοιπη ενορία δεν μπορούσε να ψηφίσει για την τύχη αυτής της κοινότητας.
Οι επικριτές της τροπολογίας υποστηρίζουν εδώ και πολύ καιρό ότι τα φιλοσοφικά επιχειρήματα για τον τοπικό έλεγχο απλώς κάλυψαν μια οικεία ιστορία των εύπορων λευκών που επιδιώκουν να διαχωριστούν από τις κοινότητες των Μαύρων και των χαμηλού εισοδήματος. Οι ηγέτες των επιχειρήσεων αντιτάχθηκαν επίσης σθεναρά στο μέτρο, αναφέροντας τις αρνητικές επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει στην οικονομία της ενορίας. Σε μια δήλωση, ο Sharon Weston Broome, δήμαρχος-πρόεδρος του Μπάτον Ρουζ, εξήγησε: Είμαι αποφασισμένος να βρω μια πορεία προς τα εμπρός που είναι καλύτερη για ΟΛΟΥΣ τους πολίτες αυτής της ενορίας και όχι μέρος του πληθυσμού μας.
Η ιστορία του Αγίου Γεωργίου είναι όχι μοναδικό . Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του EdBuild , 30 πολιτείες επιτρέπουν στις κοινότητες να αποχωρίσουν από τα σχολικά τους συστήματα. Και από το 2000, 73 κοινότητες σε όλη τη χώρα, οι περισσότερες από τις οποίες είναι λευκές και πλούσιες, έχουν κάνει ακριβώς αυτό. Επειδή οι αμερικανικές σχολικές περιοχές χρηματοδοτούνται κυρίως από τοπικά δολάρια φόρου ιδιοκτησίας, αυτό συνδέει τους προϋπολογισμούς του σχολείου με τα τοπικά επίπεδα πλούτου - και αυτό σημαίνει μεγάλες ανταμοιβές για όσους μπορούν να επαναπροσδιορίσουν το «τοπικό».
Η ιστορία επαναλαμβάνεται
65 χρόνια μετά την απόφαση Brown κατά του Διοικητικού Συμβουλίου της Εκπαίδευσης, έχουν καταβληθεί προσπάθειες όπως αυτές για την απομάκρυνση πολιτικών που προωθούν την ένταξη αυξημένος σχολικός διαχωρισμός σε όλη τη χώρα. Ενώ μεγάλο μέρος του σχολικού διαχωρισμού είναι διαρθρωτικό - λόγω τόσο της κληρονομιάς των διακρίσεων όσο και των νέων πολιτικών που διαιωνίζουν την ανισότητα - οι γονείς και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής επιλέγουν να διατηρήσουν αυτά τα συστήματα εις βάρος των μαθητών του χρώματος και των κοινοτήτων τους στο σύνολό τους.
Μέσα της Εκθεση ΙΔΕΩΝ Επιλέγοντας ένα σχολείο για την κόρη μου σε μια ξεχωριστή πόλη, η Νικόλ Χάνα-Τζόουνς, μια ερευνητική δημοσιογράφος για το περιοδικό The New York Times Magazine, χαρακτήρισε τις αποφάσεις που έλαβε και άλλοι γονείς κατά την πλοήγηση σε μια από τις πιο διαχωρισμένες σχολικές περιοχές του έθνους. Λέγοντας ότι το παιδί μου άξιζε πρόσβαση σε «καλά» δημόσια σχολεία έμοιαζε να υπονοεί ότι τα παιδιά σε «κακά» σχολεία άξιζαν και τα σχολεία που πήραν, γράφει. Συνεχίζει να εξηγεί, ήμουν αποφασισμένος να μην κάνω αυτό που είχα δει πολλοί άλλοι όταν οι αξίες τους σχετικά με την ένταξη συγκρούστηκαν με την πραγματικότητα του πού να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Ωστόσο, πολλοί εύποροι γονείς φοβούνται τι θα σήμαινε μια τέτοια στάση για το μέλλον του παιδιού τους και δεν θέλουν να παίξουν με τα πλεονεκτήματα στα οποία έχουν πρόσβαση. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Ωστόσο, στην περίπτωση του Αγίου Γεωργίου και άλλων κοινοτήτων που αποχωρίζονται από τις σχολικές περιοχές τους, υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι μικρότερες σχολικές περιοχές είναι καλύτερες. Στην πραγματικότητα, έχουν συχνά λιγότερους πόρους καθώς αντιμετωπίζουν υψηλότερο διοικητικό κόστος. Σε αντίθεση, έρευνες δείχνει Όταν τα σχολεία είναι οικονομικά και φυλετικά ενσωματωμένα, όλοι οι μαθητές αποκτούν ορισμένα ακαδημαϊκά, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη. Η επίτευξη ένταξης, ωστόσο, θα απαιτούσε πολιτικές και δράσεις που θα επικεντρώσουν τους μαθητές και τους μαθητές με χαμηλό εισόδημα χρώματος, αλλά τέτοιες προτάσεις συχνά αντιμετωπίζουν φωνητική αντίθεση από θυμωμένους γονείς.
Υπάρχει μια ριζωμένη κοινωνική υποψία ότι η σκόπιμη υποστήριξη μιας ομάδας βλάπτει την άλλη. Αυτό το μετοχικό κεφάλαιο είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, η ιδρυτής του PolicyLink Angela Glover Blackwell εξήγησε στο δοκίμιο της The Curb Cut Effect. Όταν το έθνος στοχεύει υποστήριξη όπου χρειάζεται περισσότερο - όταν δημιουργούμε τις συνθήκες που επιτρέπουν σε όσους έχουν μείνει πίσω να συμμετάσχουν και να συνεισφέρουν πλήρως - όλοι κερδίζουν.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνει κατανοητό καθώς η χώρα μας υφίσταται δημογραφικές μετατοπίσεις εν μέσω μόνιμης φυλετικής και οικονομικής ανισότητας. Πέρα από την ηθική επιταγή της δικαιοσύνης, η αυξανόμενη ανισότητα θέτει τράβηγμα στην οικονομία και υπονομεύει την εθνική ευημερία. Καθώς η χώρα συνεχίζει να διαφοροποιείται, είναι προφανές ότι αυτό που συμβαίνει στους ανθρώπους του χρώματος θα καθορίσει τη μοίρα του έθνους.
Αν μη τι άλλο, οι κάτοικοι της νέας Πόλης του Αγίου Γεωργίου πέτυχαν κάτι αξιοσημείωτο. Έδειξαν ότι όταν έχετε ένα ξεκάθαρο όραμα που υποστηρίζεται από επίμονους και αφοσιωμένους διοργανωτές, μπορείτε να αλλάξετε το σύστημα και να επηρεάσετε τη ζωή μιας ολόκληρης κοινότητας. Δυστυχώς, οι στόχοι που έθεσαν ήταν απλά πολύ στενοί. Σε μια επιλογή για το έγγραφο της κατάστασης Ο δικηγόρος , το συντακτικό προσωπικό αντιτάχθηκε στο μέτρο, Καταλήγοντας Οι υποστηρικτές του Αγίου Γεωργίου περιλαμβάνουν κατοίκους που έχουν επιδείξει εντυπωσιακό βαθμό εμπλοκής του πολίτη - την προθυμία συμμετοχής που μπορεί να αποτελέσει εξαιρετικό πόρο εάν διοχετευτεί στη βελτίωση της υπάρχουσας δημοτικής και κοινοτικής σχολικής κυβέρνησης. Αντ 'αυτού, έφυγαν. Ενώ ήταν αρκετά τολμηροί για να φανταστούν μια καλύτερη κοινωνία για τον εαυτό τους, δεν είχαν τη φαντασία να τη δουν να συμπεριλαμβάνουν όλους.
Ο Tracey Ross είναι συγγραφέας και συνήγορος που ηγείται της πρωτοβουλίας All-In Cities στο Σύνδεσμος πολιτικής , ένα εθνικό ινστιτούτο έρευνας και δράσης που προωθεί τη φυλετική και οικονομική ισότητα.