Υπήρξαν περισσότερες επισκέψεις στο νοσοκομείο μέχρι το φθινόπωρο του 2014. Πολλές ακόμη. Και τελείωναν πάντα με τον ίδιο τρόπο, μαζί μας συζητώντας τι θα κάναμε όταν ο μπαμπάς μας έφτασε στο σπίτι. Θα πάρουμε ακριβώς από εκεί που σταματήσαμε. Μετά από όλα, μοιραστήκαμε την καθημερινή μας ζωή μαζί του σε πραγματικό χρόνο ενώ ήταν στο νοσοκομείο. Ήταν ακριβώς πώς φαινόταν η ζωή μας εκείνη τη στιγμή. Ήταν εκεί, και ήταν σίγουρα ο μπαμπάς μας. απλά δεν έμενε στο σπίτι. Δεν υπήρξε ποτέ στιγμή που πιστεύαμε ότι θα πεθάνει. Ο μπαμπάς μας πίστευε πάντα ότι θα νικήσει τον καρκίνο, όπως και εμείς.
Με οδήγησε από και προς το γυμνάσιο μου χορούς. Παρακολούθησε τον Taelor να αποφοιτά από το γυμνάσιο. Ήμασταν πολύ μακριά από αυτό που επρόκειτο να γίνουμε ως νέες γυναίκες, αλλά μας έδωσε χρόνο για τον μπαμπά μας να ψωνίσει για φορέματα χορού, να γιορτάσει ένα κρατικό πρωτάθλημα, να παρακολουθήσει ταινίες, να κάνει ερωτήσεις και να περάσει σπάνιες στιγμές στη σιωπή.
Χάσαμε τον πατέρα μας από καρκίνο στις 4 Ιανουαρίου 2015. Στον υπόλοιπο κόσμο, ήταν ο Stuart Scott, ο πρωτοποριακός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ESPN με δοκιμασμένες φράσεις για το χρόνο και τεράστια αυτοπεποίθηση, πάθος, γνώση και δημιουργικότητα. Για εμάς, ήταν ο άνθρωπος που ονομάσαμε μπαμπά και ο παρασκευαστής τηγανιτών το πρωί της Κυριακής.
Οι Taelor Scott και Sydni Scott παρακολουθούν τα αθλητικά βραβεία CLIO 2015 στις 8 Ιουλίου 2015 στη Νέα Υόρκη. Φωτογραφία: Jamie McCarthy / Getty Images
Η συνηθισμένη μας ζωή ήταν μια συλλογή από εξαιρετικές στιγμές σε μια σειρά από σκαμπανεβάσματα που συχνά μας άφηναν να προσπαθούμε να πάρουμε την αναπνοή μας, αλλά ήταν γεμάτη και ολοκληρωμένη. Ακόμα και πριν από τον καρκίνο, ο μπαμπάς μας δεν πήρε χρόνο μαζί μας ως δεδομένο. Το 2:00 π.μ. SportsCenter ήταν δύσκολο, αλλά εμφανίστηκε υπνηλία και ζαλίστηκε κάθε πρωί για να κλέψει μια κουταλιά των δημητριακών μας. Και μετά το σχολείο, άκουσε τον λογαριασμό μας σχετικά με τους shenanigans της παιδικής χαράς - που κέρδισε στο dodgeball και που δεν ήταν καλός ακροατής την ώρα του κύκλου, πριν πάει ξανά στο SportsCenter στις 2:00 π.μ. Ήξερε ότι πολλοί τον βασίζονταν για να κάνουν τη μαγεία εκείνο το βράδυ με ενημερώσεις και επισημάνσεις. Και ναι, οι άνθρωποι εμφανίστηκαν για εκείνες τις εκρήξεις ενέργειας που έφερε τόσο διάσημα στην παράσταση κάθε βράδυ. Ένας κουρασμένος αλλά γεμάτος ενέργεια μπαμπάς επέστρεφε σπίτι κάθε βράδυ, ευγνώμων γνωρίζοντας ότι είχε δώσει φωνή σε μια κοινότητα της οποίας η ζωή έμοιαζε με τη δική του. Μας δίδαξε πολύ νωρίς ότι η εκπροσώπηση έχει σημασία.
Τότε μια μέρα τελείωσε. Η φρενήρη ρόλερ κόστερ σταμάτησε. Η βαθιά θλίψη και ο πόνος που συνδέονται με την απώλεια του μπαμπά μας δεν θα φύγουν ποτέ, αλλά μια κληρονομιά από μαθήματα που διδάσκονται έχουν εξομαλύνει τις αιχμηρές άκρες της θλίψης και άνοιξαν ένα δρόμο για να ενθαρρύνουν εκείνους που βρίσκονται ακόμα σε αυτόν τον αγώνα και εκείνους που τους αγαπούν. Ο μπαμπάς μας ήξερε ότι η καταπολέμηση του καρκίνου δεν ήταν σόλο παράσταση - είμαστε ακόμα σε αυτό μαζί.
Ένα μήνυμα από το Taelor:
Ως η μεγαλύτερη του κόρη, ο μπαμπάς μου και εγώ μοιραστήκαμε μια αγάπη για την τέχνη της αφήγησης. Από το ταξίδι μου με την ασθένεια του μπαμπά μου, γνωρίζω ότι ενώ ο καρκίνος δημιουργεί ευπάθεια, όλοι μπορούμε να κλίνουμε στη συλλογική μας ευπάθεια για να βρούμε τη συλλογική μας δύναμη. Μοιραζόμαστε αυτά τα λόγια παρηγοριάς και ελπίδας από τον μπαμπά μας με οποιονδήποτε έχει χάσει έναν γονέα ή αγαπημένο του από αυτήν την ασθένεια:
Όταν πεθαίνετε, αυτό δεν σημαίνει ότι χάνετε από καρκίνο. Νικήσατε τον καρκίνο με τον τρόπο που ζείτε, γιατί ζείτε και τον τρόπο με τον οποίο ζείτε.
Ένα μήνυμα από τη Sydni:
Ως η μικρότερη κόρη του, ξέρω ότι η ιστορία του μπαμπά μας δεν τελείωσε την ημέρα που πέθανε. Το ταξίδι μου χωρίς τον μπαμπά μας συνεχίζεται με θλίψη ως ανεπιθύμητος συνεργάτης στο δρόμο. Μερικές φορές, η θλίψη μπερδεύει το βλέμμα μου και θολώνει την κατανόηση της ελπίδας μου. Αλλά ήμουν επίσης αρκετά τυχερός που απομακρύνθηκα από αυτό το χάσμα, υπενθυμίζοντας στους ανθρώπους που αγαπώ την σιωπηρή συμφωνία στην οποία συμμετέχω. Με θλίψη ακόμα στο πλευρό μου, ωστόσο, μπορώ –και πρέπει– να προσπαθήσω να κάνω τη ζωή καλύτερη για εκείνους που έχουν ακόμα την ευκαιρία να διατηρήσουν ολόκληρες τις οικογένειες και τις κοινότητές τους, και όλοι μπορούμε να είμαστε μέρος αυτής της διαδικασίας.
Για εμάς, αυτό σήμαινε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τον πολύτιμο χρόνο που μας έχουν δοθεί. Το σχέδιό μας είναι να αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες στην έρευνα και τη θεραπεία του καρκίνου μέσω μιας συνεργασίας με το V Foundation for Cancer Research, έναν οργανισμό με τον οποίο είχε συσχετιστεί ο μπαμπάς μας πολύ πριν από τη διάγνωσή του. Από το θάνατό του, το V Foundation ξεκίνησε το Stuart Scott Memorial Cancer Research Fund για να αντιμετωπίσει τις ανισότητες στον καρκίνο, όπως το συνολικό υψηλότερο ποσοστό θανάτου για διαφορετικούς τύπους καρκίνου και την υποεκπροσώπηση σε κλινικές δοκιμές, οι οποίες βρίσκουν, δοκιμάζουν και επικυρώνουν αποτελεσματικές θεραπείες για Μαύροι και καφέ άνθρωποι. Το Stuart Scott Fund υποστηρίζει επίσης ερευνητές καρκίνου μειονοτήτων που δεν εκπροσωπούνται στο ερευνητικό εργατικό δυναμικό για τον καρκίνο.
Η τρέχουσα κρίση για τη δημόσια υγεία και τα αντιρατσιστικά κινήματα φωτίζουν και έδωσαν προτεραιότητα σε αυτές τις ανισότητες σε συνομιλίες πέρα από τις επιστημονικές κοινότητες στην πρώτη γραμμή όπου πρέπει να επικεντρωθούμε στο κλείσιμο του χάσματος και τον τερματισμό των ανισοτήτων. Μέσω της ευαισθητοποίησης σχετικά με το Stuart Scott Fund, κάνουμε ένα μικρό μέρος για να διασφαλίσουμε ότι όλοι θα έχουμε την ευκαιρία να έχουμε αυτά τα επιπλέον πρωινά της Κυριακής για τηγανίτες.
Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με το συγκεκριμένο ταμείο που ιδρύθηκε στο V Foundation, για να τιμήσει την κληρονομιά του μπαμπά μας, επισκεφθείτε v.org .
Η Taelor και η Sydni είναι κόρες του αμερικανικού αθλητικού αθλητή και άγκυρα στο ESPN Stuart Scott. Ο Σκοτ ήταν ένας αγαπημένος αθλητής που ήταν γνωστός για το χάρισμα και τις φράσεις του. Ο Scott τιμήθηκε στα βραβεία ESPY το 2014 με το βραβείο επιμονής Jimmy V για το θάρρος του στον αγώνα κατά του καρκίνου, λιγότερο από έξι μήνες πριν από το θάνατό του το 2015 σε ηλικία 49 ετών. Η Sydni είναι σημερινή φοιτήτρια του Πανεπιστημίου της Κολούμπια και πρωταγωνίστρια στην τρίτη χρονιά της και η Taelor είναι Κολομβία Στυπτηρία με πτυχίο στην Ανθρωπολογία. Και οι δύο είναι τώρα πρεσβευτές του Ιδρύματος V για τη συγκέντρωση κεφαλαίων για έρευνα για τον καρκίνο μέσω του Stuart Scott Memorial Cancer Research Fund.
Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...