Τριαντάφυλλα FairhopeΈνας τομέας των τριαντάφυλλων Fairhope. | Πίστωση: Ευγενική προσφορά της πόλης του FairhopeΈκανα το ταξίδι με τρεις ηλικιωμένες γυναίκες, σε καλή στιγμή για τριαντάφυλλα. Είχαμε απειλήσει να το κάνουμε για χρόνια. Θα συσκευάζαμε ένα αυτοκίνητο με κρύο κοτόπουλο και σαγιονάρες και θα οδηγούσαμε προς το νότο όπως κάναμε, μέχρι οι πρόποδες της Αλαμπάμα να ξεθωριάσουν σε καταστήματα με σουβενίρ, γαρίδες και στην πρώτη κουρελιασμένη παλάμη. Με πήγαν εκεί, όταν οι άνδρες σφυρίχτηκαν ακόμα και αυτοκόλλητα WALLACE έβαζαν τους προφυλακτήρες των αυτοκινήτων. Πώς δεν μπορούσα να τα πάρω τώρα;
Αλλά ποτέ δεν βγήκαμε από το δρόμο, κατά κάποιο τρόπο. Η καρδιά της θείας μου Έντνα είχε αποτύχει, η θεία Juanita έπρεπε να φροντίσει τον πατέρα μου, και η μητέρα μου, η Μαργαρίτα, δεν έφυγε από το σπίτι, εκτός αν εκτοξευόταν από ανεμοστρόβιλους ή TNT. Έτσι, έμεινα έκπληκτος, πριν από δύο χρόνια, όταν η 72χρονη μητέρα μου μου είπε να έρθω να τα πάρω. Βρήκα τις τρεις μεγαλύτερες αδελφές στην αυλή, βαλίτσες στα χέρια τους. Η θεία Jo, η νεότερη αδερφή, έμεινε σπίτι για να παρακολουθήσει τα ζώα.
Η Έντνα ψήνει στη σχάρα 250 περίεργους μηρούς κοτόπουλου και έφτιαξε 2 γαλόνια σαλάτα πατάτας, για το διήμερο ταξίδι. Συσκευάζονταν χοιρινό και φασόλια, ωμά κρεμμύδια, ψωμί καλαμποκιού, ένα βάζο παγωμένου τσαγιού, μια παγωμένη κανάτα νερού Clorox και όχι ένα κινητό τηλέφωνο.
Καθώς οδηγούσαμε μιλούσαν για παιδική ηλικία, χωματόδρομους όπου το σκοτάδι έκλεισε σαν καπάκι σε κουτί και μπαμπάς που κυνηγούσε τα άσχημα πράγματα το δεύτερο που περπάτησε. Μέχρι να χτυπήσουμε το Μοντγκόμερι, είχαν οδηγήσει ένα άλογο με το όνομα Ο Μπομπ, έσπρωξε ένα νεκρό κοτόπουλο με την ονομασία κυρία Ρέιρντεν, και ψαρεύτηκε δίπλα σε ένα μικρό άντρα που ονομάζεται Τζέσι Κλινς. Θυμόταν τη μαμά τους, και ένα γείσο που ζούσε κάτω από τις σανίδες, καθώς οδηγούσαμε στο Mobile Bay.
Ήθελα να δουν το ηλιοβασίλεμα από την προβλήτα του Fairhope, και καθώς κυλήσαμε την μπλόφα, τους άκουσα να πηγαίνουν ήσυχοι. Αλλά το ηλιοβασίλεμα ήταν απλώς ένα φως για να το δείτε. Ήταν τα τριαντάφυλλα. Ανθούσαν σε κύκλο με μέγεθος μπέιζμπολ infield, πάνω από 2.000 από αυτά, με ονόματα όπως τα άλογα του Ντέρμπι ή τα μη πραγματοποιημένα όνειρα - κύριε. Lincoln, Strike It Rich, Touch of Class, Crimson Glory, Lasting Love. Η μητέρα μου, που ποτέ δεν του άρεσε πολύ τα τριαντάφυλλα, είπε, «Ω, Κύριε». Η Juanita, σκληρή και μικροσκοπική, φτιαγμένη από φάλαινες και κόλαση, φαινόταν να κλαίει.
Η μεγάλη αδερφή τους βγήκε από το αυτοκίνητο σαν σε έκσταση. Δεν ήξερα πόσο άρρωστος ήταν η Έντνα. Τα βήματά της δεν ήταν σίγουρα, σταμάτησαν, καθώς μετακόμισε στον κήπο. Οι αδελφές κινήθηκαν κοντά, σε περίπτωση που έπεσε.
Η θεία Έντα είχε ράψει στρατιώτες & apos; ρούχα στη βάση του στρατού, μεγάλωσαν πέντε κορίτσια, έθαψαν έναν άντρα, δούλεψαν έναν κήπο από κόκκινο πηλό, έβαζαν χίλια παπλώματα, αγαπούσαν τα εγγόνια τους και έπιασαν περισσότερη κρέπα από οποιονδήποτε άντρα που γνωρίζω ποτέ. Πίστευα ότι ήταν αιώνια, όπως η κόκκινη πηλό τράπεζα όπου έφτιαξε το συμπαγές, τούβλινο σπίτι της.
«Τόσο αγνή», είπε, ξανά και ξανά. Έμεινε στον κήπο με τριανταφυλλιές πολύ καιρό, έως ότου ο ήλιος εξαφανίστηκε πάνω από τη δυτική ακτή. Είδε τα τριαντάφυλλα Fairhope έξι φορές σε αυτό το ταξίδι. Την τελευταία φορά, επειδή ήταν κουρασμένη, καθίσαμε στο αυτοκίνητο.
Ένα χρόνο αργότερα, μίλησα στην κηδεία της. Έκπληξα τον εαυτό μου, μουτζούριζε σαν γέρος. Για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό είχε σημασία τι βγήκε από το μυαλό μου, αλλά τα λόγια συντρίφτηκαν μέσα στο κρανίο μου και έχασα τα ωραία πράγματα που ήθελα να πω και στάθηκα ανόητα μπροστά σε ανθρώπους που την αγάπησαν.
Οι κόρες της με αγκάλιασαν, ένα προς ένα, και με ευχαρίστησαν για τα τριαντάφυλλα.