Rick Bragg Southern Journal: No Place Like HomeΕίναι συχνά αλήθεια ότι η ζωή μιμείται την τέχνη. Ακόμα και τότε, ειδικά τότε, η παράσταση - και η ζωή - πρέπει να συνεχιστεί. | Πίστωση: Φωτογραφία από την Kelly TaylorΜερικές φορές, για να σπάσεις ένα ξόρκι θανάτου και καταστροφής, απλά πρέπει να ρίξεις ένα σπίτι σε μια μάγισσα. Το αγόρι μας μοτοποδήλασε στο κρησφύγετο την περασμένη άνοιξη για να ανακοινώσει, μετά από πολύ αναστεναγμό, ότι οι καθηγητές του είχαν εγκατασταθεί Ο μάγος του Οζ ως την τελική παραγωγή του κατώτερου έτους του. Με τα χρόνια, ο Τζέικ είχε στριφογυρίσει σε όλη τη σκηνή ως βασανισμένος παρασυρόμενος Πικνίκ και κλέφτηκε ως τρελός οδοντίατρος Μικρό Κατάστημα Φρίκης . Ήλπιζε για σοβαρό θέατρο, ίσως ο Τενεσί Ουίλιαμς, αλλά αντ 'αυτού πήρε ένα «μικρό παιδί».
«Νομίζω ότι θα δοκιμάσω το Scarecrow», είπε. «Αυτός ψάχνει για έναν εγκέφαλο;» Είπα.
Το Άγιο Πνεύμα είναι ένα μικρό σχολείο. Η σκηνή είναι μια πλατφόρμα κοντραπλακέ στο γυμναστήριο. Δεν υπάρχει κουρτίνα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κλήσεις κουρτίνας. Για τρία χρόνια έκανα σκαρφαλωμένο σαν ελέφαντας σε μια μπάλα στην παραλία σε αυτές τις μικροσκοπικές πλαστικές καρέκλες, βλέποντας τους εφήβους να τραγουδούν, να χορεύουν και να ξεχωρίζουν τις καρδιές τους. Έδωσα όρθιες ωοθήκες, εν μέρει επειδή επέτρεψε να ρέει ξανά αίμα στα πόδια μου.
Αλλά αυτό το Oz, παρά την γκρινιάρα του αγοριού μου, υποσχέθηκε να είναι μια μεγάλη παραγωγή. Θα ήταν μια σχολική έκθεση, που θα συγκεντρώνει μεγαλύτερους μαθητές σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, παρέχοντας παράλληλα απεριόριστα κομμάτια για μικρά παιδιά. Μπορείς να έχεις ένα Oz χωρίς να πετάς μαϊμούδες - μου δίνουν τις ερπυσμούς - αλλά πώς το βγάζεις χωρίς Munchkins;
Έκαναν πρόβες τον Απρίλιο, όταν, στις 27, ανεμοστρόβιλοι έσκισαν τον Νότο και μπήκαν στην Τοσκάλωσα. Δεκαπέντε από τους 65 μαθητές του καστ έκαναν άμεση επαφή με την καταιγίδα, τα σπίτια τους υπέστησαν ζημιές και καταστράφηκαν.
Η Annie McClendon, διευθυντής μουσικής, πίστευε ότι το έργο τελείωσε. Σε μια τόσο τραυματισμένη πόλη, πώς παίζεις για το σπίτι που μαζεύεται από τη γη που προσγειώνεται σε κάποιον, ακόμη και μια μάγισσα; Φαίνεται αναίσθητο. Αλλά η Kelly Taylor, η σκηνοθέτης του δράματος, την έπεισε ότι, αν ακυρωθεί, το έργο θα ήταν ένα ακόμη φυσιολογικό πράγμα που η καταιγίδα έβγαλε από αυτά τα παιδιά.
Θα μπορούσατε να δείτε μια αλλαγή στους ηθοποιούς όταν επέστρεψαν, κάποιοι έφτασαν από δανεισμένα σπίτια σε αυτοκίνητα επιστρωμένα με κολλητική ταινία. Η κακιά μάγισσα ήταν λυπημένη. Οι Munchkins είχαν μάθει ότι ούτε οι τοίχοι των σπιτιών τους δεν μπορούσαν να κρατήσουν κακά πράγματα.
«Τα παιδιά μου είδαν τα δέντρα να γκρεμίζονται, ανέβαιναν και είδαν τον δρόμο όπου οδηγούσαν τα τρίκυκλα τους να καταστρέφονται», δήλωσε ο Φίλιπ Πιτς, του οποίου τα τρίδυμα, ο Χένρι, η Κέιτ και η Άννα έπαιζαν Munchkins. «Και έμαθαν ότι ο μπαμπάς τους δεν μπορεί να τους προστατεύσει από τα πάντα».
Αλλά η εγκατάλειψη του παιχνιδιού θα παραδεχόταν ότι τα πράγματα δεν θα μπορούσαν ποτέ να είναι τα ίδια, είπε ο Maxwell Elebash, του οποίου η κόρη, Augusta, έπαιξε την κακή μάγισσα. Εάν όχι τώρα, με αυτό, τότε πότε; Με τι?
Έφτιαξαν καρέκλες για 150 κατά το άνοιγμα της νύχτας, αλλά οι άνθρωποι συνέχισαν να έρχονται, 200, 300, περισσότερα. Το γυμναστήριο γέμισε. Ήρθαν άνθρωποι που δεν είχαν καμία σχέση με το Άγιο Πνεύμα, για να γίνουν μέρος και σε κάτι φυσιολογικό, και άκουσαν ένα τσίμπημα ύψους 3 ποδιών: «Την έχετε σκοτώσει τόσο εντελώς που σας ευχαριστούμε πολύ γλυκά». Οι άνθρωποι είπαν ότι ήταν μια από τις καλύτερες παραστάσεις του Ο μάγος του Οζ είχαν δει ποτέ. Ακόμα και το μέρος όπου η κακιά μάγισσα - περιτριγυρίζοντας το πάτωμα του γυμναστηρίου στο ποδήλατό της, ουρλιάζει - κατά λάθος συντρίβει σε παιδικό καροτσάκι.
Δεν θα διορθώσει τα πάντα. Δεν θα σηκώσει τείχη. Αλλά ο Τζέικ είχε εργαστεί σαν άντρας, σκάβοντας κολοβώματα, τραβώντας τα άκρα, ποτέ δεν παραπονιέται ότι το καινούργιο του αυτοκίνητο ήταν τώρα γεμάτο με σπασμένα γυαλιά. Εκείνο το βράδυ χόρευε στη σκηνή με ένα κορίτσι με ρουμπίνι παντόφλες στα χέρια του.
Η Σόφι Πετρόβιτς, της οποίας το σπίτι ακριβώς κάτω από το ορυχείο μου ήταν κατεστραμμένο, στρίβεται σε μια θαμπάδα του Μάνκκινς, σαν να ήταν όλοι οι κακοί άνεμοι στηρίγματα στη σκηνή.
Η παράσταση συνεχίζεται. Ντινγκ Ντονγκ. Η μάγισσα είναι νεκρή.