Φωτογραφία από τον Erin Baiano
Ρωτήστε τα περισσότερα παιδιά μπαλέτου για τους ρόλους των ονείρων τους και θα απαριθμήσουν τα bravura, τα μέρη wham-boom-pow, όπως το Basilio στο Δόν Κιχώτης ή ο σκλάβος μέσα ο Κουρσάρος . Όμως δεν είναι ντροπαλός, σοβαρός μαθητευόμενος της Νέας Υόρκης Μπαλέτου Taylor Stanley. Αντ 'αυτού, ο 19χρονος ελπίζει ότι κάποια μέρα θα χορέψει στο ευγενικό, μυστηριώδες, μπαλέτο του George Balanchine 'Emeralds' από Κοσμήματα . «Είναι όμορφο και μαγικό», λέει ο Taylor.
Ενώ ο Τέιλορ έχει σίγουρα κυριαρχήσει στα «κόλπα» των βιρτουόζων - έχει ένα πηδώντας άλμα, καθαρές, τραγανές πιρουέτες και επεκτάσεις με σιαγόνες - το πρώτο πράγμα που παρατηρείτε για αυτόν είναι η βασιλική κομψότητα του ρουλεμάν του, η εγγενής του «πριγκίπισσα». Είναι ένας ευγενής χορευτής παλιού σχολείου: ένας γενναίος, ανιδιοτελής ερμηνευτής με υποτιμημένη γοητεία. «Ο Taylor έχει μια ήσυχη δύναμη», λέει ο Jock Soto, μέλος της σχολής του American Ballet. «Καταφέρνει να είναι χαριτωμένος και ανδρικός ταυτόχρονα, και η αγάπη του για χορευτικά έργα μέσω του σώματός του».
Ο Taylor λέει ότι είχε αυτή την αγάπη σχεδόν όλη του τη ζωή. «Μεγάλωσα διασκεδάζοντας χορό, από τότε που ήμουν 3», θυμάται. Αυτή ήταν η εποχή κατά την οποία άρχισε να μελετά τζαζ, βρύση και μπαλέτο σε ένα τοπικό στούντιο στην πατρίδα του West Chester, PA. «Μου άρεσε πολύ η τζαζ, και πραγματικά πίστευα ότι θα καταλήξω ως χορευτής τζαζ», λέει. Αλλά όταν ήταν 12 ετών, οι δάσκαλοι και οι γονείς του, παρατηρώντας τα φυσικά του ταλέντα, τον ώθησαν να σκεφτεί πιο σοβαρά το μπαλέτο. «Τελικά συνειδητοποίησα ότι το μπαλέτο ήταν το θεμέλιο πάνω στο οποίο βασίζονταν όλα τα άλλα.»
Ο Taylor μεταφέρθηκε στο The Rock School στη Φιλαδέλφεια ως έφηβος, όπου επικεντρώθηκε στο μπαλέτο και αντιμετώπισε για πρώτη φορά το στυλ Balanchine. 'Η τεχνική του Balanchine είναι εξαιρετικά συγκεκριμένη για την τοποθέτηση, αλλά υπάρχει και μια δωρεάν, εκπληκτική ποιότητα σε αυτό και κατάφερα να ενσωματώσω όσα έμαθα στα μαθήματα τζαζ μου όλα αυτά τα χρόνια', λέει ο Taylor. Πέρασε ένα καλοκαίρι στο SAB, το σπίτι της τεχνικής του Balanchine, όταν ήταν 17 ετών, και του ζητήθηκε να παραμείνει στο πρόγραμμα του σχολείου όλο το χρόνο. «Όταν βλέπουμε έναν μαθητή σαν τον Τέιλορ, τον χτυπάμε», λέει ο Soto. «Αμέσως μας εντυπωσιάστηκε η εξαιρετική του εγκατάσταση. Είναι τόσο φυσικός χορευτής. '
Ο Taylor ως El Capitan στο Αστέρια και ρίγες σε μια παράσταση εργαστηρίου School of American Ballet (φωτογραφία από τον Paul Kolnik)
Ο Taylor δέχτηκε την προσφορά και μετά από ένα χρόνο στο SAB, εντυπωσίασε το κοινό ως El Capitan στο Balanchine's Αστέρια και ρίγες στις παραστάσεις του εργαστηρίου του σχολείου, ξεδιπλώνοντας το σόλο της φορολογίας και αποδείχθηκε διακριτικός, σίγουρος συνεργάτης στην ηγετική του κυρία. Του απονεμήθηκε το βραβείο Mae L. Wien του 2009 για εξαιρετική υπόσχεση και του ζητήθηκε να επιστρέψει το φθινόπωρο ως μαθητευόμενος της NYCB. «Δεν μπορούσα να σταματήσω να χαμογελάω», λέει.
Τα κυριότερα σημεία της μαθητείας του μέχρι στιγμής; Χορεύοντας στο σώμα των «Διαμαντιών» από Κοσμήματα - που τον πλησίασε πιο κοντά στο όνειρό του 'Emeralds' - και ξεκίνησε ρόλο στην πρεμιέρα του διευθυντή της NYCB Benjamin Millepied Γιατί δεν είμαι εκεί που είσαι . Αλλά ο Taylor, ο οποίος ελπίζει ότι κάποια μέρα θα είναι ο κύριος χορευτής, λέει ότι είναι ενθουσιασμένος από κάθε ευκαιρία να βρεθεί στη σκηνή. 'Εκεί μπορώ να αφήσω την καρδιά μου έξω, όπου μπορώ να τα δώσω τα πάντα και να είμαι ελεύθερος.'
Ο Τέιλορ είχε μια συνήθως τρομακτική εμπειρία μαθητευόμενου τον Μάιο, όταν την τελευταία στιγμή ρίχτηκε σε μια παράσταση του Jerome Robbins ’ Opus Jazz . Αλλά δεν πρόδωσε νευρικότητα. Αντ 'αυτού, έσπασε στη σκηνή με πορτοκαλί πάνινα παπούτσια, προσθέτοντας μια παύλα από τζαζ μπαχαρικό στην κλασικά ευγενή σκηνή του και δημιουργώντας ένα υπέροχο υβρίδιο υγρού και funky. Ο Taylor, ο πρίγκιπας του μπαλέτου, μετατράπηκε σε Taylor, ο πρίγκιπας της τζαζ - και έμοιαζε με αστέρι.
ΑΣΤΕΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Γενέθλια: 30 Μαΐου 1991
Το τραγούδι που έπαιξε περισσότερο στο iPod του: 'Campus' από το Vampire Weekend
Αγαπημένη τηλεοπτική εκπομπή: «Ήμουν μεγάλος οπαδός του« The O.C. »πίσω στην ημέρα.»
Αγαπημένη ταινία: Κοραλίνα
Αστέρι μπαλέτου της Νέας Υόρκης που θαυμάζει: Σάρα Μάρενς «Είναι πάντα άγρια και καταπληκτική σκηνή.»
Κρυφό ταλέντο: Αυτός παίζει πιάνο. «Όχι σαν μαθητής Juilliard, αλλά μου αρέσει να κάθομαι και να παίζω λίγο Μότσαρτ κάθε τόσο.»
Αγαπημένα φαγητά: 'Γλυκά, μπισκότα, μπράουνις, παγωτό ... όλα αυτά που είναι κακό για εσάς!'
Φωτογραφίες από πάνω προς τα κάτω: Taylor Stanley από τον Erin Baiano Taylor (κέντρο δεξιά) και το NYCB στο Jerome Robbins ' Opus Jazz από τον Paul Kolnik.