Πριν από το καλοκαίρι του 2014, πριν είχαμε δει τον Eric Garner να πεθαίνει σε έναν δρόμο στο Staten Island και τον Michael Brown άψυχο στον ήλιο του Μιζούρι για ώρες, πριν από τις αποφάσεις της μεγάλης κριτικής επιτροπής και τους θανάτους που έκλεισαν τους διακρατικούς, μπορεί να έχουμε χαλαρώσει πιστεύοντας ότι ο Αγώνας είχε τελειώσει, ότι όλα είχαν φροντιστεί το 1964, ότι η πορεία και η αιματοχυσία είχε καθιερώσει, για πάντα, τα βασικά δικαιώματα των ανθρώπων που ήταν στο κάτω μέρος για αιώνες. Ίσως πιστεύαμε ότι, αν δεν υπήρχε τίποτα άλλο, το Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων είχε καθορίσει μια ράβδο κάτω από την οποία δεν θα μπορούσαμε να πέσουμε.
Αλλά η ιστορία μας λέει διαφορετικά. Φαίνεται ότι βρισκόμαστε σε έναν συνεχή βρόχο ανατροφοδότησης για την επανάληψη ενός παρελθόντος που δεν έχει ακόμη αντιμετωπίσει η χώρα μας. Η ιστορία μας είναι ένα εντυπωσιακό επίτευγμα (όπως στους μαύρους γερουσιαστές της εποχής της ανασυγκρότησης ή τις προόδους που κατέληξαν στις εκλογές του Μπαράκ Ομπάμα) ακολουθούμενη από μια βίαιη αντίδραση που απειλεί να διαγράψει τα κέρδη και μετά από μια μακρά, αργή ανάβαση στο επόμενο βουνό , όπου ο κύκλος ξεκινά ξανά.
Η τελευταία ανατροπή της εξέλιξης των Μαύρων ήταν τόσο συντριπτική που οι ιστορικοί το ονόμασαν Nadir. Ήρθε μετά από τα άλματα Αφροαμερικανών που έγιναν μετά την υποδούλωση κατά τη διάρκεια του σπασμένου παραθύρου ευκαιριών που είναι γνωστή ως Ανασυγκρότηση Οι νέοι που ελευθερώθηκαν έχτισαν σχολεία και επιχειρήσεις και ανέβηκαν στο υψηλό αξίωμα.
Πού πηγαίνουμε από εδώ;: Δοκίμιο της Άνγκελα Ντέιβις
Όμως, μια συντηρητική αντιπαράθεση οδήγησε σε εκκένωση των νόμων περί πολιτικών δικαιωμάτων εκείνης της εποχής και στην έναρξη ενός συστήματος κάστας του Jim Crow στο Νότο που περιόριζε κάθε βήμα που μπορούσε να κάνει ένας Αφροαμερικανός. Οποιαδήποτε παραβίαση του συστήματος θα μπορούσε να σημαίνει τη ζωή κάποιου. Αφροαμερικανοί λυγίστηκαν για κατηγορίες για παραβιάσεις, όπως κλοπή γουρούνι ή 75 σεντς, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που κράτησε τη δεκαετία του 1940.
Έξι εκατομμύρια Αφροαμερικανοί εγκατέλειψαν αυτό το σύστημα κάστας, ζητώντας άσυλο στην υπόλοιπη χώρα κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Μετανάστευσης. Αρνήθηκαν η ψηφοφορία, ψήφισαν με το σώμα τους.
Πού πηγαίνουμε από εδώ;: Δοκίμιο της Melissa Harris-Perry
Η αποστασία τους άσκησε πίεση στη χώρα, Βόρεια και Νότια, και τους ελευθέρωσε για να συνεχίσουν τα όνειρά τους για αυτοδιάθεση. Όμως στο Βορρά, αντιμετωπίστηκαν με εχθρότητα από την αρχή - επανασύνδεση, υπερπληθυσμός, υπερδιαχωρισμός, οι σπόροι των ανισοτήτων που βλέπουμε σήμερα. Τους τελευταίους μήνες μας ανάγκασαν να αντιμετωπίσουμε τη θέση μας σε μια χώρα όπου υποδούμαστε για πολύ περισσότερο από ότι είμαστε ελεύθεροι. Μας ανάγκασε να αντιμετωπίσουμε την απογοητευτική διάβρωση που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια - από τις επιθέσεις του Μπίρθερ σε έναν μαύρο Μαύρο Πρόεδρο μέχρι την εκρίζωση του Νόμου για τα δικαιώματα ψήφου που πιστεύαμε ότι ήταν χαραγμένο σε γρανίτη. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Και τώρα η αστυνομία επιτίθεται στους Μαύρους για τις πιο συνηθισμένες ανθρώπινες συμπεριφορές - έναν πατέρα που περιποιήθηκε στη Μινεσότα περιμένοντας τα παιδιά του. ένας αυτοκινητιστής πυροβόλησε μέχρι θανάτου στη Βόρεια Καρολίνα ενώ ζητούσε βοήθεια μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα. Είναι σαν να έχουμε επανέλθει στο παρελθόν και ζούμε σε ένα δεύτερο Nadir: Φαίνεται ότι το ποσοστό των δολοφονιών της αστυνομίας ξεπερνά τώρα το ποσοστό των λιντσών κατά τις χειρότερες δεκαετίες της εποχής του Jim Crow. Υπήρχε ένα λιντσάρισμα κάθε τέσσερις ημέρες στις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα. Εκτιμάται ότι ένας Αφροαμερικανός σκοτώνεται τώρα από την αστυνομία κάθε δύο έως τρεις ημέρες.
Πού πηγαίνουμε από εδώ;: Δοκίμιο της Chirlane McCray
Τα αποτελέσματα στο Staten Island και το Ferguson και αλλού σηματοδοτούν, όπως και στην εποχή του Jim Crow, ότι η απώλεια της Μαύρης ζωής στα χέρια των αρχών δεν αξίζει τόσο πολύ για περαιτέρω έρευνα και ότι το σύστημα κάστας έχει αλλάξει μόνο με τους καιρούς. Από αυτό, μάθαμε ότι το ταξίδι έχει τελειώσει και ότι πρέπει να γνωρίζουμε την ιστορία μας για να αποκτήσουμε δύναμη για τις επόμενες μέρες. Πρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας ακόμα κι αν - και ίσως ειδικά αν - άλλοι δεν το κάνουν. Πρέπει να διατηρήσουμε την πίστη μας ακόμη και όταν εργαζόμαστε για να κάνουμε τη χώρα μας να ανταποκριθεί στο δόγμα της. Και πρέπει να γνωρίζουμε βαθιά στα οστά μας και στις καρδιές μας ότι εάν οι πρόγονοι μπορούσαν να επιβιώσουν στο Μεσαίο Πέρασμα, μπορούμε να επιβιώσουμε οτιδήποτε.
Η Isabel Wilkerson, δημοσιογράφος που κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ, είναι η συγγραφέας του Η ζεστασιά των άλλων ήλιων: Η επική ιστορία της Μεγάλης Μετανάστευσης της Αμερικής .
Αυτή η συνεισφορά, μαζί με άλλους που εξερευνούν το νέο κίνημα πολιτικών δικαιωμάτων, εμφανίζεται στο ειδικό τεύχος #BlackLivesMatter της ESSENCE. Αυτή η ιστορική έκδοση συλλεκτών είναι διαθέσιμη στις 9 Ιανουαρίου.
ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΖΗΤΗΜΑ ΜΑΣ:
Το γράμμα του συντάκτη: Η πορεία προς τα εμπρός
Πού πηγαίνουμε από εδώ;: Δοκίμιο της Άνγκελα Ντέιβις
Πού πηγαίνουμε από εδώ;: Δοκίμιο της Melissa Harris-Perry
Πού πηγαίνουμε από εδώ;: Δοκίμιο της Patrisse Cullors
Πού πηγαίνουμε από εδώ;: Δοκίμιο της Chirlane McCray
