Αναρωτηθήκατε ποτέ για την ιδιωτική ζωή των αγαπημένων σας ζευγαριών χορευτών, όπως πώς συναντήθηκαν ή τι κάνουν για την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου; Παρακολουθούμε τους σπινθήρες να πετούν μεταξύ τους στη σκηνή, αλλά μπορούμε να φανταστούμε τι συμβαίνει μόνο όταν κατεβαίνει η κουρτίνα. Πώς τελειώνουν μετά από μια παράσταση; Τι κάνει τις σχέσεις τους να λειτουργούν επί σκηνής και εκτός; Ο DS έφτασε με τρία από τα πιο καυτά νεαρά ζευγάρια στον κόσμο του χορού για να ανακαλύψει αυτές τις ζουμερές λεπτομέρειες.
Sara Mearns και Amar Ramasar από το μπαλέτο της Νέας Υόρκης
DS: Πότε ξέρατε για πρώτη φορά ότι σας άρεσε ο ένας τον άλλον;
Σάρα: Όταν ήμουν στο σχολείο και έπαιρνε συνεργάτες. Συναντηθήκαμε κάπως έτσι.
Amar: Το ήξερα τότε. Σίγουρα.
DS: Ποιο είναι το καλύτερο και το χειρότερο πράγμα με το να ασχολείσαι με έναν άλλο χορευτή;
Amar: Το καλύτερο είναι ότι καταλαβαίνουν τον πόνο σας. Ο κόσμος του χορού και ο χορός είναι πολύ σκληροί, και κανείς δεν το καταλαβαίνει καλύτερα από το άτομο που το περνάει μαζί σας.
Σάρα: Το χειρότερο είναι όταν είστε πραγματικά κουρασμένοι και δεν μπορείτε να αναζωογονήσετε ο ένας τον άλλον επειδή και οι δύο χρειάζεστε ύπνο.
Amar: Ακριβώς!
DS: Υπάρχει ένα κομμάτι που θα θέλατε να χορέψετε μαζί που δεν έχετε καταφέρει ακόμη;
Σάρα: Κάναμε Σφαγή στη δέκατη λεωφόρο σε μια συναυλία, και αυτό ήταν πολύ διασκεδαστικό.
Amar: Αλλά θέλω να το κάνω στο θέατρο μαζί της.
Σάρα: Ναι. Έρχεται αυτή τη σεζόν…
Amar: Εξι φορές! Ας ελπίσουμε ότι θα πάρουμε ένα από αυτά.
Σάρα: Δεν το μάθαμε με την εταιρεία, αλλά ξέρουν ότι το έχουμε κάνει και ότι το μάθαμε από άτομα της εταιρείας. Ας ελπίσουμε λοιπόν, ίσως, να το μάθουμε αυτή τη σεζόν.
DS: Ποιο είναι το καλύτερο δώρο που έχετε δώσει ή λάβει;
Σάρα: Έχω ένα πολύ ωραίο ζευγάρι σκουλαρίκια με διαμάντια που μου αρέσουν. Αυτό είναι το αγαπημένο μου δώρο.
Amar: Το iTouch που μου δώσατε είναι υπέροχο! Και ένα καπέλο που με αγόρασε είναι ωραίο. Ω! Και το πιάνο! Μου αγόρασε ένα πιάνο. Είναι ένα πληκτρολόγιο, για τα γενέθλιά μου. Αυτό θα ήταν το καλύτερο.
DS: Θυμάσαι τι έκανες για την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου πέρυσι;
Σάρα: Κάναμε κάτι μετά την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Amar: Σωστά, εργαζόμασταν. Ανταλλάξαμε δώρα, αλλά αυτό ήταν.
Σάρα: Άφησα κάτι στο γκαρνταρόμπα του.
Amar: Αλλά μετά πήγαμε σε ένα πολύ ωραίο δείπνο. Ποιο ήταν αυτό το μέρος; Στις 86; Αυτό που είχε τα ραβιόλια γαρίδας; Ήταν απλά ένα ωραίο δείπνο μαζί, το οποίο είναι σπάνιο αλλά γλυκό.
Οι χορευτές του Broadway Jessica Lee Goldyn και Tony Yazbeck
DS: Πώς γνωριστήκατε;
Αντωνάκης: Την πρώτη φορά που είδαμε ο ένας τον άλλον ήταν στη φωτογράφηση διαφήμισης Μια Χορωδιακή Γραμμή πριν από δυόμισι χρόνια.
Τζέσικα: Ερωτευθήκαμε έξω από την πόλη…
Αντωνάκης: Και οι δύο κάναμε τις δοκιμές στο Σαν Φρανσίσκο πριν φτάσουμε στο Broadway. Περάσαμε πολύ χρόνο μαζί εκεί και μετά πήραμε την απόφαση να γίνουμε φίλος / φίλη όταν επιστρέψαμε στη Νέα Υόρκη.
DS: Το έκανες Μια Χορωδιακή Γραμμή μαζί και στη συνέχεια πρωταγωνίστησε το ένα απέναντι στο άλλο Στην πόλη . Τι φέρετε το ένα από το άλλο στη σκηνή που κανείς άλλος δεν μπορεί;
Αντωνάκης: Είμαστε πολύ ελεύθεροι μεταξύ μας. Όλη η ταλαιπωρία όταν αρχίζετε πρώτα να χορεύετε με κάποιον έχει φύγει. Αναγνωρίζετε τη γλώσσα του σώματός τους…
Τζέσικα: Ναί! Έλεγα στον Τόνι την άλλη νύχτα, δεν νιώθω σαν να χορεύω με άλλο άτομο. Νιώθω σαν να χορεύω μόνο με τον εαυτό μου γιατί είμαι τόσο συνηθισμένος να είμαι μαζί του.
Αντωνάκης: Όλες οι ανασφάλειες έχουν φύγει. Μπορείς να είσαι ο εαυτός σου.
Τζέσικα: Σε Στην πόλη , παίζουμε δύο άτομα που ερωτεύονται ο ένας τον άλλον. Δεν παράγεται τίποτα γι 'αυτό. Όταν κοιτάζουμε ο ένας τον άλλον, κοιτάμε ο ένας τον άλλον. Η χημεία που έχουμε στην πραγματική ζωή αυξάνεται στη σκηνή.
DS: Υπάρχουν αστείες μικρές ιδιορρυθμίες που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν για εσάς;
Αντωνάκης: Κάνουμε ο ένας τον άλλον γέλιο και αυτό είναι το μεγαλύτερο πράγμα που μας κράτησε μαζί. Επειδή όταν είστε σε μια σχέση, τα πράγματα μπορεί να είναι δύσκολα. Αλλά η αλήθεια είναι, αν μπορείτε να βρείτε πράγματα για να βγείτε από μια αρνητική διάθεση και να γελάσετε ...
Τζέσικα: Γελάμε πολύ! Είμαστε σαν μικρά παιδιά μαζί.
DS: Πώς τελειώνεις μετά από μια παράσταση;
Τζέσικα: Πηγαίνουμε και παίρνουμε τις Γκαρατάδες μας από το κατάστημα γιατί πρέπει να ενυδατωθούμε μετά τις παραστάσεις. Μετά πηγαίνουμε σπίτι και βγαίνουμε στον καναπέ. Συνήθως λιποθυμάει πρώτα!
Αντωνάκης: Αλλά πίνει συνήθως ό, τι παίρνουμε - δεν μου αφήνει ποτέ υγρά! Δεν ξέρω τι συμβαίνει με αυτήν…
Τζέσικα: Είμαι καμήλα! Πίνω πολλά από αυτά τα πράγματα. Και θα προσποιείται ότι με αναστατώνει, παρόλο που και οι δύο πιστεύουμε ότι είναι πραγματικά αστείο.
Λόρεν Γκραντ και Ντέιβιντ Λεβεντάλ του Mark Morris Dance Group
DS: Πόσο καιρό έχετε παντρευτεί;
Λόρεν: Παντρευτήκαμε στις 10 Απριλίου 2005. Αυτό μας βάζει, τι, ενάμισι χρόνια;
DS: Συναντηθήκατε ενώ χορεύατε για το MMDG ή το γνωρίζατε πριν;
Δαβίδ: Συναντηθήκαμε σε μια από τις πρώτες παραγωγές που κάναμε για τον Mark. Αυτό ήταν πριν από την πρόσληψή μας ως μέλη της εταιρείας πλήρους απασχόλησης. Ήμασταν και οι δύο νέοι και γίναμε φιλικοί γιατί κανείς άλλος δεν μας μίλησε. Εκείνο το σημείο δεν χρονολογούσαμε, χρονολογούσε κάποιον άλλο.
Λόρεν: Ήμασταν υπέροχοι φίλοι ενώ χρονολογούσα κάποιον άλλο, μέχρι που τελικά συνειδητοποίησα ότι μου άρεσε πολύ ο David. Ήμασταν καλά συνδυασμένοι με πολλούς τρόπους.
DS: Πώς πρότεινε ο David;
Λόρεν: Ω, ήταν πολύ γλυκό! Κανουμε Το σκληρό καρύδι σχεδόν κάθε Δεκέμβριο… Ο Ντέιβιντ παίζει το Nutcracker και παίζω τη Μαρί, οπότε ερωτευόμαστε στη σκηνή κάθε παράσταση, η οποία είναι πραγματικά διασκεδαστική.
Δαβίδ: Αυτό που πραγματικά ήθελα να κάνω ήταν να προτείνω στη σκηνή, να της δώσω κάπως το δαχτυλίδι, αλλά ήμουν πολύ νευρικός για να το κάνω. Πήγα λοιπόν σε ένα ωραίο ξενοδοχείο στο Μπέρκλεϋ [όπου βρισκόμασταν σε περιοδεία] και έκανα check in και έβαλα τα πράγματα της Λόρεν εκεί και νοίκιασα ένα αυτοκίνητο και ετοίμασα τα πάντα…
Λόρεν: Όχι μόνο ένα ξενοδοχείο. Το Claremont, ένα πολύ μαγικό μέρος.
Δαβίδ: Μετά την παράσταση, είπα στη Λόρεν, «Έτσι, νοίκιασα ένα αυτοκίνητο για να βγούμε για δείπνο». Σε αυτό το σημείο ήξερες ότι κάτι δεν πήγαινε.
Λόρεν: Είχαμε αυτό το υπέροχο δείπνο, πολύ ξεχωριστό, και ήταν τόσο γλυκό γιατί μπήκαμε μέσα και νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι στο εστιατόριο είχαν πάει στην παράσταση εκείνη την ημέρα, οπότε άρχισαν να χτυπούν όταν περπατήσαμε!
Δαβίδ: Μετά από αυτό είπα ότι ίσως πρέπει να πάμε στο The Claremont για ένα ποτό. Υπάρχει ένα όμορφο δωμάτιο εκεί που βλέπει στο Σαν Φρανσίσκο και ήταν μια υπέροχα καθαρή νύχτα και μόλις είδατε τα φώτα να λάμπουν. Εκεί ακριβώς πρότεινα.
DS: Ποιο ήταν λοιπόν το αγαπημένο σας μέρος για να ταξιδέψετε μαζί;
Δαβίδ: Αγόρι, υπήρξαν πολλά καλά μέρη. Η Ιαπωνία ήταν σίγουρα μια αγαπημένη περιοδεία για εμάς, επειδή η Λόρεν είναι οπαδός της ιαπωνικής κουζίνας και με εντυπωσίασε ο πολιτισμός γενικά και μου άρεσε πολύ να είμαι εκεί. Ήταν ένα μέρος που κανένας από εμάς δεν είχε πάει στο παρελθόν, οπότε και οι δύο το εξερευνήσαμε μαζί για πρώτη φορά.
Λόρεν: Ήμασταν σε ίση βάση. Ο Ντέιβιντ μιλάει τα Γαλλικά πολύ καλά, και αν πάμε στη Γαλλία, μπορεί να επικοινωνήσει και δεν είμαι. Στην Ιαπωνία λοιπόν, βρισκόμασταν στο ίδιο καράβι να είμαστε εντελώς μπερδεμένοι!
Δαβίδ: Χάσαμε μαζί…
Λόρεν: Ήταν μια πραγματικά διασκεδαστική περιπέτεια.
Φωτογραφία: Paul Kolnik