Είναι ζωτικής σημασίας για τους χορευτές του BIPOC να αισθάνονται ότι η ρύθμιση του στούντιο, φυσική ή εικονική, είναι ασφαλής και χωρίς αποκλεισμούς. Οι δάσκαλοι χορού και οι ιδιοκτήτες στούντιο έχουν το μεγαλύτερο μέρος της δύναμης για τη δημιουργία αυτού του περιβάλλοντος, αλλά οι μαθητές δεν είναι αδύναμοι. Ο κύριος δάσκαλος μπαλέτου Preston Miller, γνωστός ως The Dance Artist Coach, και ο δάσκαλος τζαζ Hollie Wright μοιράζονται τον τρόπο με τον οποίο έχουν πλοηγηθεί προσωπικά στο ρατσισμό στο στούντιο χορού και τι μπορούν να κάνουν οι μαθητές εάν βιώσουν ή παρακολουθήσουν αλληλεπιδράσεις με φυλετικές κινήσεις.
Αθέμιτες προκαταλήψεις μπαλέτου
Για τους χορευτές BIPOC στον κόσμο του μπαλέτου, συγκεκριμένα, τέτοιου είδους αλληλεπιδράσεις είναι πολύ συχνές. Πολλοί νέοι Μαύροι μπαλαρίνες ονειρεύονται να ενταχθούν στις ίδιες κλασσικές εταιρείες με τους λευκούς ομολόγους τους, αλλά αντιμετωπίζουν την άδικη πραγματικότητα ότι το μονοπάτι δεν είναι εξίσου καθορισμένο. Συχνά, πιέζονται να εξετάσουν τις επιλογές χορού χωρίς μπαλέτο. «Πρέπει να κάνω τακτικά δυσάρεστες συνομιλίες με τους μαθητές μου χρώματος», λέει ο Μίλερ. «Εάν βρίσκεστε ποτέ σε μια κατάσταση όπου αισθάνεστε αντίσταση σε ένα κλασικό μπαλέτο λόγω του χρώματος του δέρματός σας, μιλήστε αποκλειστικά από την προοπτική σας και εκφράστε πώς αισθάνεστε. Μπορεί να μην αλλάξετε τις πεποιθήσεις του σκηνοθέτη σας, αλλά θα αλλάξετε τη διαδικασία σκέψης τους. '
Ο Μίλερ έχει επίσης ακούσει τους εκπαιδευτές να ονομάζουν τους μαθητές των Μαύρων ως τεχνικά ανεπαρκείς για τον κόσμο του μπαλέτου μόνο με βάση τον τύπο του σώματός τους. Σε αυτές τις καταστάσεις, πάλι, η ανοιχτή επικοινωνία είναι το κλειδί. «Πάντα ενθαρρύνω τους μαθητές να μιλούν με τους σκηνοθέτες τους εάν αισθάνονται συγκρατημένοι στην ανάπτυξή τους λόγω του χρώματος του δέρματος τους», λέει ο Miller. «Όταν αισθάνεστε ότι παραβλέπεται για ρόλους που μπορείτε να εκτελέσετε, μιλήστε με τον διευθυντή σας για αυτό. Και αν δεν θέλουν να μιλήσουν για το πώς αισθάνεστε φυλετικά μειονεκτούν, μπορεί να μην είναι ο δάσκαλος για εσάς. Βρείτε ένα στούντιο ή δάσκαλο όπου εκτιμάται η φωνή σας. '
Preston Miller στο στούντιο (ευγενική προσφορά Miller)
Κωδικοί μαλλιών και φορεμάτων
Τα φυσικά μαλλιά μπορούν επίσης να αποτελέσουν πηγή έντασης στο στούντιο χορού. Στα μισά του μαθήματος, ο Ράιτ πάντα ενθαρρύνει τους μαθητές να πάρουν τα μαλλιά τους για να προωθήσουν την ατομικότητα. Κατά τη διάρκεια ενός από τα μαθήματά της, είδε μια μαύρη φοιτήτρια να δακρύζεται και άβολα καθώς οι λευκοί μαθητές σμήνησαν να αγγίξουν τα μαλλιά της. «Έχω δει αυτό να συμβαίνει πολλές φορές», λέει ο Wright. «Αν βρίσκεστε ποτέ σε τέτοιου είδους καταστάσεις, πρέπει να μιλήσετε και να ενημερώσετε τους συναδέλφους σας ότι σας κάνει εξαιρετικά άβολα. Συνήθως δεν σημαίνουν καμία βλάβη - απλά δεν ξέρουν πώς αισθάνεται. '
Ο Μίλερ έχει επίσης δει ότι οι Μαύροι μαθητές αισθάνονται άβολα όταν απαιτείται να φορούν ροζ καλσόν και παπούτσια αντί για επιλογές που ταιριάζουν με τους τόνους του δέρματος. «Πιστεύω ότι όλοι οι μαθητές χρώματος θα πρέπει να μπορούν να φορούν καφέ παπούτσια μπαλέτου και καλσόν», λέει ο Miller. Προτείνει να επισημάνετε στον δάσκαλό σας ότι κάτι τέτοιο θα βοηθήσει πραγματικά την τεχνική σας: «Ολοκληρώνει τη γραμμή», λέει. «Εάν οι μαθητές δεν μπορούν να φορούν καλσόν και παπούτσια που ταιριάζουν με το δέρμα τους, πρέπει να εργαστούν δύο φορές πιο σκληρά για να βρουν τη δική τους ευθυγράμμιση στον καθρέφτη».
Εύρεση συμμάχων και χρήση της φωνής σας
Δεδομένου ότι τόσο ο Ράιτ όσο και ο Μίλερ διδάσκουν διαφορετικά φοιτητικά σώματα, έχουν σχεδιάσει μέτρα που μπορούν να κάνουν οι νέοι χορευτές για να αντιμετωπίσουν ζητήματα που βασίζονται σε φυλή και να τους αποτρέψουν να συνεχίσουν. Ο Μίλερ υπογραμμίζει την ανάγκη για χορευτές του BIPOC να βρουν συμμάχους στο χώρο του στούντιο. «Εάν, ως νεαρός Μαύρος μαθητής, πρέπει να μιλήσετε για ένα φυλετικό περιστατικό, δείτε ποιος είναι στον κύκλο φίλων σας για να σας δώσει υποστήριξη», λέει. «Αυτές οι συνομιλίες είναι δύσκολες και δεν πρέπει να τις έχετε μόνοι σας. Φέρτε έναν φίλο ή έναν γονέα. '
Hollie Wright (ευγενική προσφορά Wright)
Ο Ράιτ εξέφρασε τη σπουδαιότητα των μαθητών να μιλάνε αν βλέπουν κάτι λάθος. «Αν ακούσετε κάτι, ανεβείτε και πείτε κάτι», λέει. «Ξέρεις βαθιά όταν κάτι πάει στραβά. Μην φοβάστε να χρησιμοποιήσετε τη φωνή σας. Γνωρίστε το περιβάλλον σας και μείνετε συντονισμένοι με το τι συμβαίνει. ' Αυτή η συμβουλή είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους λευκούς μαθητές: Αν και ο στόχος είναι οι χορευτές του BIPOC να αισθάνονται άνετα να μιλούν αν έχουν βιώσει μια ακατάλληλη αλληλεπίδραση, η ευθύνη δεν θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε αυτούς. «Οι νέοι χορευτές πρέπει να αναγνωρίσουν το προνόμιο τους, είτε είναι το χρώμα του δέρματος, η ηλικία ή το επίπεδο τους, και να το χρησιμοποιήσουν για να μιλήσουν ενάντια στο ρατσισμό στο στούντιο τους», λέει ο Miller.
Δύσκολες αλήθειες
Είναι επίσης σημαντικό να έχουμε ειλικρινείς συζητήσεις σχετικά με την ανισότητα που εξακολουθεί να διαπερνά τον κόσμο του επαγγελματικού χορού. «Υπάρχει μια σκληρή πραγματικότητα που οι χορευτές του χρώματος δεν μπορούν να δώσουν σε κανέναν λόγο να μην τους προσλάβει», λέει ο Ράιτ. Το να είσαι αργά, να φοράς λάθος στολή ή να έχεις λάθος τόνο μπορεί εύκολα να κάνει τους χορευτές BIPOC να χαρακτηριστούν ως δύσκολο να δουλέψεις. Κάθε εξάμηνο, η Ράιτ διεξάγει μια ψεύτικη ακρόαση για να προετοιμάσει τους μαθητές της για αυτό το άδικο περιβάλλον.
Η Ράιτ ενθαρρύνει τους Μαύρους μαθητές της να αντιμετωπίσουν αυτές τις άδικες αλήθειες, ενθαρρύνοντάς τους να θυμούνται την ομορφιά και την αξία τους. Ο Μίλερ τους κάνει να ξαναφτιάξουν ότι πρέπει να είναι «διπλάσιοι» και όχι μια στιγμή ήττας, αλλά ένας σκοπός που θα τους κάνει ασταμάτητους.
Και οι δύο δάσκαλοι συμφωνούν ότι ο καλύτερος τρόπος για να αλλάξετε το περιβάλλον σας και να μετακινήσετε τους συναδέλφους σας σε ένα χώρο που δοξάζει την ποικιλομορφία και την ισότητα είναι να χρησιμοποιήσετε τη φωνή σας για να τραβήξετε την προσοχή σε αυτό που παρατηρείτε. Μόλις αρχίσουμε να δίνουμε προτεραιότητα στην ενσυναίσθηση και να συνειδητοποιήσουμε την αδικία, μπορούμε να αρχίσουμε να χτίζουμε ένα χορευτικό περιβάλλον που αντιπροσωπεύει, ενδυναμώνει και γιορτάζει όλους τους χορευτές, ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματός τους.