Είτε το προετοιμάζετε στη σχάρα, στο φούρνο, είτε στο φούρνο, ο σολομός είναι μια εύκολη, γρήγορη μαγειρική πρωτεΐνη που τυχαίνει επίσης να είναι νόστιμη και καλή για εσάς. Το μόνο κόλπο είναι να το μαγειρεύετε σωστά.
Όπως ένα κομμάτι μπριζόλας, μπορείτε να μαγειρέψετε σολομό σε διαφορετικούς βαθμούς ευγένειας. Και αυτό είναι αν έχετε φιλέτα, μπριζόλες ή ολόκληρη πλευρά του σολομού. Επίσης, όπως μια μπριζόλα, ο σολομός μπορεί να μετατραπεί από ακατέργαστο σε ψημένο σε λίγα λεπτά, ειδικά εάν χρησιμοποιείτε υψηλή θερμότητα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να το παρακολουθείτε καθώς μαγειρεύει. (Εκτός αν το προετοιμάζετε σε αργή κουζίνα. Σε αυτήν την περίπτωση, μη διστάσετε να φύγετε!)
Οι χρόνοι μαγειρέματος εξαρτώνται από δύο πράγματα: το πάχος του σολομού και τον τρόπο που σας αρέσει να ετοιμάζεται (μεσαίου-σπάνιου, μεσαίου ή καλοφτιαγμένου). Σύμφωνα με την Υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών , το παχύτερο μέρος ενός μαγειρεμένου σολομού θα πρέπει να έχει μια ελάχιστη εσωτερική θερμοκρασία 145˚F - που θα είναι ένα πολύ σταθερό, καλοψημένο κομμάτι ψαριού.
Σε αυτήν τη θερμοκρασία, πιθανότατα βλέπετε λευκωματίνη, μια λευκή ουσία που εμφανίζεται όταν μαγειρεύεται ένα κομμάτι σολομού και οι μύες συστέλλονται. Η αλβουμίνη συνήθως ξεχειλίζει από το ψάρι όταν έχει ψηθεί. Είναι ασφαλές για φαγητό, αλλά δεν φαίνεται ορεκτικό, οπότε θέλετε να αποφύγετε το υπερβολικό μαγείρεμα των ψαριών.
Για μεσαίο έως μεσαίο-σπάνιο, στοχεύστε στους 125˚F έως 135˚F. Τα ψάρια θα συνεχίσουν να μαγειρεύουν λίγο αφού βγει από τη ζέστη αλλά παραμένουν τρυφερά και υγρά μέσα. Εάν το κομμάτι του σολομού σας εξακολουθεί να έχει το δέρμα, μαγειρέψτε το από το δέρμα προς τα κάτω πρώτα για να αποτρέψετε την εμφάνιση λευκωματίνης.
Η αδυναμία είναι ένα άλλο σημάδι ευγένειας. Χρησιμοποιήστε ένα πιρούνι σαλάτας ή την άκρη ενός μαχαιριού για να ελέγξετε εάν η κορυφή του ψαριού ξεφλουδίζει εύκολα. Εάν είναι ασταθές, έχει τελειώσει.