Τον περασμένο Μάρτιο ξεκίνησε σαν ένα τυπικό Μάρτιο στο Farm στο Davidson College : απασχολημένος. Τα σπορόφυτα γέμισαν το θερμοκήπιο, ενώ οι πρώιμες καλλιέργειες βγήκαν από το χωράφι. Ο Joe Rowland, ο διευθυντής της φάρμας, καθοδήγησε τους μαθητές σε σχέδια για τους επόμενους μήνες, φύτευσης, καλλιέργειας και συγκομιδής λαχανικών. Αυτό το αγρόκτημα 100 στρεμμάτων έχει γίνει μια από τις πιο δημοφιλείς αίθουσες διδασκαλίας στο κολέγιο της Βόρειας Καρολίνας, όπου φοιτητές όλων των μεγάλων αγωνίζονται για σημεία για έξοδο, βρωμιά και μάθηση της επιστήμης της ανάπτυξης. Στη συνέχεια, η τραπεζαρία χρησιμοποιεί αυτό το προϊόν στην τραπεζαρία της, σε μια αγορά αγροτών φοιτητικών κέντρων, ακόμη και σε ένα πρόγραμμα CSA πανεπιστημίου.
Όμως, φυσικά, τον περασμένο Μάρτιο ήταν κάτι τυπικό. COVID-19 ήρθε και οι μαθητές έπρεπε να πάνε σπίτι. Το Campus έκλεισε, αφήνοντας το αγρόκτημα χωρίς τους εργαζόμενους και τον μοναδικό πελάτη του.
Ο Ρόουλαντ αναζήτησε έναν νέο σκοπό πανδημικής εποχής για αυτό το αγρόκτημα - και για τον εαυτό του. Σκέφτηκε ανθρώπους που χρησιμοποίησαν ταλέντα ραπτικής για να φτιάξουν μάσκες. σκέφτηκε τον φημισμένο βιολοντσελίστα Yo-Yo Ma, ο οποίος πρόσφερε μουσική ως άνεση. Ο Ρόουλαντ κοίταξε τη βλάστηση και είχε μια ιδέα.
«Δεν πρόκειται να παίξω το βιολοντσέλο και δεν μπορώ να φτιάξω μάσκες, αλλά μπορώ να καλλιεργήσω λαχανικά», λέει ο Rowland. Με αυτόν τον τρόπο όλοι περάσαμε από την [πανδημία]: Ό, τι κι αν μπορούσατε να κάνετε, έπρεπε να πάτε και να το κάνετε. Βάλτε το εκεί έξω και βοηθήστε την κοινότητά σας. Έτσι ξεκίνησα να μην αφήνω κανένα φαγητό να χαθεί. Οι άνθρωποι το χρειάζονταν. '
Joe Rowland στα χωράφια του The Farm στο DavidsonΠίστωση: Christopher Record / Davidson CollegeΔύο προβλήματα, μία λύση
Περίπου πέντε μίλια μακριά, Lara Ingram - εκτελεστικός διευθυντής της FeedNC , ένα ντουλάπι τροφίμων - αντιμετώπισε ένα άλλο πρόβλημα. Καθώς περισσότεροι γείτονες έχασαν δουλειές, η ανάγκη της κοινότητας για φαγητό αυξήθηκε κατά 164%. Όμως τα κλίτη των παντοπωλείων ήταν σχεδόν γυμνά και οι δωρεές μειώθηκαν κατά το ήμισυ. Τη στιγμή της μεγαλύτερης ανάγκης, το ντουλάπι τροφίμων αντιμετώπισε τη δική του έλλειψη τροφίμων.
Στα τέλη Μαρτίου, η Ingram έλαβε μια κλήση από τη Rowland: Θα ήθελε η FeedNC δωρεές προϊόντων από το Farm στο Davidson;
«Ήταν θεός. Τα φρέσκα προϊόντα είναι δύσκολο να βρεθούν και ακριβά », λέει ο Ingram. «Πολλές από τις οικογένειές μας εργάζονται φτωχές. Κρατούν δύο θέσεις εργασίας για να πληρώσουν το ενοίκιο. Έχουν σπίτια και κουζίνες και θέλουν απλώς να μαγειρεύουν υγιεινά τρόφιμα για τα παιδιά τους.
Οι γείτονες του Davidson εθελοντικά βοήθησαν να φυτέψουν τη Rowland. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, το έδαφος άρχισε να παράγει λαχανικά που η Rowland παρέδωσε στη FeedNC. Πέρυσι, περισσότερα από 22.000 κιλά από αυτά παράγουν γεμάτες τσάντες παντοπωλείων, που παραδόθηκαν στους ηλικιωμένους και στο σπίτι. Φύλαζε το ντουλάπι τροφίμων, όπου τα άτομα που είχαν ανάγκη θα μπορούσαν να έρθουν να ψωνίσουν. γέμισε υγιεινά γεύματα, παρασκευασμένα στην τράπεζα τροφίμων. Αυτό το προϊόν έγινε ακόμη και φάρμακο. Μέσω μιας συνεργασίας με μια τοπική κλινική υγείας, το FeedNC συμπληρώνει συνταγές τροφίμων για να βοηθήσει τους ανθρώπους να διαχειριστούν χρόνιες παθήσεις υγείας - μόνο αυτές οι συνταγές απαιτούν φάρμακα όπως τα βατόμουρα και τα χόρτα.
Ενώ τα φρέσκα προϊόντα αγρόκτημα έχουν γίνει κάπως πολυτελή είδη, η FeedNC και η Rowland προσπάθησαν να φέρουν στους γείτονες - ανεξάρτητα από το εισόδημα - πρόσβαση σε θρεπτικά τρόφιμα. Ο Ingram λέει ότι το FeedNC, καθώς και πολλά ντουλάπια τροφίμων, απολαμβάνουν δωρεές από αγροκτήματα και κηπουρούς στην αυλή.
«Οι λαοί μας δεν έχουν αρκετή πρόσβαση σε υγιεινά τρόφιμα», λέει. «Παίρνουμε πολύ ψωμί και γλυκά [δωρεές]… Αλλά η πρόσβαση σε μια φρέσκια, υγιή ποικιλία φρούτων και λαχανικών είναι αυτό που πραγματικά κάνει τη διαφορά στην υγεία τους».
«Ένα όμορφο παράδειγμα κοινότητας»
Όταν μερικοί μαθητές επέστρεψαν στην πανεπιστημιούπολη τον Αύγουστο, μια ομάδα μπήκε στο Rowland στο έργο του για να καλλιεργήσει τρόφιμα για γείτονες που έχουν ανάγκη. Εθελοντές από τη γύρω κοινότητα τον καλούν ακόμα για να ρωτήσουν πώς μπορούν να βοηθήσουν. Και ακόμη και όταν η πανεπιστημιούπολη ξαναγεμίζει φέτος και η τραπεζαρία χρειάζεται για άλλη μια φορά αυτό το προϊόν, η Rowland ελπίζει να διατηρήσει τη σύνδεση μεταξύ αυτού του αγροκτήματος κολλεγίων και των γειτόνων του που έχουν ανάγκη, οι οποίοι ενώθηκαν σε μια περίοδο που κανείς δεν θα ξεχάσει.
«Είναι ένα όμορφο παράδειγμα κοινότητας», λέει ο Ingram. «Ο Ντέιβιντσον [Κολλέγιο] είχε επίσης μια σκληρή χρονιά. … Αλλά το κολέγιο ήταν πρόθυμο να βοηθήσει άλλους ανθρώπους εκείνη τη στιγμή. … Είναι η καλύτερη ανθρώπινη φροντίδα και συμπόνια σε μια πραγματικά δύσκολη στιγμή.