Εθνικό μεσαίο όνομα Pride Day το πατρικό όνομα της μητέραςΠίστωση: Getty / George MarksΑυτό το άρθρο αρχικά εμφανίστηκε στις Ρητό .
Όταν ήμουν παιδί, η μαμά μου οδηγούσε 45 λεπτά κάθε πρωί για να με πάει στο σχολείο. Οδηγήσαμε άλλα 45 λεπτά το βράδυ για να πάμε σπίτι. Συχνά, θα έχουμε κολλήσει στην κυκλοφορία, καθιστώντας τη μετακίνηση πολύ μεγαλύτερη. Συνήθιζα να φοβάμαι αυτές τις μακριές βόλτες με το αυτοκίνητο, αλλά έδωσαν επίσης τη μητέρα μου και εμένα την ευκαιρία να μιλήσουμε χωρίς περισπασμούς. Αναρωτιέμαι τώρα πώς οι καθημερινές μας συνομιλίες κατά τη διάρκεια αυτών των βόλτα με το αυτοκίνητο μπορεί όχι μόνο να ενδυναμώσουν τη σχέση μας, αλλά και να συμβάλλουν στην ανάπτυξή μου και που βρίσκομαι σήμερα.
Ένα αυξανόμενο σώμα ψυχολογικής έρευνας, συμπεριλαμβανομένων μερικών που έχω εργαστεί, δείχνει ότι η επικοινωνία γονέα-παιδιού είναι σημαντική για την προώθηση της επιτυχίας των παιδιών. Οι συνομιλίες είναι ένας θεμελιώδης τρόπος με τον οποίο τα παιδιά αναπτύσσουν γνωστικές και γλωσσικές δεξιότητες . Η έρευνα βρίσκει ότι τα παιδιά των ομιλητικών μητέρων που χρησιμοποιούν ένα ευρύ φάσμα λέξεων τείνουν να μιλούν περισσότερο, έχουν περισσότερες ευκαιρίες να εξασκήσουν τις λεκτικές δεξιότητές τους και, με τη σειρά τους, να έχουν ταχύτερους ρυθμούς ανάπτυξης λεξιλογίου σε σύγκριση με τα παιδιά που ακούνε ένα πιο περιορισμένο εύρος λέξεων.
Ο τύπος και η ποιότητα αυτής της ομιλίας είναι σημαντικές για την επιτυχή ανάπτυξη των δεξιοτήτων που σχετίζονται με τα ακαδημαϊκά παιδιά. Σε μία μελέτη , όταν οι μητέρες θυμούνται τα παρελθόντα γεγονότα με τα παιδιά τους και χρησιμοποίησαν ερωτήσεις και δηλώσεις για να εστιάσουν την προσοχή του παιδιού σε συγκεκριμένες πτυχές ενός συμβάντος (π.χ. «Τι κάναμε στο σπίτι της γιαγιάς;»), τα παιδιά παρουσίασαν καλύτερη χρήση του στρατηγικές μνήμης και ανάκληση με την πάροδο του χρόνου.
Μια άλλη επικείμενη μελέτη διαπίστωσε ότι τα μικρά παιδιά των μητέρων που χρησιμοποίησαν περισσότερες λέξεις που σχετίζονται με την επιθυμία, όπως «θέλουν» ή «παρόμοια», έδειξαν μεγαλύτερες ικανότητες λήψης προοπτικών, οι οποίες αποτελούν σημαντικό δείκτη της κοινωνικής ικανότητας ενός παιδιού. Μελέτες όπως αυτές δείχνουν ότι, μέσω συνομιλιών, οι μητέρες μπορούν να σκαρφαλώσουν τη γλώσσα των παιδιών τους και να τις βοηθήσουν να αναπτύξουν δεξιότητες και γνώσεις.
Στην πραγματικότητα, οι καθημερινές συνομιλίες και αλληλεπιδράσεις όχι μόνο βοηθούν στην ανάπτυξη των γνωστικών και κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών, αλλά Μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη διατήρηση και την ενίσχυση των συναισθηματικών δεσμών μεταξύ γονέα και παιδιού . Αυτή η συνδεσιμότητα - και ιδιαίτερα ζεστές και θετικές αλληλεπιδράσεις - οδηγεί τα παιδιά να αντιλαμβάνονται, να δέχονται και να εσωτερικεύουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις αξίες και τα μηνύματα των γονέων τους . Ομοίως, η ικανότητα ενός γονέα να διαβάζει τα σήματα του παιδιού της και να ανταποκρίνεται κατάλληλα έχει σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο για την ποιότητα της σχέσης γονέα-παιδιού, αλλά και για τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη του παιδιού.
Πρόσφατη έρευνα , για παράδειγμα, δείχνει ότι η ευαισθησία και η ανταπόκριση μιας μητέρας τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού έχει δια βίου συνέπειες για την ακαδημαϊκή και κοινωνική ικανότητα των παιδιών.
Πέρα από την προώθηση της ανάπτυξης των ακαδημαϊκών και κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών, υπάρχει έρευνα για να προτείνει ότι οι θετικές αλληλεπιδράσεις και σχέσεις γονέα-παιδιού μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο και στην εξέλιξη της σταδιοδρομίας των παιδιών. Οι στενές οικογενειακές σχέσεις, για παράδειγμα, όχι μόνο βοηθούν τα παιδιά να μάθουν σημαντικές δεξιότητες που σχετίζονται με την εργασία, όπως αποτελεσματική επικοινωνία και επίλυση συγκρούσεων, αλλά μπορούν επίσης να παρέχουν στα παιδιά την αυτοπεποίθηση να εξερευνήσουν διάφορες επιλογές σταδιοδρομίας και να κάνουν επιτυχημένες μεταβάσεις σταδιοδρομίας.
Όταν ήμουν νεότερος, υπήρχαν πολλά πράγματα που θα προτιμούσα να κάνω παρά να καθίσω στην κυκλοφορία. Αλλά το γεγονός ότι η μητέρα μου χρησιμοποίησε αυτόν τον χρόνο για να επικοινωνήσει μαζί μου μπορεί τελικά να έχει περάσει καλά ο χρόνος.
Η Sandra Tang είναι ερευνητής στο Κέντρο Έρευνας του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, όπου εξετάζει το ρόλο της οικογένειας, του σχολείου και του περιβάλλοντος στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής επιτυχίας των παιδιών.