Πώς η Octavia Spencer μεταφέρει τα μαθήματα της μητέρας της στην καρδιά



Ο νικητής του Όσκαρ και η συγγραφέας Octavia Spencer, 47 ετών, δεν μπορούν να περιμένουν να επιστρέψουν στο σπίτι τους στον κήπο. Χάνει τα τριαντάφυλλα και τις μαργαρίτες, τους σπίνους που ανάβουν στα δέντρα. Πάνω απ 'όλα, χάνει την ακινησία. Γεννημένη στην Αλαμπάμα, έκτη σε μια οικογένεια με επτά παιδιά, η Σπένσερ γνώριζε τι σημαίνει να πρέπει να βιαστούμε από το άλμα, οπότε συνεχίζει να είναι πιο απασχολημένος από μια κυψέλη μελισσών.



SL: Πείτε μας για την παιδική σας ηλικία. Χάσατε τον πατέρα σας όταν ήσασταν νέος και η μητέρα σας δούλεψε πολλές δουλειές για να διατηρήσει την οικογένειά σας επιπλέουσα.

ΛΣ: Δεν είχαμε τίποτα, αλλά είχαμε μια πολύ δυνατή μητέρα που είχε ισχυρή ηθική εργασίας. Πάντα ονειρευόταν για εμάς και μας δίδαξε να κάνουμε το ίδιο για εμάς, πέρα ​​από τα όρια που ο κόσμος μας έβαλε. Αν είχα ακούσει την κοινωνία, ποτέ δεν θα είχα προχωρήσει στο σημείο που είμαι. Είχαμε πολύ λίγα, αλλά λόγω της μητέρας μου, ήξερα ότι ο σταθμός μου στη ζωή δεν υπαγόρευε την πορεία μου.





SL: Πώς έδωσε η μητέρα σου αυτό το παράδειγμα για εσάς και τα αδέλφια σας;

Λειτουργικό σύστημα: Είχε στόμα για να ταΐσει, οπότε ανέλαβε δουλειές για να βεβαιωθεί ότι είχαμε ό, τι χρειαζόμασταν. Σπάνια πήραμε αυτό που θέλαμε, αλλά είχαμε ό, τι ήταν απαραίτητο. Για μένα, το να είσαι νότος σημαίνει να δουλεύεις σκληρά και να πιστεύεις στον εαυτό σου και στον Θεό. Έχει την έντονη αίσθηση κοινότητας, πίστης πρώτα και μετά οικογένειας. Είναι αστείο - η πλειοψηφία των φίλων μου στο Λ.Α. είναι από το Νότο.



SL: Σας αρέσει το μαγείρεμα και η διασκέδαση;

Λειτουργικό σύστημα: Noooo. Είμαι «το διασκεδαστικό». Πηγαίνω στα σπίτια των ανθρώπων. Κανένας που με ξέρει δεν θέλει να κάνω πάρτι για αυτούς. Εμπιστέψου με. Μάλλον έρχομαι και φέρνω ένα σκεπαστό πιάτο ή σαλάτα σε σακούλα.

SL: Όταν σκέφτεσαι τη ζωή σου, τι σε κάνει να είσαι ο πιο περήφανος;



Λειτουργικό σύστημα: Είμαι περήφανος για το γεγονός ότι περιβάλλεται από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους στην οικογένεια και τους φίλους μου. Δεν θεωρούμε δεδομένες τις σχέσεις μας. Το δίκτυο ατόμων μου με βοηθάει να με διατηρήσει και είμαι ευγνώμων για αυτό.

SL: Μήπως δυσκολεύεστε ποτέ να αισθάνεστε συνδεδεμένοι επειδή είστε στο δρόμο τόσο πολύ;

OS: Όχι. Έχω μια ισχυρή οικογενειακή βάση και οι φίλοι μου καταλαβαίνουν τι κάνω. Όταν επιστρέψω στην πόλη, απλώς σηκώσαμε εκεί που σταματήσαμε χωρίς σκληρά συναισθήματα, χωρίς τίποτα.