Μπορεί να γνωρίζετε τι σημαίνει να κερδίσετε ένα βραβείο αργύρου, χρυσού ή πλατίνας για την απόδοσή σας - αλλά πιθανώς όχι βαθμού Α, Β ή Γ. Συχνά, οι χορευτές δεν συναντούν την ιδέα του βαθμού στο χορό μέχρι να μπουν σε συλλογικά προγράμματα χορού. Όταν αξιολογείτε μια εγγενώς υποκειμενική μορφή τέχνης, τι διακρίνει έναν μαθητή Α από έναν μαθητή Β;
Η απάντηση: Είναι περίπλοκο. «Υπάρχουν πολλά που δημιουργούν έναν καλά στρογγυλό, επιτυχημένο μαθητή, ο οποίος ελπίζουμε να παράγει έναν καλά στρογγυλό, επιτυχημένο επαγγελματία», λέει η Angelina Sansone, εκπαιδευτής μπαλέτου στη Σχολή Τεχνών του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας.
Στα προγράμματα κολλεγίων, ορίστε φράσεις κίνησης, επιλογές ρεπερτορίου ή τάξεις τύπου ακρόασης συχνά χρησιμεύουν ως βαθμολογημένοι μεσοπρόθεσμοι ή τελικοί διαγωνισμοί. Μπορούν επίσης να μετρηθούν γραπτά στοιχεία όπως αυτοαξιολογήσεις, ερευνητικά προγράμματα ακρόασης και δοκιμές ιστορίας χορού. Αλλά ο μεγαλύτερος συντελεστής στην τάξη σας είναι συνήθως πώς προσεγγίζετε την εργασία, μέρα με τη μέρα.
Πνεύμα χορού μίλησε με καθηγητές σε όλη τη χώρα για να ανακαλύψει τι χρειάζεται για να είναι κορυφαίος φοιτητής - και γιατί έχει σημασία οι βαθμοί χορού.
Τι κάνει έναν μαθητή;
Μια κοινή λανθασμένη αντίληψη όσον αφορά τη βαθμολόγηση στο χορό είναι ότι οι χορευτές με φυσικές εγκαταστάσεις έχουν αυτόματα πλεονέκτημα. Αλλά τα πόδια της μπανάνας, η εύκολη επέκταση ή μια λεπτή σωματική διάπλαση δεν θα σας κερδίσουν ευθεία.
«Δεν χρειάζεται να είσαι ο πιο ταλαντούχος χορευτής για να έχεις τις υψηλότερες βαθμολογίες», λέει η Michelle Loucadoux-Fraser, Hussian College, συνεργάτης πρύτανης προπτυχιακών σπουδών και εκπαιδευτής χορού. Η καθηγήτρια χορού του Πανεπιστημίου Butler, Susan McGuire, συμφωνεί. «Δεν βαθμολογούμε τις εγκαταστάσεις», λέει. «Αυτό που κάνεις με τη δυνατότητα που σου δίνεται είναι που κάνει τη διαφορά.» Ένας μαθητής εμφανίζεται προετοιμασμένος για το μάθημα και παραμένει παρών και ασχολείται καθ 'όλη τη διάρκεια του. Ένας μαθητής είναι επαγγελματίας και προσεγγίζει κάθε και όλες δουλεύουν με το ίδιο επίπεδο σθένος. Ένας μαθητής σκέφτεται κριτικά, συμπεριφέρεται θετικά και αποδίδει αξιόπιστα, αγωνιζόμενος για ανάπτυξη κάθε μέρα ως καλλιτέχνης και ως τεχνικός.
Η καθηγήτρια χορού του Πανεπιστημίου της Αριζόνα Tamara Dyke-Compton λέει ότι η βαθμολόγηση έχει να κάνει με προσπάθεια, αφοσίωση, πρόοδο και πειθαρχία. «Αυτά είναι τα πράγματα που, για μένα, άλλαξαν όταν κέρδισα τα Α μου στο Juilliard», παραδέχεται η Dyke-Compton. «Δεν ήταν πόσο καλύτερα ήταν τα πόδια μου. Ήταν για αυτό που ήταν βαθιά στην ψυχή μου.
Τάξη διδασκαλίας Tamara Dyke-Compton (μπροστά) του Πανεπιστημίου της Αριζόνα (Ed Flores, ευγενική προσφορά του Πανεπιστημίου της Αριζόνα)
Γιατί να ασχοληθείτε με τη βαθμολόγηση του χορού, εκτός από το γεγονός ότι πολλά κολέγια χρειάζονται γράμματα; Οι βαθμοί αποτελούν σημείο αναφοράς, έναν τρόπο αξιολόγησης της προόδου σας. Όταν οι βαθμοί διογκώνονται, οι χορευτές παίρνουν τη λάθος ιδέα για το πού βρίσκονται στην προπόνησή τους. «Δίνει στον μαθητή την εσφαλμένη εντύπωση ότι δεν έχουν πολλά περισσότερα να κάνουν», εξηγεί ο McGuire.
Μην εκπλαγείτε αν οι υψηλότεροι βαθμοί σας έρθουν τα τελευταία χρόνια στο σχολείο. Η σχολή χορού καθορίζει κριτήρια βαθμολόγησης βάσει του τι θα προετοιμάσει καλύτερα τους χορευτές για μια επαγγελματική καριέρα. Καθώς ικανοποιείτε αυτές τις προσδοκίες, οι βαθμοί σας θα αυξηθούν και θα είστε καλύτερα προετοιμασμένοι να εισέλθετε στον πραγματικό κόσμο - μια διαδικασία που έχει σχεδιαστεί για την πρόοδο κάθε εξάμηνο. «Τον πρώτο χρόνο, τείνω να δώσω πολύ λίγα Α», λέει ο McGuire. «Για μένα το Β είναι καλό και το Α είναι εξαιρετικό. Κάνεις καλή δουλειά. Θα πάρει λίγο χρόνο. Πρέπει να ανεβάσουμε το ante. '
Ο Loucadoux-Fraser λέει ότι δεν έχει νόημα να είσαι στο κολέγιο αν έχεις πάντοτε όλο το Α. «Μαζί με αυτό το μη τέλειο βαθμό έρχεται μια ώθηση για βελτίωση», λέει ο Loucadoux-Fraser. «Δεν νομίζω ότι το σωστό πράγμα που πρέπει να κάνουν οι μαθητές είναι να σταθεροποιηθούν στους βαθμούς. Νομίζω ότι το σωστό να κάνουμε είναι να επικεντρωθούμε στη βελτίωση και μετά θα έρθουν οι βαθμοί ».
Φοιτητές της Σχολής Τεχνών του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας στην τάξη (Pete S. Mueller, ευγενική προσφορά της UNCSA)
Έχει σημασία οι βαθμοί;
Οι προπτυχιακοί βαθμοί σας σίγουρα θα έχουν σημασία αν ελπίζετε να αποκτήσετε πτυχίο χορού. Θα ζητηθεί η μεταγραφή σας και η ΣΔΣ σας θα αξιολογηθεί κατά τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων, αν και όχι η διαδικασία ακρόασης, για σχεδόν κάθε μεταπτυχιακό πρόγραμμα.
Στον επαγγελματικό κόσμο του χορού, οι βαθμοί είναι λιγότερο σημαντικοί. Όταν το καταλαβαίνουμε, οι εταιρείες χορού δεν θα δουν τους βαθμούς σας όταν προσλαμβάνουν. Θα κοιτάξουν τον χορευτή μπροστά τους, τον τρόπο που δουλεύεις και τον τρόπο με τον οποίο κουβαλάς τον εαυτό σου. Τούτου λεχθέντος, οι βαθμοί που κερδίζετε στο κολέγιο είναι ένας καλός δείκτης - αν και όχι ο μόνος δείκτης - για το πώς θα χειριστείτε τις απαιτήσεις του επαγγελματικού κόσμου.
Η Dyke-Compton συγκρίνει ένα πτυχίο προπτυχιακού με το ίδρυμα ενός σπιτιού: «Χτίζει τις δεξιότητές σας ως χορευτή για να επιτρέψετε τη μακροζωία στην καριέρα σας. Θα παραμείνει ισχυρό για τον υπόλοιπο χρόνο. ' Οι βαθμοί σας αντικατοπτρίζουν τη δύναμη αυτού του ιδρύματος. «Έχοντας υψηλό GPA στο undergrad σας», λέει ο Dyke-Compton, «αποδεικνύει ότι έχετε επιτύχει ένα δύσκολο έργο που δεν μπορούν να κάνουν όλοι».