Πεταλούδες εν κινήσει

Μεταξύ των πιο διάσημων μεταναστεύσεων στη Γη είναι το καταπληκτικό ταξίδι που κάνουν εκατομμύρια πεταλούδες μονάρχης από όλα τα μέρη των ΗΠΑ σε ένα μικρό χειμερινό καταφύγιο στο Μεξικό κάθε φθινόπωρο. Αλλά δεν είναι οι μόνες πεταλούδες που μεταναστεύουν. Ο Grumpy είχε το προνόμιο να παρατηρεί αυτό το πρώτο σκληρό κατά τη διάρκεια πρόσφατων διακοπών άμμου, surf και αφρού στην ακτή του Κόλπου της Φλόριντα.

Θα μπορούσαν επίσης να ονομάσουν την ακτή «Gulf Fritillary Highway». Από την ανατολή έως την δύση του ηλίου, ένα σταθερό ρεύμα αυτών των φωτεινών πορτοκαλιών εντόμων ( Agraulis vanillae , μην μπερδεύεσαι με το κακό Εθνική βανίλια ) έπεσε κάτω από την άκρη του νερού προς τα ανατολικά. Εκατοντάδες περνούσαν κάθε ώρα σε ένα ταξίδι που θα τους οδηγούσε σε όλη τη Φλόριντα, στη συνέχεια νότια προς τους χειμερινούς χώρους χωρίς παγετό στην κάτω χερσόνησο της Φλόριντα.

Οι fritillaries του Κόλπου μοιράζονται πολλά χαρακτηριστικά με τον μονάρχη. Το πιο προφανές είναι το πορτοκαλί χρώμα των ενηλίκων, το οποίο τους χαρακτηρίζει ως δυσάρεστο για πολλούς αρπακτικούς. Πράγματι, εντόπισα έναν γλάρο να μαζεύει έναν κόλπο από τον αέρα και μετά να τον πέφτω γρήγορα στα κύματα. Ο θάνατος αυτού του φτωχού σφάλματος δεν ήταν μάταιος, καθώς ο γλάρος δεν θα τραβήξει ποτέ ξανά αυτό το κόλπο. Μια δεύτερη ομοιότητα είναι ότι ενώ οι ενήλικες ρουφούν νέκταρ από ένα ευρύ φάσμα λουλουδιών, οι κάμπιές τους περιορίζονται σε μια μόνο ομάδα φυτών. Για τους μονάρχες, είναι γαλακτοκομικά ( Asclepias sp. ). Για fritillaries του Κόλπου, αυτό το πάθος ( Passiflora sp. ). Αυτή η επιμονή καθιστά και τα δύο ευάλωτα, όπως τα μπαμπού που χαϊδεύουν. Εάν η πηγή τροφής τους εξαφανιστεί, τότε το κάνουν.

Πάω σπίτι Εκτός από τους fritillaries του Κόλπου, παρατήρησα πολλές άλλες μεταναστευτικές πεταλούδες που τρώνε στα λουλούδια μου εδώ στη βόρεια-κεντρική Αλαμπάμα, πριν συνεχίσω στα χειμερινά σπίτια τους. Εδώ είναι ένα δείγμα. Πόσα από αυτά έχετε κατασκοπεύσει;

Η πεταλούδα θείου χωρίς σύννεφα ( phoebis senna ) είναι πιθανώς ο πιο συχνός επισκέπτης στον κήπο του Grumpy στα τέλη του καλοκαιριού ή το φθινόπωρο. Το παραπάνω αναζήτησε με σύνεση μερικά κόκκινα κρίνα αράχνης ( Lycoris radiata ) που είχε εμφανιστεί μόνο για αυτό. Οι κάμπιες θείου χωρίς σύννεφα γευματίζονται κυρίως σε φυτά της οικογένειας Senna, αλλά ευτυχώς για αυτά πολλά από αυτά τα φυτά είναι κουρασμένα, οπότε δεν υπάρχει έλλειψη.

Γνωστή για το ακανόνιστο μοτίβο πτήσης και την προτίμησή της για προσγείωση σε ανθρώπους και για την ένεση ενός δηλητηρίου που τρώει σάρκα (απλά αστειεύεται), τον όμορφο κόκκινο ναύαρχο ( Vanessa atalanta ) κάνει το καλοκαιρινό του σπίτι στις περισσότερες ανατολικές ΗΠΑ και τους χειμώνες στο νότιο Τέξας, το Μεξικό και την Κεντρική Αμερική. Αν και οι ενήλικες θα πιουν νέκταρ από χρυσόβεργα, γαλακτοκομικά, αστέρια και πεταλούδα, γιορτάζουν επίσης με χυμό δέντρου, σάπια φρούτα και περιττώματα πουλιών (Yum! Μόνο το καλύτερο!). Οι κάμπιες τρώνε κάθε είδους τσουκνίδα ( Urtica sp. ), αλλά και πάλι, αυτά είναι επιβλαβή ζιζάνια σε άφθονο εφοδιασμό.

Εύκολα αναγνωρίζεται από τους εξέχοντες οφθαλμούς στα φτερά του, το κοινό buckeye ( Junonia coenia ) είναι το κρατικό έντομο του Μίσιγκαν, όπου θεωρείται σεβαστό ως σύμβολο ελπίδας και δικαιοσύνης. Οι ενήλικες πιάνουν νέκταρ κυρίως από λουλούδια τύπου μαργαρίτας όπως αστέρια και ραδίκια. Οι κάμπιες χαζεύουν τα snapdragons και τις πλαγιές.

Βαμμένες κυρίες ( Vanessa cardui ) είναι κάτι περισσότερο από κορίτσια που εργάζονται. Είναι επίσης οι πιο διαδεδομένες πεταλούδες της Βόρειας Αμερικής με μια περιοχή που καλύπτει σχεδόν όλες τις ΗΠΑ και τον Καναδά νότια της Αρκτικής. Κατοικούν επίσης στην Ευρώπη, την Ασία, τη Νότια Αμερική και την Αφρική. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ούτε οι ενήλικες ούτε οι κάμπιες είναι επιλεκτικοί τρώγοντες και προσαρμόζονται σε ένα ευρύ φάσμα ενδιαιτημάτων. Στη Βόρεια Αμερική, οι ζωγραφισμένες κυρίες μεταναστεύουν στο νότιο Τέξας και το Μεξικό για να ξεφύγουν από το κρύο του χειμώνα. Την άνοιξη, πετούν βόρεια για να συνεχίσουν τον κύκλο.