«Πολύ ισχίο», «πραγματικά πολυτελές», «φανταστικό» και «μια πραγματική συμφωνία».
Αυτοί είναι μόνο μερικοί από τους περιγραφείς που ένας εμπειρογνώμονας αρχιτεκτονικής χρησιμοποιούσε για να περιγράψει έναν μισό αιώνα των Barbie Dreamhouses σε ένα ξεκαρδιστικό κομμάτι για Θεραπεία διαμερισμάτων .
Η Nancy Mitchell ξεκινά το ταξίδι της στη λωρίδα μνήμης με το πρώτο Barbie Dreamhouse, ένα διαμέρισμα σε στιλ στούντιο κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από χαρτόνι, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του το 1962. «Αργότερα, τα Barbie Dreamhouses σχεδιάστηκαν ως αρχοντικά, ή ακόμα και ανεξάρτητα σπίτια μιας οικογένειας» . «Αλλά αυτό είναι ξεκάθαρα ένα στούντιο, το σπίτι ενός κοριτσιού που ζει τη ζωή με τους δικούς της όρους».
Στη συνέχεια έρχεται μια πιο προαστιακή ενσάρκωση γύρω στο 1964. Όπως και ο προκάτοχός του, αυτό είναι ακόμα κατασκευασμένο αποκλειστικά από χαρτόνι, εκτός από το ότι έχει πολλά δωμάτια. «Ο σχεδιασμός - ζωγραφισμένα τούβλα, πέτρινοι τοίχοι καθιστικού» είναι πολύ δεκαετίας του '60, γράφει ο Μίτσελ.
Το 1974, ο Mattel έκανε το ντεμπούτο του με την εικονική μορφή πολυκατοικίας του Barbie Dreamhouse. «Το αρχοντικό έχει μια λεπτομέρεια σχεδιασμού που με έκανε να μου λείπει το παιδί και με ενοχλεί ακόμα: τα έπιπλα και τα χαρακτηριστικά που είναι τυπωμένα στον τοίχο», αναφωνεί ο Mitchell. «Δεν με ξεγελάς, Μάτελ. Θέλω μια πραγματική ομάδα, όχι μια εικόνα. '
Το 1979 δημιούργησε ένα αποφασιστικά πρωτοποριακό Dreamhouse, το οποίο ο Μίτσελ περιγράφει ως «λίγο ελβετικό σαλέ συναντά το σύγχρονο μεσαίο αιώνα», το οποίο «λειτουργεί πραγματικά πολύ όμορφα». Ένα χρόνο αργότερα, η έκδοση του σπιτιού άνοιξε σε τρία μέρη που έκανε το θριαμβευτικό ντεμπούτο του, μια καινοτομία που ο Mitchell αποκαλεί «λύση μεγαλοφυίας» για να μπορεί να φτάσει μέσα και να παίξει.
Στη συνέχεια ήρθε το $ 400 Barbie Magical Mansion, το οποίο, σε μήκος τέσσερα πόδια, ύψος τρία πόδια και βάθος σχεδόν δύο πόδια, ο Μίτσελ περιγράφει ως «πραγματικά πολυτελές». Συνεχίζει να επικροτεί τη σχεδίαση των σύγχρονων εξελίξεων, συμπεριλαμβανομένων των φώτων εργασίας και ενός λειτουργικού κουδουνιού, αν και δεν μπορεί παρά να αναρωτιέται γιατί το σπίτι δεν περιλαμβάνει μία τουαλέτα.
«Θα ζούσα εδώ», λέει ο Μίτσελ για το Dreamhouse του 2012, το οποίο τελικά έδωσε έναν ρεαλιστικό τρόπο μετακίνησης μεταξύ ορόφων: έναν ανελκυστήρα που δεν βρίσκεται στο κέντρο του σπιτιού. «Αυτό είναι ένα από τα σπάνια Barbie Dreamhouses που πραγματεύεται τις ανάγκες τόσο του μπάνιου όσο και της κουζίνας, παρέχοντας παράλληλα έναν ρεαλιστικό τρόπο μετακίνησης μεταξύ ορόφων», σημειώνει. Ωστόσο, το υδρομασάζ στον τελευταίο όροφο δεν είναι ακριβώς ρεαλιστικό.
Η πιο πρόσφατη επανάληψη του Barbie Dreamhouse είναι τώρα διαθέσιμη για $ 170 στα Walmart . Αυτή η τελευταία διάταξη είναι η πρώτη που περιλαμβάνει συνημμένο γκαράζ. Ο Mitchell δεν μπορεί να βοηθήσει αλλά να συνειδητοποιήσει πώς εξελίχθηκαν τα Dreamhouses από «μικροσκοπικές εκδόσεις ενός τόπου που κάποιος μπορεί να έχει ζήσει» σε περιέργειες που είναι σαφώς παιχνίδια. «Αλλά για την Μπάρμπι, αυτό είναι εντάξει», καταλήγει.