Ήμασταν πολύ νέοι για να καταλάβουμε τη λαχτάρα στη φωνή της Angela Bofill στο I Try. Το μόνο που κάναμε ήταν να γελάμε όλη μέρα και να παίζουμε μουσική. Αλλά επανέλαβα αυτό το τραγούδι της απλήρωτης αγάπης και το παίζουμε ξανά και ξανά. Ήταν ένα από τα πολλά τραγούδια που έγραψα από το The Quiet Storm για να δημιουργήσω λίστες αναπαραγωγής αργής εμπλοκής με ένα μόνο δάχτυλο και ένα κουμπί παύσης.
Το The Image of You του Scott Jarrett θα ξεκινήσει το βράδυ στο WKYS-FM 93.9 στην Ουάσιγκτον, όπου μεγάλωσα. Στη συνέχεια, μια χαλαρωτική φωνή άλτο θα γλιστρήσει στα κύματα του ραδιοφώνου: Είμαι ο οικοδεσπότης σας για το απόγευμα. Το όνομά μου είναι Melvin Lindsey .
Στη δεκαετία του 1980 και του 1990 στο WKYS, ο Lindsey έπαιζε τραγούδια από καλλιτέχνες όπως η Sarah Vaughn, ο Luther Vandross, η Diana Ross, η Phyllis Hyman ή η Patti LaBelle, οποιοδήποτε από τα αγαπημένα του. Όλα εξαρτώνται από τη διάθεσή του. Οι επιλογές του τραγουδιού από την προσωπική του συλλογή δίσκων αφηγήθηκαν την ιστορία του πώς αισθάνθηκε κάθε βράδυ - είτε ήταν σπασμένος είτε στις πρώτες ιδεολογικές μέρες μιας ερωτικής σχέσης. 
Phyliss Hyman και Melvin Lindsey / Φωτογραφική πίστωση: Oggi Ogburn
Η παράσταση Quiet Storm ξεκίνησε το 1976, όταν η Lindsey φιλοξένησε στο WHUR-FM στο Πανεπιστήμιο Howard και τελικά έγινε το πιο δημοφιλές βραδινό πρόγραμμα στην Περιφέρεια. Για τον μεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης Cathy Hughes, τότε διευθυντής σταθμού της WHUR, είχε δημιουργήσει τη μορφή της παράστασης - προτείνοντας ακόμη και τη χρήση του τραγουδιού Smokey Robinson ως τίτλο του - και ο σταθμός αυξήθηκε από 20 σε βαθμολογίες σε νούμερο 3, αυξάνοντας τα έσοδα για τον σταθμό. Και οι δύο ήταν στην κορυφή του κόσμου. Τότε η Λίντσεϊ σταμάτησε.
Αυτή είναι η ιστορία του τρόπου με τον οποίο δύο νεαροί νέοι εκμεταλλεύτηκαν ταλέντα που δεν ήξεραν ότι είχαν και δημιούργησαν ένα είδος μουσικής Black που είναι για πάντα διάθεση. Αλλά επιτρέψτε μου να σας πάω πίσω στην αρχή.
* * *
Το 1976, ο 21χρονος Melvin Lindsey είχε μόλις αποφοιτήσει από το cum laude με πτυχίο δημοσιογραφίας από το Πανεπιστήμιο Howard και μόλις άρχισε να φιλοξενεί το The Quiet Storm μερικής απασχόλησης στο WHUR. Κάθε φορά που το έκανε, τα τηλέφωνα θα ανάβουν χωρίς διακοπή. Και μετά τα πράγματα άλλαξαν.
Ο Hughes, τότε Cathy Liggins, ήταν έντονος για τη μετακόμισή του στο σταθμό των ανταγωνιστών τους. Ο Lindsey ήταν απρόθυμος να μετατραπεί σε μετάδοση και ο Hughes ήταν ο λόγος που ήταν ακόμη καν στον αέρα.
Ο Μελβίν μπήκε στο γραφείο μου την Παρασκευή και μου είπε ότι του είχε προσφερθεί αυτή η ευκαιρία στο WKYS, θυμάται ο Χιουζ κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης τηλεφωνικής συνέντευξης. Νομίζω ότι θα με κάνει να διαπραγματευτώ γι 'αυτόν. Είπε, 'Θέλω απλώς να ξέρετε, αυτή θα είναι η τελευταία μου μέρα εδώ ...' Πήγα βαλλιστικά. Είπα, βγείτε από το πρόσωπό μου.
Η Λίντσεϊ δεν είχε δώσει στον Χιουζ τη συνήθη παραίτηση δύο εβδομάδων. Όταν πήγε στο WKYS κατέληξε στην αίθουσα αλληλογραφίας, παρά στο τμήμα προωθήσεων και επέστρεψε γρήγορα στη WHUR λίγους μήνες αργότερα, θυμάται ο Hughes.
Το Quiet Storm έγινε τελικά μια βραδινή παράσταση 5 ωρών με τον Lindsey ως οικοδεσπότη το 1977. Μέσα σε ένα χρόνο από τη φιλοξενία του, το The Quiet Storm ήταν το νούμερο 1 στο χρονικό του χρονικό διάστημα. 
Ο ήσυχος οικοδεσπότης Μελβίν Λίντσεϊ (κάτω σειρά, αριστερά) με την ομάδα WHUR Μητροπολιτική Ουάσιγκτον περιοδικό, Μάιος 1982 / Φωτογραφία ευγενική προσφορά του Joe Gorham
Για σχεδόν μια δεκαετία στο WHUR, ο Lindsey πέρασε τις νύχτες του γυρίζοντας δίσκους για το κυρίως γυναικείο κοινό του, λέγοντας ιστορίες με τη μουσική του και συνδυάζοντας εκλεκτικούς συνδυασμούς όπως η πρώτη φορά της Roberta Flack που είδα το πρόσωπό σας στο Just the Way You Are του Billy Joel. Από τις λίστες αναπαραγωγής του έγιναν μωρά, οι αγώνες ξεχάστηκαν και οι γυναίκες προσέφεραν προτάσεις γάμου στη Lindsey.
Τελικά θα γινόταν ένα από τα υψηλότερα αμειβόμενα ταλέντα Black radio στη χώρα.
Το 1985, όταν αποφάσισε να μετακομίσει ξανά στο WKYS, αυτή τη φορά ήταν για ένα συμβόλαιο ενός εκατομμυρίου δολαρίων σε ηλικία 30 ετών. Στη συνέχεια, ο δημοφιλής WKYS deejay Donnie Simpson είπε σε ένα Washington Post ρεπόρτερ, η έλευση του Μελβίν αυξάνει τις πιθανότητες να γίνουμε νούμερο ένα ξανά.
Ο Hughes και η Lindsey δεν μίλησαν για μερικά χρόνια καθώς η Lindsey συνέχισε να ασκεί επιρροή στο ραδιόφωνο, προωθώντας μια νέα μορφή FM, σπάζοντας νέους καλλιτέχνες και κάνοντας ραδιόφωνο deejays να αντιγράψουν τη μορφή και το στυλ του.
Εκείνη την εποχή ο Χιου δεν έκανε τόσο κακό τον εαυτό του. Αυξήθηκε τα διαφημιστικά έσοδα στο WHUR μέσα σε ένα χρόνο από τη στιγμή που ήταν διευθυντής πωλήσεων και άρχισε να συγκεντρώνει την αυτοκρατορία των μέσων ενημέρωσης, η οποία τελικά θα γίνει Urban One. Τότε, άρχισε να αγοράζει προβληματικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς όπως ήταν καραμέλα σοκολάτας και να τους μεταμορφώσει, ξεκινώντας από τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό Black Talk WOL-AM το 1980 και τελικά ακόμη και τον παλιό ανταγωνιστή της, WKYS, στα τέλη της δεκαετίας του 1990. 
Cathy Hughes / Φωτογραφική πίστωση: Jason Miccolo
Η Hughes χρησιμοποίησε τη ραδιοφωνική της πλατφόρμα για ακτιβισμό στην παράδοση του Black radio, πληρώνοντας ενοίκιο για καταφύγια για παιδιά, διαμαρτυρόμενοι για πρακτικές απενεργοποίησης των πρακτικών και εγείροντας κόλαση σε θέματα φυλής. Προκάλεσε μια διαδήλωση τριών μηνών του Washington Post Περιοδικό λόγω ρατσιστικής απεικόνισης και ιστοριών. Παρείχε μια φωνή για τους άφωνους και έδωσε την οικιακή μουσική του D.C., πηγαίνετε το πρώτο τους παιχνίδι όταν άλλοι σταθμοί δεν θα έπαιζαν τη μουσική.
Εν τω μεταξύ, ο Lindsey παρέμεινε πιστός σε αυτό που δημιούργησε αυτός και ο Hughes στο WHUR. Το 1985, την τελευταία νύχτα φιλοξένησε το The Quiet Storm για το σταθμό, είπε σε έναν δημοσιογράφο: Νομίζω ότι πρέπει να έκλαψα χίλιες φορές πριν από εκείνο το βράδυ.
Όταν έγινε μέλος του WKYS, δεν κάλεσε το σόου The Quiet Storm, αν και εκατοντάδες άλλοι οικοδεσπότες του έθνους έκλεψαν το όνομα. Το νέο όνομα για την παράστασή του ήταν Mel Melies Melodies, που προήλθε από ένα τμήμα που δημιούργησε στο WHUR για να προβάλει τις επιλογές του για το βράδυ.
Η Cathy Hughes ήρθε με το τραγούδι θέματος για την παράσταση, το μπαλαρίνα του Smokey Robinson το 1975, The Quiet Storm. Ήταν μια προφανής εφαρμογή.
Εκείνος και ο Χιουζ θα έπαιρναν εκεί που έφυγαν σε ένα δείπνο προς τιμήν του Λίντσεϊ, όπου είπε στον πρώην αφεντικό και φίλο του ότι λυπάται που πιάστηκε με όλες τις μαλακίες.
Στο τελευταίο του σόου στο WHUR, ο Lindsey υπέγραψε με το τραγούδι Best Thing That Happened to Me από τον Gladys Knight, ένα συναίσθημα για το πόσο ευγνώμων ένιωσε για το χρόνο του στο WHUR και ένα νεύμα στον Hughes που το έκανε να συμβεί.
* * *
Το 1975, ο Melvin Lindsey φορούσε τα μαλλιά του μακριά. Παχουλός και οδυνηρά ντροπαλός, φορούσε ολόσωμες φόρμες σχεδόν καθημερινά ως φοιτητής πρώτου έτους στο Πανεπιστήμιο Howard. Ήταν σαν μια μικρή μπάλα βουτύρου που κρέμεται καθημερινά από το μουσικό εργαστήριο, θυμάται ο φωτογράφος Oggi Ogburn.
Ήταν γεννημένος γενιά Ουάσινγκτον, αλλά μου φάνηκε αγρότης, γι 'αυτό τον ονόμασα μαθητή μου από τη Νεμπράσκα. Το βρήκε ξεκαρδιστικό, θυμάται τον Hughes, ο οποίος ήταν λέκτορας στο ολοκαίνουργιο Σχολείο Επικοινωνιών του Πανεπιστημίου Howard και σύμβουλος πρόσληψης για νέους.
Παρά τις ενδυματολογικές επιλογές της χώρας του, ήταν εύκολο να το δεις με τις μαύρες, λαμπρές μπούκλες, τον ευγενικό, ευγενικό τρόπο και τα ωραία χαρακτηριστικά του ότι θα γινόταν άντρας που δεν θα είχε κανένα πρόβλημα με τις γυναίκες. 
Melvin Lindsey / Φωτογραφική πίστωση: Oggi Ogburn
Ο Χιου συναντήθηκε με τη Λίντσεϊ όταν ήταν ακόμα ανώτερος στο λύκειο. Εντυπωσιάστηκε μαζί του από το ρόπαλο. Την εμπιστεύτηκε αμέσως και την εμπιστεύθηκε ότι δεν ήταν σίγουρος πώς θα πληρώσουν οι γονείς του για το κολέγιο, καθώς ήταν ο νεότερος από τα έξι παιδιά.
Ο Hughes τον προσέλαβε ως βοηθό της αφού τα μαθήματα ξεκίνησαν το νέο έτος. Της έδωσε χρήματα από τον πενιχρό μισθό της. Στα 24, δεν ήταν πολύ μεγαλύτερη από τους μαθητές που δίδαξε και καθοδήγησε και είχε έναν 7χρονο γιο για εκκίνηση. Η Λίντσε θα γινόταν σαν μεγάλος αδελφός του γιου της, του Άλφρεντ.
Ήταν ένας μεγάλος βοηθός για μένα προσωπικά, λέει ο Hughes. Θα πάρει τον γιο μου από το σχολείο. Μαγειρεύω δείπνο για την εβδομάδα τα σαββατοκύριακα. Κάθε πρωί θα έφερνα το δείπνο του γιου μου στο σταθμό. Ο Μελβίν ερχόταν στο γραφείο από το σχολείο, έκανε τις δουλειές του και στη συνέχεια καθόμασταν όλοι και γευματίσαμε στο σταθμό. 
Cathy Hughes στο WHUR του Πανεπιστημίου Howard / Φωτογραφική πίστωση: Oggi Ogburn
Υπήρχαν άλλοι οικοδεσπότες του The Quiet Storm πριν από τη Lindsey, λέει ο Hughes. Υπήρχε ο Ντον Ρόμπερτς, ένας πρεσβύτερος που ήταν μεγάλος τηλεοπτικός. Ήταν τόσο αιχμηρός, έφυγε σε μια εργασία πλήρους απασχόλησης στην τηλεόραση. Όταν ένας deejay απουσίαζε, ο καλύτερος φίλος του Melvin, Jack Shuler, διήρκεσε όλο το ένα λεπτό, τρέμει ορατά και αισθάνθηκε ναυτία για τη σκέψη να πάει στον αέρα. Ο Χιου εργάστηκε σκληρά για να μιλήσει τη Λίντσε να το δοκιμάσει. Πέρασαν ώρες περνώντας τη συλλογή δίσκων της και τη συλλογή της Lindsey. Και τότε ήταν η πρώτη φορά που τον έδωσε στον αέρα ως συμπληρωματικό.
Ήταν χειρότερος από τον Τζακ, λέει ο Χιου. Πήγε σε υστερική. Τον κούνησα και δεν πήγαινα πουθενά, ήταν μεγάλο παιδί, έτσι, δύναμη ... Τον χαστούκισα. Ήταν σαν, «Σας ευχαριστώ, έσπασα». Είπα, αν δεν θέλετε να το κάνετε, ενημερώστε με. Είπε, «Όχι, όχι, είμαι καλά τώρα».
Ο πίνακας ανάβει εκείνη τη νύχτα του Μαΐου του 1976, όταν το κοινό άκουσε λίγα λόγια από τον μεταξένιο νεαρό άνδρα. Ο Lindsey έκανε άμεσο αντίκτυπο στην πόλη με μια απλή είσοδο και έξοδο και μια σειρά από αδιάκοπες μπαλάντες αγάπης που έλεγαν μια ιστορία.
Υπάρχει ο αστικός μύθος ότι τη νύχτα που η Λίντσεϊ πήγε για πρώτη φορά στον αέρα, υπήρχε μια καταιγίδα στην περιοχή. Ο Χιου εξουσιοδοτεί αυτήν την αφήγηση της ιστορίας και προσθέτει, η καταιγίδα, εκτός από την ήσυχη, αλλά επιβλητική προσωπικότητα του Λίντσεϊ, τον κέρδισε και το σόου το ψευδώνυμο Quiet Storm - ένα όνομα που βρήκε για αυτόν. 
Melvin Lindsey με την Teena Marie / Φωτογραφική πίστωση: Oggi Ogburn
Ο Melvin εισήγαγε καλλιτέχνες τζαζ στο Quiet Storm, λέει ο Joe Gorham, ο deejay που ακολούθησε τη Lindsey κατά τη διάρκεια της νυκτερινής βάρδιας. Ramsey Lewis, Rodney Franklin, Roland Kirk. Έσπασε πολλούς καλλιτέχνες έχοντας την αυτονομία να επιλέξει τη δική του μουσική. Phyllis Hyman, The Jones Girls, Jean Carne. Ήταν ο πρώτος που έπαιξε τον Scott Jarrett. Εισήγαγε καλλιτέχνες D.C., λέει ο Gorham. Έπαιξε «Can't Let Go» [από τον καλλιτέχνη D.C Parris] μέχρι θανάτου.
Ο Lindsey είχε τη δική του συλλογή δίσκων με καλλιτέχνες όπως η Carmen McRae και ο Les McCann από τους οποίους έπαιξε και ο WHUR είχε μια από τις πιο εκλεκτικές, εκτεταμένες βιβλιοθήκες μουσικής από οποιονδήποτε άλλο ραδιοφωνικό σταθμό Black στη χώρα από την οποία τραβούσε.
Άλλοι Black σταθμοί θα καλούσαν και θα ρωτούσαν αν είχαμε αυτό ή εκείνο το δίσκο και θα το στείλαμε σε αυτούς, λέει ο Gorham.
Ο Hughes ήρθε με το τραγούδι θέματος για την παράσταση, το μπαλαντέρ του Smokey Robinson το 1975, The Quiet Storm. Ήταν μια προφανής εφαρμογή. (Η Lindsey αρχικά ήθελε να καλέσει την εκπομπή Mister Magic, σε φόρο τιμής στο άλμπουμ του Grover Washington του 1975 με τον ίδιο τίτλο.) Ο Lindsey φιλοξένησε την παράσταση με μερική απασχόληση τα σαββατοκύριακα. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Για αρκετούς μήνες και χρόνια, το τελειοποίησε σε μορφή τέχνης, λέει ο Hughes. Του είπα ότι μου θύμισε ένα πολύ όμορφα κατασκευασμένο μπαλέτο.
Ο Hughes είχε παρακολουθήσει ένα μάθημα που ονομάζεται ψυχογραφικός προγραμματισμός στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, με ευγενική παραχώρηση του Πανεπιστημίου Howard - ένα μάθημα που της έδωσε μια ιδέα για τη μορφή του Black muzak - όλες τις μπαλάντες αγάπης. Ήξερε ότι ήταν κάτι που θα μπορούσε να λειτουργήσει για τη νυχτερινή αγορά της DC. Πρότεινε ακόμη και στον πρόεδρο του Χάουαρντ ότι θα μπορούσε να είναι κάτι που έπαιζε όλη την ημέρα στους ανελκυστήρες του νοσοκομείου του Χάουαρντ.
Αλλά κανείς δεν την είχε ακούσει. Τουλάχιστον όχι εκείνη τη στιγμή.
* * *
Ο Χιου δεν έγινε απλώς μια φλόγα σε μια νύχτα. Ήταν ένα χαρακτηριστικό που διήρκεσε πολύ στην οικογένειά της. 
Η Cathy Hughes στα 20 της / η φωτογραφία προσφέρθηκε από θέμα
Ως νεαρό κορίτσι, είχε επισκεφτεί τον πατέρα της στο Σικάγο από την Ομάχα της Νεμπράσκα, αφού οι γονείς της χώρισαν. Υπήρχαν τρεις μαύροι άνθρωποι που ζούσαν στην πολυκατοικία όπου ζούσε ο πατέρας της, ο Τζον Αλί, το CAO του έθνους του Ισλάμ, ο μουσικός Ahmad Jamal και ο πατέρας της William Alfred Woods. Ο πατέρας της ήταν το CPA για τον αξιότιμο Elijah Muhammad και ο Hughes βοήθησε τον πατέρα της κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και των διακοπών. Υπήρχε ένα παγκάκι έξω από το γραφείο του όπου κάθονταν συχνά ο Malcolm X και ο Louis Farrakhan, επειδή ήταν οι δύο άνθρωποι που έρχονταν συχνά να βλέπουν τον Μωάμεθ.
Περπατούσα πέρα από τους [Malcolm X και Louis Farrakhan] και θα με χάσουν, λέει ο Hughes. Όλοι στο Έθνος ήταν σαν να έπρεπε να γίνω μουσουλμάνος. Ένα ωραίο κορίτσι σαν κι εμένα, «γιατί δεν αγκαλιάστηκα τον Αλλάχ;» Θα τα περνούσα και θα κολλούσα τη γλώσσα μου.
Από την πλευρά της μητέρας του Hughes, ο παππούς της Laurence Jones ίδρυσε την Piney Woods, ένα από τα πρώτα οικοτροφεία Black στη χώρα που εξακολουθεί να λειτουργεί.
Η μητέρα του Hughes, Έλεν Τζόουνς, ήταν τρομπόνι για το International Sweethearts of Women, το πρώτο συγκρότημα όλων των γυναικών στο έθνος. Ταξίδεψε στο δρόμο με τον Duke Ellington και τον Count Basie και έπαιξε σε χώρους όπως τα θέατρα Apollo και Howard. 
Cathy Hughes με τον γιο της Alfred Liggins (κέντρο) και τη μητέρα της Helen Jones (δεξιά) / Φωτογραφία: Allen Morgan
Η γιαγιά του Hughes εργάστηκε στον υπόγειο σιδηρόδρομο με τη Harriet Tubman και πήρε και τα έντεκα παιδιά της μαζί της. Η Φρέντερικ Ντάγκλας επισκέφτηκε συχνά τη μεγάλη γιαγιά της και η Χάριετ Μπέσερ Στόου έγραψε τις επιστολές της ευχαριστώντας την για τη συμμετοχή της στο κίνημα των γυναικών.
Έφτασε στην Αϊόβα με 11 παιδιά, έγινε μαέστρος στον υπόγειο σιδηρόδρομο και κατάφερε να χτίσει ένα σπίτι στην Αϊόβα ως σταθμός υπόγειου σιδηρόδρομου, λέει ο Hughes, ο οποίος ανακάλυψε μέρος της ιστορίας της πρόσφατα μέσω ενός έργου η οικογένειά της.
Λέει ο Χιουζ, Όλη μου τη ζωή αναρωτιόμουν γιατί ήμουν ένας κόλακας και τώρα ξέρω ότι είναι στο DNA μου.
* * *
Οι Deejays Frankie Crocker και Vaughn Harper στο WBLS στη Νέα Υόρκη είχαν ακούσει ραδιόφωνο D.C. Το πανεπιστήμιο του Χάουαρντ και η Λίντσεϊ κατέγραψαν ποτέ το Quiet Storm ως εμπορικό όνομα ραδιοφώνου. Ο Harper επέλεξε το The Quiet Storm format, μαζί με εκατοντάδες άλλα deejays σε όλη τη χώρα. Στο Σαν Φρανσίσκο, ένας σταθμός, 102,9 KBLX, έπαιξε ακόμη και ερωτικές μπαλάντες σε 24ωρη περιστροφή. Αφού απογειώθηκε στο D.C. με τον Lindsey στο τιμόνι, θα αναπαραγόταν σχεδόν σε κάθε μεγάλη αγορά ραδιοφώνου FM της χώρας.
Όμως, η D.C. φιλοξένησε το Quiet Storm όσο και ο αρχικός οικοδεσπότης του Melvin Lindsey έκανε ένα όνομα για τον D.C.
Ένας ψυχολόγος μου είπε ότι η Ήσυχη Θύελλα έφερε την ειρήνη στα Μαύρα νοικοκυριά. Άρχισα να κλαίω. Δεν το σκέφτηκα ποτέ έτσι. Κάθι Χιου
Τη δεκαετία του 1970 και του 80, η Ουάσιγκτον, η D.C. δεν ήταν μόνο η πρωτεύουσα του έθνους, ήταν μια από τις κορυφαίες πολιτιστικές πρωτεύουσες των Μαύρων. Ο WHUR βρισκόταν στην πανεπιστημιούπολη του Χάουαρντ, η άγκυρα του Μαύρου ακτιβισμού, της ευφυΐας και του πολιτισμού. Τζαζ κλαμπ και κλαμπ δείπνου με επένδυση στη λεωφόρο Georgia. Υπήρχε μια μαύρη εργατική τάξη που κέρδισε καλά χρήματα, επένδυσε καλά και αγόρασε ακίνητα και μια αυξανόμενη μαύρη μεσαία τάξη, η οποία προήλθε από κίνητρα για τις επιχειρήσεις που ανήκουν σε Μαύρους που δημιουργήθηκαν από τον Δήμαρχο Marion Barry και κυβερνητικές θέσεις εργασίας από τους Μαύρους.
Η πόλη έγινε καταφύγιο για τους Μαύρους που μετανάστευσαν από το Νότο. Υπήρχαν Μαύροι γιατροί, Μαύροι οδοντίατροι, θα μπορούσες να περάσεις μέρες χωρίς να δεις ένα Λευκό άτομο, θυμάται η Ντάνα Γουίλιαμς, η οποία απογοητεύτηκε στο WHUR εκείνη τη στιγμή. 
Dyana Williams (αριστερά) και Melvin Lindsey / φωτογραφία ευγενική προσφορά της Dyana Williams
Υπήρχε μια συμπαγής κοινότητα ανθρώπων που κάνουν πράγματα, πηγαίνοντας σε μέρη θυμάται την Amy Goldson, δικηγόρο της Lindsey εκείνη την εποχή. Ήταν η πόλη σοκολάτας. Όλοι φαινόταν τόσο καλοί, ντυμένοι τόσο καλά.
Ο Λίντσεϊ έγινε τόσο δημοφιλής που οι τηλεοπτικοί σταθμοί τον φλερτάρουν. Αυτός και η τραγουδίστρια τζαζ και η deejay Angela Stribling έγιναν καλύτεροι φίλοι καθώς φιλοξένησαν το Screen Scene στο BET μαζί. Θα οδηγούσαν μαζί στη Βαλτιμόρη για να συνδιοργανώσουν το On Time στο WJZ-TV στη Βαλτιμόρη, μια εκπομπή που βγήκε στο κουλοχέρη που άφησε ανοιχτό μετά την ακύρωση του People Are Talking που φιλοξενούσε το Oprah Winfrey. Τα σαββατοκύριακα ο Stribling και η Lindsey θα παρέμεναν σε συναυλίες - η αγαπημένη τους ζωντανή εκπομπή για να δει ήταν το αφεντικό Diana Ross.
Ήμασταν τόσο κοντά, θα μπορούσαμε να μεγαλώσουμε στα σπίτια του άλλου, έτσι ήμασταν τόσο πολύ, λέει ο Stribling. Δεν ξέρω αν πολλοί άνθρωποι γνώριζαν για την ανόητη αίσθηση του χιούμορ, το μοιραστήκαμε αυτό. Θα γελούσαμε απλώς.
Η σεξουαλικότητά του δεν εμφανίστηκε ποτέ, αν και οι δύο ήταν κοντά. Καθώς η Lindsey άρχισε να δείχνει σημάδια σαρκώματος Kaposi, έγινε δύσκολο για οποιονδήποτε να το αγνοήσει. Υπήρχε ένα στίγμα γύρω από αυτήν τη νέα θανατηφόρα ασθένεια, μια ασθένεια που έπληττε την ομοφυλοφιλική κοινότητα όπως καμία άλλη.
Δεν τον έπεισα να δημοσιοποιήσει γιατί το AIDS ήταν κάτι που κανείς δεν ήθελε να μιλήσει, λέει ο Goldson. Υπήρχε το στίγμα, είχε ηλικιωμένους γονείς, ήταν τόσο όμορφος και είχε μια τεράστια παρακολούθηση γυναικών. Δεν είχε νόημα.
Δεν ήταν μέχρι το τέλος, είπε «δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για να το πω αυτό, αλλά είμαι γκέι». Απλώς γέλασα, θυμάμαι τον Stribling. Είπα, ξέρω, αλλά ποιος νοιάζεται, σε αγαπώ. Άρχισε να ανοίγει για τη ζωή του. Έβγαλε ένα άλμπουμ φωτογραφιών και μου έδειξε την πρώτη του αγάπη. Μου είπε ότι η διασημότητα του ήταν ο Johnny Mathis. Είπε, «Απλώς ένιωθα πάντα αν δεν ήμουν γκέι θα ήσουν η γυναίκα μου». 
Melvin Lindsey και Angela Stribling / φωτογραφία ευγενική προσφορά της Angela Stribling
Ήξερα ότι είχε AIDS, λέει ο Hughes. Είπα ότι η μύτη σου αλλάζει χρώμα, γίνεται πιο σκοτεινή. Είπε, είμαι απλώς ηλιοκαμένος. Είπα, όχι, είσαι άρρωστος. Πρέπει να πάτε για έλεγχο. Αργότερα μου είπε ότι το είχε ήδη αποδεχτεί. Δύο εβδομάδες πριν πεθάνει μου τηλεφώνησε και είπε: «Θέλω πραγματικά να ξέρετε ότι εκτιμώ ό, τι έχετε κάνει για μένα, ξέρω ότι στάθηκα στους ώμους σας».
Ο Γκόλντσον έπεισε τελικά τη Λίντσεϊ να βγει δημόσια. Οι περισσότεροι άνθρωποι του είπαν πόσο τον αγαπούσαν και τον σεβόταν. Αλλά υπήρχαν μερικοί που θα έλεγαν ότι είχε το τι του άξιζε γιατί ήταν γκέι. 
Joe Gorham με τον Melvin Lindsey (δεξιά) / Φωτογραφία ευγενική προσφορά του Joe Gorham
Πάντα έλεγα στους ανθρώπους ότι ο Μελβίν ήταν περισσότερος άντρας από οποιονδήποτε άντρα που ξέρω, λέει ο Γκόρχαμ. Το να είσαι άντρας έχει να κάνει με το να κρατάς τον λόγο σου, να είσαι υπεύθυνος.
Από το νοσοκομειακό κρεβάτι του στο νοσοκομείο Sibley, ο Lindsey πήρε κλήσεις από ακροατές του WHUR. Ήταν πίσω στο σημείο που ξεκίνησε. Ευχαρίστησε τους ανθρώπους που τον επέτρεψαν στη ζωή τους. Μοιράστηκε πώς ήταν να ζεις με το AIDS, πώς αγαπούσε το κοινό του, καθώς ο Stribling κράτησε το χέρι του μέχρι να πάρει την τελευταία του ανάσα.
Πάντα έλεγα στους ανθρώπους ότι ο Μελβίν ήταν πιο άντρας από οποιονδήποτε άντρα που ξέρω. Τζόε Γκόραμ
Παίζαμε τραγούδια και ήταν η πρώτη φορά που τα άκουγαν οι άνθρωποι, λέει η Dyana Williams. Οι άνθρωποι είχαν περιορισμένες επιλογές για διασκέδαση, χωρίς κινητά τηλέφωνα, χωρίς καλωδιακή τηλεόραση, ήταν κολλημένοι στο ραδιόφωνο. Θα έτρεχε έξω από το αυτοκίνητό σας για να μπείτε στο σπίτι για να επιστρέψετε στο ραδιόφωνο σας.
Στη δεκαετία του '70, του '80 και στη δεκαετία του '90, αυτό ήταν αλήθεια.
* * *
Κάθε βράδυ βάζω μια κενή κασέτα στο στερεοφωνικό μου, έτοιμη να ηχογραφήσω τραγούδια από το The Quiet Storm καθώς μίλησα με τον φίλο μου μέχρι να εμφανιστεί ο ήλιος.
Τα τραγούδια που έπαιξε η Lindsey φέρνουν πίσω στιγμές που τα ακούω τώρα - όπως το I Just Want to Be Your Girl από το Κεφάλαιο 8, με την Anita Baker, ένα τραγούδι που χτενίζαμε στους δρόμους της DC προσπαθώντας να βρούμε ένα κατάστημα που είχε την κασέτα. Το Very Special από τους Ronnie και Debra Laws, ήταν ένα ειδικό αίτημα που έκανε ο φίλος μου στο ραδιόφωνο. Το Temprees Dedicated μου θυμίζει έναν νεαρό άνδρα με τον βαθύτερο βαρύτονο που έχω γνωρίσει ποτέ και πώς θα το τραγούδι στο τηλέφωνο. Το Luther Vandross's Never Too πολύ μου θυμίζει να κάθομαι στη στάση του λεωφορείου, ήδη αργά για το σχολείο, με τους πεζοπόρους μας να ακούνε κασέτες που είχαμε ηχογραφήσει από το Melvin's Melodies. Όπως είσαι με τον Phyllis Hyman και ο Pharoah Sanders είναι η ανάμνηση της διακοπής του σχολείου για ρομαντισμό και της απώλειας της ημέρας σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.
Στην κηδεία της Lindsey, καλλιτέχνες όπως η Phyllis Hyman και ο Jean Carne όχι μόνο τραγούδησαν χωρίς χρονικά όρια, αναγνώρισαν ότι η Lindsey τους έσπασε ως καλλιτέχνες. Ήταν ο λόγος που κάποιος άκουσε ποτέ τις φωνές τους.
Η Ήσυχη Καταιγίδα βοήθησε στην επανάσταση του ήχου του Black radio, λέει ο Hughes. Το είδος δημιούργησε κλασικά, δημιούργησε πρότυπα όπως ένα από τα αγαπημένα του Melvin - η Nancy Wilson τραγουδώντας το «Guess Who I Saw Today».
Το Πανεπιστήμιο Howard τελικά κατέγραψε το όνομα ως το Original Quiet Storm και το Stribling είναι τώρα η πρώτη γυναίκα οικοδεσπότης αυτού που τώρα ονομάζεται Original Quiet Storm στο WHUR.
Καθώς οι πολιτικές του Προέδρου Ρόναλντ Ρέιγκαν και η επιδημία των ρωγμών ενώνουν τις δυνάμεις τους για να τρομοκρατήσουν τις Μαύρες κοινότητες τη δεκαετία του 1980, αυτό που μας κρατούσε πάντα υγιείς ήταν η μουσική.
Ο Melvin ήταν πρεσβευτής της ειρήνης, λένε ο Hughes. Η μορφή έδωσε την ειρήνη σε μια χαοτική ύπαρξη. Ένας ψυχολόγος μου είπε ότι το «The Quiet Storm» έφερε την ειρήνη στα μαύρα νοικοκυριά. Άρχισα να κλαίω. Δεν το σκέφτηκα ποτέ έτσι.
Ericka Blount Danois ( @erickablount Έχει εργαστεί ως συγγραφέας μουσικής και πολιτισμού, συγγραφέας και παραγωγός. Αυτή τη στιγμή είναι μέλος του εργαστηρίου του Sundance Episodic Maker's.