Η Κάθριν Ντάναμ ήταν επαναστάτης μεταξύ των ανταρτών. Σε αντίθεση με άλλους δημιουργούς σύγχρονου χορού που απέφυγαν το κλασικό μπαλέτο, η Dunham το αγκάλιασε ως θεμέλιο για την τεχνική της. Αλλά αυτό που έκανε τη δουλειά της να ξεχωρίζει ακόμη περισσότερο από τη Μάρθα Γκράχαμ και τον Χοσέ Λεμόν ήταν η συγχώνευση αυτού του ιδρύματος με στυλ Αφρο-Καραϊβικής. Αυτό δημιούργησε μια εντελώς πρωτότυπη τεχνική που χαρακτηρίζεται από κλασικές γραμμές, έναν κορμό ικανό τόσο για απομόνωση όσο και για κυματισμούς, και αξιοποίηση ενός ευρύτερου φάσματος ρυθμών και ρυθμικών στυλ από τις περισσότερες άλλες δυτικές μορφές χορού συναυλίας της εποχής.
Η πρώιμη εκπαίδευση χορού του Dunham στο Joliet, IL, περιελάμβανε μπαλέτο, καθώς και παραδόσεις χορού της Ανατολικής Ινδίας, της Ιάβας και του Μπαλί. Στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, ξεκίνησε σπουδές στην ανθρωπολογία, γεγονός που οδήγησε στη δια βίου εξέταση των μορφών χορού Αφρο-Καραϊβικής. Το 1935, η Dunham έλαβε την πρώτη της επιχορήγηση για να εξετάσει τους χορούς της Τζαμάικα, της Μαρτινίκα, του Τρινιντάντ και της Αϊτής.
Η πρωτότυπη εταιρεία χορού της Dunham, Ballet Nègre (ιδρύθηκε το 1930 στο Σικάγο), ήταν μια από τις πρώτες αφρικανικές αμερικανικές εταιρείες μπαλέτου της Αμερικής και το 1933 ίδρυσε το Negro Dance Group, ένα σχολείο για νέους μαύρους χορευτές. Τη δεκαετία του 1940, ίδρυσε την Katherine Dunham Dance Company στη Νέα Υόρκη και αυτή η ομάδα περιόδευσε τον κόσμο για δύο δεκαετίες. Εκτός από τη σφαίρα του σύγχρονου χορού, ο Dunham πρωταγωνίστησε στο Broadway και σε μεγάλες ταινίες box office όπως Θυελλώδης καιρός (1943). Η δουλειά της ως πολιτιστική εκπαιδευτική και ακτιβίστρια συνέβαλε στη βαθύτερη φυλετική και κοινωνική κατανόηση στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. Στη ζωή της, η Ντάναμ, η οποία πέθανε το 2006 σε ηλικία 96 ετών, ήταν η αποδέκτης πολλών βραβείων, όπως το Βραβείο Κεντρικών Κέντρων και το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών.
Πλησιάζοντας στην τάξη
«Πραγματικά, τα τρία πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να φέρετε σε μια τάξη Dunham είναι ένα ανοιχτό μυαλό, σώμα και πνεύμα», λέει η Δρ Albirda Rose, Διευθύντρια του Συμβουλίου Πιστοποίησης Dunham. Σημειώνει ότι η πνευματική συνειδητοποίηση και η εστίαση είναι ανεκτίμητα στην προσέγγιση της τεχνικής Dunham.
Η Ρόουζ σημειώνει επίσης ότι επειδή η Ντάναμ σπούδασε μπαλέτο πριν ξεκινήσει την εξερεύνηση των μορφών χορού Αφρο-Καραϊβικής, θα εντοπίσετε στοιχεία μπαλέτου, όσον αφορά την εργασία και την τοποθέτηση του μπαρέ. «Δουλεύουμε με το ίδιο μήκος και γραμμή όπως στο μπαλέτο», λέει ο Rose. «Δουλεύουμε με προσέλευση».
Θα συναντήσετε επίσης μερικές συναρπαστικές ρυθμικές προκλήσεις. «Επειδή δούλευε με μορφές χορού Αφρο-Καραϊβικής», λέει η Ρόουζ, «η προσέγγιση του Ντάναμ στον χορό είναι πολυρυθμική». Τα μαθήματα Dunham χρησιμοποιούν τακτικά περισσότερους από έναν ντράμερ κάθε φορά, πράγμα που σημαίνει ότι πολλοί ρυθμοί ενδέχεται να επικαλύπτονται στην ίδια άσκηση - για παράδειγμα ένα 5 ή 7 μπορεί να παίξει με ένα 4/8. Μπορεί επίσης να εργάζεστε ταυτόχρονα ένα μέρος του σώματος σε αντίθετο ρυθμό με ένα άλλο μέρος του σώματος.
Τι να περιμένεις
Η τεχνική Dunham κωδικοποιείται, επομένως τα μαθήματα ακολουθούν συνήθως μια παρόμοια ρύθμιση. «Ξεκινάμε με αναπνευστικές ασκήσεις», λέει η Rose, «η οποία μπορεί να γίνει στο κέντρο ή στην μπάρα». Ακολουθεί ένα καθορισμένο σχήμα ασκήσεων barre. «Θα κάνουμε πάντα τον Τύπο στην μπάρα και τις επίπεδες πλάτες — εργαζόμαστε για ευθυγράμμιση εδώ, και αρχίζουμε να δημιουργούμε αντοχή και στη συνέχεια να αναπτύσσουμε πυρήνα», λέει ο Rose. (Θα βρείτε υπέροχα βίντεο της δουλειάς του Dunham στον ιστότοπο της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.)
Η κεντρική σειρά περιλαμβάνει απομόνωση. «Ο κορμός στο Dunham είναι διαφορετικός από το μπαλέτο», εξηγεί ο Rose, οπότε οι απομόνωση είναι σημαντικές. Ο κορμός πρέπει να είναι και δυνατός και αρθρωτός, 'έτσι δουλεύουμε σε δυνατές κρουστικές κινήσεις και σε κυματοειδείς κινήσεις.' Εάν είστε χορευτής τζαζ, θα βρείτε μερικές ομοιότητες εδώ - η δουλειά του Dunham είχε επίσης αντίκτυπο στην τεχνική τζαζ! (Βλέπω DS Ιανουάριος 2008 για περισσότερα.)
Ακολουθούν οι εξελίξεις συγκεκριμένων κινήσεων, συμπεριλαμβανομένων των περιπάτων Dunham, των prances Dunham, άλματα δεύτερης θέσης, στροφών και τερματισμού με υψόμετρα (άλματα). «Οι πεζοπορίες και οι prances του Dunham είναι διαφορετικές από άλλες τεχνικές στο ότι γειώνονται και γίνονται στη γη. Και, με τις ρυθμικές δομές, η ποιότητα της κίνησης διαφοροποιείται περαιτέρω. Λέω στους μαθητές μου να σκέφτονται τον εαυτό τους ως αφρικανικές βασίλισσες που φέρνουν κάτι στο κεφάλι τους που δεν πρέπει να πέσει », εξηγεί η Ρόουζ. Τα μαθήματα συνήθως ολοκληρώνονται με έναν συνδυασμό που συνδυάζει τα θέματα και τις ασκήσεις της ημέρας. Μπορείτε επίσης να μάθετε κάποιο ρεπερτόριο Dunham!
Dunham Σήμερα
Αν και η τεχνική Dunham δεν διδάσκεται τόσο ευρέως όσο μερικοί από τους άλλους σύγχρονους δασκάλους, η επιρροή της εξακολουθεί να είναι ισχυρή. Μεταξύ των μαθητών της ήταν ο θρύλος χορού Alvin Ailey, και η τεχνική και τα έργα της Dunham διατηρούνται ζωντανά μέσω της εταιρείας Ailey και του σχολείου στη Νέα Υόρκη. Και η κληρονομιά της ζει πέρα από τα βήματα που δημιούργησε επίσης: «Μεγάλο μέρος της δουλειάς της κυρίας Dunham αφορούσε τη διαπολιτισμική επικοινωνία, την κοινωνικοποίηση μέσω των τεχνών και τη μορφή και τη λειτουργία», λέει η Rose. «Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η εταιρεία της κυρίας Dunham είναι αφροαμερικάνων, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι δημιούργησε μια πολυεθνική, πολύγλωσση εταιρεία. Οι περισσότεροι χορευτές της μιλούσαν πολλές γλώσσες. Στην πραγματικότητα, αυτή είναι μια από τις πρώτες μου αναμνήσεις που είμαι μαζί της και των χορευτών και των μαθητών της. Μόλις μπήκα στο σπίτι της, άκουσα συνομιλίες μέσω του σπιτιού σε τρεις ή τέσσερις διαφορετικές γλώσσες. Το έβαλε στη δουλειά της. Όταν χόρευε ή χορογράφησε, έριξε αυτά τα πολιτιστικά εμπόδια. '
Ο Joshua Legg διδάσκει μπαλέτο και μοντέρνο στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Φωτογραφία: Colin Fowler