Sid Evans και MamauΠίστωση: Andy AndersonΠέρυσι, μου ζητήθηκε να μιλήσω στο Νάσβιλ για μερικές εκατοντάδες άτομα σε ένα γεύμα που διοργανώθηκε από την Crissy Haslam, την πρώτη κυρία του Τενεσί. Το πλήθος ήταν αρκετά εκφοβιστικό, και ήμουν λίγο νευρικός, γι 'αυτό κάλεσα τη γιαγιά μου στο Μέμφις, την οποία αποκαλούμε Mamau, αναζητώντας κάποιες συμβουλές. Ως συνήθως, είχε ένα έτοιμο τζίντζερ: «Ω, μην ανησυχείτε γι 'αυτό, μέλι. Θα ξεχάσουν όλα όσα είπατε σε μία ή δύο μέρες. '
Αυτό ήταν το κλασικό Mamau, επίσης γνωστό ως Heloise, ο οποίος σε 94 χρονών εξακολουθεί να έχει το πιο ευφυές πνεύμα οποιουδήποτε στην οικογένεια. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, ήταν η νεότερη των έξι, τέσσερα από τα οποία ήταν αγόρια, οπότε έπρεπε να φροντίσει τον εαυτό της. Ήρθε επίσης σε ηλικία κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, παντρεύτηκε έναν πιλότο μαχητών και μεγάλωσε τρία παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της μητέρας μου. Υπάρχουν 7 εγγόνια και 12 εγγόνια τώρα, και έχει φωτογραφίες καθένα από εμάς μαγνητοσκοπημένη στο ψυγείο της, ακριβώς δίπλα σε μια φωτογραφία μιας ηλικιωμένης γυναίκας που σηκώνει μερικές μπάρες που λέει: «Βάλτε με σε ένα σπίτι, θα σας ζητήσω» σε βάζω στο έδαφος. '
Ως εκδότης του Southern Living , Πιθανότατα περίμενα να πω ότι έχω αναμνήσεις να στέκομαι στο πλευρό της, ενώ έφτιαχνε κέικ ή μπισκότα βουτυρογάλακτος ή πεκάν, αλλά αυτό δεν ήταν το πράγμα της. Η Mamau κρατούσε πάντα τη μαγειρική της απλή και στο σπίτι μας ήταν γνωστή για την παραγωγή του καλύτερου ψητού τυριού στον πλανήτη. Είχε ένα από αυτά τα σίδερα ηλεκτρικών βαφλών παλιού σχολείου με εναλλάξιμα πιάτα, τα οποία την έκαναν εξωτικά στο ψητό τυρί, παρόλο που ήταν μόνο δύο φέτες βουτυρωμένου ψωμιού με ένα Kraft Single. Πρέπει να είχα εκατοντάδες από αυτούς, με πατατάκια Ruffles, να κάθονται στο τραπέζι της κουζίνας της.
Αν και δεν κάνει πια αυτά τα ψητά τυριά, την καλώ ακόμα για συμβουλές, όπως και όλα τα παιδιά και τα εγγόνια της. Κατά κάποιο τρόπο φαίνεται να αντιμετωπίζει καταιγίδες καλύτερα από οποιονδήποτε από εμάς, το οποίο υποθέτω ότι είναι θέμα πρακτικής. Πριν από χρόνια, όταν είχε μια δυσάρεστη χειρουργική επέμβαση, ο γιατρός της ρωτούσε για το ιατρικό της ιστορικό.
'Καπνιζεις?' ρώτησε.
«Όχι», απάντησε.
«Έχετε καπνίσει ποτέ;»
'Ναί.'
'Πότε σταμάτησες;'
'Πριν τρεις μέρες.'
«Πότε ξεκίνησες;»
«Όταν ήμουν 16.»
«Περιμένετε ένα λεπτό», απάντησε ο γιατρός. 'Μου λέτε ότι κάπνιζες για 70 χρόνια και δεν είχατε ποτέ χειρουργική επέμβαση;'
«Ήθελα να δοκιμάσω τα πάντα», είπε.
Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρει:
Όταν έχω μια κακή μέρα, προσπαθώ πάντα να θυμάμαι αυτήν την ιστορία, ή απλά σηκώνω το τηλέφωνο και της τηλεφωνώ. Όσο για την Ημέρα της Μητέρας - την οποία γιορτάζω με ένα μενού mimosa brunch και απολαμβάνοντας μια σειρά από δοκίμια από συγγραφείς που θυμούνται την καλύτερη συνταγή της μητέρας τους - η Mamau δεν θα περιμένει από τα παιδιά της να κάνουν πάρτι ή να την ντους δώρα, αλλά απολαμβάνει μια καλή μακρά επίσκεψη στο τραπέζι της κουζίνας πάνω από μια τσάντα Ruffles. Στο βιβλίο μου, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο. Καλή Ημέρα της Μητέρας!