Το Pullback, το Shuffle και το Maxie Ford είναι όροι βρύσης που πιθανότατα έχετε ακούσει όλη την ώρα. Τι γίνεται όμως με το υπόστεγο, το cypher και το εμπόριο; Αυτές είναι όλες οι λέξεις που έχουν να κάνουν με τη μαρμελάδα της βρύσης. Μπορεί να νομίζετε ότι δεν έχετε μπλοκάρει ποτέ πριν, αλλά αν έχετε συμμετάσχει ποτέ σε έναν κύκλο αυτοσχεδιασμού στο τέλος μιας τάξης βρύσης, αυτό μετράει! Μια μαρμελάδα βρύσης μπορεί να είναι οτιδήποτε, από μια εκδήλωση με εισιτήριο σε ένα θέατρο έως μια άτυπη συγκέντρωση χορευτών βρύσης στο στούντιο. Μπορείτε να χορέψετε μόνοι σας ή να μοιραστείτε το πάτωμα με έναν άλλο χορευτή ή μουσικό. Πνεύμα χορού ζήτησε από δύο καλλιτέχνες βρύσης να μοιραστούν τι πρέπει να γνωρίζει κάθε χορευτής βρύσης προτού παρακολουθήσουν μια μαρμελάδα.
Αξιοποίηση της Ιστορίας
Το μπλοκάρισμα δεν είναι απλώς αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας της βρύσης - είναι το πώς γεννήθηκε η μορφή τέχνης. «Είναι ένα ζωτικό μέρος της παράδοσης της μουσικής τζαζ και του χορού της βρύσης για συμμετοχή σε αυθόρμητη μουσική και καλλιτεχνική έκφραση», λέει ο χορευτής βρύσης και μουσικός Max Pollak, δημιουργός του RumbaTap. Από τη δεκαετία του 1920 έως τη δεκαετία του 1940, η πίσω αίθουσα μπιλιάρδου στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης ήταν γνωστή ως «Hoofers Club». Χορευτές με μαύρη βρύση, όπως ο Bill 'Bojangles' Robinson, ο Charles 'Honi' Coles και ο John Bubbles, μαζεύονταν για να αυτοσχεδιάσουν, να ακονίσουν την τέχνη τους και να εμπνευστούν από τα βήματα του άλλου.
Το Μανχάταν ήταν επίσης το σπίτι για συνεχιζόμενες μαρμελάδες βρύσης στη δεκαετία του 1990. Ο Jimmy Slyde προεδρεύει εβδομαδιαίων μαρμελάδων στο τζαζ κλαμπ La Cave, όπου νέοι χορευτές βρύσης ήρθαν τακτικά για εξάσκηση και καθοδήγηση, και ο James «Buster» Brown φιλοξένησε συνεδρίες στο Swing 46. «Χωρίς αυτές τις μαρμελάδες, το tap δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα, «Λέει ο Pollak. «Οι άνθρωποι ξύπνησαν στο γεγονός ότι ο χορός της βρύσης ήταν ζωντανός και κλωτσούσε».
Σήμερα, οι μαρμελάδες βρύσης είναι βασικά σε φεστιβάλ βρύσης παγκοσμίως και διοργανώνονται περιστασιακά σε κλαμπ τζαζ και στούντιο χορού από χορευτές που είναι πρόθυμοι για δημιουργική ανταλλαγή και δημιουργία κοινότητας. Μπορεί επίσης να τους ακούσετε να ονομάζονται συνεδρίες μαρμελάδας, κρυφούς ή κύκλους αυτοσχεδιασμού, και ορισμένοι χορευτές βρύσης αναφέρονται σε μαρμελάδες απλά ως ρίψη.
Max Pollack (φωτογραφία από τον Lois Greenfield, ευγενική προσφορά του Pollack)
Όλες οι σωστές σημειώσεις
Μια μαρμελάδα βρύσης μπορεί να περιλαμβάνει ή όχι μουσική, αλλά εάν υπάρχουν ζωντανές μουσικοί, η συνεργασία μαζί τους είναι ένας φανταστικός τρόπος για να μάθετε. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η μπάντα προσλαμβάνεται ως μέρος της μαρμελάδας. Σε άλλες περιπτώσεις, ένα συγκρότημα μπορεί να έχει τη δική του μαρμελάδα σε καφετέρια ή τζαζ κλαμπ και μπορεί να είναι δεκτό να συμμετέχει ένας χορευτής βρύσης, αν ρωτάς ευγενικά. Και στις δύο περιπτώσεις, μάθετε ποιος είναι υπεύθυνος για τη μαρμελάδα και εισαγάγετε τον εαυτό σας.
Στη συνέχεια, πρέπει να αποφασίσετε σε ποιο τραγούδι θέλετε να χορέψετε. Θα θελήσετε να εξοικειωθείτε με τις τυπικές μελωδίες τζαζ, όπως «Φθινοπωρινά φύλλα», «Sweet Georgia Brown» ή «On Green Dolphin Street». «Έχετε δύο ή τρεις μελωδίες στην πίσω τσέπη σας που γνωρίζετε τη μελωδία», λέει ο Pollak. «Μην καλέσεις μια μελωδία που δεν μπορείς να τραγουδήσεις στο πιάνο.» Όταν είναι η σειρά σας να χορέψετε, πρέπει να αποφασίσετε για ένα τέμπο για τη μελωδία σας. «Κλειδώστε το στο σώμα σας πριν πάτε στη σκηνή», λέει ο Pollak. 'Τραγουδήστε τις πρώτες οκτώ ράβδους στο κεφάλι σας και τραβήξτε τα δάχτυλά σας.'
Αφού εισαγάγετε τον εαυτό σας στα μέλη της μπάντας - μια κοινή ευγένεια που θα εκτιμήσουν - προτείνετε το τραγούδι σας. Εάν δεν είναι εξοικειωμένοι με τις επιλογές τραγουδιών σας ή τις έχετε ήδη παίξει, μπορείτε να ζητήσετε από το συγκρότημα να παίξει κάτι με μια συγκεκριμένη αίσθηση, όπως το funk ή το bossa nova. Μόλις συμφωνήσετε για μια μελωδία, θα πρέπει να τα μετρήσετε για να ξεκινήσετε να παίζετε. «Νιώστε τον παλμό του τραγουδιού στο σώμα σας», λέει ο Pollak. «Συνεχίστε να τραγουδάτε τη μελωδία σας στο κεφάλι σας. Ξεκινήστε να χτυπάτε ή να χτυπάτε τα δάχτυλά σας μέχρι να είστε έτοιμοι να μετρήσετε. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να ξεγελάσετε τους μουσικούς είναι να μετρήσετε «ah one, ah two, ah one, two, three, four».
Αυτό συμβαίνει επειδή, σε αντίθεση με τους χορευτές, οι μουσικοί μετρούν τη μουσική σε μπαρ (συνήθως τέσσερις μετρήσεις). Ποτέ μην πείτε «5-6-7-8» σε έναν μουσικό!
Bril Barrett (φωτογραφία του William Frederking, ευγενική προσφορά Barrett)
Ώρα να χτυπήσετε το πάτωμα
Bril Barrett, ιδρυτής του M.A.D.D. Rhythms, φιλοξενούν μαρμελάδες βρύσης δύο φορές το μήνα στο Σικάγο. Μοιράστηκε τις κορυφαίες συμβουλές του για να πάρετε μαζί σας στην πρώτη σας μαρμελάδα.
Κράτα χρόνο. Οι χορευτές βρύσης είναι ταυτόχρονα μουσικοί και μετακινούμενοι, οπότε είναι σημαντικό να νιώσετε το ρυθμό. «Γνωρίστε πού είναι το« ένα », λέει ο Barrett, αναφερόμενος στον χαμηλό ρυθμό. 'Πρέπει να ξέρετε πότε να ξεκινήσετε και πότε να σταματήσετε.' Χτυπώντας το δάχτυλό σας ή αναπηδώντας το γόνατό σας μπορεί να σας βοηθήσει να παραμείνετε εγκαίρως.
Σεβαστείτε τη μουσική. Θυμηθείτε ότι ο στόχος σας είναι να είστε μέρος του τραγουδιού στο οποίο χορεύετε, όχι να το κατακλύζετε. «Βρείτε ένα όργανο που να κολλάει και να το μιμείται», λέει ο Barrett. 'Ή ακούστε μια επαναλαμβανόμενη φράση στη μουσική και αντιγράψτε την.'
Κρατήστε το απλό. Το μπλοκάρισμα δεν σημαίνει ότι επιδεικνύετε όλες τις καλύτερες κινήσεις σας. Η αυθεντική αντίδραση στη μουσική ή στους άλλους χορευτές είναι αυτό που κάνει τη μαρμελάδα συναρπαστική. «Δεν χρειάζεται να είναι γρήγορο. Δεν χρειάζεται να είναι φανταχτερό. Απλώς πρέπει να έχει νόημα », λέει ο Barrett.
Μην φοβάστε. Παρόλο που ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να είναι νευρικός για μερικούς χορευτές, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχείτε για μια μαρμελάδα. Ο Barrett, ο οποίος λέει ότι ενθαρρύνονται τα λάθη, του αρέσει αυτό το απόσπασμα από τον Δρ Jimmy Slyde: «Αν δεν πέφτεις, δεν μεγαλώνεις».
Κάντε το δικό σας. Ο βασικός κανόνας του Hoofers Club ήταν 'Μην αντιγράφετε τα βήματα κανενός - ακριβώς!' «Η λήψη ιδεών και η κλοπή βημάτων από άλλους χορευτές είναι μέρος της κουλτούρας», λέει ο Barrett. Στην πραγματικότητα, συνιστάται. Αλλά πάντα ενθαρρύνεστε να το κάνετε αληθινό σε εσάς. '