Φωτογραφίες οδικού ταξιδιού του Τέξας: ΆλογαΜεγάλο μέρος της δουλειάς στο Four Sixes Ranch γίνεται ακόμα με άλογο. | Πίστωση: Andrew GeigerΕ Σε αντίθεση με τους αυτοκινητόδρομους που περιστρέφονται γύρω από τις μεγάλες πόλεις όπου ζουν η συντριπτική πλειοψηφία των σχεδόν 25 εκατομμυρίων Τέξας, οι ΗΠΑ 83 ξεφεύγουν από ανοιχτούς χώρους και μικρές πόλεις. Δεν είναι διακρατικός ή σημαντικός δρόμος. Είναι ένας δρόμος που δύσκολα θα παρατηρήσετε, εκτός κι αν τυχαίνει να πάρετε έναν χάρτη και να δείτε τον τρόπο με τον οποίο ψηφίζει σε όλο το μήκος της πολιτείας για 783 μίλια, δένοντας μαζί πόλεις με εξωτικά ηχητικά ονόματα όπως το Crystal City, το Concan και το Canadian .
Ταξιδεύω με το μήκος του δρόμου γιατί θέλω να γνωρίσω τους ανθρώπους που ζουν κατά μήκος αυτού. Θέλω να καταλάβω την πατρίδα μου με έναν νέο τρόπο, να μάθω τι θέλει να ταξιδεύει με έναν και μόνο δρόμο εδώ και να πάει ακόμα πιο μακριά από μια διαδρομή από την Ατλάντα στην Ουάσιγκτον, DC Αυτό που θέλω να ανακαλύψω στα επόμενα πέντε μέρες. Ελάτε μαζί μου για μια βόλτα μιας ζωής.
15 Απριλίου : Μπράουνσβιλ
Είναι ήσυχο 91 βαθμούς σήμερα το απόγευμα στην κοιλάδα του Ρίο Γκράντε, αλλά μια φωνή στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου λέει ότι μια χιονοθύελλα ουρλιάζει στο Panhandle στο άλλο άκρο των 83 ΗΠΑ. Έτσι, το καλοκαίρι στο ένα άκρο του Τέξας και το χειμώνα στο άλλο άκρο. Χαίρομαι που έφερα ένα παλτό.
Οι φοίνικες αναδεύονται στο αεράκι. Τα σήματα που εκτυπώνονται στα ισπανικά διαφημίζουν μεξικάνικες σόδες, barbacoa de cabeza, φορολογία εισοδήματος Rapido και Chihuahuas Aqui σε ένα σχέδιο απογύμνωσης. Η ισπανική κληρονομιά εκτείνεται βαθιά εδώ. Ο αυτοκινητόδρομος ακολουθεί το Ρίο Γκράντε και τα σύνορα του Μεξικού για 204 μίλια μέσω εύφορου δέλτα από Μπράουνσβιλ στο Λάρεντο. Εσπεριδοειδή και καταπράσινα λιβάδια προϊόντων απλωμένα από το ποτάμι, και ένα αεράκι μέσα από το ανοιχτό παράθυρο του αυτοκινήτου μεταφέρει το άρωμα των φρέσκων κρεμμυδιών.
Θέλω να δω μερικά από τα πουλιά για τα οποία είναι διάσημη η κοιλάδα, γι 'αυτό αποφασίζω να σταματήσω στο Harlingen και να καλέσω έναν εμπειρογνώμονα, τον πατέρα Tom Pincelli, επίσης γνωστό ως «Father Bird». Είναι ο πάστορας της 5.000 οικογένειας St. Anthony Parish σε αυτήν την πόλη και προηγούμενος πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του American Birding Association. Οι τρεις δεκαετίες προσπαθειών διατήρησής του έχουν βοηθήσει το μακρινό Νότιο Τέξας να γίνει γνωστό ως μία από τις πιο ποικίλες περιοχές πουλιών στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερα από 520 είδη. Ο πατέρας Τομ με κατευθύνει σε ένα από τα καλύτερα μέρη παρατήρησης πουλιών, το Valley Nature Center στο Weslaco, 30 λεπτά με το αυτοκίνητο από το Μπράουνσβιλ. Παρκάρω και περπατάω ένα μονοπάτι μήκους ενός μιλίου μέσα σε ένα πυκνό δάσος με αγκάθια. Είναι γεμάτο με περισσότερα εξωτικά πουλιά από ό, τι έχω δει ποτέ σε ένα μέρος. Φωτεινά indigo buntings αναβοσβήνουν, και ένα ζευγάρι θορυβώδεις, chachalacas μεγέθους κοτόπουλου διασχίζουν το μονοπάτι μπροστά μου.
Επιστρέφοντας στο δρόμο, ξεκουράζομαι μέσω των McAllen και Mission, όπου μια τοιχογραφία ζωγραφισμένη σε ένα κτήριο στο κέντρο της πόλης τιμά τον ποδοσφαιριστή Mission Eagles και τον ήρωα της πατρίδας Tom Landry. Στο Los Ebanos, βγαίνω από τον αυτοκινητόδρομο για να ρίξω μια ματιά στην προσγείωση όπου το τελευταίο φορτηγό πλοίο στις ΗΠΑ διασχίζει το Ρίο Γκράντε (2,50 $ για ένα αυτοκίνητο, 50 σεντ για τους πεζούς). Αλλά έκλεισε σήμερα, όπως μπορεί να είναι τον Απρίλιο, όταν απελευθερώνεται επιπλέον νερό ανάντη από τη λίμνη Falcon για να ποτίσει τα τεράστια πεδία παραγωγής της κοιλάδας. Σε τελική ανάλυση, πρόκειται για αγροτική χώρα και οι καλλιέργειες υπερισχύουν όλων.
16 Απριλίου: Λάρεντο
Τα θαμπά γκρίζα σύννεφα ευθυγραμμίζουν τον ορίζοντα και οι παχιές σταγόνες βροχής πέφτουν στο παρμπρίζ στα μέσα του πρωινού όταν περνάω από τα καταστήματα εισαγωγής που περνούν από τη λεωφόρο San Bernardo έξω από την επιχειρηματική διαδρομή των ΗΠΑ 83 Τα περισσότερα από τα καταστήματα είναι απλώς περιφραγμένα μέρη γεμάτα κεραμικά, κέρατα αγελάδας και αγάλματα. μεγάλο μέρος του είναι κιτς. Αλλά όταν σταματούν στο Vega - ένα από τα μεγαλύτερα καταστήματα - η Eva Vega ανοίγει τις πόρτες στο κατάστημά της, ένα θησαυροφυλάκιο για κομψή λαϊκή τέχνη και επίπλωση του Μεξικού. Περνάω μια ώρα θαυμάζοντας τις φιγούρες λαϊκής τέχνης από την Οαχάκα, τα όμορφα πράσινα γυαλιστερά κεραμικά από την πολιτεία Michoacan, τα πλακάκια ζωγραφισμένα από το Jalisco και άλλα πολύτιμους λίθους που αναδεικνύουν την εκπληκτική γκάμα της καλλιτεχνικής ικανότητας του λαού του Μεξικού.
Ο αυτοκινητόδρομος στρίβει βορειοδυτικά, μακριά από τον ποταμό στο Λαρέντο. Παχιά πράσινα μεσκίτα απλωμένα στην εξοχή. Ο δρόμος είναι τόσο ευθείος που μπορώ να δω 15 μίλια στον ορίζοντα. Δεν έχει υπάρξει σπίτι ή κτίριο για περισσότερο από 20 λεπτά. Διασχίζω τον ποταμό Nueces στη βροχή και βλέπω μια καρακάξα να μαζεύει σε ένα σφάγιο ελαφιών τόσο λεπτό και να ισορροπεί, να αναπηδά πάνω-κάτω σαν κομμάτι χαρτόνι. Υπάρχουν μεγάλες παραλαβές εδώ με φρουρούς ελαφιών τόσο ευρεία όσο σιδηροδρομικές γραμμές και πύλες ράντσο ανθεκτικές ως φρούρια.
Ο ηλιόλουστος κίτρινος κάκτος ανθίζει στη χώρα του αγροκτήματος γύρω από το Uvalde, όπου κάποτε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Νανς Γκάρνερ οδήγησε κάποτε μια αποτυχημένη εκστρατεία για να κάνει τον κάκτο με φραγκόσυκο το κρατικό λουλούδι του Τέξας - και ήταν γνωστός για πάντα ως «Κάκτος Τζακ» Γκάρνερ. Σταματάω στην First State Bank of Uvalde, που ανήκει στον κτηνοτρόφο και τον πρώην κυβερνήτη του Τέξας, Dolph Briscoe, για να δω τη φημισμένη συλλογή της δυτικής τέχνης και των ευρωπαϊκών αντίκες. Μερικοί ντόπιοι αστειεύονται ότι ο εισαγόμενος γερμανικός πάγκος προσευχής εδώ είναι βολικός για τους αιτούντες δάνειο.
Πιο βόρεια, οδηγώ σε λόφους με διάστικτες βελανιδιές, όπου το τραχύ τοπίο του οροπέδιου Edwards ξεκινά απότομα από το λιβάδι και το US 83 διασχίζει το πιο δραματικό τοπίο ολόκληρης της διαδρομής. Απενεργοποιώ τον αυτοκινητόδρομο για μια ματιά στο Garner State Πάρκο (το όνομα Cactus Jack), όπου ο ποταμός Frio στρίβει πέρα από τις πανύψηλες ασβεστολιθικές μπλόφες. Το πάρκο είναι ήσυχο αυτό το απόγευμα της Πέμπτης - είναι πολύ δροσερό για να κολυμπήσει στο ποτάμι τώρα - αλλά σε μερικές εβδομάδες θα είναι γεμάτο με οικογένειες που έρχονται στο σωλήνα του ποταμού και δύο βήματα κάτω από τα αστέρια στους χορούς jukebox.
Στο δρόμο έξω από το Frio Canyon βόρεια του κρατικού πάρκου, είμαι σε ένα άλλο τοπίο απογοητευτικής μοναξιάς: Δεν έχω δει άλλο αυτοκίνητο σε 15 λεπτά. Τέλος, δύο φορτηγά με περνούν, κατευθύνοντας νότια. Ψηλά από την άκρη του δρόμου, βλέπω τη γέφυρα του ποταμού South Llano και την πόλη Junction.
17 Απριλίου : Διασταύρωση
Στο δωμάτιο του μοτέλ μου, ξεκουράζομαι για να ξυπνήσω μετά τα μεσάνυχτα από μια ανοιξιάτικη καταιγίδα έξω. Βροχή. Χαλάζι. Αστραπή. Μια έκθεση ραδιοφώνου αναφέρει ότι ένα παγωμένο φύλλο χαλάζι έχει κλείσει δρόμους στο Panhandle. Μετά το πρωινό, πιέζω κάτω από έναν καθαρό ουρανό τόσο μπλε όσο ένα μπουκάλι Windex.
Διασχίζω τον ποταμό San Saba στο Menard, τον ποταμό Concho στο Paint Rock και τον ποταμό Κολοράντο στο Ballinger. Καθώς ο αυτοκινητόδρομος διασχίζει αυτά τα ποτάμια, συνδέει πόλεις και μεγάλα δράματα ζωής και θανάτου που έχουν ξεχαστεί. Το Menard έχει τα ερείπια του Presidio de San Saba, ενός ισπανικού φρουρίου και αποστολής, όπου το 1758, 2.000 Comanche και οι σύμμαχοί τους έκαναν μια ευρωπαϊκή βάση.
Κλείνω το δρόμο στο Paint Rock Ranch στο Paint Rock του Τέξας και ο Kay Campbell μου δείχνει ένα ορόσημο που άφησαν οι ταξιδιώτες που πέρασαν με αυτόν τον τρόπο πολύ πριν υπάρξει αυτοκινητόδρομος. Εκατοντάδες εικονογράμματα ζωγραφισμένα από Αμερικανούς Ινδιάνους καλύπτουν ένα βράχο σε μήκος μισό μίλι. «Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο παππούς μου εμπνεύστηκε να αποκτήσει αυτό το αγρόκτημα το 1878 για να διατηρήσει αυτούς τους πίνακες», λέει ο Kay. «Από τη γέννησή μου, με δίδαξε να τους σέβομαι και να τους διατηρώ»
Στο αγρόκτημά τους, η Kay και ο σύζυγός της, ο Fred, χρησιμοποιούν llamas για να βοηθήσουν στη φροντίδα των κοπαδιών τους από αιγοπρόβατα Rambouillet και Angora. «Οι λάμα φροντίζουν τα αρνιά. Το μέγεθός τους τρομάζει τους κογιότ », εξηγεί. «Είναι σαν να έχεις σκιάχτρο». Ο Λλάμας έχει ένα άλλο παράξενο παράξενο φαινόμενο που είναι βολικό εδώ σε αυτήν την τραχιά χώρα: Τρώνε φραγκοσυκιές.
Όπως το πανοραμικό τοπίο που περιβάλλει τον αυτοκινητόδρομο, πολλοί άνθρωποι φαίνονται μεγαλύτεροι από τη ζωή. Κοντά στην Τοσκόλα, την πατρίδα του πρώην quarterback του Πανεπιστημίου του Τέξας Colt McCoy, κλείνω το Buffalo Gap για δείπνο στο Perini Ranch Steakhouse και συναντώ τον Tom Perini. Ο πρώην πρωταθλητής μάγειρας chuck wagon τρέχει τώρα ένα από τα καλύτερα μπριζόλες στην πολιτεία. Έκανε μαγειρεμένα μπιφτέκια ράντσο στην εκπομπή Σήμερα και εξυπηρετούσε πικνίκ στον Λευκό Οίκο. Ο ηθοποιός Robert Duvall έγραψε τον πρόλογο στο βιβλίο μαγειρικής του, Texas Cowboy Cooking. «Ήταν το σήμα ενός καλού μπριζόλα που είχε πολλά δωμάτια για να φιλοξενήσει περισσότερους πελάτες», λέει ο Tom. Το εστιατόριο απλώνεται πάνω σε ένα μεγάλο κτήριο και υπαίθρια τραπέζια. «Κοίταξα τις προάλλες και συνειδητοποίησα ότι αυτό που κάναμε εδώ».
18 Απριλίου : Abilene
Είναι 56 μοίρες στις 8:48 π.μ. και 316 μίλια από εδώ μέχρι τη γραμμή της Οκλαχόμα κοντά στο Perryton. Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να μάθω πώς ήταν η Παλιά Δύση στο Frontier Texas! Πρόκειται για ένα καινοτόμο μουσείο που χρησιμοποιεί υπερσύγχρονη τεχνολογία για να δημιουργήσει ξανά μια ολόκληρη σειρά εμπειριών, από βούβαλους έως και καταιγίδες λιβαδιών. Ακούω τις σκληρές ιστορίες που λέγονται στα λόγια των καθημερινών ανθρώπων που εγκαταστάθηκαν εδώ όταν ήταν άγρια και επικίνδυνη χώρα. Δοκίμασα ακόμη και ένα βράδυ γεμάτο με πεταλούδες. Είναι ένα εκπληκτικό μέρος.
Βόρεια του Abilene, η γη ισοπεδώνει και ο οργωμένος βρωμιά είναι το χρώμα ενός τερακότα. Μια πινακίδα στην εκκλησία προσφέρει ένα «δωρεάν εισιτήριο για τον παράδεισο». Βόρεια του Double Mountain Fork του ποταμού Brazos, οι λόφοι με τους κέδρους θυμίζουν τη χώρα Hill του Κεντρικού Τέξας. Ο βόρειος άνεμος το κάνει να νιώθει πιο κρύο από τους 64 βαθμούς που η θερμοκρασία ανεβαίνει σήμερα το απόγευμα. Ο καιρός είναι παλτό.
19 Απριλίου : Γκούθρι
Στο Guthrie, συναντώ τον Δρ Glenn Blodgett, ο οποίος διαχειρίζεται το τμήμα αλόγων στο μυθιστόρημα Four Sixes Ranch. Το αγρόκτημα καλύπτει πάνω από ένα τέταρτο εκατομμύριο στρέμματα - και μεγάλο μέρος της δουλειάς γίνεται ακόμα με άλογο. «Είναι μια τραχιά χώρα και ένα καλό περιβάλλον για να μεγαλώσει ένα άλογο», λέει ο Δρ Blodgett. «Μαθαίνουν να είναι σίγουροι και ευκίνητοι».
Φεύγω από το αρχηγείο του ράντσο και μετά κάνω ένα δευτερεύον ταξίδι στο Benjamin για να δω τον Wyman Meinzer. Γνωρίζει αυτήν τη χώρα καθώς και οποιονδήποτε, αφού τη φωτογράφησε για ένα βιβλίο για τα Four Sixes και άλλα για critter από κέρατα βατράχους έως κογιότ.
«Ο Wyman είναι ένα κομμάτι της ίδιας της φύσης», μου είπε κάποτε κάποιος. Ζει με τη σύζυγό του, δύο γιους και δύο λύκους κατοικίδιων ζώων σε ένα συγκρότημα ιστορικών κτιρίων στο Μπέντζαμιν που περιλαμβάνει φυλακή με τοίχους από ψαμμίτη πάχους 2 ποδιών.
«Μου αρέσουν τα μεγάλα θέα που βγεις εδώ», λέει ο Wyman. «Μου αρέσει να βλέπω μια καταιγίδα να έρχεται 100 μίλια μακριά. Οι άνθρωποι που ζουν εδώ έχουν διαφορετικό τρόπο να βλέπουν τα πράγματα. ' Πιστεύει - ίσως επειδή μπορούν να δουν μέχρι τώρα - η απεραντοσύνη κάνει τους ανθρώπους που ζουν εδώ να αισθάνονται ελεύθεροι. «Για μένα, υπάρχει μια αίσθηση ελπίδας», λέει. «Όταν οδηγείς το 83, περνάει τόσο μεγάλη αντίθεση από το High Plains μέχρι το Edwards Plateau και το South Texas Brush Country. Βλέπετε πώς θα έμοιαζε το Τέξας πριν από 150 χρόνια ».
Έχω μια άλλη ματιά στο παρελθόν όταν διασχίζω το φαρδύ, ρηχό Prairie Dog Town Fork του Red River βόρεια του Childress. Αυτό είναι όπου οι παράνομοι Bonnie και Clyde βύθισαν μια μπλόφα στο ποτάμι στις 10 Ιουνίου 1933 - στη συνέχεια απήγαγαν τον τοπικό σερίφη και τον αρχηγό της αστυνομίας για να κάνουν την απόδραση τους.
Βόρεια του Shamrock, κλείνω τον αυτοκινητόδρομο στο Wheeler για να επισκεφτώ την πόλη-φάντασμα του Mobeetie, κάποτε ένα φυλάκιο για κυνηγούς βούβαλων, παίκτες και όπλα. Η παλαιότερη πόλη του Panhandle, η Mobeetie είχε 13 αίθουσες πριν παρασυρθεί από ένα twister το 1898.
Βόρεια της όμορφης πόλης του Καναδά, το γρασίδι είναι χρυσό στον απογευματινό ήλιο και η θέα στους λόφους εκτείνεται στον ορίζοντα. Εκτεταμένα πεδία των πράσινων συνόρων Perryton, το «Wheatheart of the Nation» και η τελευταία πόλη του Τέξας στις ΗΠΑ 83. Στάθμευση σε μια πινακίδα γρανίτη που σηματοδοτεί την αρχή αυτού που κάποτε λεγόταν «No Man & apos; s Land». Το Missouri Compromise άφησε μια λωρίδα γης πλάτους 34,5 μιλίων και μήκους 167 μιλίων χωρίς καμία μορφή κυβέρνησης ή νόμου έως ότου το Κογκρέσο το συνδέσει με τη νέα επικράτεια της Οκλαχόμα το 1890.
Εδώ, σε αυτήν τη βόρεια άκρη του Τέξας, σταματάω να παρακολουθώ ένα ακόμη ηλιοβασίλεμα στο Τέξας. Χρωματίζει τον ουρανό με έντονα χρώματα, σχεδόν πιστεύω ότι μπορώ να φτάσω και να τα αγγίξω. Σε έναν δρόμο τόσο πολύ, σε ένα μέρος τόσο απέραντο, ακόμη και αυτό φαίνεται εφικτό.