Ακριβώς όπως τραγουδά, ο Willie Nelson δεν μπορεί να περιμένει να είναι 'On the Road Again'.
Αλλά έως ότου έρθει η ώρα να επιστρέψετε με ασφάλεια στις περιηγήσεις, το Ξένος με κόκκινο κεφάλι εξακολουθεί να κρέμεται από το αγαπημένο του τουριστικό λεωφορείο, το Honeysuckle Rose - ακόμα κι αν είναι παρκαρισμένο έξω από το σπίτι του. Αυτό είναι σωστό, ο κ. Νέλσον ξοδεύει ακόμα πολύ ποιοτικό χρόνο στο τουριστικό λεωφορείο του κατά τη διάρκεια αυτών των περίεργων πανδημικών καιρών.
«Όταν είμαι σπίτι, πιθανώς δεν κοιμάμαι τόσο πολύ στο λεωφορείο, αλλά όταν βγαίνω στο δρόμο, κοιμάμαι στο λεωφορείο όλη την ώρα. Ποτέ δεν μπήκα μέσα, γιατί έχω ό, τι χρειάζομαι στο λεωφορείο », δήλωσε ο Nelson αρχικά για την αγάπη του για το τουριστικό λεωφορείο του σε μια πρόσφατη συνέντευξη με τον Andy Langer για το φετινό εικονικό SXSW φεστιβάλ, για το οποίο ο Νέλσον χρησίμευσε ως ομιλητής.
Το τουριστικό λεωφορείο του Willie NelsonΠίστωση: Daniel Boczarski / Getty Images για τα ακουστικά MarshallΌταν ο ερευνητής Andy Langer ρώτησε τι ειδικά θεωρεί τόσο παρηγορητικό για το λεωφορείο, ο Nelson απάντησε: «Ο Billy Joe Shaver είπε ότι το πιο κοντινό πράγμα στο να είσαι ελεύθερος είναι η μετακίνηση. Κίνηση.' Στη συνέχεια μοιράστηκε γιατί εξακολουθεί να κάνει το σημείο να ξανακάνει και να χαλαρώσει στο λεωφορείο του, προσθέτοντας, 'Και υποθέτω ότι το επόμενο καλύτερο πράγμα είναι να είσαι στο λεωφορείο, νομίζοντας ότι μπορεί να κινηθείς ανά πάσα στιγμή', συνέχισε ο Nelson. Αν είχαμε ένα λεωφορείο τόσο καλό όσο ο Νέλσον, σίγουρα θα κάναμε το ίδιο.
Στο τέλος του κλιπ, ο Nelson μιλά επίσης για την καθημερινή ρουτίνα άσκησής του. «Προσπαθώ να κάνω άσκηση κάθε μέρα. Προσπαθώ να κάνω κάτι για να πληρώσω για την ημέρα, με τον τρόπο που το βλέπω. Εάν δεν το χρησιμοποιήσετε, το χάνετε », είπε. Υπάρχουν λοιπόν ορισμένα πράγματα που προσπαθώ να κάνω κάθε μέρα, να κάνω τζόκινγκ λίγο, να περπατάω λίγο, οτιδήποτε άλλο. Και νομίζω ότι με βοηθάει να συνεχίσω. ' Παρακολουθήστε το πλήρες κλιπ συνέντευξης παρακάτω.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε να βρεθείτε ξανά στο δρόμο, κύριε Nelson. Γνωρίζουμε ότι θα είμαστε πολύ πιο ευγνώμονες όταν μπορούμε να επιστρέψουμε σε συναυλίες και να ταξιδέψουμε αφού η πανδημία είναι πίσω μας. Προς το παρόν, θα προσπαθήσουμε να βρούμε τις δικές μας αποδράσεις λεωφορείων Nelson-esque στα σπίτια και τις αυλές μας για να φορτίσουμε τις μπαταρίες μας και, φυσικά, να εκτοξεύσουμε κάποια country μουσική.