Αυτό το άρθρο αρχικά εμφανίστηκε στις Ανθρωποι .
Σε ένα νέο σημείωμα, η πρώην σύζυγος του πρίγκιπα Mayte Garcia μοιράζεται την ιστορία του τετραετούς γάμου τους και της τραγωδίας που τους χώρισε. Εγγραφείτε τώρα για το αποκλειστικό απόσπασμα - μόνο σε ΑΤΟΜΑ!
Ήταν το μωρό Πρίγκιπας και η τότε σύζυγός του Mayte garcia περίμεναν από καιρό. Τον ονόμασαν Amiir - Αραβικά για τον πρίγκιπα - ενώ ήταν στη μήτρα της Mayte και άκουσαν τον καρδιακό παλμό του εν αναμονή της γέννησής του. Αλλά το μωρό, που γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1996, είχε σύνδρομο Pfeiffer τύπου 2, μια σπάνια γενετική διαταραχή και έζησε μόλις έξι ημέρες.
Στο νέο απομνημονεύμα της, Το πιο όμορφο: Η ζωή μου με τον Πρίγκιπα , απόσπασμα αποκλειστικά στους ανθρώπους αυτής της εβδομάδας, η Garcia αφηγείται την ιστορία της παθιασμένης αγάπης τους, του ενθουσιασμού τους για το μωρό και του πόνου και της καρδιάς της σύντομης ζωής του για πάντα τους στοιχειώνει και τους δύο .
Δεν νομίζω ότι το ξεπέρασε ποτέ, η Garcia, τώρα 43 ετών, λέει στον PEOPLE τον πρώην σύζυγό της, ο οποίος πέθανε τον περασμένο Απρίλιο από τυχαία υπερδοσολογία . Δεν ξέρω πώς μπορεί κάποιος να το ξεπεράσει. Ξέρω ότι δεν το έχω.
Όταν η Γκαρσία, τότε 22 ετών, ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος, αυτή και ο Πρίγκιπας ήταν ενθουσιασμένοι με τη σκέψη να μεγαλώσουν μια οικογένεια στο σπίτι τους στο Πάρκο Paisley . Η εγκυμοσύνη πήγε ομαλά μέχρι που άρχισε να αιμορραγεί μια μέρα και ένας γιατρός συνέστησε μια αμνιοπαρακέντηση για να ελέγξει για γενετικές ανωμαλίες. Η διαδικασία, προειδοποίησε ο γιατρός, ενέχει κίνδυνο αποβολής.
Εγγραφείτε στο καθημερινό ενημερωτικό δελτίο για τις τελευταίες ειδήσεις για τα μαλλιά, την ομορφιά, το στιλ και τις διασημότητες.
Ωστόσο, όπως τους είπε ο γιατρός: Μερικές φορές το σώμα προσπαθεί να απελευθερώσει το έμβρυο για κάποιο λόγο. Αλλά ο πρίγκιπας, γράφει ο Γκαρσία, ήταν αντίθετος: Ο σύζυγός μου είπε: «Όχι, δεν το κάνουμε αυτό».
Μόλις έφτασε στο σπίτι, το ζευγάρι προσευχήθηκε για την υγεία του.
Παρακαλώ, ευλογήστε αυτό το παιδί, είπε ο Πρίγκιπας προσευχήθηκε στα γόνατά του. Γνωρίζουμε ότι δεν θα επιτρέψετε σε αυτό το παιδί να βλάπτεται.
Αλλά περαιτέρω εξετάσεις αποκάλυψαν περισσότερες επιπλοκές.
Κατά τη διάρκεια ενός ραντεβού, ο μαιευτήρας τους είπε ότι οι μετρήσεις υπερήχων ήταν απενεργοποιημένες και είπε: Είναι πιθανό να βλέπουμε μια μορφή νανισμού.
Γράφει ο Γκαρσία, ο σύζυγός μου και εγώ κοιτάξαμε ο ένας τον άλλον και σηκώθηκαν. «Και;» είπε. «Είμαι εντάξει με αυτό». Γέλασα. Από όλα τα πιθανά αποτελέσματα που μας είχαν προσφερθεί, αυτό ήταν το πρώτο που δεν με τρομάζει.
Ωστόσο, γράφει, ο γιατρός τους προειδοποίησε για γενετικές ανωμαλίες που θα μπορούσαν να είναι απειλητικές για τη ζωή και συνέστησε και πάλι ένα αμνιο, αλλά ο Πρίγκιπας συνέχισε να αρνείται την ιατρική παρέμβαση.
Στις 16 Οκτωβρίου 1996, η Γκαρσία παρέδωσε τον γιο τους μέσω του c-section. Αρχικά, γράφει, αυτή και ο Πρίγκιπας ήταν ενθουσιασμένοι: Δεν ξέρω πώς να περιγράψω την εμφάνιση στο πρόσωπο του συζύγου μου. Σκέτη χαρά.
Και μετά κράτησαν το μωρό μέχρι αυτά τα σκληρά φώτα, συνεχίζει. Η αγωνία στο πρόσωπο του συζύγου μου μετατράπηκε σε καθαρό τρόμο.
Το σύνδρομο Pfeiffer τύπου 2 είναι μια γενετική διαταραχή που προκαλεί σκελετικές και συστηματικές ανωμαλίες, γράφει. Η πρόωρη τήξη των οστών στο κρανίο, μερικές φορές οδηγεί σε «κρανίο τριφυλλιού», στο οποίο τα μάτια βρίσκονται έξω από τις υποδοχές. Η σύντηξη των οστών στα χέρια και τα πόδια προκαλώντας μια εμφάνιση με πλέγμα ή σαν πόδι ... Έμαθα όλα αυτά αργότερα.
Μετά το O.R. οι νοσοκόμες άρχισαν να εργάζονται για να σώσουν τη ζωή της Amiir, άκουσε τον άντρα της να λέει: Γιατί δεν κλαίει;
Μας έφεραν το μωρό σε εμάς, γράφει. Ήταν κατσαρωμένο στο πλάι του, κοιτώντας ρηχά μικρά χαλιά αέρα. Επειδή δεν υπήρχαν καπάκια να αναβοσβήνουν, τα μάτια του φαινόταν τρομακτικά και στεγνά. Έπιασα το μικροσκοπικό χέρι του, λέγοντας ξανά, «Η μαμά σε αγαπάει, η μαμά είναι εδώ».
Τις επόμενες μέρες, η Amiir υποβλήθηκε σε πολλές διαδικασίες και ο γιατρός συνέστησε τραχειοτομία. Μετά από έξι ημέρες αγωνιζόταν να αναπνεύσει, γράφει ο Γκαρσία. Και είπα στον γιατρό, «Δεν φεύγει εδώ, έτσι;»
Πέθανε σε ηλικία έξι ημερών.
Η Garcia λέει ότι μοιράζεται κάτι τέτοιο ανατριχιαστικές αναμνήσεις στο βιβλίο της ήταν δύσκολη. Έκανα σημειώσεις για τη ζωή μου, αλλά όταν ήρθε τελικά η ώρα να το γράψω, με πήρε πίσω και έκλαψα πολλά δάκρυα, λέει στους ανθρώπους. Αλλά νομίζω επίσης ότι είναι απελευθερωτικό.
Ήθελε να βεβαιωθεί ότι το βιβλίο της ήταν ένα από τα πρώτα που εκδόθηκαν μετά Ο θάνατος του πρίγκιπα τον περασμένο Απρίλιο . Ήξερα ότι θα υπήρχαν πολλά πράγματα για αυτόν, αρνητικά και θετικά, λέει. Ήθελα η δική μου να προέρχεται από την αγάπη.