Όλοι έχουμε ακούσει το τραγούδι των δύο λεπτών εκατοντάδες φορές. Έχουμε καλύψει ακόμη και τις καρδιές μας με τα χέρια μας και βγάζουμε τον ίδιο τον ύμνο ξανά και ξανά με τα χρόνια - στο σχολείο, στα παιχνίδια, ακόμη και σε περιόδους διαμαρτυρίας.
Αλλά κανένας, και εννοώ κανείς, δεν μπορεί να τραγουδήσει το The Star Spangled Banner όπως η Whitney Houston. Και η εμβληματική παράδοσή της το 1991 κατά τη διάρκεια του Super Bowl XXV στην Τάμπα της Φλόριντα, είναι αυτή που δεν μπορεί να βραβευτεί. Και πολλοί έχουν δοκιμάσει.
Παρόλο που ήταν εμπνευσμένη από την απόδοση του Marvin Gaye το 1983 - μια υπερ-ψυχηρή έκδοση που έδωσε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού All-Star NBA στο Ίνγκλγουντ της Καλιφόρνια - δεν μπορούμε παρά να συγκρίνουμε την έκδοση του εθνικού ύμνου όλων με αυτό που είναι τώρα γνωστό ως Thee Standard . Η απόδοση του Χιούστον ήταν τόσο καλή, έγινε το πιο επιτυχημένο single της Arista Record όταν το κυκλοφόρησαν αργότερα.
Ήταν 27 Ιανουαρίου 1991 και το Χιούστον πίστευε ότι θα ήταν ζεστό και ηλιόλουστο. Έτσι είχε συσκευάσει ένα αμάνικο μαύρο κοκτέιλ φόρεμα για την περίσταση, σύμφωνα με την τότε καλύτερη φίλη της, Robin Crawford, η οποία έγραψε για την πλέον εικονική σκηνή στο απομνημόνευσή της, Ενα τραγούδι για σένα . Αλλά όταν οι θερμοκρασίες είχαν πάρει μια πτώση και τα σύννεφα κυλούσαν μέσα, ο Χιούστον αντ 'αυτού περπατούσε στο γήπεδο, φορώντας μια λευκή φόρμα Le Coq Sportif με ταιριαστά παπούτσια Nike Cortez. Έδωσε ένα ευγενικό κύμα και ξεφλούδισε τα μαλλιά της από τη μία πλευρά. Ίσως η τραγουδίστρια που βραβεύτηκε με το βραβείο Grammy, που έκανε τα μαλλιά της και φτιάχνει τον εαυτό της, ήθελε να βεβαιωθεί ότι έμοιαζε ακριβώς πριν από την πλήρη σεβασμό του μικροφώνου. (Φυσικά, με καλό τρόπο.)
Ο ανώνυμος εκφωνητής έφτασε στο μικρόφωνο, και τώρα για να τιμήσει την Αμερική, ειδικά τους γενναίους άνδρες και γυναίκες που υπηρετούν το έθνος μας στον Περσικό Κόλπο και σε όλο τον κόσμο, παρακαλούμε να συμμετάσχετε στο τραγούδι του ύμνου του έθνους μας.
Δεν ήταν μόνο το Χιούστον που τραγούδησε αυτό το τραγούδι με έναν τρόπο που δεν είχε τραγουδήσει ποτέ πριν, αλλά το έθνος μας χρειαζόταν κάτι - ένα βάλσαμο στην αρχή ενός νέου πολέμου. Τα στρατεύματα των ΗΠΑ μόλις στάλθηκαν στη Σαουδική Αραβία στις αρχές του 1991, αφού ο Ιρακινός ηγέτης Σαντάμ Χουσεΐν προσπάθησε να πάρει το Κουβέιτ το προηγούμενο έτος.
Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...Με την υποστήριξη της Ορχήστρας της Φλόριντα, με επικεφαλής τον μαέστρο Jahja Ling, ο Χιούστον δεν ήταν εκεί για να κάνει μια παράσταση. Στην πραγματικότητα, έβαλε τα χέρια της πίσω από την πλάτη πριν ακόμη ολοκληρώσει την πρώτη στροφή. Όταν ο ύμνος άρχισε να περιγράφει τις μεγάλες ρίγες της σημαίας μας και τα φωτεινά αστέρια, τους στίχους που γράφτηκε από τον ποιητή Francis Scott Key, ο Χιούστον πήγε στο υπογραφή της στο φαλτό, φέρνοντας μια ευάερη ελαφρότητα σε μια τόσο βαριά στιγμή.
Θα έκανε τη στιγμή που ο Χιούστον έβγαλε έξω και οι πύραυλοι κόκκινες λάμψεις στην πλήρη φωνή της ήταν πολύ πιο επιπτώσεις. Ήξερε τι έκανε.
Η Χιούστον είχε τη δύναμη να πάρει τη χώρα στα χέρια της και να μετατρέψει ακόμη και ένα ρατσιστικό τραγούδι σε ένα ισχυρό φάρο ελπίδας.
Πριν από τα αεροσκάφη F-16 από την 56η πτέρυγα τακτικής προπόνησης στη βάση αεροπορικής βάσης MacDill στην Τάμπα να πετάξουν πάνω από τα 80.000 άτομα στο στάδιο εκείνη την ημέρα, θα έβλεπαν τον Χιούστον να σηκώνει κάθε ένα από τα χέρια της καθώς τραγούδησε τον τελευταίο λόγο του εθνικού μας ύμνου. - κρατώντας τη λέξη γενναία για αβίαστα οκτώ δευτερόλεπτα. Ακόμα και ο μουσικός σκηνοθέτης της Rickey Minor δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι το σκότωσε έτσι.
Εκείνη τη στιγμή, ο Χιούστον είχε τη δύναμη να πάρει τη χώρα στα χέρια της και να μετατρέψει ακόμη και ένα ρατσιστικό τραγούδι σε ένα ισχυρό φάρο ελπίδας.