Εδώ είναι τα γεγονότα για αυτόν τον καρκίνο που έχει τέσσερις βασικούς τύπους, καθένας από τους οποίους είναι μια ξεχωριστή ασθένεια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΙΟ ΛΙΓΟ
Αυτό το άρθρο αρχικά εμφανίστηκε στις Υγεία .
Ο Charlie Murphy, ο μεγαλύτερος αδερφός του Eddie Murphy, πέθανε την Τετάρτη μετά από μια μάχη με τη λευχαιμία. Ο διευθυντής του είπε στην TMZ ότι ο Murphy είχε υποβληθεί σε χημειοθεραπεία. Ο κωμικός ήταν 57 ετών.
Δεν γνωρίζουμε πολλά για τη λευχαιμία που πήρε τη ζωή του Murphy, αλλά σίγουρα πολλά είναι γνωστά για αυτόν τον τύπο καρκίνου που πλήττει περίπου 60.000 νέους ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο.
Η λευχαιμία, όπως και οι περισσότεροι καρκίνοι, δεν είναι μόνο μία ασθένεια αλλά πολλές. Υπάρχουν τέσσερις κύριοι τύποι λευχαιμίας, δύο χρόνιες και δύο οξείες: χρόνια μυελοειδής λευχαιμία (CML), χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (CLL), οξεία λεμφοκυτταρική λευχαιμία (ALL) και οξεία μυελοειδής λευχαιμία (AML). Καθένα από αυτά, με τη σειρά του, έχει διαφορετικά υποσύνολα.
Αν και αυτές οι τέσσερις κύριες λευχαιμίες είναι διαφορετικές ασθένειες, έχουν κοινά βασικά χαρακτηριστικά. Η λευχαιμία, γενικά, είναι καρκίνος του αίματος, μια ασθένεια όπου ο μυελός των οστών είναι γεμάτος με ανθυγιεινά κύτταρα που συνήθως κρατούν ένα σώμα από την παραγωγή φυσιολογικών λευκών αιμοσφαιρίων, λέει ο Ryan Mattison, MD, επίκουρος καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin School of Ιατρική και δημόσια υγεία. Τα λευκά αιμοσφαίρια είναι η πρώτη γραμμή του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος, πράγμα που σημαίνει ότι τα άτομα με λευχαιμία είναι επιρρεπή σε μολύνσεις.
Εγγραφείτε στο καθημερινό ενημερωτικό δελτίο για τις τελευταίες ειδήσεις για τα μαλλιά, την ομορφιά, το στιλ και τις διασημότητες.
Η οξεία λευχαιμία μπορεί να αναπτυχθεί σε μήνες ή εβδομάδες. ενώ οι χρόνιες λευχαιμίες αναπτύσσονται για μια περίοδο μηνών ή ετών. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να ζήσουν για χρόνια χωρίς να γνωρίζουν ποτέ ότι έχουν μία από τις χρόνιες λευχαιμίες, λέει ο Δρ Mattison.
Και μερικοί άνθρωποι μπορούν να ζήσουν για δεκαετίες μετά τη διάγνωση, ανάλογα με τον τύπο της λευχαιμίας. Το προσδόκιμο ζωής εξαρτάται επίσης από το πόσο καλά λειτουργούν τα φάρμακα και από προηγούμενες ιατρικές καταστάσεις. Σε γενικές γραμμές, η λευχαιμία θεωρείται θεραπεύσιμη και μερικές φορές ακόμη και θεραπεύσιμη, λέει ο Δρ Mattison.
Οι χρόνιες λευχαιμίες έχουν πολύ αποτελεσματικές θεραπείες με τη μορφή βιολογικών θεραπειών (όπως το Gleevec για CML), οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για να διεγείρουν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού ώστε να στοχεύει καρκινικά κύτταρα. Ορισμένες λευχαιμίες απαιτούν χημειοθεραπεία ή μεταμοσχεύσεις μυελού των οστών, οι οποίες μερικές φορές μπορούν να θεραπεύσουν την ασθένεια. Και ορισμένες λευχαιμίες δεν χρειάζονται καθόλου θεραπεία, τουλάχιστον ενώ ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα. Αυτή η προσέγγιση είναι γνωστή ως προσεκτική αναμονή.
Σε αντίθεση με τους καρκίνους συμπαγούς όγκου, η λευχαιμία και άλλοι καρκίνοι αίματος (τα περισσότερα λεμφώματα) δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με χειρουργική επέμβαση και η ακτινοβολία χρησιμοποιείται σπάνια σε ειδικές περιστάσεις, όπως πριν από μια μεταμόσχευση, λέει ο Δρ Mattison.
Αν και ορισμένες λευχαιμίες στοχεύουν ορισμένους πληθυσμούς σε σχέση με άλλους, η ασθένεια μπορεί να προσβάλει οποιοδήποτε φύλο και οποιαδήποτε φυλή σε οποιαδήποτε ηλικία.
Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...