Λήψη των BluewaysΠίστωση: Michael HansonΜια έντονη εκπνοή με ξυπνά πριν από την αυγή: μια έκρηξη αέρα, λίγο πιο πέρα από την παραλία.
Λίγα λεπτά αργότερα, μια δεύτερη εκπνοή, ακολουθούμενη από μια άλλη. Πολλές αναπνοές εκρήγνυνται στο νερό. Τεντώνοντας στον υπνόσακό μου, κοιτάζω έξω για να δω τις σκιαγραφίες των παράκτιων δελφινιών μπουκινόζης που τρέφονται με το σκιασμένο νερό έξω από τη σκηνή μου. Σκαρφαλώνω έξω.
Η άμμος είναι κρύα μεταξύ των ποδιών μου. Ο Κόλπος του Σαν Κάρλος κυματίζει απαλά σε ένα αεράκι, αντανακλώντας το φως που εξαφανίζεται από ένα λεπτό φεγγάρι από χαρτί, ένα φως αποβάθρας και την κόκκινη λάμψη ενός δείκτη καναλιού. Εδώ στη νοτιοδυτική ακτή της Φλόριντα, παρά το γεγονός ότι είναι μόνο μια γραμμή δέντρων ή δύο μακριά από τους ταξιδιώτες νωρίς το πρωί που περιηγούνται στους αυτοκινητόδρομους γύρω από το Fort Myers, αισθάνομαι τον εαυτό μου στην άκρη μιας ηπείρου, οι μόνοι μου συνοδεύουν τους αστερισμούς που παρασύρονται από πάνω. Αυτό, και το καγιάκ μου: το σκάφος που με πήρε τόσο επιδέξια σε αυτό το μέρος που αισθάνεται τόσο βαθιά απομακρυσμένο.
Αυτό είναι το πρωί - αυτή είναι η ζωή - στο Great Calusa Blueway, μια έκταση 190 μιλίων που διασχίζει τα παράκτια νερά και τους παραπόταμους της κομητείας του Lee, τα παλιρροιακά διαμερίσματα και τα περάσματα βαθέων υδάτων, αλλάζοντας την αλατότητά του καθώς κινείται από φρέσκο σε αλάτι και μέσα μεταξύ. Όπως μια διακεκομμένη γραμμή κατά μήκος των γαλαζοπράσινων σφαιρών του χάρτη, το μπλε είναι ένα μονοπάτι που ακολουθεί το νερό από το ένα σημείο στο άλλο. (Στην περίπτωση της Μεγάλης Καλούσας, ξεκινά από τους ποταμούς Caloosahatchee και Imperial γλυκού νερού και γεφυρώνεται από τους όρμους, τα περάσματα και τους ήχους του θαλάσσιου υδάτινου δρόμου.
Μπλε ερωδιόςΠίστωση: Michael HansonΑλλά ένα blueway είναι κάτι περισσότερο από ένα μονοπάτι: Ένας επίσημος χαρακτηρισμός του Υπουργείου Εσωτερικών των ΗΠΑ από το 2011, περιγράφει το νερό που έχει διατεθεί από κυβερνητικές υπηρεσίες σε επίπεδο δημοτικών, νομών ή πολιτειών για την προστασία των οικοτόπων και για ήπια εξερεύνηση από κανό , paddleboards και καγιάκ. Ο ξάδερφος στα υπέροχα μονοπάτια της ερημιάς στη γη που περνάει μέσα από μια γραφική και οικολογικά σημαντική γη, τα μπλε φέρνουν ταξιδιώτες σε νερά και ακτές που μπορεί να μην δουν ποτέ διαφορετικά, αποκαλύπτοντας χιλιετίες φύσης, κατοίκησης και πολιτισμού. Σε ένα μπλε δρόμο, ο κωπηλάτης γίνεται προσκυνητής τόσο κυριολεκτικός όσο και μεταφορικός, καθοδηγούμενος πάντα από τα νερά που βρίσκονται μπροστά.
Εγώ ο ίδιος ήμουν προσκυνητής στη Μεγάλη Καλούσα, περνώντας ένα κομμάτι του μονοπατιού 45 μιλίων για τέσσερις ημέρες. Αλλά δεν είμαι ο πρώτος προσκυνητής που παρασύρεται. Αυτά τα νερά έχουν τραβήξει το μερίδιό τους, από τους πειρατές που κρύβονται πίσω από τα πολλά νησιά μαγκρόβια που έφτιαξαν τους κόλπους σε μια ουτοπική κοινότητα στα τέλη του 19ου αιώνα, γνωστή ως Κορεσάν Ενότητα, για να μην αναφέρουμε το ομώνυμο μονοπάτι για το ίδιο το λαό της Calusa. Παντρεμένος με αυτήν την ακτογραμμή για χιλιάδες χρόνια, ο Calusa πίστευε ότι οι άνθρωποι είχαν τρεις ψυχές, μια από τις οποίες ήταν οι σκέψεις τους. Ξεκινώντας για την ημέρα και κωπηλατώντας σε εκβολές με βαθιά νερά, βρίσκω τον εαυτό μου να κοιτάζει την ψυχή μου στην συνεχώς μεταβαλλόμενη επιφάνεια.
Ηρεμεί τα νεράΠίστωση: Michael HansonΟι υπενθυμίσεις των λαών Calusa είναι παντού. Στο μονοπάτι στον κόλπο του Estero, συναντώ ένα τεράστιο κοχύλι που πιστεύεται ότι ήταν το τελετουργικό κέντρο της φυλής. Αυτό που πιθανότατα ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια ως ράβδος στρειδιών μόλις πάνω από την ίσαλο γραμμή, το outcropping ήταν ένα ιδανικό σημείο για την τοπική Calusa να πετάξει εναπομείναντα οστά ψαριών και οστρακοειδή. Το σωρό μεγάλωσε και μεγάλωσε. Μέχρι τη στιγμή που οι Ισπανοί έφτασαν το 1513, το κρυμμένο ήταν το υψηλότερο υψόμετρο για μίλια γύρω, ανεβαίνοντας πάνω από 30 πόδια. Τώρα καλύπτεται από αιώρες από σκληρό ξύλο και ονομάζεται Mound Key, είναι ένα αρχαιολογικό κρατικό πάρκο με μονοκατευθυνόμενα μονοπάτια για εξερεύνηση με τα πόδια.
Αφήνω τη βάρκα μου για μια βόλτα - ένα υπόλοιπο για τα χέρια μου - αλλά τελικά επέστρεψα στο καγιάκ μου και γλίστρησα πίσω στα αλμυρά νερά, αφήνοντας τίποτα άλλο από μερικά ίχνη για να ταιριάξω με τα λείψανα. Δεν καταλαβαίνω τέσσερις μέρες. Ίσως μια ζωή να μην είναι, αλλά, καθώς ο απογευματινός ήλιος ζεσταίνει τα νερά και το κουπί μου βυθίζεται ρυθμικά, αποφασίζω να απορροφήσω όσο μπορώ. Εξάλλου, νομίζω, δεν υπάρχει επιπλέον βάρος όταν γεμίζετε μια βάρκα με εμπειρία.
Απομακρύνομαι μέσα στο νερό λίγο πιο βαθιά από την έκταση του κουπιού μου και κατευθύνομαι για μια πυκνή αίσθηση μαγγροβίων που αποκαλύπτουν, καθώς πλησιάζω, ένα σπάσιμο στον πράσινο τοίχο. Εάν το blueway ήταν αυτοκινητόδρομος, αυτές οι σήραγγες μαγκρόβια θα ήταν τα γραφικά του μέρη για να κάνουν ένα διάλειμμα, να βρουν σκιά και να ρίξουν μια ματιά στον πλούτο ενός κόσμου που παρέχει τροφή και βιότοπο για περίπου το 70% των τοπικών θαλάσσιων πλασμάτων. Ανάμεσα στις ρίζες των κόκκινων μαγγροβίων, που κυρτώνουν έξω και μακριά από τη βάση αυτών των δέντρων, όπως τα πόδια μιας αράχνης στηρίζουν το σώμα της, τα καβούρια, οι γαρίδες, τα νεαρά φίδια, οι αστερίες και τα σφουγγάρια βρίσκουν καταφύγιο από αρπακτικά πολύ μεγάλα για πλοήγηση στα στενά περάσματα. Κλίνοντας στο καγιάκ μου, κοιτάζω το άλσος. Το διάστικτο φως διαπερνά τον θόλο παραπάνω, και στα καθαρά νερά, οι κλίμακες αντανακλούν ένα ίχνος φωτός καθώς τα ψάρια βγαίνουν μακριά από τη σκιά του περασμένου σκάφους μου.
Κουπί καγιάκΠίστωση: Michael HansonΕπιστρέφω στην κύρια διαδρομή μου, και σκάβω στο κουπί. Υπάρχει μια ιδιαίτερη ευχαρίστηση στο κωπηλασία ενός καγιάκ - καθισμένος τόσο χαμηλά, εγώ από το νερό. Κόβω τη λεπτή μεμβράνη που περιέχει το υγρό κάτω και γύρω μου σε μια σπείρα που σχηματίζει τόξο δεξιά και αριστερά, και εντοπίζει σχήματα στον αέρα καθώς και στο νερό. Πιέζω προς τα εμπρός, το καγιάκ μου κινείται με ακρίβεια, με εξερεύνηση. Αυτό δεν είναι το πρώτο μου ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, γι 'αυτό ξέρω να τυλίγω ελαφρά το κουπί με τα χέρια μου και ο ρυθμός μου συναντά έναν άνετο, άνετο αργά το απόγευμα. Αυτός είναι ένας αρχαίος ρυθμός. ταιριάζει σε αυτό το μέρος, αυτό το ταξίδι.
Πρωινό φως από το στρατόπεδοΠίστωση: Michael HansonΤην επόμενη μέρα ξύπνησα στην τελική μου ώθηση και κωπηλασία με αυτοπεποίθηση μέσω της νότιας περιοχής του Estero Bay. Πάνω μου, ένα osprey περιστρέφεται ήρεμα στον ουρανό, σαρώνοντας το μπλε για ένα γεύμα. Κάτω από εμένα, ο πύραυλος κοκκινόψαρο και πέστροφα γύρω από χοντρά κρεβάτια θαλάσσιων χελωνών, φτιάχνουν το δικό τους κυνήγι για τροφή. Μια θαλάσσια χελώνα κολυμπά υπομονετικά, σπρώχνοντας μια παλίρροια. Με τα μάτια μου στη στενότερη υδάτινη οδό προς τα εμπρός, δεν κοιτάζω παρά τη μνήμη. Έχω χαιρετήσει τους μεγάλους κόλπους όπου οι ράβδοι στρειδιών ανέβηκαν και έπεσαν γύρω μου. Εγώ έφτασα ανάμεσα στα μαγκρόβια νησιά όπου οι kingfishers πήδηξαν από κλαδί σε κλαδί. Έχω καθίσει στο καγιάκ μου για ώρες, μέχρι την πλάτη μου να πονάει, μόνο για να ξεχάσω τον πόνο μου τη στιγμή που ένα μαντέι φώναξε δίπλα μου. Και κάθε βράδυ έβαλα τη σκηνή μου δίπλα στο καγιάκ μου και περίμενα, ελπίζοντας για μια πράσινη λάμψη στο ηλιοβασίλεμα.
Έχω αφήσει πίσω μου την αίσθηση του χρόνου-γης, καταλαβαίνω. Ακόμα και σε σύντομο χρονικό διάστημα τεσσάρων ημερών, έχω υιοθετήσει το ρολόι του μπλε: ένα ρολόι που καθορίζεται από τη ζεστασιά του φωτός της ημέρας, την κίνηση των παλιρροιών και την πλησιέστερη υπόσχεση μιας φωτιάς. Υπενθυμίστηκε να επιβραδύνω και να παρατηρήσω όλους τους λεπτούς τρόπους που αλλάζει το τοπίο. Ο τρόπος που ένα ποτάμι αδειάζει σε έναν ωκεανό. Ο τρόπος με τον οποίο το νερό κινείται ενάντια σε μια ήπειρο. Ο ενθουσιασμός των κολπίσκων και το καταφύγιο των κόλπων. Ο χορός των ανθρώπων που ρίχνουν δίχτυα σε κοκαλιάρικα νερά και καβούρια μαγγροβίων ανακατεύοντας τις ρίζες του στηρίγματος.
Τις τελευταίες μέρες, το καγιάκ μου ήταν κάτι παραπάνω από απλή μεταφορά. Ήταν ένας οδηγός για το blueway, που με κρατούσε ομοιόμορφο και με σταθερό ρυθμό, δείχνοντάς μου πού να κοιτάξω και πότε να περιμένω. Και το κουπί ήταν το προσωπικό του προσκυνητή μου, μια άνεση που κρατούσε απαλά στα χέρια μου καθώς ανακάλυψα τον προβληματισμό μου - και αυτόν του θαυμαστού κόσμου - στα ρηχά, κυματισμένα νερά της Μεγάλης Καλούσας.
Κάνοντας τη Μεγάλη Καλούσα
Paddle Florida & apos; s Η ετήσια περιπέτεια blueway paddling στα μέσα Φεβρουαρίου είναι ένα εβδομαδιαίο ταξίδι που καλύπτει 60 μίλια ποταμών, καναλιών μαγκρόβια και όρμους που περιβάλλουν τα παρθένα νησιά φραγμών στα νοτιοδυτικά παράλια της Φλόριντα. Παρέχονται γεύματα, υπηρεσία μεταφοράς με λεωφορείο και βραδινή ψυχαγωγία, καθώς και επιλογές ενοικίασης καγιάκ σε τοπικό επίπεδο, εάν χρειάζεται. Το ταξίδι περιορίζεται σε 60 κωπηλάτες, οπότε κάντε κράτηση νωρίς για το 2018. Οι χρεώσεις ξεκινούν από 700 $, με εκπτώσεις για ηλικιωμένους, φοιτητές και παιδιά.
Θέλετε να αποκτήσετε το δικό σας;
Τα καγιάκ κυμαίνονται σε πολύ μεγάλη τιμή ($ 400 έως $ 3.000), οπότε τα ψώνια μπορεί να είναι τρομακτικά. Για να ξεκινήσετε, σκεφτείτε το είδος της κωπηλασίας που θέλετε να κάνετε. Εάν ονειρεύεστε μικρές εκτροπές σε όρμους και λίμνες, αναζητήστε καγιάκ αναψυχής, μήκους 10 έως 12 ποδιών, εύκολο στη στροφή και γενικά φθηνά. Για μεγαλύτερα ταξίδια, τα καγιάκ περιοδείας είναι το καλύτερο στοίχημά σας: Στα 12 έως 17 πόδια, έχουν σχεδιαστεί για να είναι πολύ σταθερά, να κρατούν τα εργαλεία και να παρακολουθούν καλά. (Τα καγιάκ ημερήσιας περιήγησης είναι λίγο μικρότερα και καλύτερα ο ελιγμός.) Ανεξάρτητα από το εύρος τιμών σας, βρείτε έναν αντιπρόσωπο με πρόγραμμα ενοικίασης ή επίδειξης, ώστε να μπορείτε να δοκιμάσετε διαφορετικά μοντέλα στο νερό.
Μαγκρόβια που κρατούνΠίστωση: Michael Hanson4 Περισσότερα Blueways για εξερεύνηση
Εδώ είναι μερικά από τα καλύτερα υδατώδη μονοπάτια για πλοήγηση, από τη Νέα Αγγλία έως τις τροπικές περιοχές.
1. Paradise Coast Blueway
Αυτό Μονοπάτι της Φλόριντα ορυχεία τα υπέροχα δώρα του Εθνικού Πάρκου Everglades και του Εθνικού Καταφυγίου Άγριας Ζωής των δέκα χιλιάδων νησιών.
2. Μονοπάτι κωπηλασίας αλμυρού νερού της νοτιοανατολικής ακτής
Συνδέοντας τον κόλπο Chesapeake και τα σύνορα Γεωργίας / Φλόριντα, αυτά περισσότερα από 800 μίλια αποκαλύψτε πλούτο κωπηλασίας κατά μήκος των ακτών της Γεωργίας, της Βόρειας Καρολίνας, της Νότιας Καρολίνας και της Βιρτζίνια.
3. Εθνικός ιστορικός δρόμος καπετάνιου Τζον Σμιθ Τσέζαπικ
Με πολλά μονοπάτια διακλαδισμένα στις μυριάδες γωνίες της λεκάνης απορροής Chesapeake, αυτό το μονοπάτι προσθέτει έως σχεδόν 3.000 μίλια ανακάλυψης που αντικατοπτρίζει εκείνους του φημισμένου εξερευνητή.
4. Το μονοπάτι του νησιού Maine
ΠΡΟΣ ΤΗΝ Μονοπάτι 375 μιλίων, Περνάει μέσα από τα παράκτια νησιά του Μαίην, από το Κίτερυ έως τους Καναδούς Μαριτίμ, προηγούμενες παραλίες, όρμους, αλμυρά νερά και δραματικές ακτές.