Καλοκαιρινές ντομάτεςΠίστωση: Alison MikschΜια γραμμή από Χάλυβα Magnolias μπορεί να σας πω ότι δεν πληροί τον ορισμό της Νότιας κυρίας. Δεν καλλιεργώ ντομάτες.
Συγγνώμη, Ouiser. Γερνάω και δημιουργώ τους δικούς μου κανόνες.
Η αποφυγή μου δεν είναι η έλλειψη αγάπης ντομάτας. Είναι το αντίθετο: Τους λατρεύω πάρα πολύ για να τους υποτάξω στις αδιάφορες δεξιότητές μου ως κηπουρός. Όταν ήμουν νέος και ανόητος, προσπάθησα γενναία να καλλιεργήσω ζουμερές ντομάτες και τελικά έμαθα ένα πικρό μάθημα: Το μεγαλύτερο υποπροϊόν του νότιου καλοκαιριού είναι ένα φοβερό πράγμα που πρέπει να σπαταλάτε στην άνθιση, άνισο πότισμα και μάχες σκίουρου.
Αντ 'αυτού, έσωσα τα χρήματά μου για τα αγαπημένα μου τραπέζια ντομάτας στους τοπικούς αγρότες & apos; αγορά. Προτιμώ να πληρώσω έναν αγρότη για να καλλιεργήσει μια υπέροχη ντομάτα και να περάσω το χρόνο μου κάνοντας καλή χρήση των εργασιών τους. Έχω πολλές από αυτές τις καλές χρήσεις, από τις ατελείωτες σακούλες ψητής σάλτσας ντομάτας που βάζω στην κατάψυξη μου μέχρι την καλοκαιρινή παρέλαση σαλάτας Caprese και σχαρών ντομάτας σε εκείνες τις φέτες ντομάτας που είναι θαμμένες κάτω από τη μοτσαρέλα σε σπιτική ζύμη πίτσας.
Από όλα αυτά, ωστόσο, θα ήθελα να προτείνω ότι το υψηλότερο επίτευγμα του καλοκαιριού δεν είναι καθόλου συνταγή. Είναι το σάντουιτς με ντομάτα: λευκό ψωμί, μαγιονέζα, φέτες ντομάτας, αλάτι και πιπέρι.
Ακούγεται απλό, αλλά το θέμα είναι γεμάτο αντιπαραθέσεις, με κάθε βήμα να οδηγεί σε επιχειρήματα. Επιλογή ψωμιού. Πίστη μαγιονέζας. Έλλειψη μαρουλιού και μπέικον. Και ο παράδεισος θα σας βοηθήσει αν εξομοιώσετε το απλό σάντουιτς ντομάτας με το Southernness. Οι άνθρωποι θα αντιδράσουν σαν να ρίχνατε σάπιες ντομάτες στο Fort Sumter.
Για μια φορά, ας αφήσουμε κατά μέρος τις έρευνές μας και να εξετάσουμε την πολυτέλεια που είναι το σάντουιτς ντομάτας.
Μια φίλη μου είπε πρόσφατα για την τέλεια στιγμή σάντουιτς με ντομάτα - μια μέρα στην παραλία όταν ήταν 13 ετών, σκοντάφτοντας μέσα στο απόγευμα, αλμυρή, λιπαρή και ιδρωμένη. λιμοκτονώντας ως έφηβος μπορεί μετά από μια μέρα να βυθιστεί στα κύματα.
Κατασκοπεύοντας μια ώριμη ντομάτα στην κουζίνα, άρπαξε το αγαπημένο λευκό ψωμί του πατέρα της, ώστε να μπορεί να το χειριστεί ελάχιστα
χωρίς εκτυπώσεις αντίχειρα. Τεμάχισε την ντομάτα, αλείφτηκε τη μαγιονέζα του Δούκα και καρυκεύτηκε με αλάτι και πιπέρι. Αυτό το πρώτο δάγκωμα μένει μαζί της 30 χρόνια αργότερα, τη στιγμή που μετράται όλες οι στιγμές της ντομάτας.
Την άκουσα, θυμήθηκα μια στιγμή της δικής μου 13χρονης πείνας, όταν ήμουν πολύ άδεια ακόμη και για να σκεφτώ το ψωμί και τη μαγιονέζα. Πήρα μια ώριμη ντομάτα από το περβάζι της κουζίνας της μητέρας μου και ετοίμασα να το φάω σαν το μήλο αγάπης του ονόματός της.
Ήξερα ήδη αρκετά για να γνωρίζω ότι το αλάτι είναι απολύτως απαραίτητο. Όταν το πασπαλίζω με το δέρμα, όμως, μόλις αναπήδησε. Έλυσα το πρόβλημά μου γλείφοντας την ντομάτα, έτσι ώστε αρκετό αλάτι να κολλήσει μέχρι να μπορώ να δαγκώσω από το δέρμα.
Θυμάμαι ακόμα την απόλαυση: γλυκό ενισχυμένο με αλάτι, οξύτητα γεμίζοντας το στόμα μου, χυμό που τρέχει κάτω από το χέρι μου. Το έφαγα με δάγκωμα, σταματώντας μόνο για να κουνήσω λίγο περισσότερο αλάτι στην υγρή, εκτεθειμένη σάρκα.
Η ντομάτα αγάπη, γεννημένη σε κάθε έναν από εμάς, ωστόσο φτάνουμε σε αυτήν.
Ο άνισος, η ξηρασία και οι σκίουροι είναι καταδικασμένοι, Ouiser. Τίποτα δεν έρχεται ανάμεσα μου και ένα καλοκαίρι γεμάτο ντομάτες.
Αποκτήστε τις αγαπημένες μας συνταγές καλοκαιρινής ντομάτας. Δείτε τα αγαπημένα μας αποσπάσματα από Χάλυβα Magnolias.