Η Stefanie Roper δεν πήρε το πρώτο της μάθημα μπαλέτου έως ότου ήταν 20 ετών. Παρά τις προφανείς δυνατότητές της, αντιμετώπισε πολλούς κακοποιούς. «Θυμάμαι έναν δάσκαλο που μου είπε,« Γλυκιά, είσαι πολύ μεγάλος », λέει. Και έπρεπε να ξεπεράσει τα εμπόδια καθώς μπήκε στη φυσαλίδα μπαλέτου. «Οι άνθρωποι μίλησαν για το πόσο καλά ήταν τα πόδια μου και δεν κατάλαβα τι εννοούσαν για τους πρώτους τέσσερις μήνες», θυμάται ο Roper, γέλια. Βρήκε όμως μια μέντορα στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα, όπου ήταν φοιτητής και επέμεινε. Τώρα, έξι χρόνια αργότερα, το επαγγελματικό βιογραφικό της Roper περιλαμβάνει ένα όριο με την BH δύο , Η δεύτερη εταιρεία του Ballet Hispanico.
Φαίνεται ότι οι περισσότεροι επαγγελματίες χορευτές μπαλέτου άρχισαν να παρακολουθούν μαθήματα μπαλέτου πριν γεννηθούν, ειδικά οι γυναίκες. Για εκείνους που δεν ανακάλυψαν μπαλέτο μετά από το δημοτικό σχολείο, μπορεί να αισθανθεί αδύνατο να καλύψουν τους βαμμένους μαθητές. Αλλά δεν είναι. Οι καθυστερημένοι αρχάριοι αντιμετωπίζουν πολλά εμπόδια, αλλά η καλή διευκόλυνση και η σκληρή δουλειά θα σας οδηγήσουν μακριά - ακόμα κι αν δεν ανήκει στις τάξεις μιας εταιρείας μπαλέτου.
Είναι πολύ αργά;
«Το πρώτο πράγμα που ρωτάω τους καθυστερημένους αρχάριους είναι,« Ποια είναι η πρόθεσή σας; » »λέει η Natalie Wright, η οποία κατέχει και διδάσκει στο Ballet Conservatory West στο Λος Άντζελες. Ο Wright βλέπει ότι πολλοί χορευτές έρχονται στο μπαλέτο μεταξύ των ηλικιών 10 και 12, και λέει ότι το πιο δύσκολο πράγμα για τη συνεργασία τους είναι η προσαρμογή των προσδοκιών τους. «Είναι συνηθισμένο να έχουμε μια φαντασία για το να είσαι μπαλαρίνα και είμαι πολύ ξεκάθαρος με τους καθυστερημένους αρχάριους, δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί αυτή η φαντασία», λέει.
Εάν ο στόχος σας είναι να γίνετε επαγγελματίας χορευτής μπαλέτου, θα πρέπει να έχετε αρκετό φυσικό ταλέντο και εγκαταστάσεις για να φτάσετε εκεί, ειδικά εάν ξεκινήσετε μετά την εφηβεία. Η διευθύντρια της Σχολής Μπαλέτου Pittsburgh Ballet, Janet Popeleski, η οποία δεν άρχισε να παίρνει στα σοβαρά το μπαλέτο έως ότου ήταν 12 ετών, αλλά συνέχισε να χορεύει με το American Ballet Theatre, το Pittsburgh Ballet Theatre και πολλές άλλες εταιρείες, λέει ότι τα κύρια πράγματα που χρειάζεται ένας πρώην εκκινητής είναι ο φυσικός συντονισμός και μια φιλική προς το μπαλέτο σωματική διάπλαση. Αλλά, προσθέτει, «η αποφασιστικότητα μπορεί να σας οδηγήσει πολύ μακριά. Εάν έχετε ταλέντο και αποφασιστικότητα, δεν υπάρχει κανένας λόγος που δεν μπορείτε να τα καλύψετε.
Η διευθύντρια της Σχολής Θεάτρου Μπαλέτου του Πίτσμπουργκ, Janet Popeleski, λέει ότι η αποφασιστικότητα μπορεί να πάρει πολύ αργά τους αρχάριους. (Φωτογραφία: Aimee Diandrea, ευγενική παραχώρηση σχολής θεάτρου μπαλέτου του Πίτσμπουργκ)
«Αν και κάθε αργά αρχάριος δεν θα γίνει επαγγελματίας χορευτής, αυτό δεν σημαίνει ότι η μελέτη του μπαλέτου δεν αξίζει τον κόπο. «Μιλώ στους πρώην μαθητές μας και αν έχουν προχωρήσει επαγγελματικά στο μπαλέτο ή σε μια άλλη καριέρα, μπορούν όλοι να αναφέρουν τρόπους με τους οποίους η εκπαίδευσή τους τους βοήθησε να επιτύχουν αναπτύσσοντας μια καλή ηθική εργασίας, ένταση και χάρη», λέει ο Popeleski.
Αποκτήστε τη σωστή εκπαίδευση
Εάν ανακαλύψατε αργά το μπαλέτο, αλλά είστε σοβαροί για μια επαγγελματική καριέρα, βρείτε ένα αξιόπιστο σχολείο — τώρα. «Τα πρώτα δύο χρόνια της προπόνησης είναι τα πιο σημαντικά, ανεξάρτητα από το ξεκίνημα», λέει ο Wright. Ο Popeleski επισημαίνει ότι οι μεγαλύτεροι χορευτές που ξεκινούν το μπαλέτο χωρίς προηγούμενη προπόνηση είναι συχνά καλύτεροι από τους μαθητές που έχουν φτωχή προπόνηση εδώ και χρόνια. «Οι κακές συνήθειες είναι δύσκολο να σπάσουν», λέει.
Ο Ράιτ ξεκινά όλους τους μεγαλύτερους αρχάριους σε μια τάξη με 7χρονους. «Τους λέω να παραμερίσουν τα εγώ τους και να απορροφήσουν ό, τι μπορούν, σαν σφουγγάρι», λέει. «Πολλοί από αυτούς παραπονιούνται ότι είναι βαρετό στην αρχή, επειδή τα βασικά του μπαλέτου μπορεί να είναι βαρετά. Αλλά κυριολεκτικά πρέπει να μάθουν πώς να στέκονται σωστά. ' Ο Ράιτ επισημαίνει επίσης ότι είναι καλύτερο να ανεβάζεις μια φοιτητή σε ένα επίπεδο αν προχωρά γρήγορα, παρά να την αποθαρρύνεις με υποβιβασμό αν δεν παίρνει τα βασικά. Ακόμα και αφού ανεβείτε, λέει ο Ράιτ, είναι καλή ιδέα να συνεχίσετε να παρακολουθείτε μαθήματα χαμηλότερου επιπέδου για να βελτιώσετε αυτές τις θεμελιώδεις δεξιότητες.
Roper με τον Nick Fearon σε μια πρόβα BHdos (φωτογραφία από την Alona Cohen, ευγενική προσφορά BHdos)
Επικεντρωθείτε στις δυνάμεις σας
Παρόλο που μπορεί να απογοητευτείτε να χορέψετε δίπλα σε μικρά παιδιά, μην αποθαρρύνεστε: Οι αργά αρχάριοι έχουν και κάποια εγγενή πλεονεκτήματα. «Οι μεγαλύτεροι μαθητές συχνά ανεβαίνουν γρήγορα στα επίπεδα επειδή τείνουν να είναι πιο δυνατοί και πιο αφοσιωμένοι από τους νεότερους», λέει ο Wright. Είχε έναν μαθητή που ξεκίνησε στα 12 και ανέβηκε τέσσερα επίπεδα σε ένα χρόνο λόγω της έντονης εστίασης στο λέιζερ.
Μην αφήσετε την κατάσταση στο κάτω μέρος της συσκευασίας να σας αποθαρρύνει. Φτιάξε το οδηγώ εσύ. Η Popeleski, η οποία έγινε δεκτή στη Σχολή Αμερικανικού Μπαλέτου μόλις τρία χρόνια στην εκπαίδευσή της, διαπίστωσε ότι το αουτσάιντερ την ώθησε να εργαστεί σκληρότερα. «Πάντα ένιωθα ότι έπρεπε να καλύψω», θυμάται, «και αυτό είναι ένα μεγάλο κίνητρο». Ο Roper αισθάνεται τον ίδιο τρόπο. «Έχω ευλογηθεί, αλλά ο λόγος που το έκανα καλά είναι επειδή το ήθελα τόσο άσχημα», λέει. «Έπρεπε να το θέλω ακόμα περισσότερο από άλλα άτομα».
Μια έκδοση αυτής της ιστορίας εμφανίστηκε στο τεύχος Μαρτίου 2018 του Πνεύμα χορού με τον τίτλο «Μόδα αργά '