Βεράντα εξοχικής κατοικίαςΗ Carole Carden αγόρασε το σπίτι της υπό τον όρο ότι θα μείνει το vintage glider. | Πίστωση: Roger Davies 7:15 π.μ.
Ξυπνάω νωρίς, ειδικά τις μέρες που ένα άγγιγμα ζεστασιάς μπαίνει στο κρύο το πρωί. Η μπροστινή μου βεράντα βλέπει ανατολικά, οπότε παίρνω ένα φλιτζάνι ζεστό τσάι και κάθομαι στο αγαπημένο μου ανεμόπτερο - ήταν εδώ περισσότερο από όσο έχω. Όταν βρήκα αυτό το παλιό κιτ Sears kit που χτίστηκε για εργάτες στο σιδηρόδρομο, το αγόρασα με μία προϋπόθεση: «Το ανεμόπτερο μένει!» Η μέρα μου ξεκινά σε αυτό το κάθισμα βλέποντας τον ήλιο να ανατέλλει πάνω από τα μίλια ύψους 4.000 ποδιών, με έρημο καλυμμένη με φασκόμηλο.
Μόνο περίπου 600 άτομα ζουν στο Μαραθώνιο, και ο πλησιέστερος γείτονάς μου είναι περισσότερο από ένα στρέμμα μακριά. Είναι πολύ ήσυχο, εκτός από το τρένο που χτυπάει στην πόλη κάθε πρωί, προσθέτοντας στην αίσθηση των δυτικών συνόρων αυτού του τμήματος του Τέξας που ονομάζουμε Big Bend.
9:30 π.μ.
Μέχρι τα μεσημέρια, έχω φορέσει τα τζιν μου και ένα ζευγάρι καουμπόικες μπότες. Βρίσκω μια απλή ικανοποίηση στην πρακτική δουλειά, ειδικά επειδή η άλλη μου ζωή στο Solana Beach της Καλιφόρνια, είναι πιο αστική και περιστρέφεται γύρω από το εσωτερικό μου κατάστημα, SoLo.
Εδώ, σκάβω βράχια και ασβεστολιθικές πλάκες και διαμορφώνω σύνορα όπως αυτό που κατασκευάζω αυτήν τη στιγμή στο δρόμο για το υπαίθριο ντους.
Βγαίνω στη γη μου και ξεριζώνω κάκτους για μεταμόσχευση γύρω από την αυλή μου. Πραγματικά, δεν υπάρχει μυστικό σε αυτό, εκτός από ένα καλό φτυάρι και πολύ λίπος αγκώνα. Δεν χρειάζεται να αγοράσετε φυτά σε φυτώριο εάν θέλετε απλό, άνυδρο τοπίο.
Όταν έχετε ένα παλιό ράντσο, συνεχίζετε να παίζετε. Τίποτα σημαντικό - περνάω πολλά πρωινά αντικαθιστώντας σάπιες σανίδες και ρετουσάρισμα σημεία εδώ και εκεί με μπογιά.
Μεσημέρι
Η κουζίνα μου έχει αυτό το άνοιγμα της αγροικίας που το καθιστά ένα εύκολο μέρος για παρέα, ενώ παίρνω το γεύμα μαζί. Έφερα μερικά vintage κομμάτια από το κατάστημά μου. Οι μεταλλικές καρέκλες, το στιλβωμένο ξύλινο τραπέζι και το βιομηχανικό καλάθι ραφιών συνδυάζονται με τα αυθεντικά ξύλινα πατώματα, τη θωρακισμένη πόρτα και τη δεκαετία του 1920 για μια εμφάνιση που αποκαλώ «cowboy modern».
Μετά το μεσημεριανό γεύμα στη βεράντα, κατευθύνομαι στον Μαραθώνα για να πάρω το ταχυδρομείο. Το ταχυδρομείο είναι το ιδανικό μέρος για μεσημεριανό γεύμα καθώς πολλοί κάτοικοι περνούν μέσα και έξω, προβαίνοντας σε επαφή μεταξύ τους την ημέρα.
2 μ.μ.
Τα πράγματα επιβραδύνονται το απόγευμα. Το ανεμόπτερο με ξανακλείνει και κατάφερα να διαβάσω ή να κοιμηθώ για ώρες. Πάντα αγαπούσα την ανάγνωση. Είχα ένα βιβλιοπωλείο για χρόνια πριν ανοίξω το SoLo, όπου έχω ακόμα μεγάλη ποικιλία βιβλίων.
Αν κυλήσει ένα απόγευμα καταιγίδα, ο κεραυνός παίζει στην έρημο για χιλιόμετρα και η βροχή χτυπάει άγρια στην αρχική οροφή του σπιτιού. Όταν περνάει η καταιγίδα, ένας γείτονας μπορεί να περιπλανηθεί, εντελώς αιφνιδιαστικός, όπως είναι το έθιμο εδώ.
5 μ.μ.
Αυτό το σπίτι έχει γίνει καταφύγιο για μένα, αλλά προσελκύει επίσης πολλή παρέα - οικογένεια και φίλους - και δεν θέλουν ποτέ να φύγουν. Όλοι αγαπούν τις «κρουαζιέρες με σαμπάνια στο ηλιοβασίλεμα». Παίρνουμε ένα παγωμένο μπουκάλι, φορτώνουμε το κόκκινο μετατρέψιμο και κατευθυνόμαστε δυτικά στο αγαπημένο μας γραφικό σημείο στα βουνά όπου ψήνουμε το ηλιοβασίλεμα. Μερικές φορές έχουμε τρία ή τέσσερα αυτοκίνητα σε ένα μικρό τροχόσπιτο ηλιοβασιλέματος.
6 μ.μ.
Επιστροφή στο σπίτι, ρίχνουμε μερικές μελωδίες και έχουμε περισσότερη σαμπάνια στο σαλόνι, όπου διατηρώ τις συλλογές βιβλίων και τέχνης μου. Το μοντέρνο θέμα του καουμπόη εισχωρεί σε αυτό το δωμάτιο, με το κομψό χαλί αγελάδας να μαλακώνει το αρχικό δάπεδο. Δεν έχω τηλεόραση ή Διαδίκτυο στο σπίτι, οπότε διασκεδάζουμε με υπέροχη συνομιλία, βιβλία, μουσική και θέα.
7 μ.μ.
Η νύχτα πέφτει γρήγορα στην έρημο. Συνήθως παίρνουμε τη φωτιά στο υπαίθριο λάκκο και ξεκινάμε τη σχάρα. Καθώς το φαγητό μαγειρεύει, παρακολουθούμε τα πεφταστέρια που φαίνεται να εκτείνονται στον ορίζοντα σε αυτόν τον σκοτεινό, καθαρό ουρανό. Μια αμαξοστοιχία θα μπορούσε να βουίζει το παρελθόν, από τη μία πλευρά της σιωπής και από την άλλη.
Ωρα ύπνου
Το τελευταίο καταφύγιο της ημέρας είναι το ίδιο πρωτότυπο με το υπόλοιπο αυτού του κιτ σπιτιού. Ποτέ δεν ζωγράφισα την παλιά οροφή με χάντρες [στην κρεβατοκάμαρα], επιλέγοντας να κολλήσω με τη φυσική εμφάνιση του ακατέργαστου ξύλου, αλλά έκανα καθαρό και λεκέ το αρχικό δάπεδο. Βρήκα τον μεξικάνικο κασσίτερο σε μια παράσταση αντίκες.
Καθώς οι σκέψεις μου ξεκινούν, σκέφτομαι πόσο ειρωνικό είναι ότι ένα σπίτι που χτίστηκε για προσωρινή στέγαση για τους εργαζόμενους στον σιδηρόδρομο θα μπορούσε να αποδειχθεί, 100 χρόνια αργότερα, να είναι ένας τέτοιος μοναδικός και μόνιμος τόπος αναζωογόνησης και προσωπικής έκφρασης.