Την περασμένη άνοιξη, ο Giordano Jazz Dance Chicago ολοκλήρωσε την σχεδόν καθ 'όλη τη διάρκεια διαδικασία δημιουργίας Το Giordano μετακινείται , αφιέρωμα στο κλασικό στιλ του θρυλικού ιδρυτή της εταιρείας, Gus Giordano, 83 ετών.
«Δεν κάνουμε πια πολλά χορογραφία του Gus. Δεν τον βλέπουμε πολύ », λέει ο Jon Lehrer, αναπληρωτής διευθυντής της GJDC και επί μακρόν μέλος της εταιρείας. «Αλλά το μόνο που αισθάνεται ο καθένας είναι ότι δεν θα [χορεύουν] αν δεν ήταν για τον Gus. Και ο καλύτερος τρόπος να επιστρέψετε στον Gus Giordano είναι να δημιουργήσετε και να αποτίσετε φόρο τιμής στο στυλ του τζαζ χορού. ' Κατά την τελευταία δεκαετία, η κλασική τζαζ δεν έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα δημοφιλής ή κερδοφόρα για τις περισσότερες εταιρείες χορού συναυλίας, οπότε για το GJDC, το κλειδί για να προσελκύσει ένα σύγχρονο κοινό ήταν να πάρει κινήσεις από την κλασική τεχνική τζαζ του Gus και να τα οργανώσει σε ένα κομμάτι με σύγχρονη μορφή.
Εξέλιξη εταιρείας
Όταν ο Gus άνοιξε το Giordano Dance Center με έδρα το Σικάγο τη δεκαετία του 1950, η αποστολή του ήταν να αποδείξει ότι ο τζαζ χορός θα μπορούσε να είναι ένα νόμιμο έργο τέχνης. «Δέκα χρόνια αργότερα, ξεκίνησε την εταιρεία για να δείξει ότι ο χορός τζαζ θα μπορούσε να είναι εκεί με μοντέρνο και μπαλέτο στη σκηνή του χορού της συναυλίας», λέει ο Lehrer.
Καθώς ο Gus μεγάλωνε, ζήτησε από τα μέλη της εταιρείας να χορογράψουν περισσότερο, επιτρέποντας στην εταιρεία να απομακρυνθεί από τις κλασικές της ρίζες της τζαζ και να αντιμετωπίσει έναν πιο σύγχρονο ορισμό της συναυλίας τζαζ. «Η τεχνική του Giordano εξακολουθεί να είναι πολύ εμφανής», λέει η κόρη του Gus, Nan. «Αλλά τώρα προσπαθούμε να αναδείξουμε ένα ευρύ φάσμα τζαζ, φέρνοντας διαφορετικούς χορογράφους». Ο φακός μεταδόθηκε επίσημα στη Nan πέρυσι όταν η εταιρεία έριξε το 'Gus' από το όνομά της, αν και είναι καλλιτεχνική σκηνοθέτης από το 1993.
Η διαδικασία
Ο Lehrer πέρασε το περασμένο καλοκαίρι παρακολουθώντας βιντεοκασέτες από τα αρχεία της εταιρείας με τον Gus, μελετώντας το βιβλίο του Ανθολογία του American Jazz Dance και αναθεώρηση της κίνησης από ασκήσεις τάξης τύπου Giordano Από αυτό, ο Lehrer δημιούργησε μια κύρια λίστα μη επεξεργασμένων δεδομένων για χρήση Το Giordano μετακινείται . Το φθινόπωρο, ο Lehrer ένωσε το κίνημα μαζί και συνεργάστηκε με τον Nan για να τελειοποιήσει το στυλ. «Το Giordano Moves βασίζεται σε στυλ και αν δεν έχεις το στυλ, δεν έχει σημασία πόσο υπέροχος είσαι χορευτής», λέει ο Nan. «Αυτή ήταν η πρόκληση.»
Ο Lehrer συνεργάστηκε με τον τζαζ μουσικό του Σικάγο George McCray, ο οποίος δημιούργησε ένα πρωτότυπο σκορ για σαξόφωνο, πιάνο, ντραμς και μπάσο, και με τον σχεδιαστή φωτισμού Joffrey Ballet Kevin Dreyer, ο οποίος χρησιμοποίησε απλό αλλά δραματικό φωτισμό που θυμίζει ένα νυχτερινό κέντρο τζαζ.
Ο Lehrer συνδυάστηκε με τον βοηθό συνεργάτη της GJDC, Kimberly Cunningham, για να πειραματιστεί με το υλικό και να το δημιουργήσει σε μικρά τμήματα. «Βασικά θα πάρουμε το κίνημα και, χωρίς να το αλλάξουμε, θα βρούμε διαφορετικούς τρόπους για να το κάνουμε - όπως πώς να μεταβούμε από τη μία κίνηση στην άλλη και να συγχρονίσουμε τη ροή του κομματιού», λέει ο Lehrer. Τον Ιανουάριο, συνεργάστηκαν με την εταιρεία για να δημιουργήσουν παραλλαγές και ακολουθίες, και σταθεροποίησαν τη συμφωνία.
Λήψη της σκηνής
Σε Το Giordano μετακινείται , τα ακροατήρια θα αναγνωρίσουν τις καθαρές γραμμές, τη γείωση και το βασιλικό στιλ της τεχνικής τζαζ Giordano - θέσεις και κινήσεις που υπογράφουν τις λιθογραφίες του βιβλίου του. Αν και το κομμάτι δεν είναι βιογραφία της καριέρας του, δείχνει «πώς μπορεί να συγκεντρωθεί όλη η κίνηση του και να μεταφραστεί σε ένα κομμάτι συναυλίας», λέει ο Lehrer.
Το κομμάτι ξεκινά μόνο με τον Lehrer σε μια κεντρική σκηνή, προβάλλοντας το εμβληματικό Giordano port de bras και κινήσεις σε αργή κίνηση. «Στην ουσία, παίζω τον Gus ανακαλύπτοντας αυτό το κίνημα», λέει. «Ελαφρώς ένα φως πάνω από τη σκηνή και μπαίνει ένα βαρύ τύμπανο και δύο χορευτές κάνουν μια γρήγορη κίνηση οκτώ μετρήσεων και στη συνέχεια το φως σβήνει πάνω τους και επιστρέφει πάνω μου. Αυτό που αντιπροσωπεύει είναι αυτό που έρχεται στο μυαλό του Gus. Είναι σαν να οραματίζομαι το μέλλον και να φουσκώνουμε - το δείχνουμε. Και όλη αυτή η κίνηση που βλέπετε αργότερα, οπότε είναι προοπτική. ' Το κομμάτι συγχωνεύεται σε γρήγορες διασταυρώσεις σκηνής, ντουέτα, τρίο και γκρουπ, καθώς και παρεμβολές για άνδρες και γυναίκες, τις οποίες χρησιμοποιούσε συχνά ο Gus. Ο Lehrer περιγράφει μια τέτοια στιγμή: «Όλη η εταιρεία βρίσκεται στο βάθος περπατώντας και κάνει αυτό το υπέροχο λιμάνι του Giordano, και αυτό συγχωνεύεται σε έναν κύκλο. Όλοι ενώνουμε τα χέρια και ο κύκλος μεταμορφώνεται σε διαφορετικά σχήματα ... και διασπείρεται. '
Υπήρξε ένα κλείσιμο, ωστόσο, για το πώς να τελειώσει το κομμάτι: «Κανείς δεν ήθελε να τελειώσει με το συνηθισμένο« όλοι χορεύουν μαζί και τελειώνουν »», λέει ο Lehrer. Αντ 'αυτού, οι χορευτές δείχνουν μια στιγμή ευγνωμοσύνης παρατηρώντας τον Lehrer, εκπροσωπώντας ξανά τον Gus, καθώς χορεύει μόνος του. 'Με κοιτάζουν, και υπάρχει μια λάμψη στα μάτια τους και τον ευχαριστούν - πρώτα στέκοντάς το εκεί βλέποντας και μετά μεταβαίνοντας στις πόζες του.'
Τακτική για την ανασυγκρότηση
Όταν δημιουργείτε ένα κομμάτι βασισμένο σε ιστορικά έργα, είναι σημαντικό να ξοδεύετε όσο χρόνο ψάχνετε όσο η χορογραφία. «Προσπάθησα να μην κοιτάξω απλώς το κίνημα και να το αντιγράψω», λέει ο Lehrer. «Αλλά δεν αγνόησα εντελώς τη διαδικασία σκέψης του [Gus]. Είχα την πολυτέλεια να έχω όλο αυτό το υλικό που έδειχνε τι συνέβαινε σε κάθε κομμάτι. Έτσι, όταν μεταφέρω [ένα βήμα], θα έλεγα: «Χρησιμοποίησε αυτό το κίνημα για ένα ντουέτο αγάπης, οπότε θα το κρατήσω σε αυτό το πνεύμα».
Η πρώτη φορά που η εταιρεία έπαιξε το κομμάτι για τον Gus ήταν η πιο γλυκιά ανταμοιβή για τις πολλές ώρες που πέρασε για έρευνα και πρόβα. Η εταιρεία δημιούργησε ένα σκληρό βιβλίο μνήμης για τους Gus και Nan και το παρουσίασε στην πρεμιέρα. Γεμάτο με φωτογραφίες της διαδικασίας πρόβας, το βιβλίο περιείχε επίσης μια σελίδα για τη φωτογραφία και την υπογραφή κάθε μέλους της εταιρείας. «Ήταν μια εμπειρία που οι χορευτές και όλοι μας θα ζήσουμε για πάντα», λέει ο Nan. «Ήταν η πρώτη του βραδιά έξω πολύ, και ήρθε στα παρασκήνια και κλαίει. [Η] αντίδρασή του ήταν απόλυτη χαρά. '