Santa Elena Canyon στο εθνικό πάρκο Big Bend στο Δυτικό ΤέξαςΤο φως και η σκιά χρωματίζουν τους τοίχους της Santa Elena Canyon. | Πίστωση: Tara DonneΗ ζαλάδα ξεκινά περίπου ένα μίλι στο Lost Mine Trail, 6.000 πόδια πάνω στα καμένα βουνά της Σιένα Εθνικό Πάρκο Big Bend . Πέρα από τις κορυφές, εκατοντάδες μίλια της ερήμου Chihuahuan απλώνονται σε κάθε πλευρά, αλλά το μονοπάτι είναι γεμάτο ζωή. Ζωντανό κίτρινο χρυσόβεργα και damianita. άνθη φασκομηλιάς βουνού με αγκαθωτά πέταλα. και φάντασμα άσπρα σύννεφα από ανθισμένο βουνό μαόνι γεμίζουν το μονοπάτι σε θαμνώδη αφθονία. Στη γραφική επιφυλακή μετά από γραφική επιφυλακή, χαζεύω τον ζεστό ήλιο του Οκτωβρίου ανάμεσα σε σκιά από πεύκα και βελανιδιές, μοιράζομαι τις απόψεις της βαθιάς, πράσινης πτυχής του Juniper Canyon και των ηφαιστειακών κορυφογραμμών της Κισσού με απολύτως κανέναν.
Λίγο πιο μακριά, μια απαλή άνοδος στο μονοπάτι δίνει τη δυνατότητα αλλαγών και ανεβαίνω αρκετά εκατοντάδες πόδια ψηλότερα για τη μεγάλη πανοραμική απόδοση: Στα αριστερά μου, ορυκτά και ηφαιστειακή τέφρα στα βράχια έχουν ζωγραφίσει μια ακουαρέλα μεγέθους οθόνης ταινίας σε λιλά, ρουζ, σκονισμένο λεμόνι και το πιο χοντρό νερό στο πλάι του επόμενου βουνού. Ακριβώς μπροστά, ένας τεράστιος βράχος ανοίγει από την πλευρά της πλησιέστερης πλαγιάς, πιτσιλισμένος σαν ζωγραφική Pollock με ασβέστη πράσινη λειχήνα. Πίσω από αυτό, το Casa Grande Peak προεδρεύει όλων αυτών, η φτύνει μια απαλά διαβρωμένη αρχαία καταστροφή σκαρφαλωμένη στα 7.300 πόδια. Είναι σαν να ανεβαίνω στο δικό μου ιδιωτικό μουσείο τέχνης και δεν μπορώ να σταματήσω να θαυμάζω την τύχη μου να βρίσκομαι εδώ - ή να τραβάω φωτογραφίες για να μοιραστώ με τη μαμά μου, Carole, η οποία αποφάσισε να ξεκουράσει τα γόνατά της και περιηγηθείτε αναμνηστικά στο Chisos Mountains Lodge πάνω από 1.000 μέτρα κάτω.
Συνολικά, έχω συναντήσει μόνο λίγους πεζοπόρους από τότε που άφησα το μικρό (και εντελώς γεμάτο) χώρο στάθμευσης στο trailhead, το οποίο είναι η μόνη ορατή απόδειξη της δημοτικότητας του Lost Mine. Βγαίνοντας από το μονοπάτι για να επιτρέψω να περάσει ένα ζευγάρι συναδέλφων πεζοπόρους, χαμογέλασα σαν να είχα προσωπικά σμιλεύσει τους καραμπίνες, τους καρμίνους και έλεγα: Τι μέρος, σωστά; Το ζευγάρι χαμογελά πίσω και κουνάει με την υπομονή των μακροχρόνιων επισκεπτών των οποίων το κοινό πάθος για ένα συγκεκριμένο σημείο έχει μαλακώσει από τα πυροτεχνήματα της πρώτης αγάπης στην ανθεκτική, αν και λιγότερο δραματική, αφοσίωση του γάμου.
Με περισσότερα από 800.000 στρέμματα, αυτό είναι το όγδοο μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στις ηπειρωτικές ΗΠΑ, αλλά βλέπει λιγότερους από μισό εκατομμύριο ετήσιους επισκέπτες, καθιστώντας το ένα από τα πιο αραιοκατοικημένα πάρκα του συστήματος. Περπατήστε μέχρι την απομακρυσμένη τοποθεσία, πάνω από 400 μίλια μακριά από το Ώστιν ή το Σαν Αντόνιο και τρεις ώρες με το αυτοκίνητο από το πλησιέστερο αεροδρόμιο στο Midland. Πολλοί ταξιδιώτες δεν βγαίνουν ποτέ εδώ, αλλά όσοι ταξιδεύουν κάποτε τείνουν να το κάνουν μια συνήθεια, που αντλείται από το διακριτικό οικοσύστημα του Δυτικού Τέξας του Μπιγκ Μπεντ, τον απαράμιλλο χαρακτήρα και τη φιλόξενη έκταση - μια αντίφαση που ακόμα δεν μπορώ να εξηγήσω.
Tepee κατάθεση στο Basecamp Terlingua στο Δυτικό Τέξας 
Δωμάτιο ξενοδοχείου Basecamp Terlingua Bubble στο Δυτικό ΤέξαςΑριστερά: Οι Tepees είναι μεταξύ των επιλογών διαμονής στο Basecamp Terlingua.| Πίστωση: Tara DonneΔεξιά: Μπορείτε να μείνετε σε μια φούσκα και να απολαύσετε το απίστευτο τοπίο του Δυτικού Τέξας στο Basecamp Terlingua.| Πίστωση: Tara Donne Επιστροφή στην αρχή
Η μητέρα μου και εγώ ξεκινήσαμε αυτό το ταξίδι με μέτριες φιλοδοξίες: να προσθέσω ένα άλλο εθνικό πάρκο σε κάθε μια από τις λίστες ζωής μας και να εξασφαλίσουμε έναν ήσυχο ποιοτικό χρόνο μαζί, μακριά από τα πλήθη και τη φασαρία της αστικής ρουτίνας μου και τη γνωστή, καλά φορεμένη αυλάκια της. Και αν καταφέραμε να γιορτάσουμε μερικές γιορτές μεξικάνικου φαγητού και τραγουδιστές country-radio; Ακόμη καλύτερα.
Η πιο σύντομη διαδρομή από το Midland, όπου είχαμε ξεκινήσει το ταξίδι μας, στη βόρεια είσοδο του πάρκου είναι περίπου τρεις ώρες, αλλά είχαμε ακούσει τη γραφική διαδρομή μέσω των παρακείμενων Κρατικό πάρκο Big Bend Ranch άξιζε το επιπλέον χιλιόμετρο, οπότε σχεδιάσαμε μια πορεία που θα μας πήγαινε εκεί, ακολουθώντας τον River Road κατά μήκος του Ρίο Γκράντε και φτάσαμε στο Τέρλινγκουα , τη βάση μας στο Big Bend, το βράδυ.
Μαζί, τα δύο πάρκα φτάνουν τα 1.700 τετραγωνικά μίλια και περιλαμβάνουν ένα συνονθύλευμα από έρημο, βουνά, καταρράκτες, φαράγγια, ανοιχτή βοσκή και 141 μίλια από την πρόσοψη του Ρίο Γκράντε. Και τα δύο πάρκα έχουν μια εκπληκτική ομορφιά που μετατοπίζεται σταθερά καθώς κυλάμε πάνω από λόφους παιδικών κόστερ που κάνουν τα στομάχιά μας να κυμαίνονται. Σε κάθε στροφή, τα βουνά έχουν διαφορετικό σχήμα, υφή ή απόχρωση. Μερικά είναι δύσκαμπτα και με διάστικτο βερίκοκο και λεπτό, ζωηρό σότο. Άλλα είναι αμμώδη και μεταξένια, πλένονται σε αποχρώσεις φασκόμηλου, σολομού, ελεφαντόδοντου και σκουριάς. Στον ορίζοντα, μια άλλη κορυφογραμμή λάμπει ρόδινο ροζ, όπως το εξώφυλλο ενός από τα αγαπημένα χαρτόδετα πατέρα του Western.
Στην εύστοχη ονομασία Big Hill, σταθμεύουμε το αυτοκίνητο για μια πανοραμική θέα στην αστραφτερή πράσινη κορδέλα του Ρίο Γκράντε, κρυμμένο στο πάτωμα της κοιλάδας ανάμεσα στα τείχη του φαραγγιού. Είναι περίπου αυτή τη στιγμή που η μητέρα μου, που γιορτάζει την 75η χρονιά της ταυτόχρονα με το ίδιο το εθνικό πάρκο, νομίζει τον όρο wow υπερφόρτωση. Είναι μια αυθόρμητη ομιλία που θα περιγράψει τις υπόλοιπες μέρες μας στο Δυτικό Τέξας, συμπεριλαμβανομένων στιγμών αργότερα, όταν μια οικογένεια από ακόντια (τριχωτά μαλλιά, στρογγυλά πλάσματα με άφθονο βάδισμα και μυρωδιά για να ανταγωνιστεί τους σκάντερ) διασχίζει το δρόμος ακριβώς μπροστά μας, με μια ακονισμένη μωβ ακόντια να σηκώνει το πίσω μέρος.
Ξενώνας La Posada Milagro στο Terlingua, Τέξας 
Taqueria El Milagro στο Terlingua, TXΑριστερά: Ξενώνας La Posada Milagro στο Terlingua.| Πίστωση: Tara DonneΔεξιά: Casual εισιτήριο στο Taqueria El Milagro στο Terlingua| Πίστωση: Tara Donne Όταν τελικά τραβήξαμε στη σκόνη Terlingua Ghost Town, μια εγκαταλελειμμένη εταιρεία εξόρυξης που μετατράπηκε σε βρώμικο τουριστικό θύλακα, είναι σχεδόν σούρουπο και είμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουμε ξεπεράσει το σκοτάδι καθώς πλησιάζουμε την ελικοειδή χαλίκι στην γοητευτική στοιβαγμένη πέτρα Ξενώνας La Posada Milagro . Και είμαστε διπλά ευγνώμονες που βρισκόμαστε σε σκοντάφτη απόσταση από το Starlight Theatre Restaurant and Saloon , ένα εστιατόριο all-in-one, ένα χώρο ζωντανής μουσικής και ένα κέντρο κοινότητας de facto που αποτελεί σημείο συγκέντρωσης εδώ και δεκαετίες. Το φαγητό και η ψυχαγωγία είναι καλύτερα από ό, τι πρέπει, με ένα μενού βαρύ με μπριζόλες υψηλής ποιότητας από αγροκτήματα περιοχής και ένα σταθερό ρεύμα τοπικών και περιοδικών πράξεων που εκτελούν κατάλληλα σκηνικά στη σκηνή σε εσωτερικούς χώρους και συμμετέχουν σε αυτοσχέδιες συνεδρίες μαρμελάδας στην μπροστινή βεράντα σχεδόν κάθε βράδυ της εβδομάδας.
Ιδιοκτήτης καταστήματος Ring Huggins στο Terlingua, TX 
Κάκτοι προς πώληση στο Κατάστημα στο Terlingua TXΑριστερά: Ο Ring Huggins κατέχει πολλές πέτρες, ένα μοναδικό δώρο στο Τέξας στο Terlingua.| Πίστωση: Tara DonneΔεξιά: Πολλοί Stones προσφέρουν πολύτιμους λίθους, κάκτους και δώρα στο Terlingua.| Πίστωση: Tara Donne Ακριβώς έτσι, μπαίνουμε σε έναν νέο ρυθμό: δείπνα στο Starlight. καφέ και αυγό σάντουιτς στο Espresso Y Poco Mas, το αγαπημένο πρωινό του Posada Milagro στοιχειώνει στο λόφο. και συναρπαστικές καθημερινές περιπέτειες στο πάρκο, με μια γραφική διαδρομή διάρκειας μίας ώρας. Και στο τέλος κάθε βαθιάς ικανοποιητικής ημέρας, από τις καρέκλες στις βεράντες με το βότσαλο και το ηλιοβασίλεμα που βλέπει στο άνετο casita, συμφωνούμε ότι ίσως να ακολουθήσουμε μια ρουτίνα δεν είναι τόσο κακό.
Η Angell Expeditions οδηγεί μια περιπέτεια στο ποτάμι της Santa Elena Canyon.Η Angell Expeditions οδηγεί μια περιπέτεια στο ποτάμι της Santa Elena Canyon. | Πίστωση: Tara DonneΚωπηλασία του Ρίο Γκράντε
Σχεδόν όλα εδώ λειτουργούν στο Ρίο Γκράντε, εξηγεί ο οδηγός μας από Big Bend Βαρκάδα και Πεζοπορία , Ο Cassidy William, ένας δρομέας είκοσι κάτι με βαθύ μαύρισμα, ένα κουλούρι και ένα μουστάκι. Μιλάει κυρίως για την άγρια φύση της περιοχής (η οποία μπορεί να διανύσει εκατοντάδες μίλια για να φτάσει στον ποταμό) καθώς αφηγείται την ώρα που οδηγεί στον ιστότοπό μας το επόμενο πρωί. Αλλά θα μπορούσε να μιλάει για τη μαμά και για μένα. Ένα από τα μόνα απαραίτητα στη λίστα ελέγχου του Δυτικού Τέξας ήταν ένα ταξίδι στο Ρίο Γκράντε, ένας σίγουρος τρόπος για να φτάσετε κοντά και προσωπικά με το καθοριστικό χαρακτηριστικό του Big Bend.
Στις όχθες του ποταμού, σέρνουμε τα σκάφη μας στο νερό και εγκατασταθούμε, σε ένα καγιάκ, σε έναν παλαιότερο σόλο ταξιδιώτη σε ένα άλλο, και στη μαμά μου ιππασία κυνηγετικό όπλο στο κανό του Γουίλιαμ - ονομάζεται μπολ με μπόουλινγκ, στην ομιλία του ποταμού. Το νερό είναι ένα ανοιχτό καφέ εδώ, όπως το γαλακτώδες τσάι, και είναι επενδεδυμένο με καλάμια και γρασίδι, κάποια ντόπια, μερικά όχι. Κωπηλατούμε για περίπου μία ώρα, βλέποντας μεταναστευτικά πουλιά και κίτρινες και πορτοκαλιές πεταλούδες να πέφτουν στις όχθες και δεν μπορώ παρά να σκεφτώ τις οικογενειακές πλωτές εκδρομές που κάναμε στην Οκλαχόμα όταν ήμουν παιδί. Φαντάζομαι τη μαμά μου να ταξιδεύει στο ίδιο μέρος στο μυαλό της, να χαμογελά πάνω μου από το νερό.
Διακόπτουμε το ταξίδι με μια στάση στο Λάνγκφορντ Χοτ Σπρινγκς , μια ρηχή, βραχώδη πισίνα που βρισκόταν στην άκρη του ποταμού από έναν ξενώνα (και έναν επιχειρηματία Wild West wellness) το 1909. Από εδώ, ξεκινήσαμε να τεντώνουμε τα πόδια μας σε μια σύντομη πεζοπορία με εκπληκτική θέα στον ποταμό και τη Σιέρα του Μεξικού Όρη της ντελ Κάρμεν. Καθώς επιλέγουμε ανάμεσα στους κάκτους candelilla και beavertail, σταματώντας να βλέπουμε λεπτές, φωτεινές κόκκινες εικονογραφίες που έχουν σχεδιαστεί ήδη πριν από 4.000 χρόνια, τα σπασμένα θραύσματα από ασβεστολιθικό σχιστόλιθο κάτω από τα πόδια δημιουργούν έναν σχεδόν μουσικό ήχο - ψηλές, νότες σαν παλιό σαλόνι πιάνο - και μου θυμίζει πόσο ήσυχο έχουμε βυθιστεί.
Μετά το μεσημεριανό γεύμα κάτω από ένα χοντρό σύμπλεγμα φοινικών, τα μικρά μας πληρώματα στρατεύθηκαν μέχρι την άνοιξη για να μουλιάσουν, ξεγυμνώνοντας τα μαγιό μας και βυθίζοντας τα δάχτυλα των ποδιών μας στο λασπωμένο δάπεδο. Ακόμα και σε μια ζεστή, καθαρή μέρα, το ζεστό νερό αισθάνεται αποκαταστατικό και στρίβουμε διαδοχικά πάνω από το χείλος που χωρίζει την καυτή πηγή από το ποτάμι και σκαρφαλώνει σε μια πέτρινη προεξοχή στο δροσερό ρεύμα, ενώ το ζεστό νερό ρίχνει σε έναν φυσικό καταρράκτη πάνω από το ώμους. Είναι ένα τόσο ιδιαίτερο σημείο, και ταυτόχρονα τόσο απλό, μια τέλεια ενθυλάκωση της εμπειρίας του Δυτικού Τέξας - υποτιμημένη από εκείνους που δεν την έχουν βιώσει, που εκτιμάται από εκείνους που έχουν.
Το δεύτερο μισό του πλωτήρα αισθάνεται ότι έχει καλέσει: Οι τοίχοι του φαραγγιού είναι στοιβαγμένοι γύρω μας, και μπροστά, η επίπεδη κορυφή Sierra del Carmens, με τις πλαγιές τους, μεταμορφώνεται σε πέτρινες πυραμίδες και πάλι πίσω. Όταν ο Γουίλιαμ μας οδηγεί να κωπηλατήσουμε προς την όχθη στο τέλος του ταξιδιού, είμαι απρόθυμος να ανέβω από το καγιάκ. Οι ρυθμοί της ζωής που μετρούνται στις κινήσεις ενός κουπιού μπορούν να ασκήσουν ένα τράβηγμα που δεν έχετε καμία επιθυμία να ξεφύγετε.
Bubble Lodging στο Basecamp Terlingua στο Δυτικό ΤέξαςΗ θέα από το φούσκα Basecamp Terlingua. | Πίστωση: Tara DonneΜεγάλη παράσταση σε έναν μεγάλο ουρανό
Δεν υπάρχουν τελετουργίες πιο απολαυστικές στο Δυτικό Τέξας από εκείνες τις φυσικές που κάνουν καθημερινή κράτηση, και το να χάσετε μια ανατολή ή ένα ηλιοβασίλεμα είναι να χάσετε κάποια μαγεία. Κάθε πρωί στο Terlingua, κάνουμε χρόνο να παρακολουθήσουμε τον ήλιο να ανεβαίνει πρώτα στα βουνά, στους ώμους και να φτάσει τα χέρια του απέναντι από την κοιλάδα μέχρι το λόφο της Ghost Town, φωτίζοντας κάθε πέτρινο σπίτι, yurt και casita με τη σειρά. Όπως και οι μοναχικοί βολβοί που βρίσκονται στην έρημο, τα ελπιδοφόρα δάχτυλά τους απλώνονται, περιμένουμε να πλυθούμε σε χρυσό.
Την τελευταία γεμάτη μέρα μας στο Big Bend, έχουμε προγραμματίσει να αξιοποιήσουμε μια άλλη ανεξίτηλα φωτεινή στιγμή με μια απογευματινή εκδρομή σε ένα από τα αξιοθέατα της σκηνής, Φαράγγι Σάντα Έλενα . Ο πρώτος επιθεωρητής του πάρκου, Ross Maxwell, χαρακτήρισε το στόμα του φαραγγιού ως το τελικό σημείο της πρώτης γραφικής διαδρομής του Big Bend στα μέσα του 20ού αιώνα. Η κατάστασή του ως must-see ήταν σταθεροποιημένη, με βάσιμους λόγους: Τα καθαρά ασβεστολιθικά τοιχώματα του φαραγγιού υψώνονται μέχρι 1.500 πόδια ύψος, με πλάτος μόλις 25 πόδια απέναντι στο στενότερο σημείο του - ένα βράχο στο Μεξικό και ένα στις ΗΠΑ, το Ρίο Γκράντε μεταξύ τους.
Φτάνουμε ακριβώς όπως ο βυθισμένος ήλιος άρχισε να χρωματίζει τα κοράλλια στους τοίχους του φαραγγιού και στη συνέχεια να αφαιρεί τα παπούτσια μας για να διασχίσουμε το Terlingua Creek, το οποίο χωρίζει το χώρο στάθμευσης από το μονοπάτι στο φαράγγι. Πάνω από πέτρινες σκάλες και πάλι κάτω, το μονοπάτι οδηγεί τρία τέταρτα του μιλίου, όπου οι επιβλητικοί τοίχοι έχουν διαφορετικό χαρακτήρα - ακόμα μεγαλοπρεπές αλλά τώρα οικείο, σχεδόν αγκαλιάζει. Ένας κοράκι φωνάζει και ακούγεται ότι θα μπορούσε να είναι 2 μέτρα μακριά, αν και υποψιάζομαι ότι είναι αυτός που βλέπω στα ύψη εκατοντάδες πόδια πάνω μου. Φαντάζομαι να πετάει πάνω από αυτό το φαράγγι, ακολουθώντας την πορεία των 7 μιλίων, φωνάζοντας σε κάθε πεζοπόρο και δοκό που βλέπει και να απολαμβάνει την προοπτική που απολαμβάνει μόνος του - η θέα του πλήρους φαραγγιού φωτίζεται σαν μια πύλη σε άλλο, ακόμη πιο μαγικό , βασίλειο.
Δωμάτιο στο Gage Hotel στο Marathon, TXΈνα δωμάτιο στο Gage Hotel στο Marathon, TX. | Πίστωση: Tara DonneΠολυτελές Bunkhouse
Έχοντας δοκιμάσει το χτύπημά μας σε ορεινά μονοπάτια, έβαλε τα νερά του Ρίο Γκράντε και συγκεντρώσαμε μια αξιοπρεπή καταγραφή ερήμων άγριας φύσης για το μεγαλύτερο μέρος μιας εβδομάδας, η Μαμά και εγώ είμαστε έτοιμοι για μερικές δικές μας ανέσεις, έτσι συσκευάζουμε τις μπότες μας και πάρτε μια τελευταία γραφική διαδρομή μέσα από το πάρκο στο δρόμο προς το μικρό Μαραθώνας . Το κέντρο βάρους της πόλης είναι αναμφίβολα το Ξενοδοχείο Gage , μια προσεκτικά ανακαινισμένη ιστορική ιδιοκτησία που άνοιξε το 1927 από τον πλούσιο τοπικό κτηνοτρόφο Alfred Gage. Είναι η απόλαυση μας για τον εαυτό μας στο δρόμο της επιστροφής στην πραγματική ζωή.
Αλλά πρώτα, μεσημεριανό: φλογερό, τυρί κοτόπουλο enchiladas κατά τη μετάβαση Oasis Cafe κάτω από το μπλοκ. Η κουραστική σερβιτόρα που παραδίδει το πιάτο επιστρέφει σε μια στιγμή για να ρωτήσει, Είναι καλό; Είναι πικάντικο; - Δύο ερωτήσεις που, στο βιβλίο μου, θα μπορούσαν επίσης να πάνε μαζί. (Η νόστιμη απάντηση και στα δύο είναι ναι.) Τροφοδοτήσαμε και τροφοδοτήσαμε, κάνουμε τους γύρους στην κύρια έλξη του Μαραθώνα, μελετώντας εκπληκτικές εκτυπώσεις μεγάλης κλίμακας από καταιγίδες στην έρημο και φεγγάρι φύλλωμα στον τοπικό φωτογράφο Η γκαλερί του James H. Evans και να δοκιμάσετε δροσερά κεντημένα χιτώνα στο κατάστημα δώρων του Gage.
Απολαύστε ένα μεξικάνικο στιλ Chile Relleno στο 12 Gage Restaurant στο Marathon, TX 
12 Gage Restaurant στο Gage Hotel στο Marathon, TXΑριστερά: Απολαύστε ένα μεξικάνικο στιλ Chile Relleno στο 12 Gage Restaurant.| Πίστωση: Tara DonneΔεξιά: Η τραπεζαρία στο 12 Gage έχει δυτική αίσθηση.| Πίστωση: Tara Donne Μέχρι τη στιγμή που είμαστε έτοιμοι για ένα άλλο γεύμα, το αίθριο στο καλά σεβαστό εστιατόριο του ξενοδοχείου, 12 Gage, είναι εντελώς γεμάτο και κάθε θέση στο παρακείμενο (και εικονικό) White Buffalo Bar έχει ληφθεί. Αλλά περιμένει ένα γωνιακό τραπέζι στην κύρια τραπεζαρία, και καθυστερούμε την πικάντικη σούπα ντοματίλλου, το παχύρρευστο φιλέτο, και τα γλυκά πατάτες γεμιστά με τσίλι στο βερίκοκο κάτω από το άγρυπνο μάτι της λευκής κεφαλής πάνω από το τζάκι. Όταν το τελευταίο πιάτο έχει καθαριστεί και το τελευταίο highlight από την εποχή μας στο πάρκο ξαναπαίχθηκε, είμαστε σίγουροι για ένα πράγμα: Απόψε, θα κοιμηθούμε σαν μωρά.
Μια τελευταία ματιά
Πριν ξεκινήσουμε το επόμενο πρωί, η μαμά και εγώ έχουμε μασάζ στο μοντέρνο αλλά σπιτικό σπα του Gage. Στη συνέχεια, μαζί, περπατάμε τρία τετράγωνα στους κήπους του ξενοδοχείου, ένα πάρκο 27 στρεμμάτων φυτεμένο με φυσική χλωρίδα, ένα μικρό οπωρώνα και βότανα που τροφοδοτούν την κουζίνα στο 12 Gage Restaurant. Κάτω από ένα σκιερό, μακεδονικό μονοπάτι, βρισκόμαστε σε έναν κήπο με τριανταφυλλιές με φράχτη, με τα τελευταία ανθεκτικά άνθη της σεζόν να κρέμονται σε μια κατάσταση κομψής φθοράς Ο κήπος, όπως και το μεγαλύτερο μέρος του ταξιδιού, μοιάζει σαν ένα μυστικό που ψιθύρισε μόνο σε εμάς, που φωνάζει, Ελάτε, επιστρέψτε, επιστρέψτε ... Στο μυαλό μας, υπάρχει μόνο μία κατάλληλη απάντηση.
McKittrick Canyon στο Guadalupe Mountains National Park στο Δυτικό ΤέξαςΔείτε το θεαματικό σόου του McKittrick Canyon το φθινόπωρο. | Πίστωση: Tara DonneΕκδρομή
Εάν τα ηλιοβασιλέματα και τα αγριολούλουδα δεν είναι αρκετές εποχιακές αποχρώσεις για εσάς, κατευθυνθείτε προς τα φυλλοβόλα φαράγγια Εθνικό πάρκο Guadalupe Mountains , τρεις ώρες με το αυτοκίνητο από το Μαραθώνιο. Πιάστε ένα μεσημεριανό για πικνίκ στο καλά εφοδιασμένο Grocer της Γαλλικής Εταιρείας στην πόλη - το πάρκο δεν έχει αναψυκτικά - και κατευθυνθείτε βορειοδυτικά. Στο Alpine, σταματήστε Δοκιμάστε και δείτε Αρτοποιείο για ένα φρέσκο πρωινό (σκεφτείτε ψωμί κολοκυθιών με λαχανικά που καλλιεργούνται επί τόπου) και περισσότερα καλούδια για το απόγευμα.
Η τέχνη του δρόμου κοντά στη Marfa προς τιμήν της ταινίας «Giant», γυρίστηκε στο Δυτικό ΤέξαςΗ τέχνη του δρόμου κοντά στη Marfa προς τιμήν της ταινίας «Giant», γυρίστηκε στο Δυτικό Τέξας | Πίστωση: Tara DonneΟ συγχρονισμός του χρώματος αιχμής ποικίλλει από έτος σε έτος και ακόμη και από το ένα μέρος του πάρκου στο άλλο. Κατευθύνομαι προς McKittrick Canyon , όπου το ζωντανό φύλλωμα λικνίζει τους πεζοπόρους στη σειρά του. (Το χαμηλότερο τμήμα μεταξύ του Pratt Cabin και του Grotto είναι ιδιαίτερα θεαματικό.) Εάν έχετε χάσει τις εβδομάδες αιχμής του McKittrick - ή φτάσατε πολύ αργά την ημέρα για να πάρετε μια θέση στο χώρο στάθμευσης του trailhead - ο επικεφαλής του πάρκου Michael Haynie συνιστά πεζοπορία Devil's Hall Trail, μια οδοιπορική 3,5 μιλίων κατά μήκος ενός λευκού βότσαλου που καταλήγει σε ένα φαράγγι με κουλοχέρη ιδανικό για φωτογραφίες. Ο πολύχρωμος διάδρομος τείνει να γυρίσει λίγο νωρίτερα στη σεζόν - και βλέπει λιγότερα πλήθη. Κάντε κράτηση για μια νύχτα στο πρόσφατα ανακαινισμένο Ινδικό καταφύγιο , ένα γαλήνιο καταφύγιο της δεκαετίας του 1930 σε τραγανή λευκή πλίθα που βρίσκεται στο Davis Mountains State Park. Θα ξυρίσετε περίπου 45 λεπτά από το ταξίδι επιστροφής και μπορεί να είστε σε θέση να κάνετε μια εκδρομή σε ένα από τα τακτικά πάρτι με αστέρια που βλέπουν αστερισμό στην παγκόσμιας κλάσης Παρατηρητήριο McDonald, βρίσκεται ακριβώς πάνω στο δρόμο.
Συντάκτης ' s Σημείωση: Το COVID-19 μπορεί να έχει προκαλέσει κλείσιμο ή μερικό κλείσιμο ορισμένων προορισμών. Ελέγξτε την κατάσταση κάθε μέρους πριν προγραμματίσετε το ταξίδι σας.