Φορούσε τα μακριά, μαύρα μαλλιά της τυλιγμένα σε α Τίγκον με μπούκλες που κρέμονται μπροστά. Χρυσά στεφάνια κρέμονται από τα αυτιά της, με κοσμήματα που φωτίζουν το λαιμό, τα δάχτυλα και τους καρπούς της. Περπατούσε ψηλά με το κεφάλι της, σαν να είχε τους δρόμους που περπατούσε - και το έκανε. Η Marie Catherine Laveau γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1801 στη Νέα Ορλεάνη. Ήταν μια ελεύθερη γυναίκα χρώματος , μιλούσε άπταιστα γαλλικά και ήταν μαύρη κρεόλ αφρικανικής, ευρωπαϊκής και ιθαγενικής καταγωγής. Αυτή η φυλετική ονομασία ήταν τόσο πολιτική όσο κοινωνική, και διέθετε το δικό της σύνολο παραδόσεων και διακρίσεων στη Νέα Ορλεάνη του 19ου αιώνα. Η Laveau μεγάλωσε στο σπίτι της σκλαβωμένης γιαγιάς της, η οποία μεταφέρθηκε στη Νέα Ορλεάνη από την καρδιά της Αφρικής. Η μητέρα της, η Marguerite Henry d'Arcantel, γεννήθηκε σκλάβος και τελικά απέκτησε ελευθερία, και ο πατέρας της, ο Charles Laveaux, ήταν ένας ελεύθερος άντρας χρώματος και επιτυχημένος επιχειρηματίας. Ο Laveau παντρεύτηκε τον Jacques Paris, έναν ξυλουργό που κατέφυγε στη Νέα Ορλεάνη μετά την Αϊτή Επανάσταση. Εξαφανίστηκε λίγο μετά το γάμο τους και πήρε το όνομα Widow Paris για το υπόλοιπο της ζωής της. Χρόνια αργότερα μπήκε σε ένα γάμος κοινού δικαίου με έναν λευκό άνδρα γαλλικής καταγωγής, τον Christophe Glapion. Έμειναν παντρεμένοι μέχρι το θάνατό του. Η Βασίλισσα του Βουντού
Ο νόμος της γης ήταν η Λουιζιάνα Κωδικός Μαύρο (Μαύρος κώδικας), ένα σύνολο γαλλικών νόμων που καθόριζαν τις συνθήκες της δουλείας και διέπουν τις ζωές του μαύρου πληθυσμού της Λουιζιάνας. Σύμφωνα με τον Κώδικα Noir, οι σκλάβοι επρόκειτο να βαφτιστούν Ρωμαιοκαθολικοί και η πρακτική άλλων θρησκειών απαγορεύτηκε αυστηρά. Η Μαρία Λαβέου αναδείχθηκε ως βασίλισσα του Βουντού, ενώ ήταν ακόμη ευσεβής καθολικός. Η έξυπνη ευθυγράμμισή της με την Καθολική Εκκλησία της επέτρεψε να ασκήσει επίσης τη θρησκεία των προγόνων της, παρά την δαιμονοποίηση του νόμου για τις αφρικανικές θρησκείες. Παρακολούθησε τη Λειτουργία τα πρωινά της Κυριακής και το απόγευμα οδήγησε τελετές Βουντού στην πλατεία Κονγκό, τον δημόσιο χώρο όπου οι σκλάβοι είχαν τη δυνατότητα να συγκεντρωθούν με αστυνομική επίβλεψη. Λέγεται ότι φιλοξένησε υπερβολικά, στερεοτυπικές τελετές Βουντού δημόσια για να ξεγελάσει τους λευκούς θεατές, αλλά πραγματοποίησε τις αληθινές, πνευματικές τελετές ιδιωτικά. Ο βωμός στο σαλόνι της ήταν γεμάτος με κεριά, ρίζες, αγάπη και καλές τύχες, προσφορές όπως ρούμι και πιπεριές και αγάλματα καθολικών αγίων. Ένα μαύρο άγαλμα του Αγίου Μάρον ξεχώρισε ιδιαίτερα. λέγεται ότι αντιπροσώπευε το Καφέ της Λουιζιάνας, που ορίζεται ως φυγάς σκλάβος στα γαλλικά. Άνθρωποι όλων των φυλών θα συμβουλεύονταν τη βασίλισσα Voodoo για τις υπηρεσίες της. Ήταν επιχειρηματίας της εποχής της, διπλασιασμένη τόσο ως κομμωτής όσο και ως ιέρεια. Η βασιλεία της Laveau ήταν εμφανής κατά τη διάρκεια της επιδημίας του κίτρινου πυρετού του 1853, στην οποία χρησιμοποίησε ολιστικές θεραπείες για να θεραπεύσει αυτούς τους πόνους. Όταν ένας από τους συναδέλφους της ήρθε σε αυτήν με οικονομικά ζητήματα, συνέταξε δύσκολα σχέδια για την επίλυση των προβλημάτων τους. Η λευκή πελατεία της την εμπιστεύτηκε με θέματα απιστίας, κακής τύχης και στειρότητας. Αυτό το χρησιμοποίησε προς όφελός της, γνωρίζοντας τι να κάνει για να τους επιστρέψει για περισσότερες gris-gris (καλές τύχες) και προσφορές κεριών. Από τους πελάτες έως την αστυνομία, τους επιχειρηματίες και τους ηγέτες της πόλης, η Laveau είχε την πόλη της Νέας Ορλεάνης τυλιγμένη γύρω από το δάχτυλό της. Φιλανθρωπία, συμπόνια και αρετή
Εκτός από την επιχειρηματικότητα και τις θρησκευτικές πρακτικές της, η Marie Laveau ήταν γυναίκα φιλανθρωπίας και ανιδιοτέλειας. Ο ιστότοπος του πρώην σπιτιού του Laveau απέχει λίγα μόλις τετράγωνα από την περίφημη οδό Bourbon της Νέας Ορλεάνης. Έφερε 15 παιδιά με τον σύζυγό της, Christophe, αλλά μόνο δύο κόρες επέζησαν έως την ενηλικίωση. Εκτός από τα δικά τους παιδιά, το σπίτι Laveau-Glapion κατείχε συνεχώς από αυτούς που είχαν ανάγκη. Η Λαβέου πήρε ορφανά που έπαιζαν μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια της, ακόμη και πληρώνοντας για την εκπαίδευση ενός μικρού αγοριού, παρόλο που δεν έλαβε ποτέ μόνη της εκπαίδευση. Το σπίτι της ήταν καταφύγιο για σκλάβους ανδρών και γυναικών, καθώς και για τους ιθαγενείς Αμερικανούς που κοιμόντουσαν στην αυλή της και άφησαν αυτόχθονα βότανα σε αντάλλαγμα για τη φιλοξενία της. 
Σε όλη τη ζωή της, Ο Laveau πλήρωνε συχνά τα ομόλογα Μαύρων γυναικών που συνελήφθησαν για μικροεγκλήματα. Καθώς μεγάλωνε, Έγινε συχνά επισκέπτης της Ενοριακής Φυλακής της Νέας Ορλεάνης και αφιερωμένο πάνω από 20 χρόνια στο υπουργείο φυλακών. Είναι γνωστό ότι έχει αποτρέψει τις εκτελέσεις και συντομεύει τις ποινές μέσω της δύναμής της. Το Laveau επισκέφτηκεαιχμάλωτοι κρατούμενοι καθημερινά, μαγειρεύουν gumbo για τα τελευταία γεύματά τους και ετοιμάζουν βωμούς στα κελιά τους. Προσευχήθηκε με τους φυλακισμένους για να βοηθήσει τις ψυχές τους να φτάσουν στη σωτηρία και θα έμενε μαζί τους μέχρι την ημέρα του θανάτου τους. Να ζήσει η βασίλισσα
Σε ηλικία σχεδόν 80 ετών, η Marie Catherine Laveau-Glapion, Χήρα του Παρισιού, πέθανε στο σπίτι της στις 15 Ιουνίου 1881. Τον διαδέχθηκε η κόρη της Marie Laveau II, η οποία συνέχισε τις παραδόσεις της μητέρας της Βουντού. Ο Laveau ήταν μια γυναίκα μυστηρίου. Υπάρχουν λεπτομέρειες της ζωής της που είναι αμφισβητούμενες ή άγνωστες, και η άρνησή της να καθίσει ποτέ για ένα πορτρέτο μας αφήνει να εκτιμήσουμε την ομορφιά της μόνο μέσω της ανάμνηση. Αναδείχθηκε σε μια εποχή που οι Μαύροι θεωρούνταν λιγότερο από τον άνθρωπο και άσκησαν εξουσία στα ίδια τα συστήματα και τα άτομα που σκόπευαν να την καταπιέσουν. Ήταν μια δίκαιη γυναίκα, χρησιμοποιώντας τη δύναμη και το προνόμιο της για να βοηθήσει όσους ήταν φτωχοί, άρρωστοι, σκλαβωμένοι, εγκαταλελειμμένοι και φυλακισμένοι. Το Laveau ήταν ένα σύμβολο αντίστασης: η διατήρηση των αφρικανικών παραδόσεων, η άνοδος ως γυναικείας ηγέτης και το επίπεδο σεβασμού που δεν ήταν συνηθισμένο για τις μαύρες γυναίκες της εποχής. Από την πόλη της Νέας Ορλεάνης μέχρι τα βάθη της ιστορίας μας, η Μαρία Λαβέου δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Είθε η κληρονομιά και το πνεύμα της να συνεχίσουν να κυριαρχούν υπέρτατα. Vive la reine! Να ζήσει η βασίλισσα.