Όταν η ηθοποιός Charlize Theron έφερε τον γιο Τζάκσον στο σπίτι τον Μάρτιο, προσχώρησε σε μια αυξανόμενη λίστα λευκών διασημοτήτων που έχουν υιοθετήσει Μαύρα μωρά τα τελευταία χρόνια. ΣΑΝΤΡΑ ΜΠΟΥΛΟΚ. Μαντόνα. Αντζελίνα Τζολί. Τζίλιαν Μίχαελς. Κρίστιν Ντέιβις. Mary-Louise Parker. Πολλά περισσότερα.
Αλλά αυτό δεν είναι απλώς ένα φαινόμενο διασημοτήτων. Η διαφυλετική υιοθεσία, ή οι οικογένειες μιας φυλής που υιοθετούν ένα παιδί της άλλης, αυξάνεται σταθερά εδώ και δεκαετίες. Ένας λόγος: Περισσότεροι άνθρωποι δεν αρχίζουν να σκέφτονται να έχουν παιδιά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '30 και στις αρχές της δεκαετίας του '40, μια εποχή που η γονιμότητα γίνεται πρόκληση. Για πολλές γυναίκες, διασημότητες ή όχι, η επιθυμία για γονέα αντικαθιστά όλες τις άλλες σκέψεις, συμπεριλαμβανομένης της φυλής του παιδιού.
Στην περίπτωση διασημοτήτων που υιοθετούν μαύρα μωρά, μερικοί έχουν συμμετάσχει σε ανθρωπιστικές αποστολές και έχουν συνειδητοποιήσει τα πολλά μαύρα παιδιά που χρειάζονται σπίτια. Και με τις διεθνείς υιοθεσίες να πέφτουν λόγω παραγόντων που περιλαμβάνουν μεγαλύτερο έλεγχο - οι τοποθετήσεις από την Κίνα, τη Γουατεμάλα και την Αιθιοπία βρίσκονται σε παρακμή, για παράδειγμα - περισσότερες οικογένειες στις ΗΠΑ εστιάζουν στην εγχώρια χώρα, όπου η διαδικασία μπορεί να είναι ευκολότερη.
Η πρόσφατη περίοδος υιοθεσιών των Μαύρων παιδιών από διάσημους Λευκούς έχει ξαναρχίσει τη συζήτηση σχετικά με το αν οι διαφυλετικές υιοθεσίες είναι προς το καλύτερο συμφέρον του παιδιού. Ενώ οι Λευκοί υιοθετούν επίσης παιδιά άλλων φυλών (μια πηγή εξοικειωμένη με την κατάσταση του Theron είπε στο ESSENCE ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν επιλέγουν το είδος του παιδιού που υιοθετούν), η διαφυλετική υιοθεσία συνομιλιών θερμαίνεται ιδιαίτερα όταν εμπλέκεται ένα μαύρο παιδί. Πολλοί αμφισβητούν εάν οι Λευκοί ανταποκρίνονται πραγματικά στην πρόκληση. Θα εκτίθεται το παιδί σε μαύρη κουλτούρα; Πώς θα αναπτύξει μια υγιή αίσθηση του εαυτού σας; Γνωρίζει ο γονέας ότι μια μεταφυλετική Αμερική είναι μια ψευδαίσθηση;
Για δεκαετίες η Εθνική Ένωση Μαύρων Κοινωνικών Εργαζομένων (NABSW) παρέμεινε έντονα αντίθετη στις διαφυλετικές υιοθεσίες. Ο οργανισμός από τότε ενημέρωσε τη στάση του. Δεν λέμε ότι η διαφυλετική υιοθέτηση δεν είναι εντελώς προβληματική, λέει ο Toni Oliver, αντιπρόεδρος της NABSW. Η θέση μας αφορά τη διατήρηση των μαύρων οικογενειών.
Σε γενικές γραμμές, τα αποτελέσματα για τα παιδιά που υιοθετούνται από γονείς διαφορετικής φυλής είναι θετικά. Αλλά αν οι λευκοί γονείς αντιμετωπίζουν τη φυλή σαν να μην έχει σημασία, τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν τι σημαίνει να είναι από μόνα τους το χρώμα, λέει η Judy Stigger, θεράπων υιοθεσίας στο The Cradle, ένα πρακτορείο της περιοχής του Σικάγου που προσφέρει μαθήματα για οικογένειες που έχουν υιοθετήσει διαφυλετικά. Τείνουν να απομακρύνονται από το σπίτι και να αναζητούν τρόπους για να γίνουν μέλη της εθνικής τους κοινότητας.
Φυλετική αφύπνιση
Το τελευταίο σενάριο αντικατοπτρίζει την εμπειρία της Rachel Noerdlinger. Ο 41χρονος, ο οποίος είναι Μαύρος, υιοθετήθηκε ως βρέφος από τους Peter και Judy Noerdlinger, ένα λευκό ζευγάρι από το Νέο Μεξικό που είχε επίσης βιολογικά παιδιά. Οι γονείς μου πίστευαν ότι θα μπορούσαμε να είμαστε τυφλοί, λέει. Έβλεπαν τις φυλετικές διακρίσεις ως επικίνδυνες. Φόρτωση της συσκευής αναπαραγωγής ...
Η Noerdlinger, του οποίου ο Μαύρος αδερφός υιοθετήθηκε, λέει ότι πλήρωσε ένα τεράστιο τίμημα για τον ιδεαλισμό των γονιών της. Ένιωθε απομονωμένη να μεγαλώνει σε κατά κύριο λόγο λευκές γειτονιές στις Η.Π.Α. και δεν ανέπτυξε ισχυρή ταυτότητα μέχρι να εγγραφεί στο Mills College, ένα γυναικείο κολέγιο στο Όκλαντ. Εκεί τελικά συνδέθηκε με άλλες μαύρες γυναίκες. Η αφύπνιση της Noerdlinger τελικά οδήγησε σε οργή για το αφέλημα των γονιών της γύρω από τον αγώνα, και το 1996 έγραψε ένα δυναμικό Washington Post, υποστηρίζοντας ότι τα μαύρα παιδιά πρέπει να τοποθετηθούν με τους Λευκούς μόνο ως έσχατη λύση.
Σήμερα ο Noerdlinger, ένας δημοσιογράφος του οποίου οι πελάτες περιλαμβάνουν τον Al Sharpton, δεν έχει πλέον τόσο έντονα συναισθήματα. Ωστόσο, συνεχίζει να τονίζει ότι οι λευκές οικογένειες δεν μπορούν να είναι αφελείς για τη φυλή. Κάθε φορά που βλέπω ένα Sandra Bullock, θέλω να την καλέσω και να κάνω μια συνομιλία, γιατί ξέρω τον πόνο που βίωσα από το να μην ξέρω ποιος ήμουν, λέει.
Η Σάρα Σμιθ, 26 ετών από το Έντμοντ της Οκλαχόμα, είχε μια διαφορετική εμπειρία. Υιοθετήθηκε ως νεογέννητο στην Αϊτή από λευκούς ιεραπόστολους από την Αμερική και ανέπτυξε μια έντονη αίσθηση του εαυτού από την αρχή. Για τα πρώτα χρόνια της ζωής της, ο Σμιθ μεγάλωσε σε ένα αϊτινό συγκρότημα, βυθισμένο στην κουλτούρα, με τα δύο μαύρα και λευκά αδέλφια. Υπήρχαν επίσης θείες και θείες της Αϊτής, που είχαν υιοθετηθεί ως παιδιά από τους θετούς μητρικούς παππούδες του Smith. Δεν γνωρίζαμε όλες τις οικογένειες των Μαύρων ή των Λευκών, λέει. Μόλις ξέραμε την ποικιλομορφία.
Ένα αγαπημένο σπίτι
Μερικοί λευκοί γονείς που υιοθετούν μαύρα παιδιά λένε ότι είναι υποχρεωμένοι να αναπτύξουν μια συνείδηση γύρω από τη φυλή. Η Rachel Garlinghouse, μια λευκή θετή μητέρα δύο Μαύρων κοριτσιών, η Ella, η 3 και η Emery, 1, το αποδίδουν σε μια διακριτική μεταχείριση που αντιμετώπισε η οικογένειά της. Οι λευκοί υποθέτουν ότι τα κορίτσια της μπορούν να χορέψουν. αγγίζουν τα μαλλιά των παιδιών. όλοι κοιτάζουν. Απαντά σε ρατσιστικά σχόλια με έντονα σχόλια και απαντά σε αδιάκριτες ερωτήσεις με γεγονότα. Παρόλο που τα κορίτσια της είναι μικρά και δεν έχουν βιώσει σκληρό ρατσισμό, η Garlinghouse τους διδάσκει ήδη πώς να ανταποκριθούν στην αδικία μέσω ιστοριών για τους Ruby Bridges και Rosa Parks. Οι διαφυλετικοί θετοί γονείς δεν μπορούν να κάνουν μόνο ένα ή δύο πράγματα για να βοηθήσουν τα παιδιά τους να ξεφύγουν από προκαταλήψεις, λέει ο Garlinghouse. Είναι μια εμπειρία ζωής, πόρων και σχέσεων. Το να είσαι ένας διαφυλετικός θετός γονέας είναι ένας μνημειακός ρόλος και απαιτεί αφοσίωση, πάθος και εκπαίδευση για να μεγαλώσεις επιτυχημένα και σίγουρα παιδιά.
Ο Darron Smith, Ph.D., συγγραφέας των White Parents, Black Children: Experiencing Transracial Adoption (Rowman & Littlefield), πιστεύει ότι λίγα λευκά είναι πραγματικά εξοπλισμένα για να βοηθήσουν τα μαύρα παιδιά να προετοιμαστούν για επιβίωση στην Αμερική. Θα χρειαστεί να αλλάξετε τον κύκλο των φίλων σας, να μετακινηθείτε σε μια ολοκληρωμένη γειτονιά και να ξεχάσετε τη ρατσιστική ιστορία που μάθατε για να είστε Αμερικανός, λέει ο Smith, αναπληρωτής καθηγητής στο A.T. Ακόμα Πανεπιστήμιο στο Φοίνιξ, ο οποίος έχει διερευνήσει εκτενώς τη διαφυλετική υιοθεσία. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μοιάζετε με πολύ διαφορετικό λευκό.
Ακόμα οι περισσότεροι συμφωνούν ότι, τελικά, αυτό που χρειάζονται τα παιδιά είναι ένα στοργικό σπίτι. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα μαύρα παιδιά, τα οποία είναι λιγότερο πιθανό από άλλα να υιοθετηθούν. Εάν τα παιδιά δεν υιοθετηθούν μέχρι την ηλικία των 8 έως 12 ετών, ειδικά των Μαύρων, πιθανότατα δεν θα είναι ποτέ. Στη συνέχεια, οι πιθανότητές τους να φυλακιστούν ή να αποκτήσουν παιδιά σε μικρή ηλικία, δηλώνει ο Adam Pertman, εκτελεστικός διευθυντής του Evan B. Donaldson Adoption Institute στη Νέα Υόρκη.
Για αυτούς τους λόγους, πολλές υπηρεσίες υιοθεσίας προσφέρουν κίνητρα σε οικογένειες που επιθυμούν να υιοθετήσουν μαύρα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων επιδοτήσεων για να καταστήσουν τη διαδικασία πιο προσιτή. Έχουν γίνει επίσης πολλές προσπάθειες τα τελευταία χρόνια για την εύρεση περισσότερων θετών οικογενειών. Η Nijole Yutkowitz, διευθυντής ανάπτυξης πόρων και κοινότητας στο The Cradle, η οποία από το άνοιγμα το 1923 έχει διευκολύνει περισσότερες από 15.000 υιοθεσίες, λέει ότι μεγάλο μέρος της δουλειάς της είναι η εκπαίδευση των Μαύρων για τη διαδικασία. Πραγματοποιεί ενημερωτικές συνεδρίες για να συζητήσει το κόστος και τους μύθους σχετικά με την υιοθέτηση. Ο στόχος, λέει, είναι να διασφαλίσει ότι οι αφροαμερικάνικες μητέρες γέννησης έχουν μια σειρά επιλογών όταν επιλέγουν μια θετή οικογένεια.
