Μετά τα 30α γενέθλιά μου, διέγραψα τα κοινωνικά μέσα από το τηλέφωνό μου. Δεν ήμουν υπερβολικά δραματικός καθώς μπήκα στην επόμενη δεκαετία. Απλώς ήθελα να ανακτήσω λίγο από τον χρόνο μου.
Η πλειοψηφία της ενήλικης ζωής μου επικεντρώθηκε στην προβολή της κοινωνικής συνδεσιμότητας.Facebookξεκίνησε όταν ήμουν στο γυμνάσιο, μια εποχή που το MySpace top οκτώ θα μπορούσε να επηρεάσει ολόκληρο το κοινωνικό μου ημερολόγιο. Το Instagram πραγματικά απογειώθηκε ενώ δούλευα την πρώτη μου θέση μετά το κολέγιο. Το Pinterest ήταν το ιερό μου δισκοπότηρο προγραμματίζοντας έναν γάμο και διακόσμηση του πρώτου σπιτιού μου. Είμαι βέβαιος ότι δείχνει την ηλικία μου, αλλά δεν είχα καν την ευκαιρία να ταξιδέψω στο TikTok ακόμα.
Σε μια εποχή όπου μπορώ να ψωνίσω για ένα χαλί από ένα σπίτι που επηρεάζει τη διακόσμηση στο IGTV, έπειτα αμέσως κάντε κλικ για να παρακολουθήσω το μωρό του φίλου μου να γελάει στην ιστορία της Instagram, δεν υπάρχει αρκετός χρόνος την ημέρα για να τα καταναλώσω όλα (και να κάνω όλα των πραγμάτων στη ζωή που πραγματικά έχουν σημασία).
Δύο μέρες μετά τα γενέθλιά μου έκανα ήσυχα κλικ στο x πάνω από τις εφαρμογές μου, παραδέχτηκα ότι θα έλειπε να παραγκωνίζομαι από επιρροές που δεν θα συναντούσα ποτέ στην πραγματική ζωή και έβαλα ορισμένους βασικούς κανόνες. Εξήντα ημέρες αργότερα, επέστρεψα ξανά. Αυτό συνέβη στην πορεία.
1. Οι πρώτες μέρες ήταν ένας ντροπή.
Σπάζοντας νέα: Η βιασύνη της ντοπαμίνης από τον έλεγχο της τροφής σας είναι πραγματική. Περίμενα να νιώσω απελευθερωμένος από τον κύλινδρο. Αντ 'αυτού, λαχταρούσα λίγο κόκκινο φυσαλίδες ειδοποιήσεων. Η μυϊκή μνήμη πήρε τα δάχτυλά μου στον κενό χώρο στην αρχική μου οθόνη συνεχώς την πρώτη εβδομάδα. Κρίνω κάθε φορά. Ήταν πραγματικά πόσο συχνά γέμισα το κενό με μια γρήγορη κύλιση; Προφανώς έτσι.
Υποσυνείδητα, βρήκα έναν αντικαταστάτη: Iέλεγξα το email μουπερισσότερες αυτές τις πρώτες 48 ώρες από ό, τι με νοιάζει. Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο εργασίας, προσωπικά email, email ανεπιθύμητης εγγραφής μου που είναι γεμάτο με κάθε προσφορά λιανικής που μπορείτε να φανταστείτε… Όχι μόνο διάβασα όλα αυτά, αλλά πραγματικά ενθουσιάστηκα όταν εμφανίστηκε νέο email. Λυπάμαι, το ξέρω. Ευτυχώς, χτύπησα γρήγορα το Gmail μου. Μόλις άρχισα να νιώθω θύμα από τον τεράστιο όγκο των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που φωνάζουν ΜΟΝΟ ΠΩΛΗΣΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΣΤΟ, τελείωσε.
2. Γνώριζα υπερβολικά πόσο συχνά ήταν όλοι οι άλλοι στα τηλέφωνά τους.
Συνήθως δεν είμαι έναςτηλέφωνα στο τραπέζι, αλλά είναι πιθανό να είμαι εντελώς κακός για τον άντρα μου για αυτό κατά τη διάρκεια της αποτοξίνωσης. Δεν έκανε τίποτα εκτός του κανόνα, αλλά το γέλιο στα μιμίδια ανάμεσα στα τσιμπήματα φάνηκε να πιέζει τα κουμπιά μου με έναν εντελώς νέο τρόπο. Ένιωσα σαν να βρισκόμουν έξω από ένα αστείο που μοιράζονταν μαζί του και το υπόλοιπο Διαδίκτυο.
Και δεν ήταν μόνο στο τραπέζι. Σεγραμμή στο μανάβικο, περιμένοντας έναν φίλο σε ένα καφενείο, τέντωμα πριν από ένα μάθημα προπόνησης - παντού πήγα φωτογραφίες και οι λεζάντες έπιναν όλη την προσοχή μακριά από το φυσικό δώρο. Ο εσωστρεφής μέσα μου άφησε σε όλους να κάνουν το κύλισμά τους, ενώ ρώτησα ήσυχα το μέλλον των σχέσεων χωρίς οθόνη και της ανθρωπότητας όπως το γνωρίζουμε. Ξέρετε, απλά μερικές απλές βαθιές σκέψεις πριν φτάσετε στο προσκήνιο και σαρώνοντας τα αντικείμενά μου στο self-checkout, οπότε δεν χρειάστηκε να μιλήσω με έναν συνεργάτη.
3. Δεν μείωσα το χρόνο της οθόνης όσο περίμενα, αλλά μείωσα την επιθυμία για πολλαπλές εργασίες.
Πριν το κενό, φαντάστηκα τον επιπλέον χρόνο μου να καταθέσω βιβλία και μια καθαρή κουζίνα. Στην πραγματικότητα έμαθα ότι ο περισσότερος χρόνος που αφιερώθηκα στα κοινωνικά μέσα ήταν ενώ έκανα ήδη κάτι άλλο. Ουσιαστικά απλώς απέκλεισα ένα κομμάτι πολλαπλών εργασιών. Αντί να παρακολουθώ τις τελευταίες δημοσιεύσεις ενώ περπατάω το σκυλί μου, εγώ απλά, περπατούσα μαζί της. Τούτου λεχθέντος, ο χρόνος της οθόνης μου παρέμεινε ακόμα πολύ υψηλός. Λίγες εβδομάδες μετά, η εφαρμογή Apple News στο τηλέφωνό μου έγινε η νέα μου μετάβαση.
4. Πήρα πολύ λιγότερες φωτογραφίες. Πολύ λιγότερο.
Η επιθυμία να συλλάβει κάθε μικρή στιγμή εξαφανίστηκε σχεδόν στιγμιαία, αν και η ανάγκη για κοινή χρήση κολλήθηκε. Βρέθηκα να στέλνω φωτογραφίες σε ομαδικά κείμενα και οικογενειακά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου πιο συχνά από ποτέ αλλά χωρίς ατζέντα. Οι ανόητες φωτογραφίες του σκύλου μου πήγαν σε φίλους που ήξερα ότι θα τους εκτιμούσαν πραγματικά, όχι ολόκληρο τον κοινωνικό μου κόσμο. Τα αποσπάσματα από ταξίδια έμειναν στο ρολό της κάμερας μου ή κατέληξαν τυπωμένα σε καρέ. Δεν ήμουν τεκμηριωμένο, απλά δεν το έκανα υπερβολικά.
5. Συνδέθηκα πιο συχνά και μεμονωμένα με φίλους και συγγενείς. Έχασα ακόμα μερικές πολύ σημαντικές ενημερώσεις για τη ζωή.
Αποσυνδεδεμένος από τα καθημερινά γεγονότα που ρέουν από το Instagram Stories, έπρεπε πραγματικά να απευθυνθώ σε φίλους για να ακούσω για τη ζωή τους και να σταματήσω να ρωτάω τους συναδέλφους για τα σαββατοκύριακά τους - χωρίς προ-ρολό intel πριν από μια ημερομηνία δείπνου. Και, δεν αποτελεί έκπληξη, ότι οι ιστορίες απευθείας από το στόμα του αλόγου είχαν πολύ περισσότερη ουσία. Αυτό θα μπορούσε να ήταν το αγαπημένο μου μέρος αυτού του πειράματος: ενεργά μιλώντας και γραπτά μηνύματα. Αν ήθελα να μάθω κάτι, δεν έλεγξα το προφίλ τους. Έφτασα και ρώτησα.
Το λιγότερο αγαπημένο μου; Λείπει μεγάλες ανακοινώσεις. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι τόσο διαδεδομένα στον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούμε και θεωρείται ουσιαστικά ότι αν δημοσιεύσετε σημαντικές ενημερώσεις, ολόκληρος ο κόσμος θα το γνωρίζει. Έπρεπε να περιμένω να μου στείλει ο σύζυγός μου στιγμιότυπα από σπάζοντας ειδήσεις. Πολλαπλές αρραβώνες, ένα νέο μωρό ξαδέλφου, ένα περασμένο συγγενές - άκουσα για όλα αυτά από δεύτερο χέρι.
Θα το έκανα ξανά;
Η αλήθεια είναι ότι η είσοδος ήταν κάπως αντι-κλιματική. Με το πάτημα ενός κουμπιού, τα πρόσωπα, οι επισημάνσεις 'μου αρέσουν' και τα βίντεο γεμίζουν την οθόνη μου, οδηγώντας σε γρήγορο καθαρισμό λογαριασμού. Ομολογουμένως επέστρεψα στις παλιές συνήθειες. η σύνδεση συνέπεσε με ένα μεγάλο ταξίδι στο τέλος του έτους και η ανάγκη λήψης ήταν δύσκολο να συγκρατηθεί. Μόλις επέστρεψα στο σπίτι, επανεκτίμησα το πρόσφατο μηδέν έως εξήντα. Δεν νομίζω ότι θα αποσυνδέομαι τελείως ξανά, αλλά σίγουρα μπαίνω ξανά με ένα νέο πλαίσιο σκέψης.